Liefde

Spice Girls single komt in november

We hebben weer fantastisch nieuws voor de fans van de Spice Girls. De eerste single van de populaire meidengroep zal in november uitgebracht worden. Het nieuws werd zelf bekendgemaakt door Geri Halliwell. Ze vertelde er meteen bij dat het een ballade is en dat de track 'Headlines' zal gaan heten.

Het wordt de eerste single sinds 7 jaar die de Spice Girls weer zullen uitbrengen. "'Headlines' is eigenlijk een liefdesliedje", verklapt Halliwell. "Het is een Spice Girl-klassieker. We zijn er zo trots op."

Hun nieuwe cd wordt half november in de winkels verwacht en de single een week later. Op 2 december beginnen de meiden aan hun langverwachte reunietournee.

 

Duitse herder

De Duitse herder is een herdershond die - zoals de naam al doet vermoeden - van oorsprong uit Duitsland komt. Het is een echte gebruikshond voor diverse doeleinden, maar ook geschikt als gezinshond.

Uiterlijk

De schofthoogte varieert bij reuen van 60 tot 65 cm en bij teefjes van 55 tot 60 cm. Het gewicht ligt tussen de 30 en 45 kg.De vacht is bij voorkeur kort, stokhaar. Langhaar komt voor, maar wordt door fokkers niet gewenst. De meest voorkomende kleurstelling is bruin tot gelig met een zwart dek. De vacht heeft niet veel verzorging nodig. Af en toe een lichte borstelbeurt, met name tijdens de rui is meestal afdoende.

Aard

De Duitse herder is een zeer leergierige, gehoorzame en intelligente hond. Hij is sociaal, vriendelijk, attent, maar ook temperamentvol, waaks en beschermend, moedig en trouw aan zijn baas en diens gezin. Hij heeft slechts één baas en zal zich ernaar gedragen.

Training

De Duitse herder wordt vaak gebruikt als blindengeleidehond, speurhond, waakhond en politiehond. Als blindengeleidehond worden de laatste jaren ook vaak labrador retrievers ingezet. Omdat de Duitse herders zo leergierig en gehoorzaam zijn, zijn ze ook voor de trainer tijdens de training een plezier om mee te werken. De Duitse herder kan, mits hij goed gesocialiseerd is, prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Hij is trouw en vertoont geen neiging tot weglopen.

Beweging

Mocht u overwegen een Duitse herder aan te schaffen als huishond, doet u er goed aan hem voldoende bezigheden te bieden bijvoorbeeld in de vorm van gehoorzaamheids- en behendigheidstrainingen. Wedstrijden in speuren, apporteren of wat dan ook, als hij zijn intelligentie maar kan gebruiken en voldoende beweging krijgt. Jonge honden moeten goede voeding krijgen, maar mogen tijdens de groei niet overbelast worden door te zware werkzaamheden. Dit alles geldt natuurlijk voor praktisch alle dieren die door de mens worden gehouden

Erfelijke ziekten

In dit hondenras komt vaak de erfelijke ziekte heupdysplasie voor, waardoor de dieren spontaan letsels rond de heupkop (caput femoris) en het heupgewricht (acetabulum) ontwikkelen. Hierdoor gaan deze honden al op jonge leeftijd manken, waardoor dierenartsen ontstekingsremmers moeten voorschrijven. In een poging deze erfelijke ziekte weg te selecteren, worden röntgenfoto's gemaakt van de heupgewrichten van die dieren die als fokdier ingeschreven worden in een stamboek.

Vliegen met wielen op de grond

Een vliegreis voor maar drie euro en nog milieuvriendelijk ook! In India kan het. Zakenman Bahadur Chand Gupta heeft een gat in de markt ontdekt. Hij biedt 'vluchten' aan voor mensen die een echte vliegreis niet kunnen betalen.

