.

Jeugd

Kylie wordt op 28 mei 1968 geboren in het Bethlehem Hospital in Melbourne als oudste dochter van een Australische vader en een moeder uit Wales (uit het plaatsje Maesteg). In 1970 wordt Kylie's broer Brendan Minogue geboren en Dannielle Jane Minogue (Artiestennaam: Dannii Minogue) volgt op 20 oktober 1971 als jongste dochter.

Kylie groeit op in Melbourne's buitenwijk Surrey Hills in een eenvoudig huisje waar Ron Minogue kostwinnaar is als accountant. Carol is huismoeder, en had voor de geboorte van Kylie een carrière als balletdanseres.

In Kylie's kinderjaren ontstaat een duidelijke voorkeur voor muziek van The Beatles, The Rolling Stones en ABBA. Kylie is op 10-jarige leeftijd sterk onder de indruk van het optreden van Olivia Newton-John in de film Grease en doet haar samen met haar zus Daniëlle geregeld na in huisoptredentjes.

Carrière

Kylies carrière wordt gekenmerkt door haar opkomst als kindsterretje in een soapserie. In grote lijnen is het begin van haar carrière te vergelijken met die van hedendaagse artiesten als Britney Spears, Christina Aguilera, Justin Timberlake en Ricky Martin. Met meer dan 60 miljoen verkochte albums is Kylie Minogue de meest succesvolle artiest van Australië.

Neighbours

Kylie krijgt in 1979 haar eerste televisierol in de televisieserie The Sullivans. Haar moeder heeft haar twee dochters, Danniëlle en Kylie, naar de auditie gebracht en Kylie wordt geselecteerd om de rol van Karla te spelen. Haar carrière start echt in februari 1986 als ze auditie doet voor de Australische televisieserie Neighbours. Dit resulteert in een contract van 12 weken om Charlene Mitchell te spelen, een jongensachtige monteur. In diezelfde serie maakt Jason Donovan zijn opwachting als Scott Robinson. 23,8 miljoen kijkers uit voornamelijk Groot-Brittannië en Australië zien Scott en Charlene uiteindelijk trouwen.

Stock, Aitken & Waterman / PWL

Tijdens een liefdadigheidsbal in Melbourne met andere Neighbours-acteurs, zingt Minogue een nummer van Little Eva: "The Loco-Motion". Ze krijgt vervolgens een platencontract aangeboden en het nummer wordt op single uitgebracht (onder de titel 'Locomotion'). Ze staat er zeven weken mee op nummer 1 in Australië en het wordt de best verkochte single van het jaar. Dit succes ontgaat producerstrio Stock, Aitken & Waterman (SAW) niet en zij nodigen Kylie uit om naar Londen te komen om een lied op te nemen. Het verhaal wil dat de producers vergeten waren dat Kylie zou komen en dat zij het nummer I Should Be So Lucky in veertig minuten schreven terwijl Minogue op de gang zat te wachten. Het nummer betekent de internationale doorbraak van Kylie begin 1988. Het album Kylie en een aantal hits volgen (waaronder een opnieuw opgenomen versie van The Loco-Motion). Aan het eind van het jaar brengt ze het nummer Especially for you uit, een duet met Neighbours-collega Jason Donovan. In 1989 verschijnt het tweede album Enjoy Yourself met onder meer de hit Hand on your Heart. Kylie gaat dan ook voor het eerst op tournee door Engeland en Australië. Rond 1990 krijgt Kylie een relatie met INXS-zanger Michael Hutchence en wil ze af van haar zoetsappige imago. Ze eist dat Stock, Aitken en Waterman het nieuwe nummer Better The Devil You Know opnieuw mixen, dit keer met een wat gedurfder en volwassener sound. De videoclip die ze bij het nummer maakt, laat ze pas zien aan het producerstrio als die klaar is. In de video is Kylie voor het eerst als 'sexy en uitdagende vamp' te zien, iets wat Stock, Aitken en Waterman niet voor ogen hadden met de voormalige soapster. In haar daaropvolgende clips voor Step Back in Time, What Do I Have to Do en Shocked zet Kylie die trend voort. Op het album waar deze hits vanaf komen - Rhythm of Love - werkt Kylie voor het eerst samen met andere songschrijvers en producers, onder wie Stephen Bray, bekend van zijn werk voor Madonna. Hoewel Kylies contract voor drie albums met SAW hiermee ten einde komt, halen de drie heren Kylie over nog een vierde album te maken. Kylie stemt toe en maakt Let's Get To It, haar laatste album met SAW dat in 1991 verschijnt. Echte hits komen hier echter niet vanaf en na het uitbrengen van een Greatest Hits-album in 1992 breekt Kylie definitief met Stock, Aitken & Waterman.

