ons levensboek....

Geniet van het leven dat we hier op aarde hebben gekregen:







Het leven is een geschenk

Dat je even mag lenen
Tot je weer staat voor hem
Die je alles heeft gegeven

Er zijn nog van die mensen
Die luisteren met gevoel.
Die het oprecht en eerlijk menen
Zonder enig ander doel

De schoonheid van de natuur
Die je niet eens meer ziet
Het is te gewoon geworden
Het verloor zijn waarde op den duur

Maar doe weer open je hart
Luister even naar alle geluiden
Zie weer de schoonheid van de natuur
Hou de negatieve dingen buiten

Denk aan de dieren
Zij willen ook hun zegen vieren
Of ze nu groot zijn of een kleine spruit
Luister ook even naar hun geluid

Wees blij met wat je hebt
Wat je hebt nog in je leven
Voor de dag weer zal komen
Dat je alles weer terug moet geven...

auteur onbekend
 

Een vriend voor het leven, je komt ze niet zo gauw meer tegen:








Een vriend

Iemand die je volledig kan vertrouwen.
Iemand waar je altijd op kan bouwen.
Iemand die samen met je lacht.
Iemand die klaar staat al is het midden in de nacht.

Iemand die ook samen met je huilt.
Iemand die je troost en bij wie je schuilt.
Iemand die luistert, maar veroordeelt je niet.
Iemand die met je meevoelt in je verdriet.

Iemand die je niet opgeeft ook al gaat het wel eens mis.
Iemand die er altijd en eeuwig voor je is.
Iemand die niets neemt, maar alleen maar geeft.
Iemand die echt alles voor je over heeft.

Iemand die bereid is heel diep met je te gaan.
Iemand die je steunt en altijd naast je blijft staan.
Iemand die met je meeloopt al ben je nog zo bang.
Iemand die je hand pakt en vasthoudt ook al is de weg lang.

Iemand die zich niets aantrekt van wat een ander ervan denkt.
Iemand die het voor je opneemt als een ander je krenkt.
Iemand die je geeft een soort van eeuwige trouw.
Iemand die er niets achter zoekt als jij zegt "ik hou van jou".

Iemand bij wie je kan krijsen, schreeuwen,je hart kunt luchten.
Iemand waar je als het je teveel wordt naartoe kan vluchten.
Iemand die je weer moed geeft in je leven en kracht.
Iemand die daar totaal niets voor terug verwacht.

Iemand die niet zegt dat verhaal heb je al 10 keer verteld.
Iemand die altijd blijft luisteren hoe vaak je ook belt.
Iemand aan wie jij ook , indien nodig, al je steun geeft.
Iemand die weet voor de toekomst dat jij er zal zijn als hij jou nodig heeft.

Ken jij zo iemand die dat allemaal voor je doet?
Prijs jezelf dan gelukkig, je hebt een ECHTE VRIEND ontmoet!
Koester het, wees er zuinig op, want dit is dan niet iets zomaar voor even.
Nee, dit is iets heel anders, dit is:
"Vriendjes voor het leven"...

M. Coenders

Dus de weg van de bron naar de uiteindelijke bestemming is nooit de kortste, maar wel de vloeiendste.

Niet rechtlijnig, maar mooi meanderend. Daar kunnen wij nog wat van leren....

Bron: Happinez

Op een dag kwam de meester langs en men vroeg hem om raad. Hij keek het water in en zei: "De ketting ligt niet op de bodem van het meer. Wat jullie zien is alleen maar een weerspiegeling ervan." De mensen schudden hun hoofden en keken de meester twijfelend aan. Maar deze wees met zijn arm naar een boom die op de oever van het meer stond, met zijn takken boven het water. Aan een van de takken hing de schitterende ketting. Niemand had haar gezien; niemand had ooit naar boven gekeken.

En de meester zei: "Omdat jullie je blik niet verheffen, zien jullie alleen de weerspiegeling. De werkelijkheid is heel dichtbij, je kunt haar zo grijpen; laat je niet misleiden door haar weerspiegelingen in de materie, die zijn maar schijn. Open je ogen en word wakker."

