"La Bamba" was tevens de titel van de speelfilm uit 1987 die het levensverhaal van Ritchie Valens uitbeeldde. Regie was in handen van Luis Valdez en Valens werd gestalte gegeven door de acteur Lou Diamond Phillips. De titelsong werd uitgevoerd door de groep Los Lobos en werd internationaal een bescheiden hitparade-succes

Céline Marie Claudette Dion (Charlemagne (Québec), 30 maart 1968) is een Canadees zangeres.
Dion werd geboren in Charlemagne, Québec. Op 12-jarige leeftijd bracht haar moeder haar in contact met de manager René Angélil, die zo in haar geloofde dat hij een hypotheek op zijn huis nam om haar carrière te financieren. In 1981 kwam het eerste album van Dion uit (La Voix du bon Dieu). Hiermee werd ze in Québec een ster. Het jaar erop won ze de gouden medaille op het World Song Festival in Tokio. In de jaren die erop volgden bracht Dion meerdere albums uit met Franse chansons, die veelal over het gevoelsleven van dit jonge meisje gingen. In 1987 kwam in Canada het album Incognito uit, het eerste echte pop-album van Dion. In 1988 deed ze namens Zwitserland mee met het Eurovisie Songfestival, dat ze won met het liedje Ne Partez Pas Sans Moi. Door de overwinning werd Dion al lichtelijk in Europa bekend. Vanaf 1988 werd er gewerkt aan Dions eerste Engelstalige album Unison dat in 1990 uitkwam. Platenlabel SONY Music had het doel voor ogen dat Dion in de VS zou doorbreken met het Engelese repertoire. Het bleek te lukken. Single Where Does My Heart Beat Now behaalde de Top 5 van de Amerikaanse Billboard Hot 100 en het album behaalde de platina status. In 1991 werd Dion benaderd door de Walt Disney Studios om haar medewerking te verlenen aan de soundtrack van de speelfilm Beauty And The Beast. Samen met zanger Peabo Bryson nam Dion de titelsong van deze Disneyfilm op en eind 1991 groeide het nummer uit tot een groot succes. Het duet leverde Dion en Bryson zelfs een Academy Award op. Begin 1992 verscheen Celine Dion, het tweede Engelstalige album van de zangeres. Met dit album begon haar ster in de VS nog hoger te schieten dan voorheen. Met de uitgebrachte singles If You Asked Me To, Love Can Move Mountains en Nothing Broken But My Heart scoorde ze hoog in de hitlijsten.

Eind 1993 verscheen The Colour Of My Love, Dions derde album met Engelstalig materiaal. In Noord Amerika werd de eerste single The Power Of Love (oorspronkelijk opgenomen door Jennifer Rush) een weergaloos succes en stond weken op #1 in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In Europa behaalde de single Think Twice groot succes. Het album, dat qua sound zich makkelijk kon toevoegen in het rijtje van topzangeressen als Mariah Carey, Whitney Houston en Barbra Streisand, bezorgde Dion de definitieve doorbraak in vrijwel alle landen van de wereld. In december '94 trad Dion in het huwelijksbootje met haar echtgenoot René Angélil, die al jaren haar manager is. Op Engelstalig gebied had Dion nu veel succes, maar ondanks alles bleef ze een Canadees met Franse roots. In 1994 schreef Jean-Jacques Goldman 12 Franse liedjes voor de zangeres die uiteindelijk op het album D'Eux terecht kwamen. Die plaat kwam begin '95 uit en bracht de hit Pour Que Tu M'aimes Encore voort. Het album groeide uit tot het op-een-na best verkochte Franse album aller tijden, met 9 miljoen verkochte stuks wereldwijd. (Jean Michel Jarre verkocht tot op heden 15 miljoen stuks van zijn album "Oxygene") Terwijl Think Twice hoog in de hitlijsten staat, geeft Céline haar allereerste live concert in Nederland. Op 27 mei 1995 geeft ze een spetterend concert in het Congresgebouw in Den Haag. Op 1 december is ze alweer terug voor haar tweede concert. Dit keer staat ze in Ahoy. Voor haar vierde Engelstalige album Falling Into You uit 1996 nam Dion diverse covers van verschillende artiesten op, iets wat ze graag wilde.

In maart 1996 werd Falling Into You officieel uitgebracht en al gauw waren er miljoenen exemplaren van verkocht. Dion scoorde hit na hit met nummers als Because You Loved Me en It's All Coming Back To Me Now. Van het album werden 31 miljoen exemplaren verkocht. Het wordt gezien als één van de best verkopende cd's van een zangeres in de muziekgeschiedenis. Met dit album aan haar zijde ging Dion opnieuw op tournee. Hoewel ze zich bij de voorgaande tour zich enkel richtte op enkele Europese landen, reisde ze met de 'Falling Into You Tour' de gehele wereld af. Meer dan 100 concerten werden gegeven, verspreid over 17 verschillende landen. 3 maal kwam Dion voor concerten naar Nederland: twee maal Ahoy Rotterdam (oktober '96) en één maal in de net geopende Amsterdam ArenA, juni '97. Opnames van de tour verschenen op de VHS-cassette Live In Memphis. Ierse popband The Corrs (op dat moment nog vrij onbekend bij het publiek) stond tijdens de Europese tournee in het voorprogramma. Met 100 uitverkochte sold-out shows en miljoenverkopen van cd's bleek Dion de status van 'superstardom' te hebben verworven.

