Gisteren "Les mots de la fin" bekeken; een docu over een dokter in Luik die patienten begeleidt naar euthanasie ... zowel patienten uit België als uit Frankrijk, waar die mogelijkheid er wettelijk niet is ... zeer sereen en daardoor juist zeer pakkend ...
het huwelijk is een "sacrament" en de sacramenten zijn er gekomen lang nadat het christendom staatsgodsdienst werd, m.a.w. in de Bijbel wordt daar niets over gezegd, totaal niets! Dit is méér dan een drogreden, sorry!
je "moet" helemaal niets, zou ik zeggen! Mensen, familie of niet, die zo'n belangrijk component van je hele "zijn" ontkennen, "vies" vinden ... daar kan je voor je eigen welzijn misschien beter wat afstand van nemen ...
Hij had zich zijn Amerikaanse carrière wel anders voorgesteld, denk ik. Medelijden? Nou, niet echt hoor. Beledigende uitdrukkingen, al dan niet racistisch, want het kan ook seksistisch of seksueel getint zijn, horen niet thuis bij normale omgangsvormen, dus ook niet in de sport. "Eigen schuld, dikke bult" dus ...
Op vele vlakken is het leven als single duurder, dat zal ik niet ontkennen. Vroeg of laat zal de markt rekening moeten houden met deze evolutie ... en ondertussen kijk je wat uit waar en wat je koopt, toch?
"ijdelheid, ijdelheid, alles is ijdelheid" ... Natuurlijk heb ik ook medelijden met deze dame, natuurlijk wel, maar jongens toch! Altijd maar "mooier" en "beter" ... niet altijd even snugger!
"geen tijd" en vooral: de ouders praktizeren niet meer ... waarom dan kiezen voor een kerkelijke ceremonie als er nadien totaal niets meer mee gebeurt? Ik heb dat altijd al enorm hypocriet gevonden! Net zoals "trouwen voor de kerk" trouwens; ofwel doe je het uit overtuiging, ofwel doe je het niet ...