http://bloemschikkenhoegaarden.blogspot.com/p/hobbybeurs.html

Gebruik een ronde , niet te hoge pot en vul deze voor driekwart 
op met een halve oasisblok, goed doorbrengt met water.

In het overige deel breng je een winterharde ( vaste plant )

Heide Erica darleyensis aan.

Langs beide zijde van het oasisblok steek je vervolgens

een opgevouwen schoenlapperblad.

Links breng je twee vingerbladeren aan.

Aan de einde van de bladeren pin je twee kolven van de fluweelboom.

Rechts breng je één of meerdere Chrysanthemum Pingpong aan.

Het geheel werk je vooraan af met een sierpompoen.

Als basis gebruik je een tegel, waarop je een potje kleeft
van ongeveer 15 x 10 x7 met oasis-fix.

Het potje vult u op met één derde deel van een oasisblok.

Steek langs de voorzijde 2 plataanbladeren ; lans de zijkanten
breng je bladeren van de ezelsoorplant aan en Grote klimopbladeren.

Boven op de plataanbladeren breng je een groene Anthirium aan.

Rond de Anthirium schik je vervolgens 4 witte rozen.

Boven de rozen steek je schuin 2 takjes Cornus en 2 takjes Laurier.

Langs de zijkanten maak je vervolgens een dubbele boog met Pitriet.

Langs het Pitriet vlechten we enkele ranken Klimop, dewelke we ook in

de oasis steken.

Langs de zijkant breng je nog een groene Anthirium aan, die je kan
bevestigen aan het Pitriet.

Het hart van het Pitiet vul je op met zes witte Rozen.

Als eindafwerking verdeel je over het bloemstuk nog enkele Berkentakjes.

een kleine zonnebloem
vier gele gerbera
rode hersthooi
fijne takjes guldenroede
kleine takjes hazelaar

.













Neem een fles ( witte wijn ) in groen glas.
Kleef het mini deco oasis op de fles en verstevig de bevestiging met een
ijzerdraadje via de twee oortjes rond de hals van de fles.
Het Mini Deco vooraf onderdompelen in water; let op dat de kleefstrip op
de achterzijde droog blijft.

Steek eerst de witte fresia aan de onderkant van het Deco.
Schik de licht groene rozen boven de frizia's.

Verdeel het wit gipskruid rond de rozen en vul vervolgen de lege
plekken op met takjes gevlekte Ligustrum.

Streek links enkele takjes judaspenning en witte lavendel.
Werk het bloemstukje af met fontijngras aan de bovenzijde.

Paastaart







Materiaal :
Steekschuimkrans - Oasisfix - 4 houten gelijkbenige driehoekjes ( 7 cm ),
Vogelmelk (ornithogalum )  Sint-Janskruid ( Hupericum ), 4 gele rozen,
Gevlekte ligistrum ( ovalifolium ) , eucalyptusblad en één Kaars.


De steekschuimkrans onderdompelen in water totdat ze voldaan is.
Ze vastmaken met de oasisfix op een tegel als ondergrond.
De krans verdelen in vier gelijke delen door de houten driehoekjes 
vast te pinnen in de oasis.

Eerst steken we bovenaan de rozen en ornithogalum .
Langs beneden steken we eucalytusbladen met daarboven het
Sint-Janskruid.
Het geheel kleden we vervolgens aan met de Ovalifolium.
In het midden van de krans plakken we een lichtgele ef witte dikke kaars.

Allerheiligen
Zie foto beneden in Bijlagen:





Neem een ronde schaal ( 10 cm.diepte ), waarin u een
oasisprikker kleeft en vervolgens een halve met water
doordrengde oasisblok erop aanbrengt.

Steek in het midden van de oasis eucalyptus.
Daarrond schik je in wijzerworm 5 witte calla's,
te beginnen links onder en eindigend rechts
beneden met twee calla's overheengestoken.

