Ali Campbell

Om That Look In Your Eyes te bekijken druk op de foto.
.
Ali Campbell
.
Alanis Morissette overweegt adoptie
.


Regisseur Sydney Pollack overleden

T Pau
.T'Pau is een Britse popgroep rondom zangeres Carol Decker. De oorspronkelijke bezetting (van 1987 tot 1991) bestond ook uit Ron Rogers. De band scoorde eind 1987 een wereldwijde nummer 1-hit (waaronder in Nederland) met het nummer China in Your Hand.
De naam is afgeleid van de naam van een Vulcaanse priesteres uit de oorspronkelijke serie van Star Trek, zie T'Pau.
In 1991 ging de groep uit elkaar. Wel kwam in 1993 nog een Greatest Hits album uit. In 1997 besloot Carol Decker zelf T'Pau weer nieuw leven in te blazen als solo-project. Carol Decker nam een nieuw album op en trad op op het tribute-concert voor prinses Diana.
Soms...

Anouk
.Anouk kreeg het muzikale van huis uit mee: haar moeder is zangeres in een bluesband. Anouk kwam na haar veertiende in tehuizen terecht, leerde zingen, en werd in 1994, zonder theoretische kennis, aangenomen op het conservatorium met als vooropleiding Mavo 3. Ze kon niet aarden op het conservatorium en stopte na twee jaar met de opleiding.
Anouk zong op bruiloften, feesten en festivals met de soul en R&B band Shotgun Wedding. Via haar toenmalige echtgenoot leerde ze Barry Hay van de Golden Earring kennen. Deze was enthousiast over haar zangkwaliteiten en bood aan materiaal voor haar te schrijven. Dit leidde tot de song Mood Indigo die samen met Earringlid George Kooymans was geschreven en geproduceerd.
Toen Anouk Bart van Veen leerde kennen, schreven ze samen wat nummers, waarna op 5 september 1997 haar tweede single werd uitgebracht. Nobody's wife werd Anouks grote doorbraak. Het nummer stond wekenlang hoog in de hitlijsten. Internationaal is het tot nu toe haar grootste hit. Na de single kwam ook haar debuut-cd Together Alone uit en door het succes van de single verkocht dit album ook goed. Barry Hay en George Kooymans produceerden het album, en zo stonden deze twee voormannen van de Golden Earring aan de wieg van haar carrière. Later dat jaar kwam de single It's so hard uit, welke een minder groot succes werd.
In de zomer van 1998 speelde Anouk op veel festivals, waaronder Pinkpop (waar ze met eieren werd bekogeld) en Parkpop.
In november 1999 kwam het tweede album uit, getiteld Urban Solitude. De eerste single R U kiddin' me zorgde ervoor dat het album op nummer één kwam in de album top 100.
Anouk ging vervolgens naar Amerika voor nieuwe opnames. Dit liep niet goed af. De eerste onderhandelingen met Anouks Amerikaanse label eindigden in slaande ruzie. Ze keerde terug naar Nederland en ging samenwonen met haar vriend The Anonymous Mis van de band Postmen. Haar nieuwe single Don't kwam uit en ze begon aan de 'AA Tour-Semi Acoustic tour' die vanaf februari 2001 door Nederland trok.
Eind maart 2001 verscheen Lost Tracks, een album met niet eerder uitgebrachte nummers, waaronder duetten met zangeres Sarah Bettens van K's Choice en The Anonymous Mis, alternatieve en akoestische versies van oude nummers en alle tot dan toe gemaakte videoclips inclusief een niet eerder getoonde 'forbidden version' van Sacrifice.
De gitarist van haar begeleidingsband schnabbelde bij bij de band Kane, tot onvrede bij Anouk. Omdat de rest van de band partij koos voor de gitarist ontsloeg Anouk in 2001 al haar toenmalige bandleden.