In een afgedankte Airbus 300 kunnen mensen alles meemaken wat bij een echte vlucht hoort: de kapitein waarschuwt voor turbulentie, de stewardessen leggen uit hoe het reddingsvest werkt en delen drankjes uit. Het enige dat 't vliegtuig niet doet, is vliegen.

Kapitein Gupta's vliegtuig is een groot succes in India, waar 99 procent van de bevolking nog nooit heeft gevlogen.

Egyptische mau

De Egyptische mau is een gevlekte raskat van een gematigd oriëntaals type.

Het ras wordt sinds eind jaren vijftig vooral in Amerika gefokt, oorspronkelijk uit meegenomen huiskatten uit Egypte en het Nabije Oosten. De Russische prinses Natalja Troebetskoj zou in 1953 zo'n kat hebben gezien bij de ambassadeur van Italië in Egypte, die haar toen een kitten gaf. In 1955 stelde de prinses in Rome haar dier tentoon, en emigreerde in 1956 naar Amerika waar zij met anderen het ras begon te fokken. Momenteel wordt het ras over de gehele wereld gevonden en zijn er kleine groepen liefhebbers die het fokken.

Raskenmerken

• Vacht: kort, zijdezacht, gevlekt; mascaralijn op elke wang; merkteken tussen de oren
• Ogen: groen
• Lichaam: type gematigd elegant
• Karakter: sociaal, levendig, aangenaam gemiauw

Anouk terug met nieuw album

Platenmaatschappij EMI heeft aangekondigd dat op 23 november de release zal zijn van het nieuwe album van Anouk. Haar gloednieuwe cd zal de naam Who's Your Momma krijgen. Als eerste single zal de song Good God worden gereleased. Vanaf 2 november kun je de single in de rekken verwachten.

Daarnaast heeft Anouk ook bekend gemaakt dat er een aantal concerten aan zitten te komen in 2008. Mogelijk in het Gelredome (Arnhem) en het Sportpaleis (Antwerpen). Anouk's laatste plaat Hotel New York werd een grandioos succes in de albumlijst. Ook kwamen er vier succesvolle nummers vanaf, waaronder Lost en Girl.

Miss moneypenny overleden

LONDEN - Actrice Lois Maxwell, die in veertien James Bond-films de rol van Miss Moneypenny speelde, is zaterdag op 80-jarige leeftijd overleden in Australië, waar ze woonde.

De in Canada als Lois Hooker geboren Maxwell begon haar loopbaan als hoorspelactrice en vertrok op 15-jarige leeftijd met het amusementskorps van het Canadese leger naar Groot-Brittannië.

Na een verblijf in Hollywood en Italië keerde ze halverwege de jaren '50 terug naar Groot-Brittannië. Dr. No uit 1962 was de eerste Bond-film waarin ze Miss Moneypenny speelde, A view to a kill uit 1985 de laatste. Maxwell was toen 58. In de volgende Bond-film, The living daylights, was haar rol overgenomen door de 26-jarige Caroline Bliss.

In Lolita van Stanley Kubrick uit 1962 speelde Maxwell een verpleegster. Ook speelde ze veel gastrollen in televisieseries, waaronder The Saint en The Persuaders!. Haar laatste speelfilm was de thriller The fourth angel (2001), met Jeremy Irons.