Falling Into You leverde Dion talloze prijzen op, waaronder 2 Amerikaanse Grammy's. Haar deelname aan de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta werd door 3,5 miljard mensen op TV gevolgd, een uniek record. Eind 1997 verscheen het volgende Engelstalige album Let's Talk About Love, waarvan opnames plaatsvonden in Londen, Los Angeles en New York City. Artiesten als Barbra Streisand, Luciano Pavarotti, The BeeGees, Carole King, George Martin en Diana King leverden bijdragen aan diverse songs. Tell Him, het duet tussen Dion en Barbra Streisand was de eerste hitsingle van de plaat. My Heart Will Go On, een andere single en tevens de titelsong van speelfilm 'Titanic' groeide uit tot een ongekend succes. Het wordt gezien als Dions best verkochte single ooit. Overal ter wereld stond het nummer binnen no-time op #1 en het nummer leverde Dion talloze onderscheidingen op, waaronder een Academy Award en enkele Grammy's. In september 1998 verscheen S'il Suffisait d'Aimer, een geheel nieuw Franstalig album met opnieuw composities van Jean-Jacques Goldman. Dions eerste Engelstalige kerstalbum These Are Special Times - met de hit I'm Your Angel (duet met R. Kelly) verscheen eind 1998 en verkocht 12 miljoen stuks wereldwijd. Wederom ging de zangeres met haar laatste albums op wereldtournee. In juni 1999 trad Dion op in de Amsterdam ArenA. Een verzamelalbum met daarop Dions grootste Engelstalige successen tot dan toe + enkele nieuwe songs verscheen eind 1999 onder de naam All The Way... A Decade Of Song. De eerste single ervan That's The Way It Is werd een groot succes. Begin 2000 bleek Dion een recordaantal van 140 miljoen platen wereldwijd verkocht te hebben. Haar status als 'superdiva' werd nog eens extra onderstreept toen de zangeres in april 1998 optrad tijdens het benefietconcert 'Divas Live' voor muziekzender VH1, in samenwerking met collega-artiesten Mariah Carey, Shania Twain, Gloria Estefan en Aretha Franklin.

Na jaren van ongekend succes vond Dion het hoog tijd om rustpauze in te lassen. De zangeres wilde zich graag richten op familie en vrienden, maar ze had ook al een poos de wens om moeder te worden. Met een aantal spetterende concerten sloot ze haar succesperiode tijdelijk af. In 1999 werd bij Dions echtgenoot René kanker geconstateerd. De zangeres wilde haar man steunen tijdens de chemo's die plaatsvonden op het moment dat haar 'break' bezig was. Uiteindelijk wist René van de ziekte te genezen. Op 25 januari 2001 schonk Dion het leven aan een zoontje: René-Charles Dion-Angélil. Hoewel ze had aangegeven een break te nemen van dik 2 jaar, gaf Dion in die periode toch een aantal optredens weg. Tijdens een benefietconcert om geld in te zamelen voor de nabestaanden van de slachtoffers op 11 september 2001, zong Dion God Bless America. In maart 2002 verscheen - 2 jaar na haar laatste album - eindelijk een volledig nieuw Engelstalig album onder de naam A New Day Has Come. Singles als I'm Alive, A New Day Has Come en Goodbye's (The Saddest Word) werden successen in de charts. Van het album gingen 12 miljoen stuks over de toonbank, het bewijs dat Dion na 2 jaar stilte nog steeds 'hot' was, en nu een zeer succesvolle comeback had gemaakt. Met de release van het album werd bekend gemaakt dat de zangeres vanaf 2003 haar eigen show zou hebben in Las Vegas. Deze show, genaamd A New Day... Live in Las Vegas ging in maart 2003 van start in het Caesars Palace. Speciaal voor show & dus ook voor Dion, werd er een gloednieuwe zaal gebouwd, "The Colosseum": een gebouw in de vorm van het Romeinse Colosseum. In eerste instantie zou Dion 600 shows gaan opvoeren, maar gezien het grote succes werden daar nog eens 150 aan toegevoegd. Aan het eind van de rit, op 15 december '07, heeft Dion dus in totaal 750 shows gedaan, een hele prestatie! De gehele show - ontworper door Franco Dragone - bevat Dions grootste hits, gemixt met prachtige decorstukken, dans en visuele effecten.

Voor de start van de show in 2003, verscheen One Heart, Dions 10e Engelstalige album. Er werden 6,5 miljoen exemplaren van verkocht en bracht hitsingles als I Drove All Night, One Heart en Have You Ever Been In Love voort. Van Dions show in Las Vegas verscheen in juni 2004 het live-album A New Day... Live in Las Vegas. De bijhorende DVD is vooralsnog niet verschenen. Dit zal gebeuren eind 2007, wanneer de show in Las Vegas tot een eind loopt. Dion sloot 2003 succesvol af met een nieuw Franstalige album: 1 Fille & 4 Types waarvan 2,5 miljoen stuks werden verkocht. In 2004 lanceerde Dion in samenwerking met fotografe Anne Geddes het project Miracle. Een album met liedjes over het moederschap ging gepaard met onder meer een boek met daarin prachtige foto's van Dion met diverse baby's, helemaal in de stijl van Anne Geddes. 3,5 miljoen exemplaren gingen van deze cd over de toonbank. Dions eerste Franse verzamelalbum On Ne Change Pas beleefde zijn release in 2005.

Op 21 mei 2007 is D'elles uitgebracht. 7 van de 13 nummers zijn in december (2006) opgenomen in Montréal. De eerste single van het album heet S'il N'en Restait Qu'une (Je Serais Celle-Là) en beleefde haar radio debuut op de Franstalige radio op 14 februari (2007). Het nummer is tevens ook te beluisteren op de officiële website van Dion. De videoclip van het nummer is eind januari/begin februari 2007 opgenomen in New York. En in dezelfde week heeft Dion ook haar deel van het nummer "Sing", waaraan 22 andere zangeressen ook in meezingen, ingezongen. Het nummer is een initiatief van Annie Lennox, dat het nummer wil gebruiken in de strijd tegen AIDS en armoede in Afrika. "Sing" staat op het album van Lennox (Songs Of Mass Destruction).

Arnaud Charles Ernest (Arno) Hintjens (Oostende, 21 mei 1949), is een rockzanger, die liedjes vertolkt in het Frans, Engels en sporadisch ook in het Oostends dialect.

Na zijn 18e koos Arno ervoor al zingend rond de wereld te trekken, alleen met zijn gitaar. Drie jaar later spoelde hij weer aan in Oostende en vormde tussen 1970 en 1972 zijn eerste groepje. Dat was geen lang leven beschoren, en hij wisselde voor nog eens twee jaar met het groepje Freckle Face. Met Tjens Couter (samen met Paul Decoutere) scoorde hij een kleine hit "Honey B". In 1978 probeerde Arno het in de cinema, hij componeerde filmmuziek voor Le concert d'un homme seul, een illustere Belgische film.

