September

Vandaag is het drie jaar geleden dat onze Ruffy bij ons kwam.
Ik herinner mij die dag nog van s'morgens tot s'avonds. Het was ook mijn laatste dag in de visafdeling en als full-timer. Heel wat op één dag.
Ik had mijn hondje drie weken op voorhand besteld en ook omdat ik twee weken verlof had, heel bewust die dag gekozen om mij goed met hem bezig te kunnen houden. Zo een puppy brengt heel wat werk en zorg met zich mee ze. Ik was er mij heel goed van bewust maar o zo gelukkig! Het waren echt waar de drie langste weken van mijn leven.
Ik ben om twee uur gestopt met werken en om vier uur had ik hem eindelijk bij mij, mijne kleine Ruffy!
Ik heb er nog géén minuut spijt van gehad. De liefde en vriendschap die ik van dat beestje al gekregen heb, dat is niet te beschrijven. Ik moet er dingen voor laten, maar hij is het waard!

Hier volgt een gedichtje over een hond:

Alles wat je vraagt is een aai over je bol 
Wat brokken en een beetje lol 
Samen wandelen in een bos 
Soms aan de riem maar het liefst lekker los. 
Als ik weg ben lig je in je mandje op mij te wachten. 
Om het gemis van je vrouwtje te verzachten. 
Je bent mijn aller trouwste vriend 
Die een lang en gelukkig leven verdiend. 
Ik hou van jou mijn lieve schat 
Wat zou ik moeten als ik jou niet had.

En dank zij internet leert een mens ook heel veel, maar ge moet de tijd nemen (en hebben) om te zoeken!

Zo juist hebben we de slotceremonie van de Olympische Spelen gezien! Jawadde!
Ze zullen in de toekomst hun tenen mogen uitkuisen om dat te verbeteren hoor!

Het is weeral donderdag! Mijn twee weekjes verlof zitten er bijna op, alhoewel...ik moet maar woensdagnamiddag beginnen, dus...

Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen en ik ben tevreden.
Naar de tandarts geweest, een mammografie laten doen, op controle bij de huisarts, kortom, een groot onderhoud! Hahahahaha. Da is nodig om de zoveel kilometer hé!
Ik heb ook ons Ruffyke zijn haar geknipt, het mijne en nog wat kleine karweitjes die ik wilde doen.
Het weer was minder deze keer, maar toch geniet ik van elke dag hoor. In huis kan het best gezellig zijn als je positief denkt!

We hebben gisteren onze uitnodiging gekregen voor ons jaarlijks familiefeest en dat is iets wat we allemaal graag ontvangen. Het is precies onze nieuwjaarsbrief! Ik heb dan ook een aftellertje rechts van mijn blogske gezet. Weeral iets om naar uit te kijken.

Maar eerst is er nog de kermis in Wetteren, de week van 7 september.
Natuurlijk heb ik dan terug congé! Jaarlijkse traditie. Als we dan goesting hebben om te gaan is er niets wat ons tegen houd. Hier in Oudenaarde is er ook foor, dus we kunnen kiezen.
De maandag is er koers in Wetteren en s'avonds is er hier avondmarkt. Dinsdag is er jaarmarkt in Wetteren en op donderdag is er ginder avondmarkt, dus ge ziet, druk, druk, druk..
Hopelijk krijgen we een mooi najaar en kunnen we er volop van genieten!

Het leven is zo. De ene week feest, de andere begraving.
Ik ben vandaag naar de begraving geweest van een vroegere directeur van ons. De mens was maar drie jaar met pensioen, had alles om gelukkig te zijn en lap...op vier maand was het gedaan. Erg hé, 63 jaar jong.
Er was veel volk en het was een mooie dienst, maar hij en zijn familie blijven achter met al hun verdriet.
En het leven gaat verder. Deze week en de volgende zal er nog over gebabbeld worden en daarna leeft elk zijn eigen leven. Zo is het ieder om beurt.
Daarom, laat ons genieten van wat we hebben en tevreden zijn met wat we hebben. Het kan zo voorbij zijn.
Ik wens de familie heel veel sterkte in deze droevige dagen.

Zaterdag hebben we da tachtigste verjaardag van onze Eugeen gevierd. Eugeen is de levensgezel van mijn schoonmoeder. Echt nen toffe mens. We hebben ons goed geamuseerd. Het eten was lekker en het gezelschap kon niet beter, dus...
Het waren de zussen en broers van ons ma, dus de familie uit Wetteren. Altijd lachen geblazen met die bende ze! Hij was ook tevreden dat zag je aan zijn oogjes!
Hij gaat nu nog eens vieren voor zijn kinderen en kleinkinderen, maar dan in Antwerpen, want zij wonen daar allemaal. En wij mogen er ook weeral bij zijn! Die moet ons toch graag zien hé!
Het is ook wederzijds hoor. Wij wensen maar één ding en dat is dat hij nog lang gezond en wel mag blijven.

Laatste werkweek! Hmmm, ik wil zeggen, woensdag en vrijdag nog twee halve dagskes en weeral twee weken verlof!

