Free Souffriau, de populaire actrice die de rol van superheldin Mega Mindy vertolkt, en componist en muzikant Miguel Wiels zijn de trotse ouders geworden van hun eerste kindje, Wolf. Dat heeft productiehuis Studio 100 bekendgemaakt. Souffriau is bevallen "van een flinke jongen". Hij weegt 3,720 kilogram en is 51 centimeter groot.

Moeder en kind stellen het zeer goed, en papa Miguel Wiels is helemaal in de wolken met zijn zoontje. "We hebben allebei erg uitgekeken naar dit moment en zijn dan ook totaal overdonderd door het intense geluk dat zo'n klein wonder met zich meebrengt. Dit is ongetwijfeld het mooiste wat ons ooit overkomen is", aldus de trotse ouders.

Amy Winehouse heeft haar Portugese fans vrijdag een halfuur laten wachten. Nadat de Britse zangeres eindelijk op het podium was verschenen van het festival Rock in Rio Lisboa, speelde ze een set van 55 minuten en kwam niet meer terug voor een toegift. Het optreden in Lissabon was haar eerste sinds haar meest recente opname in een afkickkliniek.

Toen ze uiteindelijk haar gezicht liet zien, excuseerde ze zich tegenover de negentigduizend toeschouwers voor haar schorre stem. De 24-jarige Winehouse zong enkele van haar hits, waaronder 'Rehab', en verschillende soulklassiekers en reggaenummers.

Naast Winehouse zijn op het vijfdaagse Rock in Rio Lisboa, dat vrijdag van start ging, artiesten te zien als Alanis Morissette, Bon Jovi, Metallica en Rod Stewart.

Diane Earle (Diana) Ross (Detroit, Michigan, 26 maart 1944) is een Amerikaanse soulzangeres. Ze werd bekend met The Supremes en heeft daarna een uiterst succesvolle solocarrière gehad

Ze werd geboren als tweede in een gezin met zes kinderen. Dochter van Fred Ross (overleden, 19 november 2007). Samen met Mary Wilson, Florence Ballard en Barbara Martin vormde ze The Primettes in 1959. Nadat ze in 1960 een contract kregen bij Motown, veranderden ze de naam van de groep naar The Supremes in 1961. Barbara Martin verliet de groep kort daarna. In 1967 werden ze Diana Ross and the Supremes. Florence Ballard verliet de groep, waarna Cindy Birdsong erbij kwam en ze weer weer een zingend trio vormden. De groep nam 12 grote hits op in deze periode.

In oktober 1969 verliet Ross de groep en begon aan een solocarrière die ook succesvol bleek. Haar eerste grote hit was het lied Ain't No Mountain High Enough in 1970. Daarna speelde ze in een verfilming van het leven van Billie Holiday, Lady Sings the Blues en kreeg een Oscarnominatie voor die rol.

Ze bracht een album met duetten uit met Marvin Gaye in 1973, met de titel Diana and Marvin en scoorde een aantal grote hits. In 1975 kwam ze terug op het witte scherm in de film Mahogany en de titelsong Do You Know Where You're Going To werd een nummer 1 hit. Haar tweede, zelfgetitelde album kwam in de top 10 terecht.

Haar duet met Lionel Richie, Endless Love, uit 1981 bleek de bestverkopende single uit haar carrière te zijn en was haar laatste hit op het Motown label. Ze had hierna een contract met RCA en na een paar succesvolle, en wat minder succesvolle albums keerde ze eind jaren '80 weer terug naar Motown, waar ze tot 2001 een contract mee had.

