Albert Hammond

Om I'm A Train te bekijken druk op de foto.
.
Albert Hammond
.
Luister niet naar roddels

Liefde

Dire Straits
.Dire Straits ('be in dire straits' betekent zoiets als 'ernstig in het nauw zitten'), was een Britse rockband (1977-1995) met als veruit bekendste lid zanger/gitarist/songwriter Mark Knopfler. Zijn broer David Knopfler speelde ook in de band.
De band had meteen grote successen met hun debuutalbum Dire Straits en de single "Sultans of Swing". In 1985 verscheen Brothers in Arms, een van de eerste volledig digitaal opgenomen platen. Het album is met 269 weken in de Nederlandse Album Top 100 het langst genoteerde album aller tijden, al zijn dit niet aaneengesloten weken. Philips sponsorde de daaropvolgende tour en zag het als een ultieme gelegenheid om hun "nieuwe" cd-speler aan de man te brengen.
Het nummer "Your latest trick" zou een voorbeeldtune worden voor de saxofoonwereld, net zoals Stairway to Heaven van Led Zeppelin, een voorbeeld is voor de akoestische gitaarintro's.
Sting
.Gordon Matthew Thomas Sumner (Newcastle upon Tyne, 2 oktober 1951) beter bekend onder zijn artiestennaam Sting is een Brits musicus. Hij is commandeur in de Orde van het Britse Rijk, dit werd hem verleend door Koningin Elizabeth II.
Sting is de oudste van vier kinderen. In het noordoosten van Groot-Brittannië was het niet makkelijk vanwege van het harde klimaat en de economische depressie. De werkloosheid lag er heel hoog en de redding van het gezin was het feit dat zijn vader een vaste baan had als melkboer. Gordon had echter een natuurlijke aanleg voor muziek. Op negenjarige leeftijd maakte hij al zijn eerste songs en zijn eigen muziek op een oude gitaar van zijn oom. In 1966 kreeg hij van een vriend een zelfgemaakte basgitaar. Dit was zijn eerste kennismaking met dit instrument. In 1969 mocht hij beginnen aan een universiteit in de Midlands, maar dat hield hij slechts een maand vol. Na enkele baantjes in de bouw, als buschauffeur en zelfs als belastingontvanger besloot hij in 1971 iets van zijn leven te maken en begon een opleiding tot leraar. Tijdens die opleiding speelde hij basgitaar bij een schoolrockbandje, Earthrise.
In 1974 richtte hij samen met 3 vrienden de groep Last Exit op. In 1976 huwde hij met Frances Tomelty. Later dat jaar kregen zij hun eerste kind, Joe. Kort daarna besloot hij zijn job als leraar op te geven en trok hij met Last Exit naar Londen om het daar als rockband te maken.
De bijnaam Sting kreeg hij in het begin van zijn carrière, toen hij bassist was bij een jazzbandje. In die tijd droeg hij vaak een zwart met geel gestreepte trui, die zijn medemuzikanten deed denken aan een bij. Sindsdien gebruikt hij zijn werkelijke naam alleen nog bij officiële gelegenheden.
Hij werd voor het eerst wereldwijd bekend als de bassist en zanger van The Police die hij samen vormt met drummer Stewart Copeland en gitarist Andy Summers.