Donderdag was het ons vader zijn 76ste verjaardag en die hebben we gevierd ze. Het was zalig s'avonds buiten in zijn hofke. Samen met mijn ventje, zus en schoonbroer en Emmily en Koen. En ons moeder niet te vergeten natuurlijk. Allemaal samen, nog eens plezant.
Hopelijk mogen we dat nog vele jaren doen!

Ons Emmily begint al schoon zwanger te worden. Ge ziet het al goed hoor nu. Ze is echt mooi! ( Wie schuun es, droagt schune hé! )
We kijken er allemaal heel erg naar uit ze, naar dat kleine baby'tje in onze familie.
Het zal bedorven worden zeg. Mijn zus is meter en geloof me, ze heeft nu al haar uitzet bijna klaar! Mijn moeder wordt overgrootmoeder en als het een meisje wordt, hebben we een viergeslacht in de familie. Ge kunt u voorstellen dat we dat zullen vieren. Maar als het een jongetje is, is het ook meer dan welkom hoor. We hebben nog geen klein "manneke" gehad, dus...Ik denk dat ze het één dezer dagen zal weten wat het is en ze heeft ons beloofd dat we het mogen weten. Ze doet wat ze wil maar ik zal toch blij zijn als we weten voor wie we al het één en ander kunnen kopen! Hihihihihi!


Nog even

Psst,
Het zal nog even duren,
Voor ik er zal zijn.

Ik ben nog heel erg klein
Zelfs niet groter dan je duim
Ja, ik zit nog even ruim.

Een jongen of een meisje,
Verklap ik lekker niet
Misschien dat je het op de echo ziet!

Ik ben echt een beetje beschaamd dat ik mijn blogske zo verwaarloos!
Ik had er een beetje genoeg van omdat ik soms commentaar kreeg van wat ik allemaal op mijn blogske schreef en dat het allemaal heel privé was wat er op stond. Nu denk ik toch dat wat hier op staat, dat dat allemaal wel mag gelezen worden en dat er geen geheimen bij staan! Het is een dagboekske online en diegene die er niet tegen kunnen moeten maar niet meer komen lezen hé. Het zijn er echt maar een paar en de rest zijn heel positief en zeggen dat ik een heel mooi blogske heb en dat ze er graag eens naar toe surfen.
Ik heb dus besloten om mij er niets meer van aan te trekken en voort te doen zoals ik bezig was. Weet ge, hier in huis hangt er een spreukje en het staat nog eens op een kaars ook: "Doe wat je wilt, kletsen doen ze toch!"
Wel, dat is eigenlijk mijn levensmotto en nu zou ik mij beginnen ergeren aan mensen die heel kleingeestig zijn!
Nee, nee, ik doe verder met mijn blogske, goe weten!!! Ik vind het plezant om zo eens dingen op te schrijven waar ik van genoten heb.

Ik heb ondertussen al weer twee weken gewerkt en nu ben ik weer een weekske thuis. Dan weer twee weken werken en ik ben twee weken thuis! Wijs hé. Mijn volgende congé begint goed. Eugeen, de levensgezel van mijn schoonmoeder wordt 80 jaar en hij wil dat vieren met een etentje met onze tantes en nonkels ( en wij natuurlijk ) in Wetteren. Daarna viert hij het nog eens met zijn kinderen en kleinkinderen in Antwerpen ( zij wonen daar )en we mogen er terug bij zijn!
Als wij geen gelukzakken zijn zeg!!!

Ziezo, mijn verlof zit er deze week op. Woensdag om 14 uur begin ik terug te werken. Ik ben tevreden van mijn verlof. Ik heb heel mooi weer gehad. Veel gelezen en genoten van het zonneke. Een paar mooie dingetjes gekocht in en uit de solden! We kunnen er weer tegen! En daarbij, binnen twee weken ben ik weer een weekje thuis! Dus....ik begin er aan met veel "courage"!

Ik denk dat ik vanaf nu nog maar één keer in de week ga "bloggen". Als het mooi weer is komt het er gewoon niet van. Ik kijk eens naar mijn mails en voor de rest profiteer ik van het prachtig seizoen terwijl ik kan.
Ik heb nog anderhalve week verlof, dus...Niet dat mijn verlof al allemaal op is hoor. Belange niet! Ik denk niet dat ik deze zomer drie weken na mekaar moet werken. Door dat speciale stelsel waar ik in werk, moet ik maar drie dagen verlof nemen en ik ben een hele week thuis. Dus neem ik mijn verlof, anciënniteit, feestdagen en andere vrije dagen goed verspreid op. Wijs hé!

Ik wens jullie allemaal een hele fijne zondag en een mooie week!

Ik heb echt geluk dit jaar. Verleden week al mooie dagen gehad en deze week belooft ook prachtig te worden. Ik heb al een mooi kleurtje gekregen ook ze. Ge ziet dat ge niet altijd ver moet gaan om het zonneke te hebben hé, maar daar is natuurlijk veel geluk mee gemoeid.
Alhoewel dat het tegenwoordig ook niet altijd gegarandeerd goed weer is in de zuiderse landen!

