Op 1 december 19.., mag ik mij gaan presenteren in de Nationale Maatschappij ..
Het is een groot kleurloos gebouw van 8 verdiepingen, gelegen in de Leopoldswijk, dichtbij de Wetstraat, er zijn 3 liften, 2 voor het personeel en 1 voor de directeur.
Er zijn verschillende diensten in ondergelijfd. Personeelsdienst, Administratieve dienst, Technische dienst enz. Het bedrijf is tweetalig maar werkt vooral aan vlaamse kant.
Wij zijn het moederbedrijf, er zijn kleinere vestigingen in Hasselt, Leuven, Gent, Kortrijk, Luik, Bergen, Namen en
Op het gelijkvloers is ook een drukkerij gevestigd onder leiding van een zekere Pol.
Ik wordt er al direct in gelijfd bij de grote baas op de 7 de verdieping. Mijn werk bestaat er uit om de brieven die binnenkomen te gaan ophalen bij de daartoe bestemde dienst;
Mijn eerste werkdag breng ik door bij Christiane, een waalse die mij wegwijs zal maken in wat mijn taken zijn.
Mijn eerste opdracht is mijnheer de directeur en zijn adjunct een tas koffie brengen.
Christiane giet de koffie in een tas met ondertas neemt lepeltje en suiker en een lotus speculoosje en duwt het in mijn handen, volg mij :zegt ze. "Oioeioei, dat begint hier al goed! want ik kan nog geen half glas water verplaatsen ! laat staan een volle tas hete koffie."
Maar ik doe mijn best en waggel achter Christiane aan tot bij de Directeur. Ze stelt mij aan hem voor en hij geeft mij een hand . Hetzelfde voor de adjunt die eigenlijk de personeelschef is Mijnheer T.
Onderweg heb ik gemorst natuurlijk op het tapijt en neemt Christiane een doekje.
Ai ! dit is niet voor herhaling vatbaar!
Christiane is een klein net vrouwtje, onberispelijk gekleed en gesminkt.
Ik ben daar echt een boerin tegen !
Ze neemt mij mee naar de andere diensten in het gebouw en stelt mij overal voor.
's Middags gaan we warm eten in de refter die op het 8 ste gevestigd is . Er is keuze tussen twee menu's en we betalen met bonnetjes die we eerst moeten kopen op het economaat.
Het eten wordt er opgediend door het keuken personeel en wij schuiven gewoon aan met een dienblad. Na het eten gaan we weer naar ons bureau en lezen de krant of iets anders of zoals Christiane bellen naar huis, om te vragen hoe het met de kleine is. Eigenlijk hebben we officieel maar 15 minuten pauze maar we nemen er 1 uur en half.
Rond 13u30 beginnen we weer en dat tot 16 u 15.
Om 15 uur wordt er nog eens koffie geserveerd waarna de koffiekan en tassen naar boven gebracht worden bij Paula "de koffiemadam". Die moet alles afwassen en in goede orde zetten voor de volgende dag. Dat is altijd een race tegen de tijd. Paula vertrekt immers vroeger dan wij, maar ze begint dan ook vroeger. De koffie wordt gezet in 3 à 4 percolators dan in themossen verdeeld.
Een tas koffie kost 3 frank. ook daarvoor zijn bonnetjes voorzien.
Na een weekje bij Christiane en de hoofddirectie doorgebracht te hebben wordt ik naar mijn definitieve dienst verplaatst, het secretariaat bij mijnheer Jacques D.L. en Alphonse P.
Zij houden zich bezig met de verzekeringen die bij de diverse opdrachten op de werkvloer komen kijken.
Er is ook een franstalige dactylo: Ivette B. en Andre de bode van wie ik het vak moet leren
Het principe is simpel: De briefwisseling komt binnen met postzakken, wordt gesorteerd door de Courrierdienst van Mr.Jos J. Daar gaat het in schappen voor elke dienst een. De bodes van die diensten gaan dan zien rond 10 uur of er wat ligt, nemen het mee en sorteren het op hun bureau.
Dan wordt dat in mappen gestopt en vandaar wordt het naar de bureau's van de onderlinge directeurs verdeeld.
De directeurs geven de opdrachten dan aan de bureauchefs die op hun beurt de bal doorspelen aan de opstellers en de klerken wat er moet gedaan en/of geschreven worden.
Zij schrijven dan een brief met eventueel een berekening bij van de geraamde kosten.
Ze schrijven ook prijsoffertes uit waar aannemers op reageren.
Zij schrijven naar gemeentebesturen en particulieren.
Die brieven gaan naar de dactylo die ze uittypt.
Die brieven gaan in een tekenmap (dat is een dikke kartonnen boek met bladeren die bestaan uit vloeipapier), de brieven worden daar in gerangschikt met de copie's eerst en als laatste het origineel en het geschreven exemplaar.
Die mappen worden dan bij de verschillende directeurs aangeboden om te ondertekenen.
Rond 15 u gaat het dan in omgekeerde richting. Dan worden de brievenmappen bij de diverse directeurs opgehaald waarna wij moeten kijken of er aanmerkingen of opmerkingen op staan vanwege de directeur in kwestie. Dat kan gaan van: "wachten" of "eerst advies inwinnen van ..."
Deze, die mogen doorgaan worden dan bij Jos J gebracht die dan zorgt dat ze gebriefd raken en in postzakken terecht komen waarna ze beneden in de hall gezet moeten worden.
Rond 16 u maken de meesten zich klaar om naar huis te vertrekken.
We wensen iedereen een goede avond en gaan op weg naar het station dat op 200 meter vandaar ligt. Daar neem ik de trein naar het Noordstation en ginder overstappen op de trein naar Dendermonde.
Ik heb al verteld over hoe ik de Grote baas en de personeelschef koffie moest bezorgen op mijn eerste werkdag. Nu ga eens dieper in op de persoon achter de personeelschef. Dat was een grote struise vent die verantwoordelijk was voor de aanwervingen. zo ook die van mij.
Hij kon zijn ogen niet van mij afhouden, later zou blijken waarom.
Hij had een zoon die net als hij groot en struis was en die werkte in de interne drukkerij op het gelijkvloers. De zoon noemde Marcel en was niet al te snugger, een beetje veel simpel en lelijk als de nacht. Ook een beetje gehandikapt geloof ik. Nu zou mijnheer T gewild hebben dat ik met die zoon aanpapte en blijkbaaar had hij de jongen; enfin man, want hij was toch een jaar of 10 ouder dan ik, al iets in die zin wijsgemaakt want hij kleedde mij uit me zijn ogen telkens ik in de drukkerij kwam.
En op nieuwjaarsdag waneer we elkaar het beste wensten, likte hij me af. Ik heb hen vlug duidelijk gemaakt dat ik al een lief had en dat het tussen ons niks kon worden.
Diezelfde personeelschef schreef cursiefjes in het toenmalige personeelboekje dat de toepasselijke naam "De Waterman" had, onder een schuilnaam "M.e.t. De Glimlach"