Nog voordat The Police in 1984 officieel uit elkaar gaat, op hun hoogtepunt, begint Sting met het werken aan zijn eerste soloalbum. Hierbij neemt hij jazzmuzikanten aan als begeleidingsband, onder andere: Branford Marsalis, Kenny Kirkland, Darryl Jones en Omar Hakim. Sting verwisselt zijn basgitaar voor een gitaar.
De overstap naar meer jazz georiënteerde muziek is niet helemaal verrassend, aangezien Sting in zijn jongere jaren met jazz en progressieve rockbands heeft gespeeld. Het resultaat is meer volwassen en afwisselend dan zijn opnames met The Police.
In 1986 komt The Police weer bij elkaar voor een reünie, waaruit een nieuw opgenomen versie van Don't stand so close to me ontstaat.
Hierna brengt Sting het ambitieuze album Nothing like the Sun uit in 1987, wederom met hulp van Branford Marsalis. Het album wordt goed ontvangen en kort na het verschijnen ervan gaat Sting zich inzetten voor Amnesty International. Ook zet hij zich in voor natuurbehoud en sticht hiervoor de Rainforest Foundation om aandacht te vragen voor het Braziliaanse regenwoud.
De albums die volgen zijn ook succesvol, maar niet zo succesvol als zijn eerste twee soloalbums. In 2006 scoort hij nog wel een Amerikaanse top 10-hit met het nummer Always On Your Side, een duet met Sheryl Crow.
In juli 2006 deed Sting Nederland aan met zijn Broken Music Tour. In Weert (Bospop) gaf hij samen met gitaristen Dominic Miller en Lyle Workman en drummer Abe Laboriel een kwalitatief hoogstaand concert. De setlist vermeldde zowel Police-werk als solo-werk.
In oktober 2006 kwam de CD "Songs from the labyrinth" uit met 16e-eeuwse luitmuziek van John Dowland (1563-1626) in samenwerking met de luitist Edin Karamazov. Op 1 maart 2007 gaf Sting samen met Karamazov een optreden in het concertgebouw in Amsterdam.
In februari 2007 kondigden Sting, Andy Summers en Stewart Copeland geheel onverwachts een reünietoernee van The Police aan: The Police Reunion Tour. Op 28 mei begonnen ze met een optreden in Vancouver. Op 13 en 14 september speelde het drietal in een bijna uitverkochte Amsterdam Arena.
Sting heeft ook een zoon die actief is in de muziek, Joe Sumner. Dit is de zanger van Fiction Plane, de band die ook het voorprogramma verzorgt van bij The Police gedurende de reünietoernee. Fiction Plane kan overigens opgevat worden als anagram van "police infant", hetgeen uiteraard refereert naar Joe Summer als zijnde kind van Sting, ofwel The Police.
Hiernaast heeft Sting in 1984 een rol gespeeld in de CULT-film Dune van David Lynch, naar het verhaal van Frank Herbert. Hij speelde hierin Feyd-Rautha de neef van Baron Harkonnen. Sting heeft ook nog een bescheiden bijdrage geleverd aan het nummer Money for Nothing van de Engelse rockband Dire Straits. De stem die de tekst "I want my MTV", die aan het begin van het nummer hoorbaar is, zingt, is van Sting.
Hij heeft in totaal 6 kinderen:
Levensmuziek