Op 6 november 2002 verscheen het nieuwe album Graduated fool. De eerste single van het album was Everything, en als tweede single werd I Live For You uitgebracht. De bijzondere clip erbij werd gemaakt door Rosto, die ook al de clip voor de single The Dark maakte. In de clip is Anouk weinig verhullend naakt onder water te zien. Deze clip won een prijs op het filmfestival van Utrecht. Toch werd de clip alleen op The Box gedraaid en flopte de single. MTV en TMF boycotten de clip vanwege onenigheid met het management.
In 2004 verscheen de cd Update, waarop Anouk bestaande nummers akoestisch zingt. Tegelijkertijd kwam ook Close up uit, een dvd met o.a. live-optredens van festivals en een bonus-cd. Eind 2004 verscheen haar album Hotel New York, dat op #1 binnenkwam in de albumhitlijst. Vooral de single Girl was een doorslaand succes, de groostste hit voor een solo-zangeres ooit. Het nummer behaalde hoge airplay. Van het album kwam een jaar later een 2cd-versie uit.
Eind 2005 gaf Anouk met haar vaste begeleidingsband (Leendert Haaksma (gitaar), Martijn van Agt (gitaar), Michel van Schie (bass) en Hans Eijkenaar (drums) vier concerten in Rotterdam en twee in Antwerpen, die opmerkelijk snel waren uitverkocht. Daarna vertrok ze, met haar gezin, naar haar tweede huis in Ohio, VS.
Eind april 2006 bracht Anouk de live-dvd Anouk is Alive uit en kondigde ze een festivaltour aan. Op 16 april stond ze als eerste op Paaspop in Schijndel. Ook speelde Anouk met Koninginnedag voor 280.000 mensen op het Museumplein te Amsterdam. Een optreden op Pinkpop viel echter in het water door onderhandelingsproblemen. Jan Smeets meldde op 5 juni 2006 in een interview met 3voor12 vernomen te hebben 'dat ze daar dikke spijt van had'. Wel stond ze o.a. op Bospop, Rock Werchter en Lowlands.
Ook zong ze op enkele tracks van het album Green van haar man (Postman), dat in mei uitkwam.
Ook het buitenland scoorde Anouk in 2006. Na de Benelux is ze populair in Israël en Turkije. In de hitlijst van Albanië bereikt ze zelfs begin februari de nummer 1 positie met One Word. Eind 2006 probeerde Anouk in Canada voet aan de grond te krijgen door HNY daar ook te lanceren met een extra nummer geschreven met Dan Hill genaamd "With You", dit werd tevens de single maar succes bleef uit.
In de zomer van 2007 nam Anouk haar vijfde studioalbum op met Amerikaanse muzikanten en de producer Glen Ballard. Begin oktober verbrak ze echter de samenwerking met haar begeleidingsband (Hans Eijkenaar, Martijn van Agt, Michel van Schie, Ronald Kool en Leendert Haaksma). De bandleden, die overigens niet het nieuwe album hadden ingespeeld, zouden kritiek hebben geuit op het nieuwe werk van Anouk toen ze het hun liet horen. Voor Anouk, die zich al eerder aan hun kritiek had geërgerd, was dit de druppel die de emmer deed overlopen. Zonder band zag ze zich wel genoodzaakt om de optredens rondom de albumrelease uit te stellen.
Eind oktober kwam het daarnaast tot een kort geding tussen Anouk en haar manager Cees van Leeuwen, die ze in augustus ook al aan de kant geschoven bleek te hebben.
Op 2 november 2007 kwam de eerste single genaamd Good God van Anouks nieuwe album uit, en later een spraakmakende clip van de hand van Jonas Åkerlund. De single ging op 15 oktober in première op 3FM en werd 3FM Megahit en TMF Superclip in Nederland en België. De single en videoclip kenden een wat moeizame start op radio en tv, Wat ook z'n effecten had op de singleverkoop. Het album zelf, Who's your Momma, volgde op 23 november. Het album werd zeer goed ontvangen, overal gingen er geluiden op over Anouks mogelijke doorbraak met het internationaal georiënteerde album mede dankzij de beroemde showbizzblogger Perez Hilton die Good God op zijn site plaatste en Anouk bestempelde als de nieuwe Amy Winehouse.