King Charles

De Cavalier King Charles spaniël is zonder twijfel één van de meest gewaardeerde huishondjes. Zijn vrolijk en vriendelijk karakter maken van hem een leuke speelkameraad.
* Geschiedenis: King Charles spaniëls bestonden in Engeland al in de zestiende en zeventiende eeuw. Hun populariteit nam af door het invoeren van allerlei oosterse dwergspaniëls. Vanaf 1926 begon men het ras terug op te bouwen, na veel kruisingen slaagde men erin de oude King Charles terug tot stand te brengen. In 1928 richtte men de Cavalier King Charles spaniel club op. Om verwarring met de King Charles Spaniël, die een kortere voorsnuit heeft, te voorkomen, voegde men het woordje “cavalier” toe.
* Karakter: Een Cavalier is vrolijk en vriendelijk. Agressiviteit en nerveusheid zijn hem totaal vreemd. Hij is heel zacht en gemakkelijk om mee samen te leven. Kinderen en andere huisdieren vormen geen enkel probleem. Een Cavalier is geen waakhond, daarvoor houdt hij teveel van mensen.
* Gebruik: De Cavalier heeft dan wel de naam een spaniël te zijn, toch wordt hij in het jachtveld niet meer gebruikt. Hij heeft zichzelf een plaats als huishond aangemeten.
* Opvoeding: Net als andere spaniëls vraagt hij een consequente, maar zachte opvoeding.
* Verzorging: De lange vacht moet twee tot drie keer per week gekamd en geborsteld worden. De Cavalier wordt niet getrimd. Tijdens de ruiperiode is een dagelijkse borstelbeurt aanbevolen. Ook de ogen en de oren moeten regelmatig gecontroleerd worden.
* Bijzonderheden: Een Cavalier heeft een enorm aanpassingsvermogen. Hij kan zowel op een flat als in een huis met tuin gehouden worden. Hij vraagt wel minstens een dagelijkse wandeling.
* Raskenmerken: Een Cavalier is levendig, sierlijk en harmonieus. Zijn zachte uitdrukking is één van de constante waarden.
* Grootte: 25-34 centimeter
* Gewicht: tussen 5,4 en 8,1 kg.
* Vacht: De vacht is lang, zijdeachtig en mag geen krullen vertonen. De Cavalier komt voor in vier kleuren. Black & tan, ruby (diep rood), blenheim (witte vacht met kastanjekleurige aftekeningen, tussen de oren is re vaak een typische “spot”) en tricolour (zwart en wit,met een tanaftekening).

De Siamees

De siamees is een van de eerste duidelijk herkenbare rassen van de Oosterse kat. De exacte oorsprong van het ras is onbekend, maar men denkt dat het uit Zuidoost-Azië komt, en afstamt van de heilige tempelkatten van Siam. Het ras werd in 1884 in Europa geïmporteerd.

De siamees is steeds eleganter van model geworden. Moderne show-siamezen zijn gefokt op lengte, met een dun lichaam, en een elongicephaal hoofd met een lange voorsnuit en grote wijdgeplaatste oren. Beide soorten hebben amandelvormige ogen en zoals alle Oosterse katten zijn ze ontzettend spraakzaam en hebben ze veel aandacht nodig. Ze worden niet voor niets de hond onder de katten genoemd. Siamezen zijn daarnaast erg sociaal vergeleken met andere katten (en wellicht intelligenter), ze reageren sterker dan de meeste kattensoorten op externe prikkels. Ze kunnen allerlei kunstjes leren omdat ze snel conditioneren, zo kan er met een paar beloninkjes een kunstje worden aangeleerd. En als ze eenmaal in de gaten hebben hoe deuren opengaan, zullen ze ook daadwerkelijk elke keer de deur openmaken door aan de klink te gaan hangen. Dit lijkt op het eerste gezicht grappig, maar als de kat het door heeft zal hij het blijven doen. Dus zal hij het ook proberen bij de keukenkastjes. Het resultaat zal kunnen zijn dat alle kasten op slot moeten (vooral die waar het kattenvoer bewaard wordt). Siamezen zijn daarnaast erg nieuwsgierig, en vinden bezoek erg interessant. Ze gaan ook zonder probleem bij vreemden op schoot, soms zelfs bij degenen die het minst van katten moeten hebben.

Heilige Birmaan

Korte geschiedenis van het ras

Over de herkomst van dit elegante ras gaan de prachtigste en meest fantasierijke verhalen rond. In elk geval is het duidelijk dat er verschillende mensen zijn geweest die omstreeks het jaar 1900 op Heilige Birmanen gelijkende katten uit Birma mee naar huis hebben genomen. Het is met name aan de Franse liefhebber te danken dat het ras in Europa, en later ook in Amerika, geintroduceerd werd.