Pas in 1980 kwam de grote doorbraak met de groep TC Matic. De groep slaagde erin bij EMI een contract los te weken, maakte vier albums, ging op tournee door Europa, en scoorde een paar hits, waaronder het bekende "Oh la la ..." dat het op fuiven nog steeds goed doet. Zes jaar later hield TC Matic het voor bekeken. Arno besloot het solo te wagen. Hij bracht zijn solodebuut uit onder de titel "Arno". "Cold Sweat" is daaruit een bescheiden hit geweest. Ook in de cinema was Arno een gevraagd typeschrijver.

Vóór alle unplugged-trends belichaamde hij samen met Roland in 1990-1991 de pure rock in het zijproject Charles et les Lulus. Ook zijn levensstijl werd er niet minder rock 'n' roll op. In 1992 coverde hij de Adamo-hit "Les filles du bord de mer". Zijn doorbraak bij het bredere publiek ging verder met zijn vierde album "Idiot Savants", dat goed ontvangen werd door de pers. Het album legde Arno geen windeieren, het haalde gemakkelijk goud.

Onder meer het Vlaamse televisieblad Humo bekroonde hem een aantal keer tot "Zanger van het Jaar" en "Beste Interview". In 1995 kwam "Arno à la Française" uit. Eén cover springt er op dat album uit, namelijk "Comme à Ostende" van Leo Ferré.

In 1995 speelde hij met Jan Decleir de rol van de homoseksuele redder Harry in de film Camping Cosmos (1996) van Jan Bucquoy die zich te Westende afspeelt.

In 1997 bracht Arno voor het eerst een album uit in de Verenigde Staten. Het was een compilatie, in combinatie met de registratie van een live-concert. In 1999 werd Arno vijftig jaar. Hij bracht zijn zesde soloalbum uit, dat meteen ook zijn 23ste album is onder diverse namen en formaties. Het werd tijd voor een 'best of', die er in 2000 kwam.

In 2002 kwam "Arno Charles Ernest" uit, een referentie naar zijn grootvader; in 2004 volgde "French Bazaar". Eind september 2004 startte Arno zijn nieuwe solotoer met onder andere twee concerten in Vietnam.

In 2002 ontving Arno de Franse onderscheiding van Ridder in de Kunsten en Letteren.

Op 11 september 2004 kreeg Arno van de organisatoren van de SIM-route (Schelde Internationale Muziekstroom) een eigen Arno Hintjens Kaai; het bijhorend kunstwerk van Willy Permentier en Henri De Bruyn en het straatnaambord zijn te bewonderen in Branst, een deelgemeente van Bornem.

The Four Tops is een Amerikaanse band die succesvol was in de jaren '60, '70 en '80 van de twintigste eeuw. De originele line-up van de groep was: Levi Stubbs (leadzanger), Renaldo "Obie" Benson (basszanger), Lawrence Payton en Abdul "Duke" Fakir. Tijdens het meest succesvolle gedeelte van hun carrière maakten ze deel uit van de uit Detroit afkomstige platenmaatschappij Motown.

The Four Tops kennen elkaar al sinds de middelbare school. Daar was het ook dat ze met elkaar begonnen te zingen. Ze begonnen onder de naam The Four Aims. In 1956 kregen ze een contract aangeboden bij Chess Records. Om verwarring te voorkomen met The Ames Brothers kozen ze ervoor hun groepsnaam te wijzigen in The Four Tops. Onder contract bij Chess slaagde de groep er niet in potten te breken. Een ontmoeting in 1963 met Berry Gordy zou daar verandering in brengen. Hij bood hen een contract aan bij Motown.

In het begin van hun carrière bij de Detroitse platenmaatschappij namen ze voornamelijk jazznummers op voor een workshop van het bedrijf. Ook fungeerden ze als achtergrondkoor bij sommige andere artiesten bij Motown, zoals The Supremes. Toen in 1964 het beroemde songwriterstrio Holland-Dozier-Holland een instrumentaal nummer had geschreven maar niet wist wat ze er mee moesten doen besloten ze er een tekst bij te verzinnen en er een nummer voor The Four Tops van te maken. Dit nummer werd het beroemde "Baby I Need Your Loving". Het nummer haalde #11 op de Amerikaanse top 100. Hiermee brak een succesvolle periode voor "The Tops" aan.

Na het grote succes van "Baby I Need Your Loving" werd besloten dat The Four Tops geen jazz meer hoefden te doen. Ze behoorden nu tot de primaire artiesten van Motown. Voortaan werden er singles voor hun geschreven. Hun volgende twee singles waren "Without The One You Love (Live's Not Worth While)" #43 en "Ask The Lonely" #24. Niet in staat het succes van de eerste hit te continueren leek het erop alsof de groep er niet in zou slagen de voorkeurspositie binnen Motown waar te maken. Het kwam toch nog goed. De volgende single was namelijk "I Can't Help Myself (Sugar Pie, Honey Bunch) en dit nummer leverde de groep hun eerste #1 hit op. In navolging van deze hit kwamen andere grote hits als "It's The Same Old Song" en "Something About You".

In 1966 schreven Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland de tweede #1 hit voor The Four Tops, "Reach Out, I'll Be There", hun grootste, en meest herkenbare hit. Samen met nummers als "My Girl" van The Temptations, "Baby Love" van The Supremes en "I Heard It Through The Grapevine" van Gladys Knight & The Pips en Marvin Gaye is dit nummer nog steeds een van de meest populaire Motownnummers. Ook na dit nummer bleven de Four Tops hits maken, zoals "Bernadette" en (de Tim Hardin-cover) "If I Were A Carpenter".

Toen Holland-Dozier-Holland Motown verlieten, had dit gevolgen voor het succes van The Four Tops en toen Motown in 1972 aankondigde te vertrekken naar Los Angeles verlieten ze het label. Ze kregen een contract bij ABC-Dunhill. Daar ging het weer beter met The Four Tops en kregen ze top 10 hits met "Keeper Of The Castle" en "Ain't No Woman Like The One I've Got". Na een tijdje droogden ook bij ABC-Dunhill de hits op en ging de carrière van de groep als een nachtkaars uit.