Bedek het oasis met gipskruid.
Steek vervolgens op de achterzijde enkele
takjes Choisya.
( Mexican orange blossom - Mexico )

Versier het geheel het een tweetal takjes krulwilg.
( Salix erytroflexuosa )

Benodigdheden voor dit zomerse bloemstuk:

• Een langwerpige schotel en
  
• een oasis in de lengte doorgesneden.
  
• 1 pak appelblad 1 Maïskolf  ( met of zonder balden )
  
• 3 anjers - Dianthus naar keuze
• 3 zaaddozen van papaver
  
• 1 sierui Allium
•  pruikenboom - Cotinus coggygria

Paaskorfje



Neem een mooi korfje en vul het op met drie kwart van een natte oasais.
Versier de bovenkant van de oasis met appelblad, zodat de rand van het
korfje bedekt is.
Vervolgens versieren we de rest van deze bovenkant met Mimosa.

Gelukkig de mimosa bloeit, de lente komt er aan !!!

Mimosa is namelijk ook een cocktailachtige drank.
U neemt drie delen champagne (of een andere mousserende wijn)
en twee delen sinaasappelsap.
Beiden moeten goed koud zijn.
Doe het in een hoge champagne flute en serveer het bij een brunch .
Het is ook een drank die wel geserveerd wordt aan gasten van een
bruiloft en als welkomstdrankje.

Tussen de mimosa schikken we drie Oranje Gerbera's op één rij.
Achter de gerbera's steken we enkele aspergebladen, waarrond
we twee Orange Lelies en een roosje aanbrengen.
Als finishing touch brengen we nog een sier- paaskuiken aan.

De Laurus nobilis of de echte laurier is ons niet onbekend, maar bij nader toezien,
biedt deze plant meer mogelijkheden dan men aanvankelijk wel zou denken.
Men maakt steeds meer gebruik van deze Laurus als terrasplant, maar ook in
de keuken, de bloemsierkunst en als versiering bij feestelijkheden.

Oorsprong
Deze aromatische planten zijn uit Perzie afkomstig. Eeuwen geleden vonden zij
in de Middellandse zee landen een vochtig en Mediterraan klimaat waarin ze
wonderwel goed konden gedijen.
Ze bereikten pas veel later onze streken, voornamelijk in de streek rond Brugge.
Daar vonden we in de jaren 1900 een grote concentratie van laurierkwekerijen die
over heel Europa naam en faam verwierven omwille van het kwalitatief hoogstaand
product dat zowel in de vorm van piramiden, bolboompjes
(met of zonder getorste stam) of in goed gevulde struikvormen werd aangeboden.
In de eerste helft van de 20e eeuw kreeg de teelt door allerlei omstandigheden
(armoede, oorlogen en teruglopende export) rake klappen te verduren.
Maar enkele gegoede Brugse families overleefden de crisis en brachten deze
planten terug onder de aandacht.
Door het afleveren van een zeer hoogwaardig kwaliteitsproduct werd de naam en
faam van onze Vlaamse kwekers terug in ere hersteld.

Vermeerderen
De laurierplant waarvan hoofdzakelijk de Nobilis bij ons als cultuursoort
wordt aangewend wordt uitsluitend door stek vermeerderd.
Het stekken gebeurt op de Vlaamse kwekerijen in de maand september via
kopstekken van 7 a 10 cm, gesneden van goed afgerijpte 1-jarige scheuten.
Het duurt vrij lang (3 a 5 maand) vooraleer een goede beworteling heeft
plaatsgevonden.
In het voorjaar worden deze stekken opgepot en aan het einde van het eerste
groeiseizoen wordt door de kweker aan de hand van de groeikracht uitgemaakt
waarvoor ze uiteindelijk zullen dienen.
De snelst groeiende zijn voorbestemd om als boompje door het leven te gaan.
De meer vertakte typen worden de piramiden en de struikvormen.
Het kweken van laurier is een werk van lange adem.
Vooraleer een manshoge goedgevulde piramidevorm aan de handel wordt
toevertrouwd is hij op zijn minst al 7 a 8 jaar oud.
De teelt is zeer arbeidsintensief en enkel door het vrij regelmatig ingrijpen van
 de jonge scheuten tijdens het groeiseizoen (de zomer) bekomt men mooie
goedgevulde planten.
In de herfst laat men alles doorgroeien en afrijpen.
Tijdens de rustperiode (de wintermaanden) wordt dan nog eens een
vormsnoei doorgevoerd.

