jouw zonnetje .....

stilstaan en weer doorgaan ....

Het leven is soms vallen en opstaan,
rennen en dan weer stil staan.
Het maakt je sterker en weerbaar,
soms raakt het een gevoelige snaar.

En dan komen er tranen los,
is je hoofd een totale chaos.
Door een bepaald gevoel dat omhoog komt,
of soms wat je zomaar overkomt.

Een lief woordje wat iemand zegt,
gemeend en zeer oprecht.
Soms iets wat je van een ander hoort,
je leven raakt dan even verstoord.

Dan raak je in een dal van je leven,
de kracht vinden om het te vergeven.
En met die kracht weer te gaan klimmen,
om het verdrietige gevoel te overwinnen.

Het leven is een groot leerproces,
het geeft ons dagelijks een wijze les.
Alles is te overwinnen in het leven
knok, vecht, heb lief en leer te vergeven...


M.Ham

van onschatbare waarde, voor mens en dier hier op aarde ....

Een reus geveld

Daar lag hij midden in het bos
hij was zo dood als een pier
maar toch, nu na zijn dood
was hij nog nuttig voor mens en dier.
Hij was alsof hij, toen hij viel
zijn eigen val wou breken
want zijn takken, rustten in het mos
zodat het benen leken.
Je kon er zomaar onderdoor
het leek een ereboog
hij was al half begroeid met mos
en zijn wortels stonden omhoog.
Het was een kunstwerk der natuur
door de storm hier gecreëerd
en toen ik dit schouwspel zag
had ik weer van de natuur geleerd.
Want zelfs na de dood van deze reus
was hij nog van grote waarde
voor mensen en voor dieren
hier op deze aarde...




D.Huting

ga dan eens even met mij mee .....

Als je niet kunt slapen
ga dan eens even met mij mee
samen in gedachten
heel eventjes naar zee.
Sluit je beide ogen
voel het warme zand
er zijn maar weinig mensen
op dit verzonnen strand.
Er waait een heerlijk briesje
de golven kabbelen zacht
je voelt je vrij en veilig
en iedereen die lacht.
Niemand wil jou storen
ze gunnen jouw je rust
denk dus als je niet kunt slapen
even aan die denkbeeldige kust.
Zit je nog vol zorgen
spoel ze even af in de zee
de golven nemen dan als vanzelf
al die zorgen mee...
SLAAP ZACHT…..


D. Huting

worden geen regels gegeven ...

in het boek van het leven,
worden geen regels gegeven.
niet hoe je liefhebben kan,
of hoe het verzorgen van.
niet hoe je mensen waardeert om wie ze zijn,
of normen en waarden geeft, aan groot en klein.
niet hoe je pijn verzacht en tranen stelpt,
of hoe je geliefden van hun ziekte afhelpt.
alles komt op je weg zonder uitleg vooraf,
je hebt het te nemen,dat wat je kreeg of wat je gaf.
probeer de goede weg te volgen, alleen maar rechtdoor,
want liefde en gevoel, verdriet en pijn komen in het echte leven voor.
maar weet je eenmaal hiermee om te gaan,
zul je als een sterk,liefhebbend mens in het leven staan...



H. Hoving

een eindeloze cirkel van geboorte en dood ....

De stormachtige wind,
verlost de bladeren,
van het fragile houvast.
de eindeloze cirkel,
van geboorte,
en dood,
is doorlopen
tot het
onvermijdelijke einde.
De kleurrijke bladeren,
uitgedroogd,
levensvocht verdwenen,
de moederstam,
niet meer in staat,
te voeden.
De trieste regen,
als bleke tranen,
langs weemoedige takken,
afscheid van,
je fraaie zomertooi.
Het zaad,
genesteld in de bodem,
wacht geduldig af,
zal vredig rusten
de meedogenloze
vrieskou overleven.
Schijndood,
wacht je geduldig,
op nieuw leven.
Het voorjaar,
zal je opnieuw
..zoals altijd,
kinderen geven....

H.N.S.

zal het je leren ...









vroeger vroeg ik aan mijn vader
waarom kunnen we niet altijd gelukkig zijn
waarom regent het soms
druppels van verdriet en pijn
mijn vader zei
dat is het leven mijn kind
soms schijnt de zon
soms waait de wind

ik vroeg laatst aan mijn man
waarom kunnen we niet leven zonder discussies
leven als held en heldin
een leven zonder illusies
mijn man zei
dat is het leven mijn schat
zonder een tegenslag
hadden wij geen sterke relatie gehad

mijn kind vroeg laatst aan mij
hoe zal mijn toekomst wezen
zal ik met de zon dansen zij aan zij
of voor de regen moeten vrezen
ik zei tegen hem
je hoeft niks te proberen
wat komen zal ,zal komen
het leven zal het je leren....



R. Duivesteijn

is vriendschap voor het leven ...









geef mij jouw hand
en ik voer je mee
geef mij je hart
ik verdraag geen nee

geef mij jouw tranen
en ik beloof je trouw
geef mij jouw lach
dan ben ik er altijd voor jou

waarheen onze wegen ook gaan
ik zal altijd achter je staan
door mij aan jou gegeven
een vriendschap voor het leven

Ik geef jouw mijn hand
mijn schouder bovendien
om jou te laten weten
dit is een echte vriendschapsband  ....


