BIG_BLOGJE ======De Coen Fernand==
's Middags een zonnebloem in de tuin
Lachend naar het weer.
In een cirkelvormige baan
verandert een rood hoofd.
Ik, hij pochte tegen tarwegras.Ik
verwarm de aarde samen met de zon!
Laat de lente je ziel raken.
Laat de lila mist erin niet smelten.
Laat elk jaar de slaap beroven.
En wekt nieuwe hoop.
Ik vraag u:voel de lente.
Open haar hele ziel voor haar.
Inderdaad,er wacht slechts één natuur op haar
en je wacht op de lente met je herrezen ziel.
Ze zal je dromen van vliegen geven.
En de vleugels zullen achter je vliegen.
En je wacht nog steeds op zulk geluk.
Geloof me.En zie het zelf.
v
Weet je dat Ik wil het zo graag in de zomer,
waar veel groen is,
daar kun je schaamteloos uitkleden rond het
strand wandelen tot het ochtendgloren.
Oh God, hoe je het wilt in de zomer.
Sterker dan snoep in de kindertijd.
Op zee, opgewarmd door de zon,
en de lucht is azuurblauw.
Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!
Verdriet komt vaak op bezoek,problemen zijn
dichtbij, problemen zijn overal.En iets drukt
voor altijd op onze borst.En ik wil echt in een
wonder geloven.En ik wil het echt het is warm;
En die steun wil ik heel graag.Dat verdrijft alle
kwaad uit de weg.Geeft meer hoop op geluk.
Geeft ons vertrouwen om vooruit te gaan
als we pijn hebben,als we bang zijn.We
hebben echt iemand nodig die het begrijpt!
Wie zal er zijn! Dit is belangrijk voor ons.
Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!
v
Tot ziens mijn vriend,tot ziens.
Lieverd, je zit in mijn borst.
Een voorbestemd afscheid.
Belooft een ontmoeting in het verschiet.
Vaarwel,mijn vriend,zonder een hand,
zonder een woord.Wees niet verdrietig en
niet verdrietig van wenkbrauwen. In dit leven is
sterven niet nieuw.Maar leven is natuurlijk niet nieuw.
Terwijl ik in de ogen keek, verward,
weet ik niet wat ik moet zeggen.
We zijn verdwaald in een broze tijd. We kunnen de
fragmenten van het dagelijks leven niet verzamelen.
v
Heb minder vrienden, breid hun kring niet uit.
En onthoud: het is beter om een ââgoede vriend te
zijn die opafstand woont.Werp een rustige
blik op iedereen die om je heen zit.In wie
je de steun zag, zie je ineens de vijand.
b
We zijn voorbestemd zonder elkaar.
We zijn zonder elkaar voorbestemd.
Eén voor één, alles verspild.
Eén was besloten.
Ik denk dat dat alles is gezegd. Een
dunne draad van onzichtbare stuwkracht.
Wij zijn over het algemeen niet verbonden.
En daarom zou het zo moeten zijn.
n
b
We begrijpen niet dat de waarden van
de aarde ze nooit met zich meedragen.
Alleen het goede dat we in onze ziel hebben
bewaard, zal voor altijd rijkdom blijven.
Ik zal geen spijt krijgen van de rozen,verdord
met een makkelijke lente.Ik ben zoet en druiven
aan de wijnstokken.In de handen gerijpt onder de
berg.De schoonheid van mijn vallei is verraderlijk.
De vreugde van de herfst is goudkleurig.Langwerpig
en transparant,als de vingers van een jonge maagd.