Cock Robin
.Cock Robin is een Amerikaanse pop/rock-formatie die werd opgericht in 1984 en onder leiding stond van Peter Kingsbery (keyboard en bas). Verder stonden in de oorspronkelijke bezetting Anna LaCazio (zang), Clive Wright (gitaar) en drummer Louis Molino III. In Nederland werden ze vooral bekend door een grote publiciteit via MTV voor het nummer The promise you made.
De groep zou uiteindelijk in Europa veel meer succes hebben dan in de Verenigde Staten zelf (mede onder invloed van hun sucesvolle Europese tour (ze speelden o.a.op Pinkpop).
Cock Robin bracht drie cd's uit:
Hun grootste hits in Nederland waren The promise you made (een nummer 1-hit), Thought You Were On My Side en When your heart is weak. De eerste cd 'Cock Robin' werd platina in Nederland.
De belangrijkste kenmerken van de desertrock van Kingsbery (hij schreef alle nummers op de drie cd's) zijn het ruimtelijke geluid en het gevoel voor drama en passie.
In 1990 ging de groep uit elkaar. LaCazio wilde op dat moment de muziekwereld uit en Peter Kingsbery vertrok naar Frankrijk, waar hij nog steeds actief is op muziekgebied. Clive Wright is ook nog actief, vooral als componist en producer, maar ook als gitarist in een bluesband. LaCazio schijnt ook weer muziek te produceren maar medio 2003 waren daar nog geen officiële opnames van.
2006:Cock Robin maakt zijn rentree met een nieuw album en een tournee. Anna Lacazio en Peter Kingsbery, hebben de groep opnieuw leven ingeblazen. Cock Robin maakt zijn rentree met een nieuw album "I Don't Want To Save The World" en een tournee. De typische Cock Robin sound werd behouden. De 13 songs op het album zijn zeer sterke popsongs. De eerste single "Body Over Mind" is een goed voorbeeld daarvan.
Amy Winehouse
.Amy Jade Winehouse (Enfield, 14 september 1983) is een Britse jazz- en soulzangeres die grotendeels haar eigen nummers schrijft. Ze is afkomstig uit Enfield, Londen, en volgde een opleiding aan de London School of Performing Arts.
In het begin van de 21ste eeuw start Winehouse haar zangcarrière door een aantal van haar zelfgeschreven nummers op te nemen, met onder andere Fink als producer. In 2003 brengt Winehouse haar debuutalbum Frank uit. Voor dit album werd ze genomineerd voor een Mercury muziekprijs en won ze een Ivor Novello Award voor haar debuutsingle Stronger Than Me.
In 2006 brengt Winehouse haar tweede album uit, Back To Black. De eerste single van dit album, Rehab, werd een hit en bereikte vele hitlijsten over de hele wereld. In Nederland gebeurde dit begin 2007, en behaalde de 17e positie in de Top 40. Het nummer You Know I'm No Good wordt als tweede single uitbracht, maar bereikt de Top 40 niet. Hetzelfde gebeurt met haar derde single, Tears Dry On Their Own. Haar nieuwe single Valerie daarentegen, behaalde in zijn derde week Top 40 zelfs de nummer-1 positie, en werd daarmee de eerste nummer-1 hit alleen met downloads.
Het nummer Rehab gaat erover dat iedereen wil dat ze afkickt van haar hevig alcoholgebruik. Dit vindt zij zelf niet nodig. Toch was ze op Pinkpop 2007 niet aanwezig omdat ze stomdronken was. Haar act werd vervangen door Krezip. En ook haar concert op het North Sea Jazz Festival, dat gepland stond voor zondag 15 juli 2007, ging niet door. Volgens haar management was ze oververmoeid. Marcus Miller verving haar. Op 22 oktober 2007 ging haar uitverkochte concert in Heineken Music Hall wel door, ondanks dat ze volgens de meeste aanwezigen niet helemaal nuchter was.
Tijdens de uitreiking van de MTV Europe Music Awards (EMA) op 1 november 2007 in München traden diverse grote internationale artiesten op, maar wist zij toch het meest op te vallen. Presentator Snoop Dogg kondigde haar als volgt aan: "She didn't go to rehab, she came out here to sing (...)". Nu.nl over haar optreden: "Het meest bizarre optreden bracht Amy Winehouse. Stomdronken zong ze Back to Black. (...) Altijd is het onzeker of ze wel optreedt als ze ergens op het programma staat. Hoe dan ook, ze was er toch maar weer, soms wat snuivend aan haar neus. Toen ze de award kreeg, zei ze helemaal niets." [1]
Inmiddels is ze wel degelijk to rehab gegaan. Ze wou zich voorbereiden op de Grammy Awards, waar ze vijf van de zes nominaties verzilverde, maar de Amerikaanse ambassade wilde haar geen visum verlenen. Vandaar dat ze haar live-optreden en dankspeech in een Londense studio heeft gefilmd voor satellietuitzending. 'Amy Winehouse, eenzaam aan de top' kopte de Metro op 12 februari 2008.
Even was jij dichtbij

