Een drijvende kracht.

waar tijd stilstaat
hoe echter dan echt
dan wie ook ben jij

tillen samen nevels op
drinken hetzelfde
zoet zachte licht
zien de ochtend blauw
ervaren aarde
als een honingzoet bed

ons blijvend vasthouden
een drijvende kracht
dat me telkens
terugbrengt naar jou

De vrouw die jij bent.



de vrouw die jij bent

 
je hebt me
flitsen getoond
stukjes leven op jouw pad

 
handenvol dromen
gegeven waarvan ik
er één in mijn armen had

 
mocht diep
in je ogen de sprankeling
zien van je ziel

 
jij liet je kussen
toen ik als een steen
voor je viel

 
maar zijn
al die momenten
de vrouw die jij bent

 
want in je lach
schuilen  raadsels
die ik nog niet onderken

De Maan is schitterend!



Ik kijk naar de Maan
hij brengt me altijd van de baan,

ik zie het licht om de Maan stralen
spijtig kan ik het niet gaan halen,

soms hangt er een wolkje voor
maar ik kijk er gewoon door,

ik hoop dat er later voor mij ook een plekje zal zijn
ik zou graag naast de Maan een sterretje zijn een heel klein,

soms zoek ik bij de Maan een soort van troost
oke, dat ik dit vertel?! *bloost*

en morgenvroeg is de zon er weer
en dat doet in mijn hartje zeer...

ik ga weer in mijn bed liggen en proberen te slapen
en als dat niet lukt tel ik wel een paar honder schapen.

liefs...

Kracht verankert





Kracht verankert


Raak slechts teder mijn gevoelens aan
bespot ze niet met stille lach
teer zijn de snaren verweven in mijn hart
in elke trilling heropenen oude scheuren

al dep ik elke nieuwe dag
met balsem der vergetelheid
oude wonden zijn geslagen
 in geest verankert tot diepe pijn

al huil ik tot wind en maan
oprecht en eerlijk
ik doe alleen me zelf geloven
dat alles is verwerkt

nu voelt mijn leven
krachtig en sterk
de berk heeft zich sterk verankert
in de liefde van mijn zijn

een zachte kus
stopt elke beweging
in de flinter dunne web
die mijn leven heet

want jou liefde heet begrip
in het nu van morgen

Lentegevoelens



achter het wolkendek

 

 weet daar verschuilt zich de zon

wat menig hart zal verwarmen

zodra knoppen open springen

zal de  nieuwe lente beginnen

 

dankbaar wat ons is gegeven

al  breekt de zon later door
 't voorjaar brengt nieuw leven

de liefde krijgt altijd gehoor

 

 straks breekt de zomer aan

’t  klinkt als muziek in de oren

 wakker geschud door de merels

 zij hun eigen concert laten horen

 

 schijnt de zon achter de wolken

  de lente komt nu snel dichterbij

  als alles groeit  en gaat bloeien

 schijnt de zon voor jou en mij

Voorjaar



Ik koester mijn liefde voor jou
waar het houden van
op gezette tijden
de gekte binnen amor
een onweerstaanbaar verlangen oproept.

Het schreeuwt om een oneindige hartstocht
op een regenachtige zondagavond
die wederzijdse begeerte doet lijden.

De eenzaamheid het bed koud doet aanvoelen
maar een aanwakkerende zuidwester
brengt een voorjaar
en met deze een pannacee van alle tijden
als manna de hemel verlaat.

De ware liefde als een vruchtbare openbaring
dat mensen bindt op weg naar morgen met momenten
van altijd in een wereld met een open einde.

Lente zingt



lente zingt met mij
lente danst met mij
vrijt met mij tot
de zomer komt
laten we drinken op
de lente die komt

Vroege voorjaarstekens




Zacht
speelt de wind
tussen het gras
de gele
bloemen
bloot

Het einde met jou



Hoe het allemaal is gelopen
kan ik niet vergeten
maar het is zoals het is.
 
Je hoeft nu niet te weten
dat ik je heel stiekem
toch eigenlijk wel mis.
 
Al de pijn die jij me hebt gegeven
heeft me eigenlijk wel goed gedaan.
 
Ik zal nooit meer zo aan iemand kleven
ik kan eindelijk op mijn eigen benen staan.
 
Ik wil je bedanken voor de pijn
die ik van je heb gehad.
 
Bedankt voor alle ellende
je bent een schat.