R.E.M.-zanger Michael Stipe openlijk over zijn (bi)seksualiteit

R.E.M.-zanger Michael Stipe openlijk over zijn (bi)seksualiteit

Stipe (51) geeft echter wel toe dat hij lang bang is geweest om voor zijn seksualiteit uit te komen. Vooral de jaren tachtig waren moeilijk: "Dat had veel te maken met aids. De jaren tachtig en negentig waren een erg moeilijke periode voor mensen zoals mij om eerlijk en openlijk te zijn over onze seksualiteit. Het was ook een tijd van angst. Ik kon me toen niet laten testen op hiv zonder het risico te lopen dat de resultaten zouden uitlekken. Dus deed ik het niet, en leefde daardoor voortdurend in onzekerheid."
"Mensen vergeten al snel hoe er toen over aids en homoseksuelen werd gepraat. In het Reagantijdperk waren er politici die spraken over interneringskampen voor mensen die hiv-positief waren. Ik kan vandaag trouwens nog steeds geen bloed geven omdat ik slaap met een man."
Stipe heeft al 12 jaar een vaste relatie met fotograaf Thomas Dozol, een relatie die hij al een poosje niet meer geheim houdt, maar er echt over praten was er tot nu niet bij. "We zijn verliefd geworden en nu een koppel, nu al twaalf jaar, veel meer valt daar eigenlijk ook niet over te zeggen."
Voor Thomas waren er zowel mannen als vrouwen zegt Stipe. "Ik heb wel degelijk seks gehad met vrouwen, en ik wil er even bij zeggen: met plezier. Maar om eerlijk te zijn val ik toch meer op mannen. Het was iets van 80/20 zullen we zeggen."
Stipe geeft ook toe dat hij jarenlang geworsteld heeft met het feit dat hij beroemd is. "Het begon tussen 1987, toen we door het succes van "The One I Love" ineens in grote zalen gingen spelen en 1991, toen "Losing My Religion" wereldsterren van ons maakte."
R.E.M. was, zegt Stipe, een band die eerst alleen werd gewaardeerd door "freaks, fags, the fat girls, the art students and the indie music fanatics". "En dan speelden we ineens voor een publiek van wie het merendeel - en ik overdrijf een beetje om mijn punt te maken - mensen zoals mij op straat eerder een schop dan een hand zouden geven. Een publiek dat zich niet kon vinden in mijn politieke ideeën, dat het niet leuk vond wanneer ik me flamboyant gedroeg en zeker mijn seksuele voorkeuren afkeurde. Hoe ga je daar mee om he? Dat heeft een tijdje geduurd voor ik daar uit was.





