Bron: Korte verhalen Zinfo

De eerste kikker die dit allemaal aanhoorde, stopte al voordat het startschot klonk, want als iedereen dat riep, moest het toch wel waar zijn. De andere twee kikkers begonnen te klimmen. En nog steeds schreeuwde alle kikkers: "Dat lukt jullie nooit, jullie zijn echt dom bezig." De tweede kikker begon nu ook te twijfelen. Zoveel kikkers bij elkaar zouden toch meer weten dan hij in zijn eentje, en ook hij haakte af.

De derde kikker zette zijn klimtocht door en na een tijdje stond hij aan de top. Iedereen keek elkaar verbaasd aan. Bovenop de berg stond de kikker in stilte te genieten van het uitzicht. Hij was doof.....

mooi gedicht dat heel mooi de gang van het leven beschrijft,
schrijver niet gekend:







Een leven loopt altijd anders
dan je had verwacht

Een leven gaat altijd anders
dan je zelf had gedacht

Het leven is als een zee,
je kunt nooit voorzien

Hoe hoog de golven zullen spatten,
of hoe laag ze zullen zijn misschien.

Maar ze rollen wel naar de veilige kust,
en daar, daar komt alles altijd weer tot rust.

Ook al zien we er allemaal anders uit, in wezen zijn we allemaal gelijk,dat toont het verhaal van de kleine golf:








Het kleine golfje zei tegen de huizenhoge slaggolf, terwijl ze samen door de oceaan joegen: “Jij gaat straks een spetterende klapper maken, en het enige wat ik kan doen is met een klein kletsje achter jou neerploffen.”
“Dat zie je verkeerd,” zei de grote golf.
“Nietwaar. Ik ben maar een miezerig klein golfje, niemand zal zelfs maar merken dat ik er ben:
“Golfje, waar ben je van gemaakt?”
“Van water.”
“En waar ben ik van gemaakt?”
“Ook van water.”
“Dan zijn we in essentie toch gelijk. We zijn allebei van water, en als we straks geen golven meer zijn, dan zijn we weer water.”
“En dan?”
“Wat heeft het voor zin om vergelijkingen te trekken? We zijn toch hetzelfde?”

Wil je in het leven iets bereiken, probeer steeds vol te houden tot je je doel hebt bereikt.
Deze wijze les wordt prachtig beschreven in dit korte verhaaltje:

Een klein torretje had na vele mislukte pogingen uiteindelijk met grote moeite en volharding de top van een grasspriet beklommen.
Nu koesterde het zich in de zon - daar boven op de top – hij spreidde behaaglijk zijn vleugeltjes uit en voelde het plezier tot in het laatste hoekje van zijn torrenziel.
Toen kwam de ezel langs. “Je denkt zeker dat je berglucht inademt op de piek van je grashalm?” hoonde hij lachend. Op dat moment kwam er een oude leeuw langs; ook hij bleef staan en keek met welbehagen naar de kleine tor:
“Het ga je goed torretje”, zei hij, “ je hebt het doel van je streven bereikt, niet iedere leeuw lukt dat.”

gebruik ze regelmatig deze vier kleine woordjes, het maakt jezelf en een ander blij:

Miljoenen woorden zijn er gemaakt..
om iets te kunnen zeggen.

Duizenden boeken vol woorden..
om iets uit te leggen.

Als vier woordjes los van elkaar..
lijken ze heel erg klein.

Maar bij elkaar in één zin ..
kunnen ze heel belangrijk zijn.

Zeg regelmatig tegen iedereen die je graag ziet, je moeder, je vader, je kind, je man, je vrouw ...
Ik hou van jou..!!

loop jezelf in het leven niet voorbij, dit mooie verhaal is het bewijs,schrijver niet gekend:








 Het vrouwtje even.

Er was eens een vrouwtje dat zichzelf voorbij liep.
Je kunt best stellen dat dat een hele erge ziekte is.
Als ze ‘s morgens opstond, dacht ze aan ‘s middags.
Als ze ‘s middags aan tafel zat was het weer: Wat zal ik vanavond eten?
En als ze dan eindelijk ‘s avonds naar bed ging, lag ze weer te piekeren wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen.
Telkens als ze op straat liep, rende ze zo hard dat de mensen zeiden:
die loopt zichzelf nog eens voorbij, die vergeet te leven...
Het vrouwtje praatte ook de hele tijd tegen zichzelf. Om met anderen te praten, daar had ze gewoon geen tijd voor. Ook dat hoorde bij haar ziekte.
En weet je wat ze telkens zei?
ik moet nog even... Laat ik gauw even... ik kan nog net even...
Even was haar stopwoordje geworden, en dus nu ook haar bijnaam.