Overwinteren
De Laurus is een warmteminnende plant en kan bij ons enkel overleven
als ze op een vorstvrije maar koele (3 a 5 graden) plaats wordt gezet,
voorzien van voldoende licht.
Een geringe hoeveelheid vocht volstaat om de plant door de winter te helpen,
de potkluit mag echter niet uitdrogen.
De planten worden binnengehaald in de 2e helft van oktober.
Goed afgerijpte planten kunnen echter buiten wel zonder problemen een
paar graden vorst verdragen.
Als de planten in het voorjaar (in mei) weer buiten komen kan het echter
wel problemen geven.
Een late voorjaarskou kan behoorlijk wat schade aanrichten aan de nieuwe
jonge malse scheuten.
Een plaatsje beschermd tegen de wind is in ieder geval ten zeerste aan
te raden om af te harden.

Standplaats en verzorging
De Laurier voelt zich in zijn sas in een goede potgrond voorzien van een
redelijk percentage klei.
Om de 3 jaar dient de plant verpot te worden in een grotere pot.
Beschadig zo min mogelijk de wortels.
Doe dit werkje het liefst in het voorjaar, een paar weken voordat de
planten buitenkomen.
Tijdens de zomermaanden vraagt de plant behoorlijk wat vocht .
Dagelijks een flinke portie als het zeer warm is, is geen overbodige luxe,
maar laat hem nooit dagen met zijn voeten in het water staan.



 

Gebruik als basis een daklei.
Plak een prikker op éénderde deel van de lei en prik
daarop een derde deel (natte ) oasis op. 
Deze basis van de oasis bekleden we met klimopbladeren-
en bloemen.

Vooraan bevestigen we een blad van de varen dat we
over de lengte van de lei laten rusten.
Bovenop de varen brengen we een groene anthurium bloem.
Links naast de bloem steken we een trosje asclepia en rechts
een tros sneeuwbessen.

Langs de bovenkant van de oasis steken we schuin naar
voor hellend een aar van de grote lisdodde.
Langs de lisdodde steken we een witte calla, dewelke
we erop laten rusten. 

Achter de cala brengen we in trapcorm drie witte rozen aan,
waarvan we de stengels bedekken met nog een groene anthurium bloem.

_______________________________________________

Anthurium is een groot plantengeslacht uit tropisch Amerika
dat bestaat uit 600 soorten.
Het geslacht behoort tot de aronskelkfamilie (Araceae).
Deze planten zijn epifyten met weinig wortels.
De stengels zijn 15-30 cm lang. De bladeren hebben meestal bladstelen,
maar er zijn ook typen die eenbladrozet maken met slechts een
rudimentaire bladsteel.

De bloemen zijn klein (ongeveer 3 mm) en groeien op een vlezige
bloeikorf (spadix) met (karakteristiek voor de familie) een
schutblad (spatha) eromheen die verschillende kleuren kan hebben.
De meeste soorten hebben een weinig opvallend schutblad dat groen
tot zwart van kleur is.
Met name Anthurium andreanum en Anthurium scherzerianum kunnen
fel gekleurde schutbladen hebben: donkergroen tot wit, roze, oranje
tot helrood en paars.
Deze kleur kan veranderen naargelang het bloemstadium (van knopstadium
tot bloeistadium).
De vruchten zijn besssen die uitgroeien op een vruchtentak (infructescence).

Met name de lakanthurium (Anthurium andreanum) en de flamingoplant
(Anthurium scherzerianum) worden in de handel aangeboden als
potplant of als snijbloem.
Sommige soorten worden ook verkocht als bladplant, bijvoorbeeld Anthurim clarinervium.