Morgen ga ik mijn Ruffyke nog eens kortwieken. Dat is een hele klus hoor. Hij zit niet zo stil als in een hondenkapsalon, maar hij is bij mij op zijn gemakske en dat telt!
Nu ligt hij weer naast mij en hij slaapt want buiten ligt hij naar alles te luisteren en te waken. En hij denkt er niet aan om binnen te gaan want daar ziet hij mij niet hé en ge weet, hij is het liefst zo dicht mogelijk bij mij. Het is gelijk waar, boven, benenden of buiten, als hij mij maar in het oog kan houden! Nu is hij doodmoe de sukkel! Hahahaha!

Gisteren heb ik nog en dagske genoten van het mooie weer en vandaag heb ik heel de dag gekuist.
Vroeger moest eerst mijn werk gedaan zijn voor ik kon genieten maar door ouder worden wordt een mens toch wat slimmer ze. Nu geniet ik als het zonnetje schijnt en kuis ik als het minder mooi weer is. Hier in ons landje moet ge niet te lang wachten om te profiteren van het stralend weer. Het duurt hier nooit echt lang hé, ge ziet wel.
Morgen ga ik mijn nageltjes laten doen en daarna naar de winkel. En dan is het voor mij ook eens week-end zoals voor iedereen. Anders begin ik maar te werken! Maar ik klaag niet hoor, zeker niet!
Zaterdag ga ik eens op stap met ons Emmily en dat is ook nog eens plezant. Rudy gaat toch gaan fietsen, dus...
Ik ben wel heel graag thuis maar ik ga toch nog eens graag weg ze. Een dagske naar Gent of zo, of aan zee. Daar kunt ge me een echt plezier mee doen.

Vakantie! Lekker weertje! Echt genieten is het. Een mooi boek, zonnemelk, een drankje en een hapje....meer moe ta nie zijn hé!
Ik geniet van mijn hofke en het zonnetje! Lang leve de vakantie!

Het was een hele fijne maandag ook. Ik ben nochthans niet weg geweest, maar het weer was beter, het zonnetje scheen en mijn waske heeft gedroogd dat het een lust was!
Om te zonnebaden was het een heel klein beetje te fris want als er een wolk voor de zon kwam koelde het snel af en ik was bang voor iets op te doen. Ik heb dan maar naar zo een ouderwetse film zitten kijken met Shirley Temple. Dat zijn nog de mooiste films hé, waar de siroop van afdruipt! Hahahaha!
Toch ontspannend.

Eerste dag van mijn verlof. En....het regent! Laat ons hopen dat het niet voor drie weken lang is!
Deze morgen zag het er redlijk goed uit want Rudy is kunnen gaan fietsen met zijn club, maar hij was nog geen uur thuis of het onweer brak los. Dus...een filmke bekeken en nu is het koers op tv.
Ik heb een sms-ke gekregen van mijne maat die in Frankrijk zit en zij zitten in het zonnetje zegt ze. De gelukzak! Maar ik gun het haar ze! Ze verdient het!

Ik heb deze morgen mijn haar nog eens geknipt! Heel kort. Ik was van zin om toch maar nog eens een kapster te zoeken, maar ik weet dat het toch weer niet zal zijn zoals ik het wil en daarom heb ik het weer zelf gedaan. Ik moet zeggen, het is mooi. Ik ben het best als mijn haar zeer kort is. En de kleuring is er nu ook helemaal uit, dus weer puur natuur. Ik krijg hier en daar wel een grijs haartje die komt piepen, maar het kan er nog door hoor. Als het te erg wordt, dan kleur ik het wel. Een mens ziet zo oud met grijs haar hé. Moest het ineens helemaal wit zijn, dat is wat anders, dat zie ik zeer graag. Zo een sneeuwwit kort kopke, dat vind ik zeer speciaal. Maar zo peper en zout, dat is niet mooi. Ik heb het van mijn moeder, zo lang wachten om grijs te worden. Zij was al 65 toen ik het eerste wit haartje ontdekte bij haar. Dus ik ben nog geen 54, dat belooft! Hahahaha!
Als het dat maar is hé. Als we maar gezond zijn!

Prachtig weertje is het geweest de laatste dagen. Ik heb er dan ook van genoten vandaag.
Eerst mijn strijk gedaan en de auto gewassen en daarna het zeteltje klaar gezet, een boek gezocht, een drankje bij mij en laat de boeren maar dorsen zeggen ze! Mijne Ruffy lag natuurlijk dicht bij mij en nu en dan kroop hij onder de zetel waar het frisser was.
Volgende week begint mijn verlof en ik hoop dat het dan ook goed word want donderdag is het gedaan met de zon, ze geven regen en frisser. We zien wel. Ik zal er toch het beste van maken hoor. Het is geen oplossing om te zitten kniezen en zagen, beter het gezellig maken en daar ook van genieten.
Maar mijn dagske van vandaag dat heb ik toch weeral gehad en kunnen ze me niet meer afnemen!