De dag dat Who's your Momma op nummer 1 binnenkwam in de Album Top 100, 3 december, gaf ze voor het eerst een optreden op de radio (tijdens "Evers Staat Op", Radio 538) met haar nieuwe jonge begeleidingsband. Deze bestaat uit Angelo de Rijke (gitaar), Memru Renjaan (gitaar), Boaz Kroon (bas), Oscar Kraal (drums) en Thijs Boontjes (toetsen).
Op 28 januari 2008 kwam de tweede single van haar nieuwe album uit genaamd I Don't Wanna Hurt]]. Bij de single verschijnt geen videoclip omdat Anouk het te druk had met optredens en voorbereidingen op haar (stadion)concerten, die ze in maart gaf onder de naam Who's Your Momma Tour in het Sportpaleis in Antwerpen (19 en 21 maart) en het Gelredome in Arnhem (28 en 29 maart). Alle kaartjes waren al binnen enkele dagen uitverkocht. Aan deze concerten gingen try-outs vooraf in De Oosterpoort in Groningen, het Paard van Troje in Den Haag en de Melkweg in Amsterdam.
In maart heeft ze in Los Angeles haar videoclip voor de derde single "Modern World" opgenomen met regisseur Melina Matsoukas. De videoclip kwam uit in april en dezelfde dag stond de video op de site van Perez Hilton. Het is de grootste clip van Anouk ooit, Anouk zingend en dansend als een Amish vrouw in verschillende settings. De single komt begin mei uit in drie verschillende versies met allerlei extra's.
Begin mei duikt op internet het nummer With You op. Dit nummer schreef ze samen met de bekende songwriter Dan Hill (die ook meeschreef aan I Don't Wanna Hurt), speciaal ter promotie van Hotel New York in Canada. Giel Beelen draait het nummer een aantal keer in zijn radioprogramma op 3FM, maar na ingrijpen van Anouk's platenmaatschappij EMI Music, wordt geprobeerd verdere verspreiding van het nummer te voorkomen.
Nadat Anouk tot 1998 een relatie heeft gehad met Edwin Rutgers (op dat moment haar songwriter) krijgt ze een relatie met Remon Stotijn (The Anonymous Mis), zanger van de rapformatie Postmen. Hij werd later ook de vader van haar twee kinderen, Benjahmin Kingsley (18 april 2002) en Elijah Jeremiah (5 december 2003). Op 16 maart 2004 trouwen de twee met elkaar, waarna ze op 3 juni 2005 nog een derde kind, een dochter krijgen met de naam Phoenix Ray.
In 2004 kwam Anouk negatief in het nieuws doordat ze haar moeder uit haar huis wilde laten zetten, omdat ze voor een verhuizing naar de Verenigde Staten veel geld nodig had. Ze had het huis in het begin van haar carrière gekocht toen haar moeder in scheiding lag met haar tweede man. Ze liet haar moeder er jaren (gratis) wonen. Toen Anouk haar moeder vroeg te verhuizen en zelfs een behoorlijk geldbedrag bood voor de verhuizing, weigerde haar moeder dit.
Anouk verhuisde in december 2005 naar de Amerikaanse staat Ohio, en deed het huis dat ze met haar man eerder kocht in Los Angeles weer van de hand. Als belangrijkste reden voor de verhuizing geeft Anouk aan dat ze in Nederland niet meer met haar drie kinderen de straat op kon zonder te worden lastiggevallen. Ze houden hun Nederlandse huis in Zwijndrecht wel aan. Ondanks de uitspraak definitief weg te gaan, keerde het stel al in de herfst van 2006 weer terug naar Nederland.
Op 5 mei 2008 werd bekendgemaakt dat het stel gaat scheiden.
Britney heeft een nieuw lief