In de jaren '80 haalden The Four Tops wel weer een paar hit(je)s met bijvoorbeeld "Loco In Acapulco", maar hierna namen ze bijna geen platen meer op. In 1990 werden The Four Tops geïntroduceerd in de Rock & Roll Hall Of Fame en in 1999 in de Vocal Hall Of Fame. Dit laatste zou een lid echter niet meer meemaken. In 1997 overleed Lawrence Payton aan een hartaanval. Dit was een tragisch moment voor The Four Tops. Zijn plaats werd ingenomen door Theo Peoples. Toen in 2000 Levi Stubbs ook niet meer in staat was om optreden wegens kanker werd Peoples de nieuwe leadzanger en kwam Ronnie McNair in de groep om de lege plek in te vullen. In 2005 was er opnieuw een verdrietig moment voor The Tops. Op 1 juli overleed Renaldo "Obie" Benson na lange tijd ziek te zijn. Zijn plaats werd ingenomen door zoon van Lawrence, Roquel Payton.

Zangeres Anouk wil volgend jaar graag Nederland vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. De NOS heeft een bericht daarover in dagblad Sp!ts van dinsdag bevestigd. De omroep heeft contact gehad met het management van de zangeres en haar hartelijk bedankt voor haar aanmelding.

De NOS wil niets zeggen over de kansen die de zangeres heeft. "We hebben momenteel contact met diverse partijen", stelt een zegsvrouw. De omroep besluit pas in het najaar wie de officiële Nederlandse kandidaat wordt. Het evenement vindt half mei 2009 plaats in Rusland.

De 32-jarige zangeres kwam onlangs als winnaar uit de bus van een internetpeiling onder songfestivalfans over wie het beste Nederland zou kunnen vertegenwoordigen op het evenement. Op de tweede plaats stond metalband Within Temptation, op de derde kwam het palingpopduo Nick en Simon.

Zangeres Annie Lennox heeft een rugoperatie ondergaan. De voormalige zangeres van de Eurythmics had last van hevige rugpijn, veroorzaakt door een geknelde zenuw. Een woordvoerder van de Schotse zangeres laat weten dat de operatie succesvol is verlopen en dat Lennox momenteel thuis in Londen herstelt.
De zangeres was door de pijn in haar rug gedwongen om een aids-conferentie in Mexico eerder te verlaten. "Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad", liet Lennox voor de operatie weten op haar weblog.

Door de ingreep is de release van haar nieuwste album verplaatst naar begin volgend jaar. Eigenlijk zou de cd al in september 2008 verschijnen.

Pervis Jackson, één van de originele leden van de Amerikaanse rhythm-and-blues-vocalgroep The Spinners, is gisteren op 70-jarige leeftijd overleden.

The Spinners begonnen eind jaren vijftig in Detroit als doo-wopgroep. In de jaren zestig stonden ze onder contract bij Motown, maar succes kregen The Spinners pas toen ze in het volgende decennium overstapten naar Atlantic. De groep, die behalve de bas Jackson nog vier leden telde, had hits met nummers als 'Could it be I'm fallin in love', 'Ghetto child', 'Games people play' en 'The Rubberband Man'.

Jackson trad nog tot vorige maand op met The Spinners. De groep telt nu nog twee originele leden, Bobbie Smith en Henry Fambrough.

Soullegende Isaac Hayes is gisteren geëerd tijdens een openbare herdenkingsdienst in zijn thuisstad Memphis. Meer dan drieduizend vrienden en fans bewezen de laatste eer aan de zanger, die ruim een week geleden op 65-jarige leeftijd overleed.
Alfabetisme en mensenrechten
De artiest werd niet alleen geprezen voor zijn muziek maar ook voor zijn humanitaire werk. "Hij was een fantastische man, altijd betrokken", zei predikant en burgerrechtenactivist Jesse Jackson over de man die onder meer een school oprichtte in Ghana. "Hij zette zich in voor alfabetisme en mensenrechten. Hij was er altijd, en daarom zijn wij nu allemaal hier voor hem."
Scientology en Tom Cruise
Tijdens de dienst spraken behalve Jackson dominee Al Sharpton en actrices Anne Archer en Kelly Preston. De laatste twee zijn Scientology-aanhangers, net als Hayes. Het bekende Scientology-gezicht Tom Cruise was niet aanwezig bij de dienst. De acteur had zondag al afscheid genomen van Hayes tijdens een besloten dienst, waarbij ook Denzel Washington en Wesley Snipes aanwezig waren.

Beroerte
Hayes overleed vorige week zondag nadat hij bewusteloos naast een loopband in zijn huis in Memphis was aangetroffen. Er is volgens de politie geen autopsie op het lichaam verricht, maar in documenten die zijn huisarts invulde zou staan dat de artiest overleed aan een beroerte. Hayes was in de jaren zeventig een van de grondleggers van de discomuziek. Tot voor kort was hij te horen in 'South Park'. Voor de animatieserie sprak hij de stem in van Chef, de muzikale schoolkok die voortdurend achter de dames aanzit.

De aanslepende voogdijstrijd zou Britney Spears meer dan 475.000 euro lichter kunnen maken. In de rechtszaak tegen haar ex Kevin Federline waarmee ze uiteindelijk slechts bezoekrecht over haar zonen Sean Preston (2) en Jayden James (23 maanden) verwierf, hebben twee advocatenkantoren haar een totaal van 380.000 euro aangerekend, zo blijkt uit gerechtelijke documenten.

Dure advocaten
Daar bovenop verklaarde Britney zich akkoord om ook de gerechtskosten van Federline te betalen, en die belopen 170.000 euro. De meest gepeperde rekening komt van raadsvrouw Stacy D. Phillips, die 320.000 euro claimt voor vier maanden werk. Laura Wasser, die in juni de zaak overnam, stuurde Britney een rekening van 40.000 euro. Zij beklonk het akkoord tussen Britney en Kevin: hij kreeg de volle voogdij, zij kreeg bezoekrecht.
Drie keer per week bij mama
Sean Preston en Jayden James mogen drie keer per week bij hun moeder zijn en ten minste twee nachten blijven slapen. Begin dit jaar werd het bezoekrecht van Spears door de rechter ingetrokken, wegens haar verontrustende en destructieve gedrag. De 26-jarige popzangeres heeft haar zoontjes toen twee maanden niet gezien.