Alhoewel Kylie aanvankelijk door haar moeder werd afgeraden om een carrière in de showbiz op te bouwen, werd Carol (Kylies moeder) Kylies trouwste adviseur op het gebied van kleding sinds haar eerste hit in 1988.

DeConstruction

Na het vertrek bij SAW tekent Kylie een lucratief contract bij het hippe dancelabel DeConstruction. In 1994 komt ze terug met de single Confide in Me. Het wordt een groot succes: de single komt in een tiental landen op de eerste positie terecht en in een groot aantal landen in de top 10. Vreemd genoeg komt ze in Nederland niet hoger dan een 38e positie in de Top 40. Na deze single verschijnt het album Kylie Minogue, waarop ze onder meer samenwerkt met de Pet Shop Boys en M People. Wereldwijd gaan ongeveer 2,5 miljoen exemplaren over de toonbank, beduidend minder dan haar eerdere albums. In Nederland komt het album niet in de hitlijsten.

In 1995 bestormt Kylie samen met Nick Cave, de "Australian Prince of Darkness", de hitlijsten met het duet Where the Wild Roses Grow. Dit nummer wordt een grote hit wereldwijd en komt in Nederland in de top 10 terecht.

In 1997 verschijnt Kylies meest persoonlijke album tot dan toe: Impossible Princess. De release wordt steeds uitgesteld door tegenslagen en krijgt door het overlijden van Lady Di zelfs een andere naam in Europa: Kylie Minogue 1997. Het album wordt in Europa geen succes, maar doet in Australië goede zaken: het wordt zelfs haar bestverkopende plaat sinds 1988 en bekroond met dubbel platina. De pers was over het algemeen lovend over dit album en de gedurfde weg die Minogue was ingeslagen. De sfeer en sound hebben iets weg van (het later verschenen album) Ray of Light van Madonna. Veel fans van Kylie zien Impossible Princess als haar beste werk tot nu toe.

Door de tegenvallende verkoopresultaten van Impossible Princess besluiten Kylie en DeConstruction ieder hun eigen weg te gaan. Kylie zingt in 1999 een duet met de Pet Shop Boys op hun album Nightlife, getiteld In Denial. Hetzelfde jaar tekent ze een contract bij platenlabel Parlophone.

Parlophone

Kylie besluit haar experimentele periode achter zich te laten en terug te keren naar de commerciële popmuziek. Na haar contract met Parlophone verschijnt in 2000 de eerste single Spinning Around. Dit nummer belandt meteen op de eerste plaats van de Britse en Australische charts en wordt ook in Nederland een hit. In Groot-Brittannië is Kylie nu de tweede artiest (naast Madonna) die nummer 1-hits heeft gescoord in de 80's, 90's en 00's. De videoclip waarin Kylie te zien is in een gouden hotpants, wordt veelvuldig gedraaid op muziekzenders. Op het album Light Years dat hierop volgt, staan voornamelijk vrolijke en ongecompliceerde popdeuntjes, met een knipoog naar de seventies. Robbie Williams en zijn toenmalige vaste songschrijver Guy Chambers schrijven drie nummers voor het album, waaronder Kids, een duet met Robbie dat ook een grote hit wordt. Williams en Chambers schrijven ook Your Disco Need You, wat uitgroeit tot een favoriet in de gayscene (waar Kylie haar grootste groep en meest trouwe aanhangers heeft). In 2000 gaat ze op tournee door Australië en Europa met de On A Night Like This Tour. De show is te omschrijven als camp met een hoofdletter C! Kylie zingt vooral nummers van haar laatste album, maar schroomt ook niet om terug te grijpen naar de SAW-hits uit de beginperiode. Ook test ze tijdens deze show voor het eerst het nieuwe nummer Can't Get You Out of My Head uit op het publiek. In september 2001 verschijnt het nummer op single. Mede dankzij de zeer stijlvolle videoclip, wordt dit de grootste hit uit Kylies carrière. In meer dan veertig landen (inclusief Nederland) komt het nummer op de hoogste positie in de hitlijsten. Zelfs in de Verenigde Staten, waar Kylie tot dan toe weinig succes heeft, loopt men warm voor het nummer, het bereikt de zevende positie in de Billboard-charts. Het bijbehorende album Fever doet het wereldwijd enorm goed, met hits als Love At First Sight en In Your Eyes. In 2002 gaat Kylie opnieuw op tournee, met de Fever Tour. In Nederland staat ze ermee in een uitverkocht Ahoy'. Door het succes van haar albums en singles worden haar shows grootser en imposanter. Critici zeggen dat vanaf toen het spontane element uit haar shows is verdwenen, maar de zalen zijn voller dan ooit. Carol Minogue (Kylies moeder), die altijd als kledingadviseur heeft gewerkt voor Kylie, maakt plaats voor Dolce & Gabbana, die voor haar Fever Tour exclusieve ontwerpen maken. In november 2003 verschijnt het album Body Language, voorafgegaan door de hit Slow. Een jaar later, na het uitbrengen van haar tweede Greatest Hits-album Ultimate Kylie, volgt opnieuw een tournee: Showgirl: The Greatest Hits Tour. Ook dit keer komt ze naar Nederland en treedt ze op in Ahoy'. Kort hierna, op 17 mei 2005, wordt de tour afgebroken. Artsen hebben borstkanker geconstateerd bij de zangeres en ze wordt direct onder behandeling gesteld.