---

  Rasbeschrijving

Kop: heeft enigszins ronde wangen en een rond voorhoofd. De neus is gemiddeld van lengte en mag geen stop vertonen, maar een lichte inkeping in de neusrug wordt niet bestraft. De kin behoort stevig te zijn, maar niet al te geprononceerd.

Ogen: niet te rond, eerder ovaal, zo diepblauw mogelijk.

Oren: staan wat schuin in de kop en wijzen enigszins naar voren.

Lichaam: middelgroot, goed geproportioneerd. Hij mag niet te hoog op de poten staan, deze zijn dan ook eerder kort dan lang. De voeten zijn rond en vertonen de rastypische witten sokken.

Staart: gemiddeld van lengte in verhouding tot de rest van het lichaam en behoort een elegante indruk te maken.

Vacht: heeft een bijzondere textuur. Hij voelt zijdezacht aan en valt van nature als een weelderige sluier om de kat heen. Hij heeft weinig ondervacht. Rond de kraag, op de staart en bij de achterpoten is de vacht langer dan op de rest van het lichaam

Kleur: Hij komt alleen voor in het zogenaamde himalayapatroon. De witte voetjes vormen de meest in het oog springende verschil met andere rassen. Dit belangrijkste raskenmerk mag nooit ontbreken. Voor alle kleurslagen geldt dat de kleur op het lichaam zo zuiver mogelijk moet zijn en dat deze behoort te constrateren met de gekleurde points. Hij komt voor in: sealpoint, bleupoint, chocolatepoint, lilacpoint, redpoint, creampoint, tortiepoint, tabbypoint en tortietabbypoint.

---

  Karakter

Over het algemeen zijn Heilige Birmanen zachtaardig, rustig, bescheiden en verdraagzaam. Ze zijn echter wel op hun rust gesteld en u moet ze hoe dan ook de mogelijkheid bieden zich zo nu en dan terug te trekken. In een drukke omgeving zijn ze dan ook minder op hun plaats, ze zouden uit hun evenwicht kunnen raken. Ze houden van gezelligheid en hebben tamelijk veel aandacht en kontakt met huisgenoten nodig om zich prettig te voelen. Sommigen hebben wel eens de neiging zich tot een eenpersoonskat te ontwikkelen. De omgang met andere katten verloopt meestal zonder problemen. Ze kunnen ook prima samenleven met honden, mits die hem niet najagen. Ze staan erom bekend dat ze soms kieskeurige eters zijn. Ze zijn doorgaans niet luidruchtig. Ondanks hun rustige natuur zullen de meeste op zijn tijd ook graag spelen en ravotten.

---

  Verzorging

De zachte, halflangharige, maar zeer dichte vacht heeft vrij weinig verzorging nodig. De textuur zorgt ervoor dat de vacht zelden klitten vertoont. Over het algemeen kunt u met een wekelijkse borstelbeurt de vacht in goede conditie houden. Kam hem in geen geval met een metalen kam, aangezien u hiermee de ondervacht kunt beschadigen. Een stevige, haren borstel is de beste keuze.

De Mastino

De Mastino napoletano stamt uit de tijd van Alexander de Grote, hij trok met olifanten en molossers (de verzamelnaam voor grote en zware vechthonden die hun oorsprong vonden in Molossië -Epirus-, de geboortegrond van de moeder van Alexander) op rooftochten en oorlogen. De hond stamt uit Napels vandaar de naam en heeft vele ontwikkelingen doorgemaakt tot wat hij nu is.

Kenmerken

Een reu kan tot 75 cm groot worden en een teef tot 70 cm (schofthoogte). Er worden bij de reuen gewichten genoteerd van meer dan 90 kg. Ze hebben enorm veel huid en die is over het gehele lichaam los van de ondergrond, dit in verband met het oude vechtkarakter dat ze hadden. De tegenstander kon de Mastino wel grijpen maar raakte daarbij nooit het spierweefsel maar alleen maar de huid van de Mastino napoletano. De huid is zelfs zo los dat de Mastino napoletano zich in een gevecht, wanneer hij door de tegenstander gegrepen is, kan omdraaien en terugvechten.