Spears en Federline trouwden vier jaar geleden. Vorig jaar juli werd de scheiding tussen de zangeres en haar voormalige achtergronddanser definitief. Federline heeft sinds begin dit jaar de volledige voogdij over de twee spruiten. De popster moet haar ex-man maandelijks bijna veertienduizend euro betalen. Britney en haar vader Jamie, die haar zaken behartigt, hebben al laten verstaan dat ze de advocaatskosten zullen aanvechten. Waarvoor ze, u raadt het al, weer een nieuwe advocaat zullen inhuren en betalen. Of niet.

Henk Temming en Henk Westbroek van Het Goede Doel zijn bezig met een nieuwe cd. Dat vertelde Temming maandag in het radioprogramma van Ruud de Wild op Q-music. "We zijn bezig. We hebben al zo'n acht nummers klaar. Ze moeten nog wel worden opgenomen, maar in demovorm zijn ze klaar."

In april kwamen de muzikanten voor het eerst in bijna twintig jaar weer met een studioalbum, 'Gekkenwerk', dat gratis te downloaden is. Als tegenprestatie werd van de fan gevraagd om donateur te worden van de stichting Viafrica, een organisatie die in Afrika ICT-opleidingstrajecten realiseert. Of het nieuwe album ook gratis wordt verspreid, is niet bekend. Ook is nog niet duidelijk wanneer het wordt uitgebracht

Zaterdagavond organiseerde Guy Ritchie een spetterend verjaardagsfeest voor Madonna, die vijftig werd. Met een speech die hoog scoorde op de tranentrekkersschaal, maakte hij brandhout van de geruchten als zouden de twee op scheiden staan. In de Londense nachtclub Volstead bracht Ritchie voor negentig gasten hulde aan Madonna's indrukwekkende carrière. Hij zei hoe trots hij is haar man te zijn en voegde er aan toe: "Ze ziet er beter uit dan ooit. Ik ben zo trots, ik hou zoveel van haar".

Dochter zingt
Voor wie toen nog niet aan het snotteren was, zong Madonna's elfjarige dochter Lourdes 'Never Alone' uit de musical 'Fame'. Vervolgens vermande Madonna zichzelf en gaf ze een speech van maar liefst een halfuur waarin ze haar vrienden en familie bedankte.
Koningin van de dansvloer
De rest van de avond was het feestvarken niet van de dansvloer weg te slaan. Het leek wel op een generale repetitie voor haar wereldtournee, die aanstaande zaterdag van start gaat in Cardiff. Ze danste de hele tijd op haar eigen muziek en kreeg daarbij het gezelschap van haar kinderen Lourdes, ROcco en David. Guy deed wat elke zichzelf respecterende echtgenoot zou doen: hij sloeg alles gade van aan de bar, pint in de hand.

Veertig van de negentig gasten waren dansers van Madonna. De barrekening van Guy liep op tot 25.000 euro.

Paul McCartney is met zijn nieuwe vriendin, met wie hij in de VS op vakantie was, naar Engeland gevlogen om er zijn zesde kleinkind te bezoeken. De 66-jarige voormalige Beatle was met Nancy Shevell een roadtrip langs Route 66 aan het maken maar ondebrak de trip nadat zijn oudste dochter Mary (38) haar derde kind kreeg, een zoontje.

"Paul is in de wolken en kon niet wachten om zijn nieuwe kleinkind te zien. Hij ziet Nancy zo graag dat hij wilde dat ze er bij was", aldus een bron in de Daily Mirror. Over enkele dagen zal McCartney terug naar de VS vliegen om er zijn roadtrip met Nancy verder te zetten.
Mary McCartney heeft twee zonen met haar ex Alistair Donald, Arthur (8) en Elliot (5). De pasgeborene is haar eerste kind met haar nieuwe vriend, Simon Aboud.

Pauls tweede dochter, Stella (36) heeft drie kinderen met haar echtgenoot Alasdhair Willis: Miller (3), Bauley (1) en Beckett (7 maanden).

Ronnie Drew, zanger van de traditionele Ierse folkband The Dubliners, is vandaag in een privéziekenhuis in Dublin op 73-jarige leeftijd overleden na een slepende ziekte. Dat heeft de Ierse nationale omroep RTE gemeld op gezag van zijn zoon Phelim.
Drew was in 1962 stichtend lid van The Dubliners, een band die wellicht meer dan welke andere de traditionele Ierse volksmuziek over de hele wereld populair heeft gemaakt en gepromoot.

De Ierse premier Brian Cowen noemde de overleden zanger een "icoon van de Ierse muziek in de vijf laatste decennia. Zijn unieke zangstem was bij velen in de wereld geliefd".

De Ierse president Mary McAleese noemde de overledene een "kampioen van de traditionele Ierse muziek". Hij "gaf ons uniek muzikaal erfenis een nieuw élan en opfrisbeurt".

De veel tourende Dubliners maakten vooral Ierse drinkliedjes populair als 'Seven Drunken Nights', 'Dirty Old Town' en 'Whisky in the Jar'.
Op vrijdag 10 oktober was een optreden van de groep voorzien in de Koningin Elizabethzaal in Antwerpen.

De Britse glamrocker Garry Glitter, die in 2006 in Vietnam was veroordeeld tot drie jaar cel wegens seksueel misbruik van minderjarigen, keert terug naar Groot-Brittannië. Dinsdag komt hij aan op een Londense luchthaven, zegt het Britse agentschap PA.

Hij zal er door de politie worden opgewacht en geregistreerd als seksueel delinquent. Hij zal ook moeten melden waar hij gaat wonen.
Glitter werd in november 2005 in Vietnam op verdenking van seksueel misbruik van twee elfjarige meisjes opgepakt en in maart 2006 veroordeeld tot drie jaar. In het kader van een gunstmaatregel werd de straf gereduceerd, zodat hij nu de gevangenis kan verlaten. Hij moet wel Vietnam verlaten..

