HOME

"Lieve lezer, ik had gewoon Titipoes uitgenodigd als gast, op visite bij Madammeke. "Introduceer jezelf" had ik gevraagd, "vertel ons over je leven, je kleinzoon, je grote hobby en waarom niet over Aalst! Een fotootje van jou zou echt niet misstaan. Het gezicht achter die Titipoes willen we zien."

Haar antwoord: "Beste Sjoe, ik kom graag bij jou op visite maar ik pak niet op papier. Trouwens het zou me toch niet lukken ik weet gewoon niet hoe zo’n foto d’erop moet. Willen jouw lezers, de vrouw voor of achter Titi leren kennen, stuur ze maar op hoe meer hoe liever. Of ze willen blijven, that’s the question. Enfin we zien wel, ik hou je op de hoogte. Nogmaals dank en liefs van Titi, de poes die spint maar niet klauwt!"

Een stijlvolle Titipoes ...


Sinterklaas Kapoentje, Madammeke zet haar schoentje …
By Titipoes

Drie dagen ben ik aan het oefenen! Die volle dagen, mensen. Vergeefse moeite. Ik heb immers een praat-, kwebbel- of taterstem. Ondanks de twee octaven lager dan tien jaar geleden, doet mijn snater het nog vrij goed. Ik noem haar mijn "Jack in the Box", die stem van mij. In amper één seconde overschakelen van een venijnige, bullebakkende en krakende Sneeuwwitjesheks naar een veelbelovende -doch weinig gevende- op dit net toch sensuele stoeipoes, klein bier. Nog altijd. Vraag me echter niet om te zingen! In vergelijking met mijn gezang klinkt een schurend scharniertje als een hemelse harp. Waarom dan per se aan het jengelen willen slaan? De verantwoordelijke huist hier: ons Madammeke.

Vorige week kwam ze bij me langs. Piekfijn uitgedost. Chanel ensemble, zijden toon-in-toon Escada bloese, Versace tas, Oni-Onik hoedje als kroonjuweel, ons Madammeke zoals seniorennet haar kent: adembenemend elegant, een plaatje zó uit Vogue gestapt. Alleen je mocht niet naar haar onderste regionen kijken. Aan de uiteinden van zo’n dame verwacht elk normaal mens op zijn minst een paar Fratelli Rosetti’s of Louis Jourdans. Niet bij ons Madammeke. Wel foeilelijke, afgedragen sloefen in kemelhaar met bruin-beige karokens. Het soort waarmee een stokoud peeke destijds achter zijn Leuvens stoofje zat te suffen.

Natuurlijk merkte ze meteen mijn verbazing, lees afgrijzen, op.

"Als je die tante voor iets moet warm krijgen, dan moet je op je sloffen aldaar gaan en fluwelen handschoenen aantrekken, zoniet…" hadden ze haar diets gemaakt.

Onze Sjoe op haar sletsen, om mij niet te bruskeren, komaan zeg! Wie haar die onzin heeft wijsgemaakt zou ik graag willen weten, zie. Uit welingelichte kringen vernam ik dat eerstdaags ten huize Madammeke, samen met een wortel en een Duvel een schoentje klaar staat. Zij, die haar verwittigd hebben dat ik niet moeders simpelste ben, wou ik een poepje laten snuiven. Dat schoentje van haar wou ik dus per se gevuld zien. Desnoods met een kleinigheid, ter compensatie voor al het moois dat zij telkens weer voor ons vergaard, doch en vooral om al die nare geruchten die hier over mijn persoon – ik, brave borst- de ronde doen, tegen te gaan. Daarom gauw een telefoontje naar de poepsjieke residentie "Los ninõs de Nicolas",

"Madammeke zet haar laarsje

Dank u, Sinter…"

"Hallo, hier Enrico hoofdpiet van de Sint en wie ben jij, lief kind?"

"En meer dan een zonde, Enrico! Doch dikke pech, kameraad! Je spreekt over een fantastische en bijzonder eerzame dame. Gelukkig getrouwd en trotse oma van een super kleindochter!"

