Rode Rozen






op die bos rode rozen die ik jou gaf
vielen jou tranen van geluk
het geluk wat ik toen in jou zag
was met geen pen te beschrijven

ik gaf jou die rozen uit liefde
elk blaadje van die roos
heeft zo een eigen betekenis over jou
en het maakt jou echt niet boos

jou tranen blijven stromen
al kijkend naar die bos rode rozen
je voelt je gelukkig dat is wat je zegt
een omarming en een liefkozing die gaf jij oprecht

Geef me jou nemen




geef me een zachte schouder
eer tranen in het rond spatten
op jouw fluwelen ziel

Kijk me niet in mijn ogen
zou je mijn pijn kunnen lezen
hou me enkel vast
lees niets

Je zou meteen draaien
om wat je te zien krijgt
hou me enkel vast
zie niets

laat me even veilig zijn
in jouw onwetentheid
hou me enkel vast
weet niets

zodat je geen
voorbarige conclusies
kunt trekken
trek me nog wat dichter
maar vermoed niets
je zal me niet begrijpen
niet in mijn taal
hou me heel stevig en luister
maar vertaal niets

zo zal ik
ongehoord blijven
waar ik het wil
en jij het begrijpt
dus blijf daar
op een afstand
hou me heel stevig
luister en begrijp
maar laat me vrij.

Ik zal wachten

Ik zal wachten tot die dag

Ooit zal ik je leren kennen
Ooit zal ik je vinden
Ooit zullen we samen zijn
Ooit zal ik in je ogen kijken

Dan zal ik zeggen ik hou van je
Dan zal ik je bewonderen
Dan zal ik zeggen ik wil je nooit kwijt

Dan zullen we vliegen op de wind van liefde
Dan zullen we wonen in het land van geluk
En dansen op de sterren van blijdschap

Ik weet diep in mij hart
Dat je er bent en dat ik je zal vinden
Tot dan zal ik wachten en luisteren
Naar de schreeuw van de arenden

Tot die dag zal ik wachten

Stiltes zeggen meer dan woorden



als mijn zon
jou mag strelen

voelt jouw zoen
die naar mij afdwaalt
net zo zoet
als de mijne

net als
in de diepe stilte
van jouw woordjes
want stiltes zeggen meer
dan woorden

net als op die ene lentedag
komen er nog steeds
door die ene dans
mooie uitstralingen
uit de warme blik
in je ogen
die zonnig blijven

daardoor is het gehele jaar
zomer voor mij

wat mij blijft verwonderen
als ik jou zo zie
strelen
met mijn ogen
in de jouwe

jouw voetstapjes
gaan geruisloos
over het tapijt
door mijn innerlijke


zingen de nachtegalen
het mooiste liedje
die telkens om twaalf uur
uit de oude klok
te voorschijn komen

terwijl jouw schijnende blik
mij onbewust
geluk geeft
in hart en ziel

want stiltes zeggen meer
dan woorden
en het geluk gaat niet altijd
over rozen
maar door jouw hart

Liefde is (volgens kinderen)



Wonderdondertje (5 j.) over zijn kleine zusje Glimmelach :
 
"Papa, ik ben wel verliefd op Glimmelach"
 
Onnozele papa :
 
"Er is een verschil tussen 'houden van' en 'verliefd zijn' "
 
Wonderdondertje :
 
"Ik mag wel zelf kiezen, he !"

Geschenk

zon na een lange
periode wolken

komt als
’n geschenk

zon op bijzondere
dagen is dubbel feest

zeker als het feest
na enkele jaren

zonder problemen
verloopt

iedereen ongehinderd
mag genieten

van het geschenk
gegeven

’t biedt energie
voor tegenwinden

Liefde



 liefde

 
 iets wat mensen binden zal
 liefde maakt de mens zacht

  zou er  geen liefde bestaan
er niets meer van verwacht?

 
  is het leven heel koud en  kil
  niets wat je hart verwarmt

 
  liefde geven is zo belangrijk
en  mooi als je het ontvangt

 
  liefdeloosheid maakt  arm
een leegte die aan je knaagt

 
rijk de mens die liefde geeft
gratis zonder je erom vraagt

 
 liefde de basis van het leven
 strooi  handenvol om je heen

 
geen mens en dier kan zonder
dat geeft de  liefde alleen

Delicious

Dankbaar

Ik schrijf over
de schoonheid
van een nieuwe morgen

als ochtendnevel
plaats maakt
voor de eerste zonnestralen

vogels vrolijk
hun liedje tjilpen
zo de nieuwe dag begroeten

voel dan ontroering
vermengt met dankbaarheid
dat ik dit alles
mag beleven en kan beschrijven.

Het vogellied

Op de vroege morgen klinkt het vogellied,
over alles wat het leven ons bied.
Vreugde, geluk en plezier,
dat klinkt door in het lied van dit dier.

Wie dit beluistert wordt opgewekt,
en zijn leven wordt ermee doorspekt.
Da's het geschenk van de vroege vogels,
en daarom ben ik vaak des jofels.

Die middag

Die middag

Buiten was het, aan de kade, half verscholen
onder de rijke, gekleurde kroon van een eik
zijn grootse verleden weerspiegeld in het water

de belofte van die dag lag
als een warme deken over het leven in de straten
gevuld met het goud dat enkel dromers durven najagen

het was oktober en het was middag, díe middag
toen de brug waar ik naar keek veranderde
in een licht zoals alleen Turner dat kon vereeuwigen

een gedicht verteld in kleuren die niet naar woorden luisteren
dat slechts het hart kan zien, onbewaakt
het ogenblik puur en onverwacht

en uit dat licht kwam jij
etherisch wezen, mijn leven in, het voorgoed veranderend
de wereld die even niet meer bestond

naakt en kwetsbaar waren we
slechts onze zielen spraken en waren één
die middag

Laat me tijdloos zijn

Neem gerust de tijd

ik wacht wel op jou

je kan dan overal

en nergens zijn

laat me tijdloos

leven in je gedachten

laat me overnachten

in de warmte

van je hart