Naar de inhoud

allerhande

seniorennet.beseniorennet.be
Hartelijk welkom op mijn blog Maaike wenst U een fijne dag..

dromen

Dit is een heel mooi gedicht, groetjes Maaikegedicht46a.jpg.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door maaike om 14:54 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

je lief

Als je lief je is ontnomen
en het leed je heeft gekust
als de storm je heeft gebroken
en je lijf is uitgeblust
stijgen soms de zoete geuren
van herinneringen naar omhoog
als gekleurde lente bloemen
als een mooie regenboogd-bloemen-21.gifmaaike
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door maaike om 15:13 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

woorden..

woorden,

Woorden leert men van kleinsaf,
om begrijpend door `t leven te gaan,
ze helpen ons anderen te beduiden,
hoe we onze gevoelens wìllen uiten.

Woorden vormen  zinnen zo onstaat een boek,
op het toneel vertolkt bij een open doek,
een mooie verwoording heeft slechts een doel,
elkaar blijvend ontmoeten met een goed gevoel.

Soms zijn woorden als op het lijf geschreven,
maar worden te dikwijls verkeerd begrepen,
ze brengen niet altijd vreugde maar ook pijn,
anders zouden zij de perfectionering zijn.

Ludiek met woorden spelen,
ontlokt een schatterlach uit vèle kelen,
met een spontane speelsheid en jolijt,
meestal tot spijt van wie het benijd.

Woorden, een gevaarlijk wapen in verkeerde handen,
soms ook in vernietigers van menselijke banden,
mensmisleidend, eenvoudig weg gebruikt als list,
later onschuldig kijkend, alsof men het niet wist.

Met woorden kunnen we ook beduiden,
niet steeds alles negetief af te sluiten.
eender welk leed ons of anderen aangedaan,
ooit wordt voor iedereen aan rechtspraak gedaan.

Woorden ontglippen ons soms veel te snel,
denk hier even over na dan begrijp je het wel,
door deze waarheid in gedachten te nemen,
houden op elkaar afgestemde woorden mensen samen...

met dank aan
Herman Coppens
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maaike om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

gedichtjes

Vroeger was ik stout
      en wild
Langzaam word ik oud
      en mild.          Toon Hermans...


Vandaag is het geluk je deel
 en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zo veel zo veel
waar wij geen barst van snappen. 
  Toon Hermans...

Eis veel van jezelf,
verwacht weinig van anderen,
dat bespaart je veel ergenis.        
Confucius

Als men mij zou verzoeken het mooiste
gedicht uit de Nederlandse poezìe te kiezen,
zou ik net zo ontsteld kijken als wannneer men
mij zou vragen de mooiste bloem uit een
overdadig bloeiende bloemweide te plukken.
                                             
Jan Wolkers.

Begeerte verarmt de mens,
want alle schatten ter wereld
kunnen hem niet rijk maken.
Want gelukkig is ieder die gezond is
en rijk is ieder die geen schulden heeft.
                                         
Wijsheid uit de mongoolse steppe..

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maaike om 16:28 Reageer op dit bericht Stuur door

gedicht vriendschap..

VRIENDSCHAP

Mijn vaste benen was ik verloren,
mijn evenwicht ging eraan,
en ik moest het terug gaan zoeken,
anders kon ik niet meer gaan.

Gelukkig kwamen er vele benen,
en ze hielpen me, god zij dank,
een geluk dat ik ze mocht lenen,
nu loop ik vrij en vrank.

Vaste benen worden me aangeboden,
als ik plots niet meer goed kan staan,
zodat opnieuw na elke donkere periode,
alles weer beter begint te gaan.

Laat mij je benen eens benoemen,
echte vriendschap is hun naam,
op hen kan ik mij steeds beroepen,
als ik weer wat wankel sta.

Herman Coppens.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door maaike om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

de markt

Ik las dit zelfgeschreven gedicht in mijn lijfblad, en wilde het U niet onthouden

In een rolstoel naar de Marktrolstoel_cumlaude2.jpg\"
`sMorgens word ik zingend wakker
Dat geeft me zo`n fijn gevoel
Ik ga me wassen, scheren, kleden
En duik dan in mijn stoel
Ja, ik zit hier alle dagen
In m`n rolstoel, lopen wil niet meer
Een paar stappen kan ik slecht verdragen
Het doet me pijn, telkens weer
Maar ik rijd vaak naar de markt toe
Pleintje over, straatje door
Ik rijd kaarsrecht als in een taptoe
En verder sta ik er precies recht voor

Alle eerbied aan de dames
Maar op de markt heb ik er niets aan
Want hoe ik het wend of probeer te keren
Ze gaan altijd voor mijn rolstoel staan
En dan vlak voor me, al die billen
Dikke, dunne, groot of plat
Het maakt niet uit wat ik zou willen
Mijn neus priemt bijna in hun gat
Dames blijf bescheiden
Toon gerust uw ware aard
Maar voor iemand in een rolstoel
is ook zijn gulden op de markt een
daalder waard.
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door maaike om 14:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van allerhande

↑ Terug naar de berichten