In december 2005 wordt bekend dat de hit I Believe In You genomineerd is voor een Grammy Award in de categorie "Best Dance Record". Kylie werd met de nummers Love at First Sight (2003) en Slow (2005) al eerder genomineerd. In 2004 won ze de Grammy voor haar hit Come Into My World.

In januari 2006 verklaren Kylies artsen dat de behandeling van haar ziekte, een operatie gevolgd door chemokuren (waarvan de laatste op 18 december 2005), succesvol is verlopen. In juni 2006 wordt de zangeres gespot in opnamestudio's en maakt ze bekend weer aan het werk te gaan. Op 22 juni maakt Kylie bekend haar Showgirl Tour in Australië te hervatten vanaf 11 november 2006. Ze wijzigt de naam van de tour in The Showgirl Homecoming Tour. Na de Australische shows geeft Kylie ook nog een aantal concerten in Londen en Manchester. De tour eindigt op 19 januari 2007. Inmiddels is bekendgemaakt dat Kylies langverwachte nieuwe album de titel X mee zal krijgen. Als voorloper verschijnt de single 2 Hearts. Beide staan voor half november gepland als releases.

.

Het vroege leven

Haar Cubaans-Amerikaanse [1] vader Emilio Diaz werkte als voorman voor een oliemaatschappij, en haar moeder Billie Early (het van wie voorgeslacht Engels omvat, Duits, en Inheemse Amerikaan) werkten als uitvoerende agent.

Op de leeftijd van 21, auditioned Diaz voor het Masker van Jim Carrey's. Aan haar eigen verrassing, en zonder vroegere acterenervaring, werd zij gegoten als vrouwelijk lood. Onmiddellijk na het krijgen van het deel, ondertekende zij omhoog voor acterenlessen.

In de loop van de volgende drie jaar, won zij rollen in laag-begroting, onafhankelijke films, zoals het Laatste Avondmaal, Voelend Minnesota, en zij is.

Zij herwon toen heersende stromingssucces met het Huwelijk van Mijn Beste Vriend en Er zijn iets over Mary, en won kritieke toejuiching voor het Zijn John Malkovich, die haar Beste Ondersteunende Actress benoemingen bij de Gouden Bollen, de Toekenning BAFTA en de SAG Toekenning verdiende.

Diaz heeft ook starred in de klapaanpassing van de Engelen van Charlie en zijn gevolg, en zij uitte een loodkarakter in Shrek en zijn gevolg, waarvoor zij $10 miljoen verdiende. In 2001, won zij benoemingen voor Beste Ondersteunende Actress bij de Gouden Bollen, de SAG Toekenning en de Toekenning AFI voor de Hemel van de Vanille. Voor de Engelen van Charlie: Volledig Gaspedaal, werd zij tweede actress (na Julia Roberts) om $20 miljoen voor een rol te verdienen; de film underperformed op het bespreekbureau.

.

Irene Cara (pseudoniem van Irene T Escalera) (18 maart 1959) is een Amerikaanse zangeres en actrice. Begin jaren '80 scoorde ze twee wereldhits met titelsongs van de films Fame en Flashdance.

Al als kind stond Irene Cara in de schijnwerpers. Op de leeftijd van 5 maakte ze haar debuut op Broadway. Enkele jaren later had ze meerdere optredens op Broadway op haar naam staan en had ze opgetreden in een concert ter ere van Duke Ellington samen met onder meer Stevie Wonder, Sammy Davis Jr. en Roberta Flack.

Irene Cara debuteerde op het witte doek als Angela in de romantische thriller Aaron Loves Angela.

Irene Cara speelde Coco Hernandez in de film en televisieserie Fame, die begin jaren '80 enorm populair was. Ze zong zowel de titelsong Fame als het nummer Out There On My Own. Dit nummer zou later, in 1983, een nummer 1-hit in Nederland worden.

Later in 1983 zong ze ook de titelsong van Flashdance, getiteld What a feeling. Dat nummer haalde datzelfde jaar in Nederland de 13e plaats van de Top 40. Voor dit nummer won ze een Grammy-award.

Tegenwoordig leeft Irene Cara grotendeels in de anonimiteit. Ze woont in Florida en treedt nu en dan nog op. Verder begeleidt ze een meidengroep, Hot Caramel.