Nederlandse fans gooien herenslips naar Gloria Estefan
.
Droom van jou men hartedief

Sabien Tiels

Sabien Tiels (Hasselt, 30 oktober 1976) is de artiestennaam van de Vlaamse zangeres Sabine Tielens. Ze treedt reeds van kindsbeen af op: op haar dertiende wordt ze derde op het liedjesfestival “Euronoté” in Italië. Ze neemt lessen in notenleer, instrument, dictie en jazzballet tot ze op veertienjarige leeftijd ingangsexamen doet in de Kunsthumaniora van Hasselt.
De eerste zelfgeschreven single Voor jou kent redelijk succes. In 1995 is ze laureate van de Radio 2 Zomerhit voor het beste debuut. De eerste CD Hou je morgen nog van mij bevat enkele successen zoals Trein, e.a.
In 1999 verschijnt Ik ben ik, een rijper album met een gelijknamige theatertour. In 2000 toert ze op festivals en in de theaters met Ode aan Betreurde Stemmen, een muzikaal eerbetoon aan o.a. Ann Christie, Louis Neefs en Wim de Craene.
In 2001 doet ze iets gelijkaardigs voor de kleinkunst met haar nieuwe album Optie Adoratie, waarop ze een persoonlijke interpretatie geeft aan tijdloze meesterwerkjes van o.a. Miel Cools, Herman van Veen, Zjef Vanuytsel, Jacques Brel en Toon Hermans.
In 2003 verschijnt Ritme van de Tovenaar, een album met elf nieuwe songs van eigen hand, geproduceerd door haar pianist, arrangeur en levenspartner Dirk Schreurs. Ze is moeder van Pieterjan en sedert 2002 is ze meter van vzw Autisme Limburg.
Mac and Katie Kissoon
.Mac en Katie Kissoon werden respectievelijk geboren in 1943 en 1951 als Gerald en Katherine Farthing in Port of Spain op het eiland Trinidad. Het gezin bestond in totaal uit acht kinderen. In 1962 verhuisde de familie naar het Verenigd Koninkrijk. Aanvankelijk begonnen Mac en Katie als soloartiesten, wat Mac onder de naam Mack Kissoon in 1970 nog een hitje in Nederland opleverde met de single Get down with it satisfaction. In 1971 besloten Mac en Katie een duo te vormen en brachten de single Chirpy chirpy cheep cheep uit. Het werd ongeveer tegelijkertijd uitgebracht met de veel succesvollere versie van Middle of the Road, waardoor hun versie nauwelijks werd opgemerkt. In de Verenigde Staten, waar de versie van Middle of the Road niet werd uitgebracht, deden Mac & Katie Kissoon het een stuk beter. Daar haalde het nummer de twintigste plaats in de Billboard Hot 100. Het was hun enige Amerikaanse hit.
In Nederland en Vlaanderen hadden ze hun eerste hits in 1972 met Freedom en Sing along, die allebei top 5-hits werden. In Engeland zelf bleven deze nummer onopgemerkt. Dat gold ook voor Love will keep us together en het gelijknamige album uit 1973. Pas in het jaar dat Captain & Tennille wél veel succes met dit nummer hadden in Engeland en Amerika, beleefden Mac & Katie Kissoon een comeback in hun thuisland. Het nummer Sugar candy kisses kwam daar in 1975 op #3 en ook in Nederland en Vlaanderen werd weer de top 5 gehaald. Ook de opvolger Don't do it baby deed het aan beide kanten van de Noordzee aardig. Nadat hun album Two of us uit 1976 geen succesvolle singles meer opleverde, besloten Mac en Katie in 1977 als vast duo uit elkaar te gaan.
Zowel Mac als Katie gingen aan de slag als sessie- en achtergrondzanger. Mac heeft jarenlang gezongen met het orkest van James Last en Katie heeft naast het orkest van Last gediend als achtergrondzangeres is de bands van onder andere Van Morrison, Eric Clapton, George Harrison en Roger Waters. In 1979 nam Mac Kissoon het soloalbum Mac Kissoon op in Nederland. Dat leverde hem twee grote hits op met Lavender blue en Love and understanding. Dat laatste nummer zong hij samen met Katie en zijn vier kinderen onder de naam Mac Kissoon & Family. Op Mac Kissoon staan nog een paar nummers meer waar Katie op meezingt. Ook Katie probeerde het in 1981 nog solo, maar het nummer (Take me back to) California bleef in de tipparade hangen. In 1997 namen ze nog één keer een gezamenlijk album met nieuw materiaal op, met de titel From now on. Tegenwoordig maakt Katie Kissoon deel uit de achtergrondzangeressen van The Dark Side of the Moon Live toer van Roger Waters.
Nat King Cole

