Woensdag 8 februari 2006
de Zon
..
Hartelijk welkom op mijn blog
Maaike wenst U een fijne dag..
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 5 februari 2006
gedicht
....
Zaterdag 4 februari 2006
kostelijk
..
Dinsdag 31 januari 2006
smikkelen
..
Dinsdag 31 januari 2006
woorden..
woorden,
Woorden leert men van kleinsaf,
om begrijpend door `t leven te gaan,
ze helpen ons anderen te beduiden,
hoe we onze gevoelens wìllen uiten.
Woorden vormen zinnen zo onstaat een boek,
op het toneel vertolkt bij een open doek,
een mooie verwoording heeft slechts een doel,
elkaar blijvend ontmoeten met een goed gevoel.
Soms zijn woorden als op het lijf geschreven,
maar worden te dikwijls verkeerd begrepen,
ze brengen niet altijd vreugde maar ook pijn,
anders zouden zij de perfectionering zijn.
Ludiek met woorden spelen,
ontlokt een schatterlach uit vèle kelen,
met een spontane speelsheid en jolijt,
meestal tot spijt van wie het benijd.
Woorden, een gevaarlijk wapen in verkeerde handen,
soms ook in vernietigers van menselijke banden,
mensmisleidend, eenvoudig weg gebruikt als list,
later onschuldig kijkend, alsof men het niet wist.
Met woorden kunnen we ook beduiden,
niet steeds alles negetief af te sluiten.
eender welk leed ons of anderen aangedaan,
ooit wordt voor iedereen aan rechtspraak gedaan.
Woorden ontglippen ons soms veel te snel,
denk hier even over na dan begrijp je het wel,
door deze waarheid in gedachten te nemen,
houden op elkaar afgestemde woorden mensen samen...
met dank aan
Herman Coppens
Woorden leert men van kleinsaf,
om begrijpend door `t leven te gaan,
ze helpen ons anderen te beduiden,
hoe we onze gevoelens wìllen uiten.
Woorden vormen zinnen zo onstaat een boek,
op het toneel vertolkt bij een open doek,
een mooie verwoording heeft slechts een doel,
elkaar blijvend ontmoeten met een goed gevoel.
Soms zijn woorden als op het lijf geschreven,
maar worden te dikwijls verkeerd begrepen,
ze brengen niet altijd vreugde maar ook pijn,
anders zouden zij de perfectionering zijn.
Ludiek met woorden spelen,
ontlokt een schatterlach uit vèle kelen,
met een spontane speelsheid en jolijt,
meestal tot spijt van wie het benijd.
Woorden, een gevaarlijk wapen in verkeerde handen,
soms ook in vernietigers van menselijke banden,
mensmisleidend, eenvoudig weg gebruikt als list,
later onschuldig kijkend, alsof men het niet wist.
Met woorden kunnen we ook beduiden,
niet steeds alles negetief af te sluiten.
eender welk leed ons of anderen aangedaan,
ooit wordt voor iedereen aan rechtspraak gedaan.
Woorden ontglippen ons soms veel te snel,
denk hier even over na dan begrijp je het wel,
door deze waarheid in gedachten te nemen,
houden op elkaar afgestemde woorden mensen samen...
met dank aan
Herman Coppens
Zondag 29 januari 2006
muziek
muziek uit de jaren 70
luister en geniet.....
Zondag 29 januari 2006
moe ?
Stilte aub ??
Zondag 29 januari 2006
gedichtjes
Vroeger was ik stout
en wild
Langzaam word ik oud
en mild. Toon Hermans...
Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zo veel zo veel
waar wij geen barst van snappen. Toon Hermans...
Eis veel van jezelf,
verwacht weinig van anderen,
dat bespaart je veel ergenis. Confucius
Als men mij zou verzoeken het mooiste
gedicht uit de Nederlandse poezìe te kiezen,
zou ik net zo ontsteld kijken als wannneer men
mij zou vragen de mooiste bloem uit een
overdadig bloeiende bloemweide te plukken.
Jan Wolkers.
Begeerte verarmt de mens,
want alle schatten ter wereld
kunnen hem niet rijk maken.
Want gelukkig is ieder die gezond is
en rijk is ieder die geen schulden heeft.
Wijsheid uit de mongoolse steppe..
Donderdag 26 januari 2006
gedicht vriendschap..
VRIENDSCHAP
Mijn vaste benen was ik verloren,
mijn evenwicht ging eraan,
en ik moest het terug gaan zoeken,
anders kon ik niet meer gaan.