Martha & The Vandellas, ook wel Martha Reeves & The Vandellas genoemd, was een Amerikaanse band die vooral populair was in de jaren zestig. Ze waren lid van platenlabel en hitmachine Motown. Ze werden in 1995 geïntroduceerd in de Rock & Roll Hall Of Fame.
Rond het einde van 1960 ontmoette toekomstig leadzangeres van één van Motowns grootste hitmakers Martha Reeves één van de twee toekomstige bandleden. Dit was Rosalind Ashford. Deze twee meiden werden uitgenodigd door Gloria Williamson en Annette Beard om bij hun in de groep te komen zingen. Zo ontstonden de Del-Phis. Toen de meiden geen hits produceerden verliet in 1961 Williamson de groep. Het over gebleven drietal veranderde hierna hun naam in The Vells. Nadat ze op zoek waren gegaan naar een nieuwe platenlabel werden ze door William "Mickey" Stevenson gevraagd om bij Motown te werken. Daar kreeg Reeves een baantje als secretaresse aangeboden. Toen op een gegeven moment er achtergrondzangeressen nodig waren voor singles voor het platenlabel werd het drietal hiervoor gevraagd. Ze wilden wel meewerken en zo begon hun zangcarrière bij Motown. Ze fungeerden als achtergrondzangeressen bij onder andere Marvin Gaye en Mary Wells. Toen de laatste genoemde er een keer niet was voor een opname werd het trio gevraagd het nummer "I'll Have To Let Him Go" in te zingen. Toen dit gebeurd was, was Motown er zo blij mee dat ze een professioneel contract als een van de belangrijkste groepen van de maatschappij aangeboden kregen. The Vells accepteerden dit en veranderden hun naam in Martha & The Vandellas. The Vandellas is van twee namen afkomstig. "Van" is de naam van een straat die in de buurt van de straat van Reeves lag. "Della" is afgeleid van Della Reese, Martha's favoriete zangeres.
In 1963 begon het succes voor Martha & The Vandellas. Hun productieteam was het drietal Holland-Dozier-Holland. Het eerste nummer geproduceerd door hun was "Come And Get These Memories". Het haalde nummer 29 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 6 op de R&Blijst. Hun volgende hit was "(Love Is Like A) Heatwave". Dit nummer haalde nummer 4 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 1 op de R&Blijst. Zo voegden ze zich bij The Marvelettes, Mary Wells en Marvin Gaye als hitsellers. In 1964 verliet Beard de groep, omdat ze zwanger en was en ging trouwen. Ze werd vervangen door Betty Kelley, ex-zangeres van The Velvelettes. Na deze personeelsveranderingen ging de groep wel door met hits maken. Hun grootste hit was "Dancing In The Street" uit datzelfde jaar. Het haalde de nummer 2 positie op de Amerikaanse Toplijst, nummer 4 op die van het Verenigd Koninkrijk en nummer 8 op de R&Blijst. Het nummer is onder andere gecoverd door Mick Jagger en wordt sommigen gezien als het beste nummer ooit geproduceerd door Motown. Dit liedje was overigens geen HDH-productie maar geproduceerd door Mickey Stevenson en eveneens geschreven door hem samen met Marvin Gaye en Ivy Jo Hunter. Na dit grote succes volgden nog hits als "Nowhere To Run", "Jimmy Mack" en "I'm Ready For Love". Echter, rond het eind van de jaren zestig nam de populariteit van girlgroups af en dus ook dat van Martha & The Vandellas.Betty Kelley verliet de groep en werd vervangen door Martha's zus Lois Reeves. De naam van de groep werd toen veranderd in Martha Reeves & The Vandellas. Even later verliet ook Ashford de groep. Zij werd vervangen door Sandra Tilley. Vanaf de jaren 70 maakte de groep zo goed als geen hits meer. In 1973 werd de groep opgeheven en ging Reeves verder met een solocarrière. Deze was echter ook niet zo succesvol als de hitjaren Martha & The Vandellas.

Dido Florian Cloud De Bounevialle Armstrong (Londen, 25 december 1971) is een Britse zangeres. Ze staat bekend onder haar artiestennaam Dido (door haarzelf uitgesproken als Daaide).

Dido begon haar muziekcarrière toen ze 5 jaar was met het stelen van een blokfluit van school. Een jaar later werd ze toegelaten tot de Guildhall School of Music in Londen. Toen ze 10 was, speelde ze naast blokfluit ook al piano en viool. Haar tienerjaren waren een mix van het stelen van haar broers platen en het toeren door de UK met haar klassieke muziek-gezelschap.

Toen ze 16 was was ze helemaal gek van Ella Fitzgerald. Ze begon in verschillende bands in en rondom Londen te zingen, ondanks dat haar broer Rollo (DJ en producer bij de succesvolle groep Faithless) haar zei niet haar dagelijkse baan op te geven, en was te horen op het debuutalbum van Faithless in 1995. De volgende 2 jaar toerde Dido met Faithless, en elke keer als ze terug in Londen was, nam ze ook demo's van haar eigen liedjes op.

Zo begon de opname van haar debuutalbum No angel. De combinatie van Dido's liefde voor warme akoestische klanken en haar broers fascinatie voor beats en alles wat elektronisch is maakt het album zowel nieuw als klassiek tegelijk. De grote doorbraak bereikte ze toen Eminem een gedeelte van haar nummer Thank you gebruikte voor zijn hit Stan. Hierna bereikten ook enkele singles van No angel de hitparades. Haar nummer Here with me werd gebruikt als themamuziek voor de televisieserie Roswell High.

In 2003 kwam Dido terug met haar album Life for rent. Dit album werd nog succesvoller dan het vorige en ging wereldwijd miljoenen malen over de toonbank. De eerste singles White flag en Life for rent werden grote hits. Ook de singles Don't leave home en Sand in my shoes kwamen van dit album, maar werden minder grote hits.

In 2004 maakte Dido bekend dat ze in 2005 een jaar rust zou nemen, maar ze was toch weer te zien op het Live 8-festival. Dido is al een tijd in Los Angeles bezig met de opnames en het schrijven van nummers voor haar derde album. Op Dido's officiële site vertelt ze dat dit album in 2008 uit zal komen.