Madonna en Guy Ritchie: ferm haar in de boter

Familie Jolie-Pitt vindt droomhuis in de Provence

Linda Ronstadt
.Linda Marie Ronstadt (Tucson (Arizona), 15 juli 1946) is een Amerikaanse zangeres, die in de jaren zeventig doorbrak met door pop beïnvloede countryrock. Linda Ronstadt is in het bezit van elf Grammy Awards.
Tijdens haar studie aan de Universiteit van Arizona ontmoette ze gitarist Bob Kimmel. Samen trokken ze naar Los Angeles, waar gitarist en songwriter Kenny Edwards zich bij hen aansloot. Gedrieën vormden ze de folkgroep The Stone Poneys. In 1967 nam de groep hun eerste album op. Met het nummer "Different Drum", geschreven door Michael Nesmith, hadden ze hun eerste hitsingle.
In 1968 begon Ronstadt een solo-carrière. In 1971 kwam haar derde album uit, Linda Ronstadt. Haar begeleidingsband bestond uit een groep muzikanten die later The Eagles zouden vormen. In 1974 brak ze door toen ze in de Verenigde Staten een reeks hits scoorde, allen afkomstig van het album Heart Like a Wheel. De single "You're No Good" (een cover van een hit van Betty Everett) werd ook in Europa een hit.
Haar grootste succes kwam met het album Simple Dreams, uit 1977. Het album bevatte onder andere de hits "It's So Easy" (oorspronkelijk van Buddy Holly) en "Blue Bayou" (oorspronkelijk van Roy Orbison). Ook bevatte het album enkele nummers, geschreven door Warren Zevon, en een versie van "Tumbling Dice" van The Rolling Stones. Het jaar daarop bracht ze het album Living in the U.S.A. uit, waarop meer new wave-invloeden te horen zijn, wat onder andere blijkt uit het feit dat er een cover van "Alison" van Elvis Costello op te horen is.
Begin jaren tachtig was Linda te zien op Broadway in The Pirates of Penzance, een toneelstuk naar een operette van Gilbert en Sullivan, en in 1983 in de filmversie van dit stuk. Voor haar rol in het toneelstuk werd ze in 1981 genomineerd voor een Tony Award. Ze nam hierna een reeks van drie albums op met "pop standards" van o.a. George Gershwin, Irving Berlin, Richard Rodgers en Nat King Cole. Op deze albums werd zij begeleid door het orkest van Nelson Riddle.
Eind 1986 keerde ze terug naar de popmuziek. Ze nam met James Ingram de hit "Somewhere Out There" op voor de soundtrack van de tekenfilm Een Avontuur Met een Staartje (An American Tail). Het jaar daarop nam ze samen met Dolly Parton en Emmylou Harris het album Trio op, die enkele Grammys won, een vervolg opleverde (Trio 2 uit 1999) en de hit To Know Him is to Love Him voortbracht. Datzelfde jaar bracht ze een album uit met daarop traditionele Mexicaanse liedjes (Canciones de Mi Padre). In 1989 nam ze het popalbum Cry Like a Rainstorm - Howl Like the Wind op, waarop enkele duets stonden met Aaron Neville. Dit album bracht onder andere de hit "Don't Know Much". Een ander opmerkelijk album is Dedicated to the One I Love uit 1996, waarop enkel kinderliedjes staan.
Op 15 juli 2004 zorgde ze voor enige controverse, toen ze aan de krant The San Diego Union-Tribune vertelde dat de aanwezigheid van een Republikein of een fundamentele Christen in het publiek een schaduw kan werpen over haar plezier in het optreden: "It's a real conflict for me when I go to a concert and find out somebody in the audience is a Republican or fundamental Christian. It can cloud my enjoyment. I'd rather not know."
Linda Ronstadt heeft relaties gehad met enkele beroemdheden, waaronder Jerry Brown, destijds gouverneur van Californië, en filmregisseur George Lucas, maar ze is nooit getrouwd.
Jij vrouw van mijn leven