Vroeger een vechthond met militaire achtergrond is hij tegenwoordig een waak- en verdedigingshond bij uitstek en ongeëvenaard in zijn opdracht. Door zijn zeer evenwichtige aard en onverschrokken karakter is het dan ook een bewaker van huis en haard bij uitstek. Een echte familiehond die eenieder die behoort tot het gezin met zijn leven zal verdedigen als het nodig is.

Als een Mastino vecht dan doet hij dit vol overgave en met een immense kracht waar geen andere hond tegen bestand is. Daarom werd de Mastino napoletano in vroeger tijden door de Romeinen ook ingezet om tegen leeuwen en beren te vechten in de bekende Romeinse arena's.

In Nederland stelde minister Laurens Jan Brinkhorst van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij in 2002 voor een geheel fok- en houdverbod in te stellen voor een viertal hondenrassen, waaronder de Mastino napoletano. Brinkhorst wilde zo ernstige bijtincidenten voorkomen. Beten van een Mastino napoletano zouden volgens hem kunnen leiden tot zware verminking of zelfs de dood. Het verbod kwam er niet, en de opvolger van Brinkhorst, Cees Veerman, zag niets in het verbod. Zelfs vandaag de dag ( 2007 ) is het een toegestaan ras en zijn er inmiddels jaren verstreken zonder dat er een incident met het ras heeft plaatsgevonden. De Mastino napoletano is geen "aanvalshond" zoals bijvoorbeeld pitbullachtigen wel zijn. Een goed gefokte en opgevoede Mastino napoletano zal nooit uit zichzelf aanvallen, wel verdedigen als hij/zij of de zijnen worden aangevallen. Daarom is het van het grootste belang dat alleen mensen met goede achtergrond en een gedegen raskennis dit ras fokken en de eigenaren moeten zich door en door bewust zijn van het gegeven "Mastino napoletano".

De Mastino napoletano kent vele erfelijke fysieke afwijkingen waaronder de heupen / ellebogen / entropion / ectropion en het hart. De gemiddelde leeftijdsverwachting ligt in de regel onder de tien jaren. Het wordt nieuwe eigenaren aanbevolen zeker het eerste levensjaar zeer voorzichtig te doen met de lichamelijke beweging van de jonge en explosief groeiende hond. Met een geboortegewicht van om en nabij de 800 gram gaat de pup in een jaar naar de +/- 50/60 kilogram ( afhankelijk van reu of teef ). Na het eerste levensjaar zijn de botten van de hond sterk genoeg om het lichaam verder uit te laten groeien naar de soms wel 100 kilogram, maar voorzichtigheid bij fysieke inspanningen blijft altijd geboden.

De Mastino napoletano is geen hond om iets mee te gaan doen zoals het trainen op G&G. Een simpele puppy-training is voldoende, maar dan wel op een hondenschool waar de instrukteurs het ras kennen en weten hoe de trainingen te verzorgen, want het karakter van de Mastino napoletano is met geen enkel ander ras te vergelijken en behoeft speciale aandacht. Het gedrag van de Mastino napoletano is dus al net zo bijzonder als alle andere specifieke kenmerken van de Mastino napoletano.

In Italië wordt de Mastino napoletano als gevaarlijk beschouwd. Het dier mag daar slechts aangelijnd en gemuilkorfd met het baasje de openbare weg op. Maar aangezien het zelfs in Italië een uitzonderlijk ras is, voorbehouden aan mensen met enige "honden-achtergrond" en de nodige kennis omtrent dit ras, zul je niet vaak een Mastino napoletano in het openbaar zien. De Mastino napoletano verblijft bij fokkers en eigenaren meestal op het erf als waakhond en beschermer van huis en haard. Het is geen ras om er een eindje mee te gaan wandelen.