Jennifer Aniston hoeft niet bang te zijn dat haar kersverse ex John Mayer kwaad over haar spreekt. "Jennifer is de slimste, meest intellectuele vrouw die ik ooit heb ontmoet", vertelt de 30-jarige muzikant aan People. Begin deze week werd duidelijk dat de twee uit elkaar waren.

"Ik wilde alleen zijn"
Leugens noch vreemdgaan liggen volgens Mayer ten grondslag aan de breuk. Toch ging het mis. "Mensen verschillen van elkaar, hebben een andere chemie", licht hij toe. "Ik heb de relatie beëindigd om alleen te kunnen zijn. Ik ga niet haar tijd verspillen als iets niet goed voelt."

Tong gedraaid met Perez Hilton
De romance tussen Mayer en de negen jaar oudere Aniston begon vier maanden geleden. Recente speculaties over een huwelijk werden deze week gelogenstraft toen het nieuws over hun breuk bekend werd.

John Mayer was vroeger het vriendje van Jessica Simpson. Showbizzblogger Perez Hilton beweerde eerder dit jaar dat hij John tijdens een feestje een prinsheerlijke tong draaide terwijl Jessica goedkeurend toekeek

Ekaterina Ivanova, de 20-jarige Russische serveerster me wie Stonesgitarist Ron Wood een affaire begon, beweert dat ze het hart van de 61-jarige rockster heeft veroverd. "Als hij deze week de ontwenningskliniek verlaat, gaan we samenwonen", beweert ze in de Britse krant News of the World. "Ronnie gaat verder met zijn leven. We nemen een nieuwe start, dat heeft hij zelf beslist. Hij houdt van mij en hij verlaat zijn vrouw".

Vier kinderen
Ron Wood was 23 jaar getrouwd met Jo (53), met wie hij vier kinderen heeft. Hij is van plan een huis te huren en een nieuw leven op te bouwen met de jonge Russin. Hij zou haar ook beloofd hebben dat hij haar een hond zal kopen, een Afghaanse windhond. Wood vertelde aan vrienden dat hij niet van plan is terug naar huis te keren.

Geheime ontmoetingen
De twee hebben elkaar enkele keren stiekem ontmoet terwijl Ron de voorbije drie weken in de ontwenningskliniek Life Works in Woking, Surrey verbleef. Ekaterina, die in Kirgistan werd geboren maar samen met haar moeder in Londen opgroeide, werd daar telkens door de chauffeur van Wood heen gebracht.
"Niet voor zijn geld"
Nog volgens News of the World bezegelde Ron zijn romance met een portret dat hij van Ekaterina maakte als geschenk voor haar twintigste verjaardag. "Dat betekent zo veel voor me, het is beter dan een of ander duur cadeau", aldus Ekaterina, die onderstreept dat ze niet achter Woods fortuin aan zit. "Ronnie houdt van me en dat heeft niets met geld te maken. Ik kijk uit naar onze nieuwe start. Het is triest dat we mensen pijn hebben gedaan. Zijn familie, en ook die van mij. Maar we zijn verliefd geworden op elkaar, dat is alles. Ik neem hem ook niet weg bij zijn vrouw, hij gaat er weg. Ik heb hem niet geforceerd".

Vorige week bezocht Jo haar man nog in de afkickkliniek, samen met hun kinderen. Ze had gehoopt dat hij zijn verblijf daar hem zou doen afzien van zijn nieuwe romance, maar tot Jo's grote verrassing begon hij Ekaterina te verdedigen.

Fleetwood Mac is een Britse band, opgericht door Peter Green (zang, gitaar en mondharmonica), Mick Fleetwood (drums) en John McVie (bas). Fleetwood Mac begon als bluesband maar evolueerde in de loop der jaren tot een popgroep. In Nederland en België zijn ze vooral bekend door hun hits: Go Your own Way, Dreams (Deep Dish remix), Everywhere en Little Lies. Deze zijn vrijwel dagelijks op de Nederlandse radio te horen.

De band werd opgericht als Peter Green's Fleetwood Mac door Peter Green die samen met John McVie en Mick Fleetwood in John Mayall's Bluesbreakers had gespeeld. Peter Green was de gitarist die de herinnering aan Eric Clapton bij de Bluesbreakers had doen verbleken. De doorstroming in de "kweekvijver voor gitaristen", de Bluesbreakers, was hoog.

In 1967 werd Fleetwood Mac opgericht. Korte tijd daarna kwam slide-gitarist Jeremy Spencer de groep versterken. Aanvankelijk was eerste gitarist Peter Green bepalend voor het geluid: melancholieke blues en gitaarduetten tussen Green en Jeremy Spencer. Alleen op het eerste album is pure blues te horen, het geluid van de groep veranderde al snel, zeker nadat in 1968 de groep nogmaals werd uitgebreid, ditmaal met gitarist Danny Kirwan.

De bekendste songs tot dan toe waren Black Magic Woman, later gecoverd door Santana, Need your love so bad en Albatross.

Met het album Then Play On werd Fleetwood Mac een rockgroep. Het album is een schitterend voorbeeld van de veelzijdige muzikaliteit waartoe de band in staat is. Er staan prachtige ballads op, "Closing My Eyes" en "Although The Sun Is Shining", die worden afgewisseld met ruige rocknummers als "Rattlesnake Shake", "Fighting and Searching for Madge" en het beroemde symfonische "Oh Well". Alleen al op het intro van Oh Well zullen heel wat gitaristen zich de blaren op hun vingers hebben geoefend.

