Goeie morgen

Stille tederheid en lichte droefheid.Ze bezoeken me
 aan zee.Het uur van afscheid komt dichterbij,en
 laat,ik vang plezier in mineur.Golven en hart zingen
 in koor de zeeballad van vrijheid.Ik weet niet waar
 de werkelijkheid is, maar waar is de slaapOnder de
 magie van het lied van de natuur.En ik duik er steeds
 meer in.Waar een moment jaren kan duren.Oh, als ik 
daar voor altijd kon blijven!Maar; de tijd lacht ons uit.

b

In de wolken worden de gierzwaluwen doorboord 
met een kreet.In de nachtegaalbosjes,de vrede van
 de ziel.De zon in de lucht meteen helder gezicht,
 hoe goed is het in zo'n wildernis.Geluk wordt 
genoten door de ruimte,wolken zwemmen in
 de lucht.De zomer is gekomen. 

Dit niet weten is naïef realisme.
Fatsoenlijk nu alleen voor apen.
En als dat zo is,dan,dan,en scheiding,
Als een tijdelijk,ruimtelijke luchtspiegeling.
Gelijk aan nul,en daarmee verlangen en verveling.
En andere dingen,de beoordeling is hetzelfde.Om de
 waarheid te zeggen: vanaf het begin van de eeuw
Onder de menigte van zinloze aardse.

Voor jou,de ziel van mijn koningin.Schoonheid, 
voor jou alleen.De tijden van het verleden
 zijn fabels.In gouden uren van vrije tijd,
Onder het gefluister van spraakzame oude tijden,
schreef ik met een trouwe hand.Accepteer mijn
 speelse werk!Niemand die lof eist,ik ben blij 
met de zoete hoop.Dat een meisje met een sensatie
 van liefde,misschien heimelijk,naar mijn zondige
teksten zal kijken.

;

 Parijs ... Ik droom er 's nachts van.
Terwijl we er samen in lopen. Gefascineerd door de
ogen van de luminaries, laaiend van vuur.Onder 
de veelkleurige tenten van de herfstschoonheid 
van Manso,en onder de regenachtige wind die
in je gezicht waait.Sneeuw valt op de glitter van 
Montmartre,op de Champs Elysees ...Misschien
 bel je morgen.En mijn verdriet zal verdwijnen.
In je woorden die ik zal horen,waarin de stilte
 zal beven,zal ik de geest van Parijs voelen
en dat je me nodig heb.

Wijngaard in een warme mist slaapt.En wuivende 
trossen in gewicht.De wind wiegt met zijn adem.
Rijpe, geurige wijnstok.Gewend aan de last van wijn
.Het sap van dronken feesten dwaalt in de wijnstokken.
De vaten zijn als rivalen en de wijnen zijn hun
 oorlogszuchtige ridders.Ze bogen op familiewapens.Ze 
schrijven trots op het schild.In plaats vande woorden
  van het motto, alleen de naam:
"Riesling", "Cabernet", "Aligote"!


b

We zijn zo dichtbij dat we geen woorden 
nodig hebben,om elkaar weer te herhalen.Dat
 onze tederheid en onze vriendschap sterker is dan
 passie,meer dan liefde.Alles zonder woorden.

Laat de lente je ziel raken.
Laat de lila mist erin niet smelten.
Laat elk jaar de slaap beroven.
En wekt nieuwe hoop.
Ik vraag u:voel de lente.
Open haar hele ziel voor haar.
Inderdaad,er wacht slechts één natuur op haar
en je wacht op de lente met je herrezen ziel.
Ze zal je dromen van vliegen geven.
En de vleugels zullen achter je vliegen.
En je wacht nog steeds op zulk geluk.
Geloof me.En zie het zelf. 

v

 Weet je dat Ik wil het zo graag in de zomer,
waar veel groen is,
daar kun je schaamteloos uitkleden rond het 
strand wandelen tot het ochtendgloren.
Oh God, hoe je het wilt in de zomer.
Sterker dan snoep in de kindertijd.
Op zee, opgewarmd door de zon,
en de lucht is azuurblauw.

Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!

Verdriet komt vaak op bezoek,problemen zijn 
dichtbij, problemen zijn overal.En iets drukt 
voor altijd op onze borst.En ik wil echt in een
  wonder geloven.En ik wil het echt het is warm;
En die steun wil ik heel graag.Dat verdrijft alle
 kwaad uit de weg.Geeft meer hoop op geluk.
Geeft ons vertrouwen om vooruit te gaan
als we pijn hebben,als we bang zijn.We
 hebben echt iemand nodig die het begrijpt!
Wie zal er zijn! Dit is belangrijk voor ons.

Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!

v

Terwijl ik in de ogen keek, verward,
weet ik niet wat ik moet zeggen.
We zijn verdwaald in een broze tijd. We kunnen de 
fragmenten van het dagelijks leven niet verzamelen.