Gelukkig Nieuwjaar

Het oude jaar is in stijl afgesloten
het nieuwe wordt met kussen ontvangen
De lessen zijn ook dit jaar weer geleerd
 
Ik heb geen speciale voornemens dit jaar
ik wens enkel liefde, vriendschap en geluk
En ook een portie goede gezondheid
 
Ik wil iedereen bedanken om in 2015
een virtuele vriend te zijn, om de vele reacties,
 de steun en moed die ik ontving
 
Ook voor de humor en het warme gevoel
die elk van jullie gaf zonder voorbehoud
Laat ons klinken op de voortzetting ervan in dit nieuw jaar
 
Ik wens iedereen een schitterend 2016
waarin voorspoed en geluk voorop staan
Mogen deze virtuele drie kussen jullie bereiken

De winter nadert

op weiden legt zich vochtig rijm
en nevelsluiers sluipen 's ochtends
reeds over zwart-geploegde akkers
appelbomen treuren 't laatste blad
dat hen van zomer nu nog is gebleven

de stad ligt stil in dageraad
en ademt zacht de nieuwe dag
nog wachten vruchten op hun oogst
de trek naar 't zuiden is in volle gang
slechts kraaien zweven traag over de daken

't begin van winter laat zich voelen
met nachten fris en de verwarming aan
weert herfst zich tegen vorst en wind
over het land drijven de regenwolken
wij dekken ons tegen de koude in

Besneeuwde wegen.

  wat zonlicht door de grijze wolken

   geeft een prachtig beeld  deze dag

   besneeuwde paden gelijk ’n plaatje

   voor kinderpret  met een blijde lach

 

   dit zijn dan ook de unieke dagen

    als sneeuw door zon word verlicht

    hetzij  foto’s maken of  te filmen

   ‘t oog op de  verse sneeuw gericht

 

  jammer van zo veel ongemakken

   files op alle wegen van het land

  ’t blijft een betoverend sprookje

   ’t verkeer loopt helaas uit de hand

 

     de sneeuw glinstert in de bomen

     gelijk een mooie zuivere kristal

     ’n mooie winterdag in December

     waarvan een  foto getuigen zal

 

    kinderen die vandaag genieten

    op de slede 'n een warm gezicht

   ‘n pracht beeld  van december

    ’n witte wereld door zon verlicht

WINTERZON

Als mijn vuur dooft in de winter
en de gemoederen worden mat
het uitzicht is leeg en bleek
vertrek ik, laat ik alles achter
wat ooit groeide en begon
wat leefde en wat was
als het drogen van het gras
in de zinderende hitte van de zon
tot stro als het laatste sprankje
hoop dat gloort in het sterven
van uitblinkende gedachten
ontbreken mij de krachten
om verder te kunnen gaan
waar sterren aan de hemel staan
en ik, ik verlies weer het verband
zoekend wat in mij nog brandt
het is dat jij wel verder kon
ik heb nog slechts de winterzon

Reis naar de stilte.



Reis naar de stilte
 
Als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
graven we rivieren om te bevaren
onze jeugdigheid en eerlijk streven
begraven we liefde om te bewaren
als een schat voor later leven
 
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al eeuwen bestond.

De Stad



Velen mensen lopen er in het rond
Mannen, vrouwen, met haar in kleuren zwart, bruin en blond..
Winkels in en winkels uit
De Fanfare die langskomt speelt hun muziek luid
Terrasje met mooi weer
Lekker binnen zitten met regen
In de stad is altijd wat te doen!!

Mijn onrust zoekt in december

December maakt zich van de
jaargang los, maar kwade
trouw is niet aan de orde.
De vraag wat geweest is of
zal worden gloeit na als een
rode blos.

Er daalt een blad naar het
afwachtend mos, omdat hier
en daar het loof verdorde.
Na december gaan de trossen
los, op de vlucht gejaagd
voor de oude woeste horde.

Er komt in mij een vreemd
soort onbehagen. Een diep
in mij knagend gevoel. Dat
de poort opent naar nieuwe
vragen. Mijn onrust zoekt in
december doel.

Maar in de schaduw van het
oude jaar verlang ik naar
december's lichte dagen.
Antwoorden liggen nu niet
klaar; december laat nog
heel wat vragen.

December, lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.

Onder een dennenboom houd ik
stand; hoewel wat groen reeds in
mij verdorde. Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.

Kattenvrouwtje



je dribbelt de hele dag
achter me aan
kijkt bij alles
nieuwsgierig wat ik doe
 
aait m'n gezicht
drukt je neusje
tegen mijn neus
en geeft warmte
 
valt in onbewaakte
momenten
met grof klein geweld
mijn tenen of haren aan
 
komt 's ochtends
op me af rennen
opgetogen
verwachtend
 
komt 's middags
in de holte
van mijn arm
een slaapje doen
 
't Is eigenlijk
- beetje onverwacht -
nog veel gezelliger
dan ik had gedacht
 
als heel klein bolletje
kwam je hier aan
schreeuwend om
- denk ik - je moeder
 
en na een paar dagen
onder de bank
te hebben gebivakeerd
kregen we je vertrouwen
 
met als gevolg...
 
je dribbelt de hele dag
achter me aan
waar ik werk, loop jij
waar ik zit, slaap jij
 
en ik
- zéker nooit gedacht -
klets en knuffel maar raak
 
geen seconde spijt
van een piepklein katje
dat langzaamaan
al wat groter wordt.