G.Juurlink

weldra zullen de meeste bomen helemaal kaal gaan staan ....










Donkere wolken,wind en regenvlagen, bomen ruisen overal,
vreemd staan halfnaakte bomen in een gouden bladerdal.

Zie de zomer is verdwenen, kouder wordt het stilletjesaan
straks zien wij die grote bomen in hun kale naaktheid staan.

Dwarrelend gelijk gouden regen
vallen bladeren naar beneden.

Het wonder van de herfst breekt aan,
schoon met al die diepe kleuren en dat mooie zonnespel
die de fijne gouden straaltjes van licht
over de aarde verspreiden zal.

De wind kan rukken aan de bomen,
de regen jaagt al striemend neer,
de herfst brengt schoonheid keer op keer.

Al de spinnewebben zwieren in de avondwind
en de dikke herfstspin wacht geduldig
tot hij een prooi in zijne webbe vindt.

Wreed kan de herfst ook dikwijls zijn,
met zijn sterkte brengt hij pijn.

Bomen worden soms ontworteld, rivieren springen uit balans,
overal is er dan ongerustheid, hebben mensen nog een kans?

Onverwacht dan als de donder flitsen de herfststormen door de lucht
en de oude,oude bomen slaken van vermoeidheid dan een zucht.

Er wordt gestoeid door al de lover, het buitelt over elkander heen,
en als dan de storm gaat liggen, zijn de bomen weer alleen.

Zij staan er kaal en kil te dromen
van alle gebeurtenissen die nog gaan komen.

Vóór de winter zijn intrede doet
hebben zij al veel geboet,
maar ach ,in gedachten staan zij dan op de lente te wachten
en laten alles langs hen gaan
en blijven zo verder dromend staan...

A. de Back.

spreken pas echt ....

Gedachten gevuld met mist
Ondoordringbaar
Maar langzaam lossen ze op

Gedachten in helderheid
Glashelder
Duidelijkheid ten top

Gedachten omgezet in woorden
Woordenkeuze
Zeer zorgvuldig uitgekozen

Gedachten hardop uitgesproken
Eerlijk en oprecht
Recht uit het hart,spreken woorden pas echt


F.C.

elk gebaar ...

Elke stap die we zetten
Is een stap die telt
Elke gedachte
Is een stukje dichterbij…
…onze droom
Soms klein
Soms groot
Maar met elk gebaar
Komen we dichterbij
Met elke traan
Een stukje verder
Op weg naar onze dromen
Op weg naar ons geluk
Zet die stap
Maak het gebaar
Voordat al onze dromen zullen vergaan...



A. De Booij

het bescheen mijn gezicht ...

Ik werd wakker van een licht
Dat door mijn gordijn scheen
Het bescheen mijn gezicht
Heel even,en verdween

Het was een ster die viel
Door niemand opgevangen
Nu zit hij in mijn ziel
Als sieraad,om mijn hart gehangen

Nu mag hij mijn ziel verlichten
En mijn hart verwarmen
Mijn weg die ik ga,belichten
En als ik verdriet heb,mij omarmen

Want een ster blijft altijd stralen
En kent geen duisternis
Je zal zo nooit verdwalen
In een poel van droefenis



F. Ossel-Buiter

zit soms behoorlijk aan mij te knagen ...

Vroeger toen ik klein was,
was je aan de televisie nog niet gewend
waren de pil, contactlenzen en plastic onbekend
stak je op school een vinger op voor het doen van een grote plas
en deed een huisvrouw op maandag gewoon de was.

Vroeger toen ik klein was,
wist je nog niets van panty’s en laserstralen
kon je bij de ijsboer voor 1 frank een ijsco halen
gingen meisjes naar ballet en zaten de jongens op voetballen
en waren A2, E9, B747 en Q65 gewoon letters met getallen.

Vroeger toen ik klein was,
had je nog nooit gehoord van biogarde en emulgatoren
dacht je dat je alleen bij voetballen kon scoren
mocht je als kind op straat niet schreeuwen en roepen
en behoorden jongens met oorringen tot bepaalde groepen.

Vroeger toen ik klein was,
was er nog geen gastarbeider die je kon vertellen
hoe je het beste een pizza samen kon stellen
kocht je nog benzine voor 10 frank per liter
en gaf de veldwachter je nog op je sodemieter.

Vroeger toen ik klein was,
had ik zo mijn eigen idealen
waarvan ik toen niet wist of ik ze wel zou halen
maar had ik ook mijn eigen dromen
waarvan de meeste zijn uitgekomen.

Maar nu ik groot ben,
en het leven goed heb leren kennen
moet ik toch eigenlijk wel bekennen
dat de heimwee naar vroeger dagen
soms behoorlijk aan mij zit te knagen...




N. Kind

hetzij ver weg, hetzij dichtbij ....