Nu was er in het land een dokter die een heel wijs man was.
Toen hij dat vrouwtje zag en haar hoorde praten, zei hij;
Mevrouw, u bent heel erg ziek en ik weet wat u mankeert
Zeg het maar eens gauw dokter, want ik moet nog vlug even...
Zie je, daar heb je het weer, zei de dokter, U bent zo haastig, U laat telkens de L liggen.
Wat laat ik liggen? vroeg ze.
De L, zei de dokter. Zet de L steeds voor EVEN.
Goed dokter. ik zal het doen, antwoordde ze en weg was ze weer.
Maar telkens als ze de L voor even zette, schrok ze zich een hoedje.
1k moet nog L---even......, Laat ik gauw L---even.... ik kan nog net L----even....

Ze wist zich geen raad, plofte in een stoel en zei zacht: zo kan ik nog wel even......
...zo kan ik nog wel Leven.
En vanaf dat moment liep ze zichzelf niet meer voorbij. Ze was zich ervan bewust geworden dat haar even haar belette van het leven.
Ze besloot van nu af aan te LEVEN en bleef gewoon zichzelf.
Ze had de rust van binnen gevonden ...

Het gewone simpele getal 2, dit mooie gedicht toont aan hoe belangrijk dit getal wel is in ons leven:








Twee, een simpel cijfer,
een getal zo klein,
Maar wat zou de wereld zonder
tweeën zijn?

Alles in het leven heeft twee zijden
Zo is er donker maar ook licht
Zo zijn er goede maar ook slechte tijden
Twee wordt geassocieerd met evenwicht

Twee is veel meer dan de som der delen
Zonder twee,
zou er geen “paar” bestaan
Geen één-tweetje en geen dubbelspelen
Geen stel, geen dialoog, geen duo-baan.

Een vogel kan niet vliegen
met één vleugel
Een mens niet lopen met één been
Geen paard te mennen met één teugel
Twee is meer dan één plus één

Voor ieder mens bestaat een ander
In welke vorm men dat ook giet
Met z’n twee, een maatje voor elkander
Waarbij men van elkaars geluk geniet

Twee mensen hebben elkaar gevonden
Twee zullen samen verder gaan
Twee mensen worden in de echt verbonden
Om er met z’n tweeën voor te gaan

Twee mensen wisselen elkanders ringen
Samen één en o zo sterk
Ja sterker dan twee enkelingen
Mentaal maar ook in ´t alledaagse werk.

Met twee ogen zullen
zij geluk aanschouwen
Met twee handen zorgen gaan
Met twee oren naar elkander luisteren
Steeds elkaar met raad terzijde staan

Twee mensen, tot één paar verbonden
Nu al zijn zij meer dan twee
Twee harten hebben nu elkaar gevonden
De Goede geve hen Zijn zegen mee.

Twee, een simpel cijfer, een getal zo klein,
Toch zou er zonder twee geen toekomst zijn!

H. van Oostgaarde

mooi gedichtje dat ik toegestuurd kreeg via pps, schrijver niet bekend:








Vriendschap is als een warme deken,
ook in slechte tijden niet te verbreken.
Wat je zelf geeft,
zal je ook terug ontvangen.
In vriendschap is geen strijd en rangen.

Soms houdt een vriendschap geen stand,
maar dan was er ook geen hechte band.
Zij die vrienden na een conflict
niet meer zien staan...
Jammer, deze vriendschap heeft nooit bestaan!!

gewoon mooi, schrijver niet gekend:

Vrede,Vriendschap en
Vertrouwen...
zijn 3 woorden met een V
waar je ook op aarde mag wezen,
draag deze 3 woorden
altijd met je mee!

geniet van alle mooie dingen in het leven, hoe klein ze ook zijn:

Wees een vriend van kleine dingen
Van een mooie bloem die bloeit
Van de vogels die zingen
Van een vlinder die stoeit
Van de heldere regendruppels
Van de warme zonneschijn
Wees een vriend van kleine dingen
en je zal gelukkig zijn!

mooi gedicht van A. Nahon bij het afsluiten van de dag:

’t Is goed in ’t eigen hart te kijken,
nog even voor het slapengaan,
of ik van dageraad tot avond
geen enkel mens heb zeer gedaan.