Gelukkig kwamen er vele benen,
en ze hielpen me, god zij dank,
een geluk dat ik ze mocht lenen,
nu loop ik vrij en vrank.
Vaste benen worden me aangeboden,
als ik plots niet meer goed kan staan,
zodat opnieuw na elke donkere periode,
alles weer beter begint te gaan.
Laat mij je benen eens benoemen,
echte vriendschap is hun naam,
op hen kan ik mij steeds beroepen,
als ik weer wat wankel sta.
Herman Coppens.
Mijn vaste benen was ik verloren,
mijn evenwicht ging eraan,
en ik moest het terug gaan zoeken,
anders kon ik niet meer gaan.
Gelukkig kwamen er vele benen,
en ze hielpen me, god zij dank,
een geluk dat ik ze mocht lenen,
nu loop ik vrij en vrank.
Vaste benen worden me aangeboden,
als ik plots niet meer goed kan staan,
zodat opnieuw na elke donkere periode,
alles weer beter begint te gaan.
Laat mij je benen eens benoemen,
echte vriendschap is hun naam,
op hen kan ik mij steeds beroepen,
als ik weer wat wankel sta.
Herman Coppens.
Maandag 23 januari 2006
Hij doet niks hoor...
...
Zondag 22 januari 2006
allemaal heel lekker
..
Maandag 16 januari 2006
felle zon
neuskriebels ??
Maandag 16 januari 2006
de markt
Ik las dit zelfgeschreven gedicht in mijn lijfblad, en wilde het U niet onthouden
In een rolstoel naar de Markt
`sMorgens word ik zingend wakker
Dat geeft me zo`n fijn gevoel
Ik ga me wassen, scheren, kleden
En duik dan in mijn stoel
Ja, ik zit hier alle dagen
In m`n rolstoel, lopen wil niet meer
Een paar stappen kan ik slecht verdragen
Het doet me pijn, telkens weer
Maar ik rijd vaak naar de markt toe
Pleintje over, straatje door
Ik rijd kaarsrecht als in een taptoe
En verder sta ik er precies recht voor
Alle eerbied aan de dames
Maar op de markt heb ik er niets aan
Want hoe ik het wend of probeer te keren
Ze gaan altijd voor mijn rolstoel staan
En dan vlak voor me, al die billen
Dikke, dunne, groot of plat
Het maakt niet uit wat ik zou willen
Mijn neus priemt bijna in hun gat
Dames blijf bescheiden
Toon gerust uw ware aard
Maar voor iemand in een rolstoel
is ook zijn gulden op de markt een
daalder waard.
In een rolstoel naar de Markt
`sMorgens word ik zingend wakker
Dat geeft me zo`n fijn gevoel
Ik ga me wassen, scheren, kleden
En duik dan in mijn stoel
Ja, ik zit hier alle dagen
In m`n rolstoel, lopen wil niet meer
Een paar stappen kan ik slecht verdragen
Het doet me pijn, telkens weer
Maar ik rijd vaak naar de markt toe
Pleintje over, straatje door
Ik rijd kaarsrecht als in een taptoe
En verder sta ik er precies recht voor
Alle eerbied aan de dames
Maar op de markt heb ik er niets aan
Want hoe ik het wend of probeer te keren
Ze gaan altijd voor mijn rolstoel staan
En dan vlak voor me, al die billen
Dikke, dunne, groot of plat
Het maakt niet uit wat ik zou willen
Mijn neus priemt bijna in hun gat
Dames blijf bescheiden
Toon gerust uw ware aard
Maar voor iemand in een rolstoel
is ook zijn gulden op de markt een
daalder waard.
Vrijdag 13 januari 2006
Clown
...
Zaterdag 7 januari 2006
een knuffel
...
Vrijdag 6 januari 2006
helemaal voor jou
...
Donderdag 15 december 2005
kindje lief..
..
Zaterdag 10 december 2005
december in de stad
annie m.g.schmidt
December in de stad
Er zat een wollen kindje in de trem
met wollen voetjes op de bank te spelen.
Hij had een prentenboek, met drie kamelen
Kamelen in de sneeuw. Het was van hem.
Grijze gedachten hingen om ons heen,
van al die mensen die er zaten;
men kon ze horen zonder dat ze praatten.
Armzalige gedachten in lijn 1.
Die van de boer. Uit Koog, of Krommenie?
Die van de juffrouw met de rode handen
en van de heer met veel te witte tanden
en van die dame met de petit-gris.
Er is geen geld. Z`n jas moet opgeperst,
Nou moet het uit zijn met die verhuurder.