Nathaniel Adams Coles (Montgomery, 17 maart 1919 - Santa Monica, 15 februari 1965) was een Amerikaans jazz-zanger, pianist en songwriter.
Nat "King" Cole zoals hij meestal genoemd wordt, werd in Montgomery, Alabama geboren en is de vader van zangeres Natalie Cole en broer van zanger Freddy Cole. Cole wordt algemeen beschouwd als de beste mannelijke vocale jazz- en balladvertolker van de jaren vijftig en zestig.
Op vierjarige leeftijd verhuist het gezin naar Chicago. Zijn vader is slager en diaken in de True Light Baptist Church. De jonge Nat wordt door zijn moeder was organiste in de kerk en stimuleert Nat muziek te studeren. Vanaf zijn twaalfde jaar bespeelt ook Nat het kerkorgel en zingt hij kerkliederen. Zijn echte interesse gaat echter als snel uit naar de jazzmuziek. Zijn ouders kunnen de belangstelling voor de jazz muziek niet echt waarderen. Jazz wordt immers in de nachtclubs gespeeld. De oudste broer van Nat, Eddie heeft dan al een bekende jazz band, de 'Rogues of Rhythm'.
In het jaar 1936 vertrekt Nat naar Los Angeles, en geeft van 1936 tot 1945 zijn naam aan The King Cole Trio (in eerste formatie met Oscar Moore en Wesley Prince). In 1943 neemt hij het nummer 'Straighten Up and Fly Right' op, wat z'n eerste nationale hitsong wordt. Het nummer is gebaseerd op één van z'n vaders preken en op een bekend zwart volksverhaal. Cole wordt door zijn trio-opnamen als één van de groten uit de jazzwereld beschouwd.
Vanaf 1945 besluit Nat zijn bijzondere stem ook buiten de jazz te laten horen. Hij ontwikkelt zich meer en meer als (jazz) ballad zanger. Zijn herkenbare stem zorgt voor een miljoenenomzet bij platenmaatschappij Capitol. Cole is de superstar van de jaren vijftig.
Wanneer hij in 1948 als eerste zwarte Amerikaan een huis koopt in de blanke buurt Hancock Park in Los Angeles vertellen de eigenaren hem dat ze geen "ongewensten" in de buurt willen. Cole antwoordt: "Ik ook niet. En als ik een ongewenst iemand zie komen, ben ik de eerste die klaagt."
In de jaren veertig is Cole de eerste Afro-Amerikaan met een eigen radioprogramma en in de jaren 1956-1957 heeft hij als eerste zwarte Amerikaan een eigen wekelijkse televisieshow bij NBC. Daarnaast treedt hij herhaaldelijk als filmacteur op , o.a. in St. Louis Blues.
Cole rookte drie pakjes cool-menthol sigaretten per dag. Volgens Cole droegen de sigaretten ertoe bij dat zijn stem voldoende laag bleef. Om die reden rookte hij voor iedere plaatopname meestal drie sigaretten achter elkaar. In het najaar van 1964 merkt Cole dat hij gewicht verliest. In oktober 1964 wordt bij hem longkanker geconstateerd. De verschillende behandelingen (o.a. een Cobalt-behandeling) slaan niet aan en Nat King Cole overlijdt in het St. John's Hospital in Santa Monica (Californië). Nat King Cole is begraven op Forest Lawn Memorial Park] in Glendale (Californië).
Hij was getrouwd met Maria Ellington en had vijf kinderen. Ook zijn dochter Natalie Cole en zijn jongere broer Freddie Cole zijn zangers.
In de jaren negentig wordt Cole opnieuw populair, dankzij zijn dochter Nathalie Cole, die op de cd Unforgettable haar zang combineert met oude opnamen van haar vader.
Echte Liefde

Seal
.Seal is geboren in Paddington, in Londen. Zijn vader was een Nigeriaanse immigrant, zijn moeder een immigrant uit Brazilië. Tot zijn vierde jaar leefde Seal niet bij zijn biologische ouders. Hij werd liefdevol opgenomen in een blank Foster-gezin, net onder Londen. Recentelijk is hij in een bekende Amerikaanse tv-show met zijn jongste "zuster" uit dat gezin herenigd. Als kind kreeg hij de ziekte Lupus erythematosus, waardoor zijn gezicht onder de littekens kwam te zitten. Na zijn middelbare school studeerde hij architectuur en volgde hij een opleiding tot ingenieur.
Seals muzikale carrière begon in 1989, toen hij een demo-opname uitbracht. In 1990 verzorgde hij de zang op de hit Killer van Adamski. Zijn solo-debuutsingle Crazy haalde in Nederland de nummer 1-positie. Later scoorde hij nog hits met Future love paradise, Prayer for the dying en Kiss from a rose. Dat laatste nummer was de titeltrack van de film Batman Forever. In 1996 scoorde hij een hit met de cover Fly like an eagle, dat oorspronkelijk van de Steve Miller Band is.
Seal heeft tot dusver vijf studioalbums opgenomen, waarvan drie titelloos (eponiem). In 2005 bracht hij het album Live in Paris, een registratie van een live optreden in Parijs. In november 2007 verscheen het album System. Daar waar alle vorige albums waren geproduceerd door Trevor Horn, verzorgde Stuart Price de productie van dit album, waarop Seal terugkeert naar zijn dance-roots.
In de diepte verloren

Surfaris
Huey Lewis and The News
.
Vandaag is de dag voor morgen
1 reactie op dit bericht
avond Erwin weer mooi gedaan