Zondag 29 mei 2011
Werchter: Fleet Foxes spelen bloedmooi op veilig
Werchter: Fleet Foxes spelen bloedmooi op veilig
Een hard toeslaande economische crisis, betogende jongeren in de straten en rellen met de ordediensten: het Spanje van 2011 lijkt momenteel zijn vroege jaren '70 te beleven. Op stadsfestival Primavera Sound valt van het tumult vreemd genoeg weinig te merken, al brengt de Amerikaanse band Fleet Foxes op zijn manier de sixties en seventies mee naar Barcelona.
Je kan je afvragen hoe relevant 'alternatieve rock' is als een deel van Barcelona met een biertje in de hand naar een festival trekt terwijl veel afwezigen de straten inpalmen om meer democratie en economische hervormingen te eisen. Op Primavera Sound zie je op het occasionele spandoek na nagenoeg niks van het straatprotest dat de stad in de ban houdt. Jarvis Cocker van het herenigde Pulp was een van de weinige grote namen die de woede van de straten naar het podium vertaalde: hij verklaarde zich 'indignado' ('kwaad') en solidair met de activisten, waarop hij 'Common People' aan hen opdroeg.
Wie van Fleet Foxes - die in sound schatplichtig zijn aan grote protestnamen van de sixties als The Byrds, Bob Dylan en Neil Young - hetzelfde engagement verwachtte, kwam bedrogen uit. Het Amerikaanse zestal trakteerde de fans wél op een muzikaal loepzuiver concert, zowat het handelsmerk van de band.
Fleet Foxes nemen hun concerten bloedserieus. In Barcelona maakten ze zich ervan af met een grapje ('En als we de nummers van onze plaat nu eens live speelden voor de mensen hier?'), maar ze onderschatten het belang van touren niet. Zo stelden ze de release van hun tweede volwaardige cd, 'Helplessness Blues', voorzien voor 2009, tot dit voorjaar uit omdat ze een reeks concerten wilden afwerken. Dat er hier een groep op het podium stond die perfect op elkaar was ingespeeld, mocht dan ook niet verbazen.
"We hebben veel te spelen en weinig tijd", kondigde frontman Robin Pecknold aan, alluderend op de CL-finale die een uurtje later begon. Meteen een reden om gloeiend heet uit de startblokken te schieten met een potig 'Grown Ocean'. Feedback gooide soms roet in het meerstemmige eten, maar zowel zang als muziek klonken verder zo vlekkeloos als de studioversies.
Onder een zachte ondergaande zon werd de perfecte setting gecreëerd voor de feërieke luisterliedjes van Fleet Foxes. Dat bleek onder meer bij 'Mykonos', 'Sim Sala Bim', 'He Doesn't Know Why' en 'White Winter Hymnal', die de luisteraar als vanouds bij de hand namen voor weidse, poëtische tochten langs bergen en oceanen. De pauzes tussen de songs moest je erbij nemen, want de gitaren dienden geregeld gestemd te worden: muzikaal meesterschap komt niet vanzelf tot stand.
De songs werden door het publiek ingehaald als oude vrienden, en de liefde bleek volledig wederzijds te zijn: we raakten de tel kwijt van het aantal keren dat Pecknold 'dankuwel' of 'we zijn vereerd dat we hier mogen staan' aan de concertgangers richtte. Fleet Foxes namen afscheid met 'Helplessness Blues', waarna iedereen de wedstrijd Barcelona - Manchester United mocht gaan volgen.
Het concert krijgt onderscheiding voor muzikale perfectie, maar Fleet Foxes misten in de context van het Spaanse straatrumoer de kans om ook inhoudelijk een vuist te maken. Op de protestpleintjes buiten klonk intussen nog steeds 'Blowin' in the Wind' van Dylan, iemand die artistieke klasse wel aan maatschappelijke relevantie koppelde.(br.hln)
Geschreven door artist lover om 16:31
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
Goedemiddag ERwin
We zijn vandaag zondag 29 mei en weeral bijna het einde van de Onze-Lieve-Vrouwemaand.De weermannen hebben zich schromelijk vergist met hun weersvoorspellingen voor dit weekend.Niets is te merken van dit zonnige weekend.Toch klaag ik niet en wens Jullie ALLEN een mooie en gezellige zondagnamiddag toe met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos.