Warrige dag

Liefste

herinneringen aan mooie tijden
je stem klinkt in mijn hoofd
uit mijn leven zo abrupt
de liefde die nooit dooft
 
oneerlijk was het afscheid
te groot is het gemis
de wereld even stilstaand
nu weet ik wat het is
 
verdriet heb je gehad
gevoeld heb je de pijn
het was niet mijn bedoeling
ik wou er voor je zijn
 
van jou heb ik gehouden
voor jou heb ik geleefd
praten kan niet meer
de pijn die het me geeft
 
Voor altijd moeten missen
geen blik meer in je ogen
je armen nooit meer om me heen
de tranen die niet drogen

Ik zing een lied

ik zing een lied
speciaal voor jou
omdat ik nu eenmaal
om je geef
 
ik zing een lied
ja, een lied voor jou
om je te laten weten
dat ik jou nooit zal vergeten
 
ik zing een lied
met een leuke melodie
zachtjes en op fluisterende toon
met woorden welgemeend
 
jij bent mijn nummer 1
iemand die je nimmer vergeet
zing jij zachtjes met me mee
samen klinkt het beter dan alleen

Liefde voor jou

Liefde voor jou.
 
Voor jou zou ik door
het vuur springen
als je gevangen zou zitten
in de onmacht.
Voor jou zou ik mijn leven
wagen als jij in gevaar was
en daar ergens op mij wacht.
 
Mijn liefde voor jou is
zo puur als bloed dat rood hoort te zijn.
Mijn houden van voor jou
is zo waar, als de dag dat ik
had overwonnen alle pijn.
 
Nooit laat ik je gaan,
voor altijd wil ik beminnen,
jou.
Nooit wil ik leven zonder,
voor altijd blijf ik bij je,
omdat ik van je houd.

Liefdevolle Herfstdag

krakend herfstblad verraad jouw komst de zon schijnt door het dak van blad en ook al klopt mijn hart een beetje sneller hij stelt mij gauw op mijn gemak   en ik ontvang hem in een knus warm nest de koffie smaakt op zijn allerbest ons gesprek is diepgaand en dierbaar  de eindconclusie is ook zonneklaar   terwijl herfstbladeren neer beneden dansen door het zachte spel van de wind wordt het voor mij steeds duidelijker dat ik je de allerliefste vind

Glimlach en tranen

Een glimlach druipt van mijn lippen

Zomaar, spontaan en gewoon

Omdat ik even nergens over in hoef te zitten

 

Mijn glimlach straalt als de zon

Alsof opeens de wolken verdwijnen

En de zon niet meer mooier schijnen kon

 

Stralende ogen, een glimlach om mijn mond

Het gaat nu een beetje beter

Maar mijn hart danst niet in het rond

 

Mijn glimlach straalt als geen ander

Maar ergens die in mij

Diep in mijn hart word het steeds verandert

Verliefd

Duizend dromen

In het land van duizend dromen droom ik mij een sprookje rood zie ik altijd bloemen bloeien gaan er nooit meer mensen dood   Het zijn onwezenlijke wensen weer en uitkomen doen ze zeker nooit ik wacht dus maar weer op Klaas Vaak totdat hij zachtjes in mijn ogen strooit   Maar waarom strooit hij altijd zand het brandt zo en het doet zo'n pijn 'k heb liever toch iets zachts in m'n ogen waarom moet iets moois zo pijnlijk zijn.  

Eenzaam

Weer een dag zonder mensen of bijna niet. De eenzaamheid, die pijn en dat verdriet... Het wordt een inktzwart lied.   Als duisternis en angst zo zijn verweven dat ik, de hoop dreig op te geven.   Mag dan die pijn, wat mij ziel en lichaam kost, ten lange leste afscheid nemen ? Opdat ik eindelijk word verlost ?   Misschien, is er toch nog hoop Ja, wie weet... Is er ergens in dit Heelal een goede geest of sfeer Die luistert naar al mijn zeer.

Wandeling

‘k wandel langs donkere paden

zonder te weten waarheen

heel alleen

 

zonder armen om mij heen

die mij de weg wijzen

 

ginds zie ik een bruggetje

daar sta ik even stil

en geef een harde gil

 

niemand die mij hoort

niemand die mij stoort

 

ik hoor de kerkklokken slaan

wel vier keer

en dan

 

ja dan weet ik het weer

 

de weg naar huis

Weekendvrucht

de thuisweg leek voor de late wind

in vaart sneller dan wielen draaiden

op de zangerige toon van lichtdynamo

wijl voel meezong in vrijheid animo

 

regen deerde niet in zachte tikking

verre weg van koud als de goudglans

bengelend aan bomen herfstgetooid

in langzaam wuivend afscheidsdans

 

in het voorbij dwars door plassen

onder het licht van lantaarns

weefde zich frêle druppelgordijnen

ijl edoch flonkerend als kristallijnen

 

ik teugde adem van de prille nacht

tastend, geheel en al met zinnen

en lach sprong een gat in lucht

in pluk van lang weekendvrucht