__________________________________________________

Grote lisdodde

De grote lisdodde (Typha latifolia) is een plant uit de
lisdoddefamilie (Typhaceae).
Het is een tot ruim 2 m hoge plant van voedselrijke oevers
met lange grote bladeren, en een karakteristieke bruine 'sigaar'
aan het uiteinde van zijn stengels.
De plant bloeit in juni en juli met de mannelijke aar meestal
direct boven de vrouwelijke lichtbruine aar, waaraan de bloemen zitten.
Bij rijpheid zijn de vrouwelijke aren zwartachtig bruin; de sigaren.
Bij de kleien lisdodde (Typha angustifolia) zijn de rijpe sigaren
geelachtig tot groenachtig van kleur.

De grote lisdodde is een zeer algemene plant en komt voor aan
waterkanten in zeer voedselrijke omstandigheden en in zure,
voedselrijk wordende vennen en plassen.
De plant komt niet voor aan grote open wateren.
De plant kan zich onder gunstige omstandigheden vrij snel door
middel van wortelstokken verspreiden.

De lisdodde staat bekend als een beschermde plantensoort, maar
staat niet op de lijst van wettelijk beschermde planten.

Eetbare delen van de grote lisdodde:

De witte binnenkant van de jonge scheuten is eetbaar, zelfs rauw.

Het stuifmeel van de lisdodde bloem is bruikbaar als meel (bloem)
voor het bakken van een koek.
Per bloem levert dat ongeveer een eetlepel meel op.

In het voorjaar kunnen de jonge knoppen gegeten worden als
een soort asperges.

De wortelstokken zijn zeer zetmeelrijk en een bron van voedsel.
De wortels kunnen geschild worden.
Vervolgens kan men de vezels koken, bakken, drogen, vermalen
tot meel of men kan er siroop van maken door ze langzaam
droog te koken.
Men kan de wortels na het schillen onder water scheuren en
breken om het zetmeel eruit te halen.
De wortels kan men eenvoudig bakken in een open vuur,
waarbij de wortelbast als een soort bescherming dient tegen het vuur.
Na tien tot twintig minuten kan men de wortels openscheuren en de
 zetmeelrijke vezels eruit halen; deze vezels zijn direct eetbaar.
Per persoon heeft men vijftien tot twintig wortels nodig.

De zaden van de vrucht zijn eetbaar.
Het bruine pluis van de vrucht van de grote lisdodde kan men
door te branden verwijderen.
Daarna kan men de zaden drogen of roosteren.

De grote lisdodde groeit op allerlei plaatsen.
Het is onverstandig om planten uit vervuild water te eten omdat
de plant vervuilingen uit het water wegzuivert en deze opslaat.
Vermijd het eten van deze plant in het geval dat de smaak bitter,
zuur of pittig is.

Gebruik een vierkant schoteltje.

Kleef in het midden een oasisprikker en breng dan
de met water doorweekte oasis aan, waar u vervolgens
langs de vier zijden, stukken slangengras van
15 centimeter hoog aanbrengt.
Het geheel samenbinden met een boerenkoord.

Op de verbindingen van de stengeldelen zien we een grijsachtige schede.

De bovenzijde en onderzijde hiervan is afgeboord met een bruine rand.

De bovenzijde is getand.

De stengeldelen zijn groen van kleur en ongeveer 75 centimeter lang.

Boerenwormkruid

De boord van de oasis vullen we met boerenwormkruid.

Boven het boerenwormkruid brengen we langs de rechtse zijde

wilde kaardebol aan en aan de rechterzijde wederik.

Wederik

Het midden vullen we op met korenbloemen.

Langs de achterzijde brengen we graanharen aan en een

maispluim let mannelijke bloemen.

Het heheel rond het graan en de maispluim vullen we op met

Jakobskruiskruid.

