Maandag 21 augustus 2006
41) Ik voel mij een voetveeg op het werk
Ondertussen gaat het op de werkvloer iets minder, ze spelen er met mijn voeten en ik durf niks terug doen of zeggen. Ik hos van hier naar ginder en als ik dan vrij ben dan mag ik lezen. Bij mijnheer De leeuw was het goed maar er gaan geruchten dat de dienst ophoudt te bestaan en dat bovendien het ganse verdiep gaat verhuizen naar een ander gebouw aan de overkant van de straat.
Ondertussen gaan ze alle franstalige collega's weg werken want de hoofdzetel komt in Wallonie te liggen meer bepaald in Verviers.
Een kaakslag voor de meesten onder hen want ze zijn voor bijna de helft afkomstig uit Brussel of zijn er komen wonen, nog eens een kwart wonen in het Brabantse. Zij die blijven moeten mee naar Verviers anders zit er niks anders op dan ander werk te zoeken.
En ik ben een geval apart, ze willen mij kwijt, dat is duidelijk, maar ik ben Nederlandstalig en bovendien ben ik benoemd. Ze raken niet zo makkelijk van mij af. Ze steken mij dan maar in een bureau met allemaal mannen, die erom bekend staan dat ze vrouwenhaters zijn.
Een poging om hogerop te raken mislukt omdat ik bij het examen dictee zo gestresseerd ben dat ik niet kan volgen met schrijven. En ze houden totaal geen rekening met mij.
Wanneer ik in verwachting ben van de 1ste komt er iemand zo hard op mijn bureau slaan met zijn vuist dat ik opspring van 't verschieten om dan met een poeslief stemmetje te vragen:
Hoewist mee ha houes ? (Hoe gaat het met uw huis) we zijn nog aan 't bouwen.
Ik moet 2 keer met de koffie op ronde gaan, een keer om 8u30 en een keer om 13u30.
Een koffie kost zoals ik al zei eerst 3 frank en later 5 fr.
Ik wist wie mjn klanten waren en als ze al eens weg waren dan schonk ik hen toch in al moest ik het dan zelf betalen en later van hen krijgen. Er waren er die zich heel duidelijk profileerden als zijnde beter dan ik. In de namiddag kon men ook frisdrank krijgen : spa , cola , limonade. Ze mochten dan aan mij geld meegeven zodat ik het tegelijk met de koffie kon halen, maar er waren er een paar die er graag mee speelden en dan kwamen ze een half uur later af: Marleen Haal mij eens een cola ? En marleen kon weer lopen.
Ondertussen gaan ze alle franstalige collega's weg werken want de hoofdzetel komt in Wallonie te liggen meer bepaald in Verviers.
Een kaakslag voor de meesten onder hen want ze zijn voor bijna de helft afkomstig uit Brussel of zijn er komen wonen, nog eens een kwart wonen in het Brabantse. Zij die blijven moeten mee naar Verviers anders zit er niks anders op dan ander werk te zoeken.
En ik ben een geval apart, ze willen mij kwijt, dat is duidelijk, maar ik ben Nederlandstalig en bovendien ben ik benoemd. Ze raken niet zo makkelijk van mij af. Ze steken mij dan maar in een bureau met allemaal mannen, die erom bekend staan dat ze vrouwenhaters zijn.
Een poging om hogerop te raken mislukt omdat ik bij het examen dictee zo gestresseerd ben dat ik niet kan volgen met schrijven. En ze houden totaal geen rekening met mij.
Wanneer ik in verwachting ben van de 1ste komt er iemand zo hard op mijn bureau slaan met zijn vuist dat ik opspring van 't verschieten om dan met een poeslief stemmetje te vragen:
Hoewist mee ha houes ? (Hoe gaat het met uw huis) we zijn nog aan 't bouwen.
Ik moet 2 keer met de koffie op ronde gaan, een keer om 8u30 en een keer om 13u30.
Een koffie kost zoals ik al zei eerst 3 frank en later 5 fr.
Ik wist wie mjn klanten waren en als ze al eens weg waren dan schonk ik hen toch in al moest ik het dan zelf betalen en later van hen krijgen. Er waren er die zich heel duidelijk profileerden als zijnde beter dan ik. In de namiddag kon men ook frisdrank krijgen : spa , cola , limonade. Ze mochten dan aan mij geld meegeven zodat ik het tegelijk met de koffie kon halen, maar er waren er een paar die er graag mee speelden en dan kwamen ze een half uur later af: Marleen Haal mij eens een cola ? En marleen kon weer lopen.
Geschreven door snikylou om 00:00
Reageer op dit bericht