Passie



Een omarming in gedachten,
een hunkering naar je lach.
Het verlangen naar je verschijning
op het moment dat ik je zag.
Smachtend van verlangen
naar je huid en naar je haar,
samensmeltend in elkaars armen
slapen we bij elkaar.

Met passie luister ik naar jou gedachten,
in stilte spreken we met elkaar.
We hoeven niets te zeggen
want onze gezichten begrijpen elkaar.

De duisternis in gedachten



wolken dienen zich aan
duister wordend
 
het spookt in mijn gedachten
mijn geest speelt een spelletje
jaren geleden was ik mezelf
maar zelfs toen was ik mezelf niet

ik teer op het oud verleden
zeer en verdriet deed alles mij
probeerde mezelf niet te vergeten
maar het heeft het gewonnen van mij

mijn best doen was niet genoeg
ik was de niet gedrogen was aan de lijn
de wind bleef maar waaien
en ik kon niet meer weg
en had enkel pijn

Mijn kat



Daar lig je dan op de vensterbank.
Je spint en kijkt naar buiten.
Dan besluit je je ogen te sluiten.
 
Je ligt daar zo tevreden.
Je ligt daar zo lief.
Voor mij ben je echt mijn hartendief.
 
Overal ben je alert op.
Altijd maar spelen, dat ben je nooit zat.
Dit is nou mijn kat.

Perfect Romance



In movies, everything seems so perfect
True Love, happiness, romance,
Two persons just meet, talk, eat
And they are in love...

Why can't it be that simple
In real life, the real world
When you meet the one
Love at first sight
Yes, I believe in it
But making it public
Boundaries are rising
Silence, uncertainty, fear

When you've survived this
And met your perfect partner
They run away without notice
Or break up for other reason

Nobody's perfect
Neither am I
Some try to be
But they can't stay

Kan uren op je wachten



wist nog niet
hoe levens konden gaan
ik bleef maar
op zekerheden wachten

het kostte ook veel moed
om chaos op te knappen
in mijn nog prille leventje

maar nu in het heden
kan ik wel uren
op je wachten

ik slaap pas in
als jij in mijn dromen
bent gearriveerd

alleen jij
geeft mij
het gevoel
diep heel diep vanbinnen
dat ik het leven
kan delen
door jouw liefde betoverd

ik houd je stevig vast
in mijn armen
en blijf je liefkozen
tot einder der tijd
voor altijd en eeuwig

ben jij
een stukje van
het leven geworden

bedankt mijn liefste
ik zal je nooit
en dan ook nooit
terleurstellen
of iets onrechtvaardigs
aan doen


liefs

Herinneringen



Herinneringen

 

elke morgen dat gemis

dat mijn hart doet overslaan

mijn onuitgeslapen geest bevriest

me neerslaat als een korenhalm

 

het dagbegin weegt plots een ton

mijn figuur buigt zich diep

voeten kleven aan de vloer

ik kom geen tegel meer vooruit

 

mijn lichaam wil terug

het bed belooft de rust

mijn bevroren kop ontdooit

op tijd om voort te gaan

 

ik zucht, als de rem van een bus

slaag er in te doen wat moet

nu leef ik weer normaal

tot het bed mij jou herinnert

Ik keek in jouw ogen.



Ik keek in jouw ogen.

Gesloten, diepte, schrijven pupillen.
En allen die toch verder willen,
zullen wachten op jouw behagen,
hun eigen sleutel aan te dragen.

Jij praat en je denkt
en je luistert en ziet
en de ander doorboort
jouw gedachten toch niet.

Dan komt er een dans, heel sierlijk gewaaid
en is het alsof plots een briesje mij aait.
Nu hoor ik en zie ik - ontspannen gezicht -

De avond der liefde



De avond der liefde

 

De dag is aangebroken,

de avond is gearriveerd,

en jij naast mij,

zacht rustend.

 

Niet in de verte,

doch dichterbij dan ooit

troost je, min je

kalmeer je.

 

Op zo’n soiree van

zielen naast elkaar,

vallend op een lijn,

is het leven aangenaam kalm.

 

Nu besef ik

dat alleen zij

die de liefde ontvangen hebben,

kunnen lieven, troosten en

elkaar koesteren.

 

De kaars aanwezig,

de warmte in de buurt,

het gezang

gaande in de ruimte,

sereen is

de avond der liefde.

Is er nog een plek

Is er nog een plek op aarde
Waar het stil en rustig is
Waar je nog een kan worden
Een kan worden met de wind

Waar je het gras nog kan horen
Niet verstoord door stadsgeluid
Waar de vlinders je nog bekoren
Zonder fabrieks gefluit

En als je heel goed luistert
Is het net een melodie
Vol met fijne akkoorden
Een rustgevende symfonie

Er zijn nog weinig plaatsen
Nog ongerept en puur
Hoelang zal het nog duren
Voor die ook verdwijnen op den duur

Ssssst.



Ssssst...
 
 
 
ik leg mijn vinger op mijn lippen
zwijg en luister,
 
stille dromen op een open plek
vogels roeren licht de lucht en drijven op hun zang
stammenruis vol welbevinden
tovert
 
steelse schaduw tussen avonden en nacht
 
uit elke windhoek oogt hun stil geheim
in wrevelschors, getekend
 
in een wereld die ik slechts berijm
als wonderlijk bedacht