Konijn is nog te doen. Kalkoen is duurder.
En waar moet opa blijven met de kerst?
En iedere gedachte werd een ding,
Er is geen geld. Amerika. De Russen
Ook mijn gedachte kringelde daartussen...
Kamelen in de sneeuw? Wat zonderling.
Er kwam een halte op een schemerplein.
Het kind werd aan z,n handje meegenomen;
ik zag hem buiten gaan. Onder de bomen
ik zag hem lopen, dapper, wit en klein.
December in de stad
Er zat een wollen kindje in de trem
met wollen voetjes op de bank te spelen.
Hij had een prentenboek, met drie kamelen
Kamelen in de sneeuw. Het was van hem.
Grijze gedachten hingen om ons heen,
van al die mensen die er zaten;
men kon ze horen zonder dat ze praatten.
Armzalige gedachten in lijn 1.
Die van de boer. Uit Koog, of Krommenie?
Die van de juffrouw met de rode handen
en van de heer met veel te witte tanden
en van die dame met de petit-gris.
Er is geen geld. Z`n jas moet opgeperst,
Nou moet het uit zijn met die verhuurder.
Konijn is nog te doen. Kalkoen is duurder.
En waar moet opa blijven met de kerst?
En iedere gedachte werd een ding,
Er is geen geld. Amerika. De Russen
Ook mijn gedachte kringelde daartussen...
Kamelen in de sneeuw? Wat zonderling.
Er kwam een halte op een schemerplein.
Het kind werd aan z,n handje meegenomen;
ik zag hem buiten gaan. Onder de bomen
ik zag hem lopen, dapper, wit en klein.
Donderdag 8 december 2005
annelies
annelies de vries
Ik ben een meisje van negen jaar
Ik draag altijd twèè staarten in m,n haar
Ik ben een heel erg vrolijk kind
Ik lach al om een goede wind
Valt m,n zusje zich soms een breuk
Lig ik onmiddellijk in een deuk
Helaas heb ik een groot gebrek
Dat ik nogal eens lek
Ze noemen me;
Annelies van der Pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goei grap
Want m,n sluitspier is te slap
Ook zijn we laatst een keer uit eten gegaan
Lakschoentjes en een nieuwe jurk had ik aan
De ober komt met jus en spruitjes
Vlak voor ons gaat-ie onderuit (dus)
Wij zatten allen onder d`appelmoes
De carbonaden zaten in m,n moeders bloes
En bovendien door mijn gebrek
Zat in m,n jurk nog een vlek
Ze noemen me;
Annelies van der Pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goei grap
Want m,n sluitspier is te slap
Ook zijn we laatst een keer op schoolreisje geweest
Dat was natuurlijk een enorm feest
De speeltuin Kindervleugel zat vol
D,r was een wip en een schommel
Ellie bleef haken op de glijbaan aan een schroef
Peter kwam onder de paardenhoef
Jan sloeg Erik een groot blauw oog
M,n broekje bleef dus niet lang droog
Ze noemen me;
Annelies van der pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goeie grap
Want m,n sluitspier is te slap.
Ik ben een meisje van negen jaar
Ik draag altijd twèè staarten in m,n haar
Ik ben een heel erg vrolijk kind
Ik lach al om een goede wind
Valt m,n zusje zich soms een breuk
Lig ik onmiddellijk in een deuk
Helaas heb ik een groot gebrek
Dat ik nogal eens lek
Ze noemen me;
Annelies van der Pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goei grap
Want m,n sluitspier is te slap
Ook zijn we laatst een keer uit eten gegaan
Lakschoentjes en een nieuwe jurk had ik aan
De ober komt met jus en spruitjes
Vlak voor ons gaat-ie onderuit (dus)
Wij zatten allen onder d`appelmoes
De carbonaden zaten in m,n moeders bloes
En bovendien door mijn gebrek
Zat in m,n jurk nog een vlek
Ze noemen me;
Annelies van der Pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goei grap
Want m,n sluitspier is te slap
Ook zijn we laatst een keer op schoolreisje geweest
Dat was natuurlijk een enorm feest
De speeltuin Kindervleugel zat vol
D,r was een wip en een schommel
Ellie bleef haken op de glijbaan aan een schroef
Peter kwam onder de paardenhoef
Jan sloeg Erik een groot blauw oog
M,n broekje bleef dus niet lang droog
Ze noemen me;
Annelies van der pies
Ik moet al piesen als ik nies
Vertel mij nooit een goeie grap
Want m,n sluitspier is te slap.
Vrijdag 2 december 2005
vrienden
echte vrienden.