Of ik geen ogen heb doen schreien,
geen weemoed op een wezen lei,
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei.

En vind ik in mijn huis vanbinnen
dat ik één droefnis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden
rondom één hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jonge lippen
die goedheid lijk een avondzoen.
’t Is goed in ’t eigen hart te kijken
en zo z’n ogen toe te doen.

geniet van elke dag die je beleven mag:

Wanneer de dauwdruppeltjes nog schitteren op het malse gras,
wanneer de vogeltjes nog ongestoord in koor kunnen zingen,
wanneer je dat zachte briesje nog hoort,
wanneer je achter de fonkelende sterren en de glimmende maan
de warme gloed van de zon ziet komen,
wanneer je de klokken nog over de velden hoort galmen,
wanneer de konijntjes nog rond durven huppelen,
wanneer de wolkjes nog zo mooi zijn,
dan, dan moet je eens naar buiten gaan
en zien, horen en genieten.
Dan is je dag eens zo mooi!

B. Schellekens

Samen willen we hier bouwen aan één huis.
Bouwen aan een huis met mooie ramen.
Als één balk verrot is,
is het hele huis in gevaar.
Als er één balk lekt,
wordt het hele huis nat.
Als er één deur op slot is,
zitten we allemaal vast.
Maar als we samen zorg dragen voor ons huis,
dan kan het hele huis stand houden.

Laat ons er allemaal op toezien
dat wie moe is, steun krijgt,
dat wie verdriet heeft, troost vindt,
dat wie zich opsluit, weer open komt.

Dan wordt ons huis een stevig huis,
een vriendenhuis.

Bron: Jeugdbundel: 't is maar een bagatel

De ketting

Er waren eens twintig schakels in een grote stevige ketting. De ketting werd gebruikt in een zagerij om dikke balken op te trekken. De schakels vonden het een plezierig werk.
Elke dag omarmden ze de boomstammen, de ene al wat mooier dan de andere. ’s Nachts rustten ze uit van het harde werken. Eerst keuvelden ze wat over koetjes en kalfjes en daarna sliepen ze in.
Op een morgen, het was vrij koud, werden de schakels wakker geschud door de baas. De schakels openden de ogen en … ooh… wat zagen ze? De zesde schakel was lijkbleek. Hij beefde en rinkelde. “Wat is er?”, vroegen de anderen. “Ik voel me zo zwak, ik weet niet wat ik heb. Het is alsof alle kracht uit mijn armen verdwenen is.” “Misschien ben je wel ziek”, zei de eerste schakel. “Wat moeten we nou?”, sprak de tweede, “als hij ziek is, kunnen we niet werken.” “Ik zal de baas een dagje vrijaf vragen”, zei de eerste.
“Ha, baas, sorry dat ik je dit moet zeggen maar vandaag kunnen we niet werken, één van ons is ziek.” “Dat gaat me niet aan”, riep de baas, “omdat één van jullie ziek is, zouden de negentien anderen luilakken? Daar kom niets van in huis. Vooruit, aan het werk!”
De baas greep de ketting en legde ze rond de boomstam. “Vooruit! Trekken! Ho his, ho his!”
Daar ging de boomstam de hoogte in. De ketting spande. Alle schakels hielden de armen met de meeste kracht samen. De zesde schakel was nat van het zweet. Zijn ogen draaiden, hij beet op zijn tanden, zijn spieren trilden, hij deed al wat hij kon. Maar opeens was de spanning te groot. De schakel liet los en de boomstam donderde in volle vaart op de voet van de baas. De ketting kreeg nu drie weken rust, tot de baas hersteld was.
Nu kijkt de baas elke ochtend de ketting na en kikkert eerst de zwakke schakels op. ....