In 1970 verliet Green de band onverwacht; als gevolg van zijn drugsgebruik was hij al enige tijd niet te handhaven, maar uiteindelijk nam hij zelf de beslissing om op te stappen. Hij werd vervangen door toetseniste Christine Perfect, leadzangeres op de enige hitsingle van de groep Chicken Shack, "I would rather go blind", die eerder op het album "Then Play On" als gastmuzikante meespeelde. Ze trouwde hierna met John McVie en heette voortaan Christine McVie. In 1971 verliet ook Spencer de groep en hij werd vervangen door de Amerikaanse gitarist Bob Welch. Afgezien van de twee naamgevers van de groep, tevens de minst creatieve leden, McVie en Fleetwood, had Fleetwood Mac nu weinig meer van doen met de bluesband uit de jaren 60. Voortaan maakte Fleetwood Mac popmuziek, ondanks regelmatige bezettingswisselingen. Hierdoor werd een nieuw publiek aangesproken maar haakten fans van het eerste uur af.

Na het vertrek van gitarist Danny Kirwan werd Bob Weston aangesproken als vervanging. Bob Weston was reeds bekend met Fleetwood Mac vanuit zijn tourverleden met Long John Baldry. Bob Weston is te horen op twee albums van Fleetwood Mac, "Penguin" en "Mystery to me". De twee albums scoorden goed in de hitlijsen.

Eind 1974 vestigden de leden van de band zich in Californië. Kort daarna verliet Welch de groep, waardoor alleen Fleetwood en het echtpaar McVie overbleven. Met de komst van het duo Stevie Nicks en Lindsey Buckingham kreeg de groep een belangrijke nieuwe impuls. Dat de groep hiermee een nieuw begin maakte wordt geïllustreerd door de titel van het eerste album in deze bezetting; de plaat heet eenvoudig "Fleetwood Mac", net als het debuut van het oude Fleetwood Mac uit 1967. Het volgende album "Rumours" uit 1977, met de hit "Go your own way", had een enorm commercieel succes en wordt als het beste van dit tweede Fleetwood Mac beschouwd. Doordat zowel het echtpaar McVie als het duo Nicks-Buckingham in die tijd relationele problemen hadden en zich middels muziek en teksten afreageerden bevat het album een aantal nummers met een sterke emotionele lading. Ook de opvolger "Tusk" was een groot succes, evenals "Mirage" uit 1982. De leden hielden zich in de volgende jaren vooral bezig met solo-projecten. In 1987 verscheen "Tango in the Night", een album waaraan al vanaf 1985 was gewerkt. Het was een groot commercieel succes maar bleef in artistiek opzicht ver achter bij zijn voorgangers.

Na het verschijnen van "Tango in the Night" verliet Buckingham de band. Hij werd vervangen door gitaristen Billy Burnette en Rick Vito, waarmee in 1990 het zwakke album "Behind the Mask" werd opgenomen. In de jaren daarna stapten ook Stevie Nicks, Christine McVie en Vito uit de band. In 1993 trad de Rumours-bezetting op, bij de inauguratie van president Bill Clinton. Het betrof een eenmalige reünie, en in een nieuwe bezetting, met daarin onder meer Dave Mason, ging Fleetwood Mac in 1994 op tournee en werd het geflopte album "Time" opgenomen. In 1997 keerden Buckingham en Nicks terug voor een tournee, naar aanleiding waarvan het live-album "The Dance" verscheen. Een nieuw studio-album verscheen pas in 2003, "Say You Will", dat een artistieke verbetering is ten opzichte van de voorgaande twee albums maar waarop Christine McVie node wordt gemist.

Fleetwood Mac is van plan in 2009 een nieuw album op te nemen. Stevie Nicks heeft eerder aangegeven niet als enige vrouw door te willen gaan met Fleetwood Mac. Christine Mac Vie heeft weer aangegeven niet geïnteresseerd te zijn in een nieuwe samenwerking, waarna Sheryl Crow is gevraagd om het team te versterken. Zij heeft eerder met Stevie Nicks samengewerkt.

Radiohead ontkent de muziek te hebben geschreven voor de verfilming van het boek 'Choke'. Een woordvoerder van de Engelse rockband laat tegenover de BBC weten dat de groep alleen heeft bijgedragen aan de muziek voor het slot van de film.

Twee dagen geleden maakte de schrijver van het boek, Chuck Palahniuk, in een interview met BBC radio bekend dat Radiohead de soundtrack zou hebben geschreven. De schrijver beschouwde dat als een enorme eer. "Mijn leven is zo geweldig dat ik het zelf bijna niet meer geloof. Het is alsof ik in een droom leef."

Volgens de Radiohead-woordvoerder leeft Palahniuk echt in een droom.

Madonna viert vandaag haar vijftigste verjaardag. De controversiële zangeres is al ruim een kwart eeuw actief in de muziekbusiness, waarbij het haar keer op keer lukt haar stijl te vernieuwen en een breed publiek aan te spreken. Madonna heeft in de laatste 25 jaar een onmiskenbare stempel gedrukt op de internationale muziekgeschiedenis.

'Like a virgin'
Madonna Louise Veronica Ciccone Ritchie scoorde in 1984 haar eerste wereldhit met het plagerige 'Like a virgin', afkomstig van haar gelijknamige tweede studioalbum. Met haar sexy kledingstijl en haar meisjesachtige imago groeide ze uit tot een stijlicoon. Haar succes in de hitlijsten bereikte grote hoogten met singles als 'Material girl', 'Papa don't preach' en 'La isla bonita'.

Gedaanteverwisselingen
Dat succes zwakte door de jaren heen zo nu en dan af, maar met een aantal goedgetimede gedaanteverwisselingen wist Madonna vriend en vijand telkens te verbazen. Zo herontdekte ze eind jaren negentig haar spiritualiteit, wat leidde tot het album 'Ray of light'. Met de daarvan afkomstige singles 'Frozen' en 'Ray of light' bewees ze dat ook zangeressen van rond de 40 aantrekkelijk kunnen zijn voor een jong publiek.

Disconummers
Drie jaar geleden keerde de zangeres terug naar haar wortels met de plaat 'Confessions on a dance floor'. Die nadruk op disconummers zette ze door op haar meest recente album, 'Hard candy'. Op de plaat proeft Madonna eveneens voorzichtig van de hiphop, door samen te werken met onder anderen Pharell Williams, Timbaland en Kanye West.