Veldbloemen

Akkerdistel

Akkerwinde

Alpenvergeet-mij-nietje

Avondkoekoeksbloem

Basterdklaver

Bereklauw

Bergbasterdwederik

Blaartrekkende boterbloem

Boerenwormkruid

Bosandoorn

Bosanemoon

Brandkruid

Canadese guldenroede

Dagkoekoeksbloem

Dotterbloem

Duivekervel

Duizendblad

Duizendguldenkruid

Echte kamille

Echte kervel

Engelwortel

Fluitekruid

Gele dovenetel

Gele morgenster

Geoord helmkruid

Gewone brunel

Gewone kattestaart

Gewone reigersbek

Gewone salomonszegel

Gewone sleutelbloem

Gewone veldbies

Gewoon havikskruid

Gewoon knoopkruid

Gewoon kruiskruid

Groot kaasjeskruid

Grote weegbree

Haagwinde

Harig wilgeroosje

Hazepootje

Heermoes

Hondsdraf

Jakobskruiskruid

Judaspenning

Kaardebol

Kale jonker

Kantig hertshooi

Kattedoorn

Klaproos

Klein hoefblad

Klein kaasjeskruid

Kleine klaproos

Kleine klaver

Kleine ooievaarsbek

Knolboterbloem

Knopig helmkruid

Koekoeksbloem

Korenbloem

Kruipend zenegroen

Kruipende boterbloem

Leverbloempje

Leverkruid

Liggende klaver

Longkruid

Maanzaad

Madeliefje

Margriet

Moerasandoorn

Moerasspirea

Muizeoor

Muskuskaasjeskruid

Muurhavikskruid

Nachtkoekoeksbloem

Paardebloem

Paarse dovenetel

Paarse morgenster

Peen

Penningkruid

Pinksterbloem

Prikneus

Reukeloze kamille

Robertskruid

Rode klaver

Rolklaver (gewone)

Ruige klaproos

Schermhavikskruid

Scherpe boterbloem

Schijfkamille

Sint-Janskruid

Slanke sleutelbloem

Slipbladige ooiervaarsbek

Smalle weegbree

Smeerwortel

Speenkruid

Speerdistel

Stinkende gouwe

Tormentil

Valeriaan

Valse kamille

Veelbloemige veldbies

Veldlathyrus

Vijfvingerkruid

Vingerhoedskruid

Viooltje

Vlasbekje

Vogelmelk

Vogelwikke

Wederik

Wilde bertram

Wilde cichorei

Wilgenroosje

Witte dovenetel

Witte klaver

Zachte ooievaarsbek

Zeepkruid

Zennegroen

Zevenblad

Zilverschoon

         














 Vlaamse Feestdag       

  
We gebruiken een zinken bloempot met brede rand,
hoge hoedvorm, en vullen deze op met steekschuim 
doordrenkt met water.
We bouwen het bloemstuk op vanuit het midden met
een vooraf gedroogd calla-blad , gekleurt met
een spijtbus zwarte verf.




Omheen de stengel vullen we de bodem
op met Ligustrum Aureum.

Ligustrum ovalifolium 'Aureum'
1,5 à 2m, geelgerand blad en compact van groei.

Bij het aanplanten van een haag mag je rekenen
op 5 a 6 planten met lopende meter.
De haagplanten groeien snel waardoor je een
mooie haag hebt die ook in de winter het blad
goed behoudt.
Het nadeel van de snelle groei is dat een ligusterhaag
ook minstens drie keer per jaar moet gesnoeid worden.
Ze groeien in elke bodem en verdragen industrielucht.
Ligusterhagen zijn goede verblijfplaatsen voor de vogels,
De witte bloemen verspreiden een overweldigende geur.
Na de bloei verschijnen er zwarte besjes die fel in
trek zijn bij vogels. (voor de mens zijn deze bessen giftig). 

