Ziekenhuis

We zijn op daguitstap geweest naar de grotte van hanne. Ge vertrekt in een groep met een treintje naar de grot. Ge word in 2 groepen gedeeld: de nederlands talige en de frans talige. Dan vertrekt iedere groep apart met een gids. Tijdens de rondleiding mag je geen fotos trekken. Ge krijgt een mooie lichtshow te zien met muziek en op het einde rijd ge met een bootje naar buiten en terwijl  hoort ge een kanonschot. Het is echt de moeite om naar toe te gaan. Buiten is er een klein speeltuintje, een paar diertjes en er is ook een dierenpark.

we kunnen elkaar niet missen. we vertellen elkaar wat we willen. We horen elkaar iedere dag. Is het niet aan de telefoon dan is het op msn. en zaterdags komt ze dikwijls op bezoek.Spijtig dat we wat ver van elkaar wonen. Zij kan geen auto rijden anders zagen we elkaar meer denk ik. Zij woont in houthalen en ik in maaseik. Maar zien of horen doen we altijd.

Kobe is zijn naam. Ze zijn al vriendjes van in de eerste kleuterklas. Ze kunnen elkaar niet missen.

Mijn mama is er gelukkig nog. Nu kan ik bij haar ook nog terecht met vanalles. We maken samen plezier, praten over vroeger, gaan af en toe samen weg. Ze is ook goed voor haar kleinkinderen. Die zien haar graag komen. En patrick ook want dan kan hij haar wat plagen.

Dit is mijn papa. Hij is gestorven op 17 juni. Hij was nog maar 56 jaar. Door kanker is  hij van ons heengegaan. Hij heeft hard gevochten ma heeft het spijtig genoeg niet gewonnen. Wat missen wij hem erg. Hem niet meer zien, niet meer met hem kunnen lachen, niet meer samen eten,... Het doet toch raar. Maar ik zie hem nog graag en zal altijd aan hem denken. Papa we missen je.