Toni Braxton heeft al haar optredens geannuleerd die ze de komende maanden in een hotel in Las Vegas zou geven. De met gezondheidsproblemen kampende zangeres zou haar shows na een rustperiode volgende week vrijdag hervatten, maar daar is ze nog niet aan toe. Begin vorige maand werd de 40-jarige Braxton met pijn in haar borst opgenomen in een ziekenhuis.

Hartkwaal
Braxtons huidige gezondheidstoestand is niet bekendgemaakt. Wel is bekend dat ze in het verleden behandeld is voor pericarditis, een ontsteking van het hartzakje.

Twee jaar
De zangeres, die haar bekendheid dankt aan nummers als 'Breathe again', 'Unbreak my heart' en 'He wasn't man enough', staat sinds vorig jaar zes avonden in de week in hotel Flamingo met haar show 'Revealed'. In augustus loopt haar tweejarige contract met het hotel in de gokhoofdstad af.

Udo Mechels (Brussel, 10 mei 1976), artiestennaam Udo, is een Vlaamse zanger. Hij is de winnaar van de talentenjacht X-Factor in 2005 en het liedjesprogramma 'Zo is er maar één' in 2007.

In 2003 deed Udo mee aan de eerste editie van Idool, maar in zijn halve finale moest hij de duimen leggen tegen Chris D. Morton en Tom Olaerts die beiden naar de finale doorstootten. In 2005 waagde hij zijn kans in X-Factor. Dit betekende voor hem de doorbraak. Hij won dit programma op overtuigende wijze in december 2005.

Sindsdien bracht hij het album "U-turn" uit (dat enkele weken op #1 stond in de Album-charts), en scoorde hij een nummer #1 hit met zijn debuutsingle "Isn't it time". Zijn eerste gouden plaat (meer dan 20.000 verkochte exemplaren van 'U-Turn') mocht Udo in ontvangst nemen tijdens het programma Tien om te zien (4 juli 2007).

Van het album U-turn volgden nog de singles "Winter In July", "Back Against The Wall" en "Eyes Of A Stranger".

2006 leverde Udo verder nog een TMF Award voor "Beste Nieuwkomer" en de Radio 2 trofee voor "Doorbraak van het Jaar" op!

Op 30 maart 2007 won hij het liedjesprogramma 'Zo is er maar één' op de Vlaamse tv-zender één. Hij won dit programma met het liedje 'Ik mis je zo' van Will Tura. De trofee die hij hiermee behaalde was een kunstwerk van 50 cm hoog, met een hart van brons en ontworpen door de Antwerpse kunstenares Hélène Jacubowitz. Het nummer 'Ik mis je zo' bracht Udo op single uit op 19 april 2007, met als b-kant het nummer 'Tu me manques à mourir', de Franstalige versie van Ik mis je zo. Hiervoor ontving hij een gouden plaat tijdens Tien om te Zien (uitzending van 5/09/2007).

Als eerbetoon aan Clouseau nam hij het liedje "Heb ik ooit gezegd" opnieuw op. Dit lied staat op de tribute cd "Braveau Clouseau".

Een eerste "Udo Live!" (met 6 bandleden) had plaats op 28 maart 2007 in De Zuiderkroon in Antwerpen. De live-band bestaat uit : David Demeyere (drums), Jan Samyn (keys), Roberto Mercurio (bas), Chris Van Nauw (gitaar), Marva Nielsen en Dany Caen (backing vocals).

Met de zangeres Sofie zong Udo het duet "Love will keep us alive" een paar keer tijdens haar concerten. Doordat het publiek het zo beviel, is deze versie als B-kant terug te vinden op haar single "Ordinary People", die eind 2007 werd uitgebracht.

In februari 2008 wordt Udo's tweede album verwacht. 2008 wordt ook het jaar van een eerste theatertournee, in samenwerking met de Zuiderkroon. De première van deze Soul Sessions on Tour is op 19 februari in de Zuiderkroon in Antwerpen. Deze tournee staat meer dan ooit in het teken van feel good music waaronder soul en funk. Udo zal zich tijdens de theatertour laten omringen door minstens veertien topmuzikanten, onder leiding van Hervé Martens.

Rod Stewart eist een zuurstoftent om zich door zijn wereldtournee te helpen. De 63-jarige rocker wil dat hij tijdens zijn optredens ten alle tijde backstage kan gaan indien hij extra zuurstof nodig heeft. Vorige vrijdag vroeg Stewart in Noorwegen de organisatoren twee eerste hulp zuurstofkits met maskers. Stewart eiste ook 48 witte voetballen, maat 5 die hij later in het publiek trapte tijdens het Ruten festival. Verder voor 10.000 voedsel per dag voor hem en zijn ploeg, een presidentiële suite in een tophotel, drie limousines en Britse kranten.

Rod Stewart is niet de eerste rockster die een zuurstoftent eist. Mick Jagger had er al een tijdens de Stonestournee van 2006 en ook Axl Rose van Guns N' Roses ademt pure zuurstof voor hij opgaat.