Er is altijd iemand:

Die aan je denkt,
Die om je lacht
Die je iets schenkt
Waar jij op wacht

Die je neemt zo als je bent
Iemand die jij goed of niet zo goed kent

Die om je geeft
Die met je mee leeft
Die naar je luistert wanneer het  moet
Misschien heb je diegene nog niet  ontmoet

Maar als je ooit moet denken: Ik voel me alleen ,
Kijk dan om je heen
En denk dan:
Ver weg Of Dichtbij
Is er iemand voor Mij!


I.K.

alles juist in elkaar laten passen is een moeilijk gegeven ....

de puzzel van het  leven
mist verschillende delen
vragen zonder oplossingen
misterie voor velen

wat is het doel van ons bestaan
is er leven na het leven
waarom komen we, en moeten we weer gaan
wie heeft ons dit gegeven

de ene cultuur heeft verschillende goden
de andere maar 1
de koraan, de 10 geboden
anderen geloven in geen 1

zoekend naar de vermiste stukken
je kan het beter maar vergeten
het zal ons toch nooit lukken
we zullen het wel nooit weten....


R. Duivesteijn

en laat de tijd al je wonden helen ...









Ieder heeft soms van die dagen,
dat het allemaal niet gaat.
Dat het is of ze je plagen,
en dat ieder somber kijkt.

Dat er weinig bloemen bloeien,
dat de zon niet altijd schijnt.
Kortom, dat je vrolijkheid,
op een haartje na verdwijnt.

Kijk dan om je heen en denk,
er is altijd een weg, altijd een licht.
Geniet van alles om je heen,
de wereld in al zijn pracht.

Een vlinder, een bloem,
zelfs een simpele steen.
De blijheid van het leven,
is ons allemaal gegeven.

't Zit hem in de kleine dingen,
die ons dagelijks omringen.
Er is altijd een weg,
altijd een licht.

Want er komt een moment,
dat het geluk voor je staat.
Dus hou het nog even vol,
als het nu slecht met je gaat.

Kijk naar de maan, de sterren,
de blauwe lucht,de zon die schijnt.
Laat de zon je lichaam strelen,
laat de tijd je wonden helen...

J. Bartholomeus

een herfstblad ...










Het verschrompelde blad,
dwarrelt langzaam,
richting aarde...
waar het,
langzaam,
opgenomen wordt...
een...
met de natuur,
het bos,
verteerd,
overstuur...
spoedig,
wordt je,
herboren...
ontvang je de zon,
in het zachte,
ochtendgloren...


H.N.S.

zijn er heel veel dingen het aanschouwen waard ...










Is "leven" dat wat mensen samen maken
als zij in opperste vervoering raken?
Natuurlijk, niets is minder waar,
niets tegenin te brengen , maar
is er niet veel meer leven op deze aard
de moeite van aanschouwen waard?
Wij leven immers niet als mens alleen
er bestaat zoveel waardevols om ons heen:
vogels en vissen, planten en bloemen,
micro-organismen, teveel om op te noemen.
We kunnen gevoeglijk aannemen dat
de mens in deze schepping geen aandeel had.

Over "wie" en "wat" ons dit alles wel bracht,
wordt sinds mensenheugenis verschillend gedacht.
Hoe of waar je geboren bent telt zeker mee
bij de ontwikkeling van enig idee
over het ontstaan van al het leven.
Aan ons is de verantwoordelijkheid gegeven
hiermee doordacht en zuinig om te gaan
zodat alles wat leeft blijft voortbestaan
als een groot goed tot het einde der tijden.
Wij mensen moeten trachten te vermijden
dat wat er aan natuur en mooi leven bestaat,
niet aan pronk- en vernielzucht verloren gaat.


L.Boonzajer

hoort nu eenmaal bij onze tijd ....

Nachten komen dikwijls op ons over

als donker, grimmig, angstig, stil

alleen maar duistere schuwe schimmen

die men helemaal niet kennen wil.

Nachten schijnen veel te lang te duren

voor ieder die de slaap niet pakken kan

maar eenmaal in het droomland aangekomen

merk je daar toch niets meer van.

Maar dat die nacht steeds weer gaat komen

is voor iedereen een vaststaand feit

niemand kan daar aan ontkomen,

de nacht behoort bij onze tijd.

Maar ook de nacht die zal er steeds voor zorgen,

als onze energie eenmaal weer op peil is gebracht,

dat men het licht, dat hierna weer zal volgen,

veel mooier zal ervaren dan van te voren was gedacht...

                                                                                                     J.Vos

kan leiden tot een band die vanaf dan vriendschap zal heten ...
















Als koken alleen iets is dat moet,
je het niet met overgave doet,
zullen recepten vast niet lukken,
vallen geplande etentjes in stukken.

Maar is koken voor jou net als voor mij
geen "heilig moeten" maar liefhebberij,
dan wordt een maaltijd, met liefde bereid,
meestal aanleiding voor gezelligheid

en zal tijdens hoofd-, voor- en nagerecht
vaak dat soort dingen worden gezegd
waardoor men juist tijdens het eten
banden smeedt die "VRIENDSCHAP" heten.

L.Boonzajer