Espen Lind
.Espen Lind (Oslo, 13 mei 1971) is een Noorse zanger, songwriter en producer.
Espen Lind werd geboren in Oslo. Toen hij vijf jaar oud was, verhuisde zijn familie naar Tromsø in Noord-Noorwegen. Op zijn vijftiende ging hij in een opnamestudio werken. In 1993 verhuisde hij naar Los Angeles. Twee jaar later bracht hij onder de naam Sway zijn nummer Yum Yum Gimm Some uit. Zijn debuutalbum, MMM Prepared to be Swayed, verscheen in september 1995. In 1996 kreeg hij een platencontract van Universal Music in New York. Een jaar later kwam zijn tweede album Red uit, met de hitsingle When Susannah Cries. Zijn derde album This is popmusic, met de single Black Sunday, kwam in oktober 2000 op de markt. Het was een succes in Noorwegen, maar niet in de rest van Europa. Dit geldt ook voor zijn vierde album April (2005).
Daarna is hij ook nummers gaan schrijven. Zo schreef hij met Lene Marlin de Noorse liefdadigheidssingle Venn voor de slachtoffers van de tsunami in 2004, waarop o.a. Kurt Nilsen meedeed. Ook heeft hij onder meer voor Beyoncé en Atomic Kitten nummers geschreven.
Kate Hudson en Lance Armstrong feesten in Cannes

Harry Potter-acteur doodgestoken in Londen

Won Ton Ton
.Won Ton Ton is een Belgische popgroep die eind jaren '80 van de 20e eeuw een grote hit scoorde in België en Nederland met I lie and I cheat.
Won Ton Ton is de opvolger van de groep Chow-Chow, die halverwege de jaren '80 actief was. Nadat de groep uit elkaar was gegaan, bleef zangeres Bea Van der Maat in de belangstelling staan. Dit leidde tot een nieuw platencontract voor de groep in 1987 onder de naam Won Ton Ton. Hun eerste single I lie and I cheat werd een top-10 hit in België en een top-20 hit in Nederland. De volgende singles Hey Marlene en Can I come near you scoorden veel minder. In 1989 verscheen het debuutalbum van Won Ton Ton, Home.
Rusland wint Eurosong
.
Smacht naar tederheid

Aretha Franklin
.Aretha Louise Franklin (Memphis (Tennessee), 25 maart 1942) is een Afro-Amerikaanse gospel-, soul- en R&B-zangeres.
Als kind zong zij met haar zusters, Carolyn and Erma, in de baptistenkerk waar haar vader dominee was. Haar eerste plaatopnames maakte ze toen ze 14 jaar oud was. Aretha Franklin werd ontdekt door John Hammond en sloot een contract met Columbia Records.
Begin jaren zestig maakte ze een paar liedjes die populair werden, met name "Rock-a-bye Your Baby with a Dixie Melody". Op 3 januari 1987 werd zij de eerste vrouw die een plaats kreeg in de Rock and Roll Hall of Fame.
Na haar vertrek bij Columbia Records sloot ze een contract met Atlantic Records. Haar producer werd Jerry Wexler waarmee ze een paar zeer invloedrijke R&B opnames maakte, zoals "I Never Loved a Man (The Way I Love You)". De stijl van dit lied had veel meer "soul" dan haar eerdere werk. Tegen het eind van de 60er jaren kreeg Aretha Franklin de bijname "The Queen of Soul", omdat ze zo beroemd was geworden en tevens een rolmodel voor de Afro-Amerikaanse gemeenschap.
Aretha Franklin had veel top 10 hits, waaronder covers van andere beroemdheden, zoals The Beatles ("Eleanor Rigby"), The Band ("The Weight"), Simon and Garfunkel ("Bridge Over Troubled Water"), Sam Cooke en The Drifters.
Andere belangrijke hits waren "Chain of Fools", "Natural Woman", "Think", "Baby I Love You", "The House That Jack Built" en "Respect".
Begin jaren tachtig lijkt het alweer voorbij met haar carrière, totdat ze een cover maakt van de Doobie Brothers-hit 'What A Fool Believes'. Vlak daarna is ze te bewonderen in de klassieke John Belushi-muziekfilm 'The Blues Brothers'. Het duurt daarna nog zeven jaar voordat ze de hitlijsten weer haalt, maar dat doet ze dan ook met de gigantische hit 'I Knew You We're Waiting For Me', een duet met George Michael die wekenlang nummer 1 stond in de Top 40. Het nummer werd geschreven door Simon Climie van Climie/ Fisher. In 1994 zong ze nog 'A Deeper Love' voor de bioscoopkraker Sister Act.
The Staple Singers
.
1 reactie op dit bericht
Marc Dex ?
U heeft een zeer mooie blog.