Adoptie
De afgelopen jaren is de media-aandacht voor het privéleven van de superster weer flink opgelaaid. Zo stond in 2006 haar adoptie van het Malawische jongentje David Banda in het middelpunt van de belangstelling. Adoptieregels zouden zijn versoepeld voor de zangeres, iets wat Madonna altijd heeft ontkend. Ook haar huwelijk met regisseur Guy Ritchie diende als inspiratie voor menig roddelblad.

Wereldtoernee
Het vorderen der jaren lijkt voor Madonna geen reden te zijn om het rustiger aan te doen. Volgende week zaterdag gaat haar nieuwe wereldtoernee van start in het Britse Cardiff. Daarna doet ze met haar 'Sticky & sweet'-show Europese steden aan als Berlijn, Londen en Parijs, waarna ze verder reist naar de Verenigde Staten.

Er zakten vandaag zo'n 57.000 festivalgangers af naar de Pukkelpopweide in Kiewit bij Hasselt. Dat maakte de organisatie bekend.

De weergoden zijn het driedaags muziekfestival zeer gunstig gezind, want er viel geen druppel regen uit de lucht. Bovendien is het een feestdag, zodat veel mensen de mogelijkheid hebben om het festival bij te wonen.

De tweede dag telde 12.000 festivalgangers meer dan de eerste. Sons of Albion trapte op het hoofdpodium de tweede dag af, gevolgd door het Belgische Das Pop. Later volgden ook nog de band Arsenal uit eigen land. De absolute headliner en smaakmaker vandaag is Metallica

Amy Winehouse is uitgenodigd om samen met een groep monniken te zingen. De 72-koppige groep uit Oostenrijk haalde de top-10 in de Britse muzieklijsten en zijn ervan overtuigd dat ze Winehouse kunnen helpen.

De monniken zitten bij dezelfde platenmaatschappij als de 24-jarige zangeres en kregen een exemplaar van haar 'Back To Black' album. "De eerste tien minuten vond ik het een goed album, maar toen ik de teksten las, vond ik het echt triestig", aldus één van de monniken.

"Ik zou haar willen uitnodigen, ik heb echt met haar te doen. Amy zou hier een week of twee kunnen logeren, en dan zouden we over de vragen van het leven kunnen praten."

Het Pukkelpopfestival dat gisteren van start ging lokte op de eerste festivaldag zo'n 45.000 fans naar de weide in Kiewit bij Hasselt. Dat maakte organisator Chokri Mahassine bekend.

Triggerfinger gaf om 12 uur het startschot van de 23ste editie van Pukkelpop. Een eerste hoogtepunt was de gouden plaat voor de Schotse muzikante Amy MacDonald. Zij ontving de gouden plaat backstage.

MacDonald voert in België de hitlijsten aan met de hit 'This is the life'. Op het hoofdpodium stond verder Roisin Murphy, de vroegere frontvrouw van Moloko. The Killers sloten de eerste festivaldag af.

Tina Turner heeft twee nieuwe nummers opgenomen. 'It would be a crime' en 'I'm ready' verschijnen op het compilatiealbum 'Tina!' van de Amerikaanse zangeres. 'Tina!' verschijnt op 30 september, vlak voor het begin van haar wereldtournee. Dat meldt het Amerikaanse muziekvakblad Billboard.

Op het album staan in totaal achttien nummers, onder meer hits als 'Private dancer', 'What's love got to do with it' en 'Nutbush city limits'.
Turner, die acht jaar geleden voor het laatst een tournee deed, begint haar shows op 1 oktober in Kansas. Ook Wenen, Londen en Antwerpen staan op het programma

Jennifer Aniston is naar verluidt opnieuw vrijgezel. Haar negen jaar jongere vriend, zanger John Mayer, zou de Friends-actrice gedumpt hebben. Volgens de Britse tabloid 'The Mirror' heeft het koppel de breuk eerder deze week officieel aangekondigd na een proefscheiding.

"John heeft de beslissing genomen omdat hij niet klaar was voor een serieuze relatie met Aniston", aldus een inside bron. "Het klopt niet dat Jen wou trouwen en kindjes krijgen, maar ze wou wel hun toekomst enigszins uitstippelen. De actrice wou ook zekerheid dat haar vriend zijn optredens drastisch zou minderen als er ooit kinderen zouden zijn."

Aniston is helemaal kapot van de breuk. Na misgelopen relaties met Brad Pitt, Vince Vaughn en het Britse model Paul Sculfor, mocht het ook deze keer niet zijn voor de knappe actrice

The Verve is een in 1989 opgerichte britpopband. In juni 1997 maakte de band furore met het nummer 'Bitter Sweet Symphony'

The Verve werd in 1989 door Richard Ashcroft opgericht in de Britse stad Wigan. Al snel kreeg de band faam, voornamelijk dankzij de songwriting van Ashcroft en het gitaarspel van Nick McCabe. In 1992 kwam dan ook al de eerste LP van de Band, 'Verve EP' uit bij Hut Records, welke nog altijd wordt gezien als één van de meest experimentele Verve-albums. Nadien werden er albums uitgebracht die de strijd aanbonden met bands als Oasis, Blur en Radiohead.

Drugsdrama's, rechtszaken en gezondheidsproblemen passeerden de revue, maar The Verve bracht vier albums uit en had over de hele wereld diverse grote hits. Desondanks kondigde de band in 1999 zijn definitieve einde aan. In juni 2007 is de band toch weer bij elkaar gekomen.

Bitter Sweet Symphony' is het meest bekende nummer van The Verve. Het gaf de Britse formatie echter een bittere nasmaak. Het nummer bevatte namelijk een sample van de orkestversie van 'The Last Time' van The Rolling Stones. Dit was aanvankelijk met goedkeuring van de Stones zelf, maar toen het nummer uitkwam vond Allen Klein (die de rechten van 'The Last Time' bezit) dat de sample er te dik bovenop lag, en klaagde die The Verve aan. De rechten werden toegewezen aan zijn ABKCO Music, die een aantal licenties van de Rolling Stones beheert. Het resultaat was dat The Verve al het geld dat het verdiend had aan de keren dat het nummer werd gedraaid moest terugbetalen.