Elegantie




vol overgave
offer ik
mijn verrijkt hart
aan jou

ben jij de schaduw
van elke voetstap
die ik verzet
op het witte glanzende strand

zo kleurt mijn
donker bestaan
weer op

door jouw elagantie
en charme
zo vallen
de druppels
van verrukking

in onze blauwe oceaan
van tevredenheid

Passiebloemen



De krekels verstommen
de wind begint te zingen
   de passiebloemen beginnen
te ontluiken er hangt
         iets in de lucht wat zo schoon
 is als het zuiverste water
zo mooi is als een lentedag
zo zwoel als de zomer zo passievol
kleurrijk als de hersft zo ijzig
    maar tegelijkertijd zo brandend
als de winterse nachten
waar de liefde opeens
zal vlammen als wij elkaar
samen zullen ontmoeten
vinden in de zalige
      onstuimige bruisende als
champagne kurken
die mooie heftige liefde
die altijd zal ontbranden

Zeemeermin



    In mijn netten gevangen,

    hoor ik jou zeegezangen,

    heel onbevangen,

    ik kus jou op jouw maagdelijke wangen.

 

        Onbehoedzaam,

        pel ik jouw lichaam,

        jij wilde je verzetten,

        maar ik pakte jou gulzig.

 

        Verzet wankelde,

        ik genoot van jouw blanke vel,

        in ons liefdesspel,

        genotvol kronkelend.

 

        Gierende liefde,

        in een fluisterende wind,

        schuimend en

        badend.

S'avonds laat



Stilte stile om mij heen,
even dacht ik dat je echt verdween,
maar algauw voelde ik je adem in mijn nek,
ik zit helemaal alleen gevangen in een kreunend hek.
Probeer te bewegen, schreeuwen is de volgende stap,
maar wanneer dit wordt geprobeerd volgt er een klap.
stil blijf ik liggen op de grond, en voel alweer haar natte mond.
' jongen jongen je hebt je straf gehad,
 je was ook nog veel te laat in het donker op pad'

Uitgaan



Uitgaan
super cool
je zorgen even vergeten
een geweldig gevoel

lekker kletsen
stuiterend op de dansvloer
met volle borst meezingen
sommige mensen liggen voor je op de loer

helemaal uitleven
verstand op nul
beetje te veel gedronken
van sommige dingen nog weinig benul

Maanlicht met mijn ogen dicht



Ik droomde vannacht van de nacht die ons samenbracht.
Van de schemer, de gloed van de maan in het duister en
van het gevoel dat ik krijg als ik je naam zachtjes fluister.
Van het vrije in die tijden, de sterren en het mysterie dat schuilt
achter elke muur met slapende zielen en in ieder geluid.
Ik droomde van alle warme tranen over je blote koude huid
en van het zachte licht dat daarop viel, dat ik op je viel, val, gevallen.
En dat je om mijn grappen moest lachen omdat je was wie je bent.
Dat je soms geheimzinnig doet en dat niemand je geheimen kent.
Ik droomde over de weg waarop we lagen en over wat we zagen
toen de hemel naar beneden viel, jij op mij viel omdat ik zei;
"Waarom kijk je niet naar de sterren samen met mij?"
De nacht maakt alles donker en het is een wonder dat ik jou zie
zoals ik jou altijd zie als mijn ogen willen dromen en ik droom iedere nacht
over de nacht die ons samenbracht.

Ik mis je.

wat is vriendschap?,dat vraag ik me zo vaak af
ik bouw niet op beloftes en vertrouwen want in moeilijke tijden kun je op de meeste niet meer bouwen.
Maar met jou is het anders,nog steeds mis ik jou
Ik doe allemaal alsof het mij niks boeit maar vanbinnen is het nog steeds mijn hart wat om de geeft en bloeit.
Ik vraag me af hoe is het zover kunnen komen,ik dacht ja wij zijn vrienden voor het leven,maar een hoi en hoe gaat het is er tot nu toe pas van gekomen.
Ook al kende ik je nog niet zolang ik gaf onwijs veel om jou maar dat wist je allang.
We gaan nu allebei een andere weg tekeer eerst waren we altijd samen maar dat is nu niet meer,of het ook zo woord als vroeger ik heb geen idee.
Hopen dat is het enige wat ik nog kan,want ik blijf het niet steeds vragen als jij ut nog niet aankan.
Een goede vriendschap komt overal doorheen,
Hopelijk lukt het ons ook en zijn we ooit weer samen een

U kwam in beeld

U ontdekken in een zelfportret
verzameld over de jaren
van lief en leed
De lippen rood aangestift
het haar in roestig rood
om de nek een ketting van bloedsteen
zou ook waterparel kunnen zijn
in de kleur van uw ogen

Je herfstige dromen




je herfstige dromen

 

 

jij liet iedere herfst

jouw bladeren vallen

schoonde losse gedachten

in het nieuwe verwachten

 

maar dit jaar

braken de takjes

kwam er ruimte

in de verfijnde structuur

 

nog toon jij kracht

in de stormen van heden

maar wij merken al

hoe je geest heeft geleden

 

de knoppen zijn weg

in het kaal dat nu rest

alleen in je herfstige dromen

kan er nog lente komen

Herfst





De herfst


Kleurenpallet van bladeren,
met wat zon geëmailleerd.
Prachtig glinsterend,
als parels vereerd.