Snoeien van de ligusterhaag:

Voor een nette, strakke haag dien je liguster minstens
drie keer per jaar te snoeien.
Bij het snoeien is het overigens het beste om de
onderkant wat breder te houden dan de bovenkant,
dan blijven de planten mooi vol.
De beste periode om een ligusterhaag te scheren is
vanaf mei tot en met september.
De eerste snoeibeurt kan het best voor de langste
dag van het jaar gebeuren.
Daarna nog enkele keren in de zomer om de haag
netjes in vorm te houden. 
Na eind september wordt het snoeien van liguster
afgeraden zodat de plant zich nog voldoende kan
herstellen tegen de komende vorstperiode.

Vervolgens steken we bij wijze van krans vijf gele
 freesia's dukaat rondom het het calla-blad, om
vooraan de krans te sluiten met een prachtige
tros Sorbus. 

Lijsterbes (Sorbus) is een geslacht van boom en
heerster uit de rozenfamilie (Rosaceae).
Van nature komt het voor op het noordelijk alfrond,
vooral in Europa en Azië.
De lijsterbes is een struik of boom met open kroon.
Hij bloeit in mei in brede, witte bloementuilen die
sterk en eigenaardig geuren.
Hij draagt ronde, oranjerode vruchten.
De bladeren (5-7 bij 1-1,5 cm groot) zijn ovaal tot l
angwerpig en staan in 6-8 jukken. 
Het hout van de lijsterbes is tamelijk hard, buigzaam
en elastisch, maar gaat vrij snel kapot.
Het is bruikbaar voor draai- en snijwerk, vaten, vezelplaten.
Schors en loof bevatten een hoog gehalte aan looistof. 
De boom wordt lijsterbes genoemd omdat de vogels, en
de lijsters vooral dol op de bessen zijn. 
De plant zorgt namelijk voor een goede voedselvoorziening
voor vogels vanwege de lange periode met bessen.
Verder trekken de bloemen die in de zomer bloeien veel
insecten en vooral veel wespen aan die als een ware lust
worden gezien door veel vinken.
Bovendien is de lijsterbes ook een zeer geschikte plek voor
vogels om te broeden vanwege de dichte boomstructuur.

Tot slot maken we het bloemstuk af met drie totaal gele
gerbera's die we in trapvorm schikken voor het calla-blad.

   









Een ijsje voor Vaderdag



We gebruiken een grote ijscoupe waar we in de bodem
een oasisprikker vastlijmen waarop we het steekschuim
vastpinnen.
De ruimte tussen de boord van de coupe en de oasis
vullen we op met mos.
Vervolgens maken we drie corsage's
( zie bloemschikken 30 juni 2007 )
met telkens drie rode anjers. ( symbolisch voor aardbeienijs )
Deze verdelen we over de coupe.
De ruimte rondom de corsage's vullen we op met wit gipskruid.
( symbolisch voor slagroom )
Als sluitstuk brengen we een tweetal assegaaistokken aan.
( symbolisch voor koekje )



Cannomois virgata - Restionaceae - 'Reed Bell',
'Rekoala', 'Bergbamboes',' Besemriet ',' Assegaai. "

Deze mooie en onderscheidend groep vormen Restio
dat is net zoveel als een Bamboe als Reed.
Dikke culms uit de basis, een goede structuur tot een
hoogte van maar liefst 12 '. 
Deze vallen onder een regenboog van kleuren,
als een lappendeken , en zijn bijzonder gegeerd door
bloemschikkers .
Ze worden geteeld voor dit doel in het zuidelijk halfrond.
De fijn verdeelde steel en stevige stengels hebben
geleid dat de mensheid eeuwenlang deze stengels
hebben gebruikt als een uitstekende bezem,
Vandaar de gemeenschappelijke naam 'Besemriet'
(Brem-riet).

Als tuin-specimen, houdt deze plant  van een goede
bodem en regelmatig drenken, maar zal in periodes
van droogte ook goed standhouden.
Men plaatst de structuur hetzij afzonderlijk of in groepen. 
Het is opmerkelijk vrij van parasieten en andere ziekten. 
Opgelet :
Dient te worden bewaard boven de 20 º F in de winter.

____________________________________

Alle andere publicaties zie beneden in het archief  !!!
____________________________________