Oogverblindend en aangenaam
kuierend in de wind.
Tegen elkaar gevleid,
teder bemind.

Kortstondig maar mooi,
de herfst vandaag.
Koud voor mij,
maar de kleuren zie ik graag.

Halloween tocht




We zijn allemaal als vampier of spook verkleed

En laten een angstige kreet.

Dit is ons vertrek signaal naar het donkere bos;

Waar we elkaar de schrik gaan aanjagen op het zachte mos.

Onderweg griezelen we zoals dat op Halloween hoort.

Zelfs iemand roept:"Hier gebeurt een bloedige moord!"

Nieuwsgierig komen we allen met onze lantaarns dichterbij

En trappen aan de bosrand in een rode ketchupbrij.

Wat waren we angstig, wat hadden we pech!

De moordende vampier vluchtte bij het doven der fakkels

vlug weg.

Wat een nacht, wat een griezel partij.

Maar toch weet ik zeker; volgend jaar ben ik er toch weer bij.

Halloween nacht



De maan aan de hemel,
Geeft de zwarte wereld wat licht
De maan aan de hemel,
Geeft mij kracht
De maan aan de hemel,
Op Halloween nacht,

Zielen van de doden zwerven om je heen,
Kijken naar elke beweging die je maakt,
Fluisteren in je oor,
Zijn bij je als je slaapt,
Dierbare overledenen zoeken je op,
Op Halloween nacht.

~~Op Halloween nacht komen de doden tot leven~~

Het is weer herfst





In dit bos is de herfst

Al in volle gang

De bomen laten al hun

Bladeren los

Het regent bladeren

Om ons heen

Dit vind ik

Ook weer heel bijzonder

Ik ben een herfst kind

Ik kijk met plezier

Naar al deze pracht

Dat de herfst

Met zich mee

bracht

Egypte



 
Zo wil ik nog eens naar Egypte
de piramiden, de kamelen,
de woestijn, de oases,
de historie, het oude
de cultuur, de warmte
 
maar misschien komt het van
een egyptische wijsheid dat zegt:
"volg je hart opdat je gezicht
 een leven lang straalt"
 
kies voor leven
ongeacht het leed
intens verdriet, de tegenslagen
laat je geest verruimen
wordt gesterkt
wordt gevoed
door hen die luisteren
die van je houden
en lach
door je tranen heen

Eenzaam zijn.

Eenzaam zijn

Eenzaam zijn, wanneer mag je dat zeggen?
Als je alleen bent of is het breder uit te leggen?
Eenzaam kun je zijn op verschillende manieren
en het kan je leven behoorlijk ontsieren.
Eenzaam omdat er geen partner is,
kun je ervaren als een groot mis.
Onbegrip uit je naaste omgeving,
geeft eenzaamheid weer een andere beleving.
Dan nog eenzaamheid die door afwijzing wordt ervaren,
steeds moeten vechten voor acceptatie al vele jaren.
Zo een greep gedaan
en zie waaruit eenzaamheid kan ontstaan.
Eenzaam zijn zit vaak dieper, ook al lijkt men niet alleen,
je maakt je hard, trekt een muur om je heen.
Maar in de stilte van de nacht,
vindt dan de eenzaamheid opnieuw zijn kracht.
Dan komt los het stil verdriet,
eenzaamheid die je niet ziet…

Vurige flamingo



Vurige flamingo.



Dans vol passie en vuur
wervelde rokken
met geheven hoofd.
Armen en voeten
beelden een vurig
folkloristisch verhaal.
Castagnetten klinken
als woorden zonder taal
Pas als de gitaren zwijgen
stopt de als in trance
gedreven danseres
Ook haar passie is nu gedoofd.

Stuifzand

ik ben neergedaald op een open plek
te midden van zwijgende stenen zuilen
het gewone lijkt daarmee bijzonder gek
en het lachen staat mij nader dan huilen

ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen

ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen

ik ben verloren in een belofte van goud
mijn wereldbeeld is om z’n as gedraaid
alle blauwe dagen worden vanzelf oud
nu ik weet dat alles van stof verwaait

Dame met de hoed



Dame met de hoed

Je toverde uit je hoed
De wereld
In ganse kleuren
van narcissenbollen
En tulpenvelden

Zwaaide je
Met je wilgentak
Die overeind stond
In de slootkant
En maaide het zilte gras

In je ti-ta-tovenaar outfit
Verkondigde je de wereld
Dat de heer die naast je liep
Je man was
In de klederdracht van de lente

Je was de tovenaar
De dame met de hoed