"Dan gaat het over een ander Sjoeke hoor. Zeker weten. Op de lijst van speciale Sintbezoeken staat duidelijk " 3/12 met SJ naar Ann Fontaine, Schuttershofstraat – om 20 bij Sir Anthony in t‘ Vlaykensgangske met Viva zonder Dréke, Bojako, Myette en Lulu". Madame Titi, je mag zeggen wat je wilt, maar de Sint met ene Sir Anthony, in ’t gezelschap van vrouwkens met verleidelijke namen als Bojako, Viva en Lulu in ’t Vlaykensgankske ca sent les kabberdoesj!"

"Enrico kabberdoesjkens zijn aan een dame als Sjoeke niet besteed. En ja, zo te horen is jouw Sint is op de hort met ons Sjoeke. Hoogstwaarschijnlijk gaan ze ’s avonds eten in de Sir Anthony Van Dijck en heeft Sjoeke haar vriendinnen meegevraagd, meer moet je daar niet achter zoeken hoor!

"Madammeke wie is dat nu weer? Een mens geraakt zijn tel kwijt."

"Madammeke is Sjoeke, Enrico,! Neen, dat is niet de echte naam. Dat zijn aliassen of nicknames, wij bloggers gebruiken er allemaal zo eentje, sommigen gebruiken er zelfs tot drie toe. Kwestie van privacy en lol, snap je?"

"Kop noch staart krijg ik er aan! Ik blijf erbij daar zit een reukje aan, wij mannen.."

"Jullie mannen? Geen haar beter. Zitten wij vrouwen hier met kastaars opgescheept, ja!"

"Hebben die ook zo’n onnozele namen?"

"Nog gekker dan die van de dametjes, man. Wij hebben de Frut, de Steenezel, de Warket, den Brabbes, den Uilenspiegel, een Hercule Poireau, de Lana en de pompon van seniorennet: den Ollie ofte Olliebol, soms Olijf Ollie ook Tsunamollie of Ollie via Newton John, die man verandert van nickname om de haverklap, gelijk wij van onderbr…allez ondergoed."

"Onderbroeken zeg je! Ja maar, wacht eens, enkele namen van die sjarels komen mij bekend voor! …Natuurlijk… onze Sint heeft zich bijna de haren uitgerukt., toen hij hun brieven las. Die Poireau bijvoorbeeld, weet je wat die in zijn schoen wou? Twaalf damesslipjes in zwart satijn afgebiesd met Brusselse kant en voorzien van een ingewerkte chip als verkliksysteem. Die Brabbes vroeg liefst vijftien dozijn Sloggi’s in verschillende maten, voor een goed doel in Arendonk. Begrijpe wie kan! De Frut wou drie dozen Pampers en die vedette Olliebol wou per se zo’n antiek geval met pijpen tot kniehoogte en open tussenstuk met de afbeelding van de Vlaamse leeuw erop, vooraan een grote zwarte manenkop en achteraan de klauwen! Naar schijnt wil hij zich volgend jaar met carnaval in een "voil jeannet van l’autre dentelle de la Dendre" verkleden. Wel, MadameTiti, ik geloof daar geen gebenedijd woord van. Normale opa’s vragen een video van Harry Potter, van Spiderman of Lara King ook Hansje en Grietje in de versie van Goedeleis bijzonder in. En speeltjes! "

"Speeltjes voor opa’s, niet zwanzen man!"

"Natuurlijk, de Sint voorziet in alles. " Wie niet langer kan kwelen, mag toch nog spelen" zegt hij. Je zou ons assortiment moeten zien! Pakken in alle soorten en maten, in latex, in nep leder, met tijgerprints; gezichtsmaskers, armbanden met zware klinknagels, leren zweepjes made in Italia, zelfs handboeien en polsbanden, Madame Titi het heeft geen naam. Wij hebben alles maar geen Pampers, geen Sloggi onderbroeken en zeker geen met Manneke Pis of de Leeuw van Vlaanderen op. Daar is onze oude Sint nu op zoek naar in het Antwerpse. Een geluk dat hij zijn thermogène ondergoed van bij Damart aan heeft. Stijf van de reumatiek staat hij met zo’n weer en niet willen luisteren want hij had een afspraak…"

"…met Madammeke of Sjoeke. Het mysterie is opgelost, Enrico! Lingerie, luxe of alledaagse spulletjes uitzoeken, ook speciallekens zijn haar domein. Maak je maar geen zorgen, man, jouw baas in meer dan goede handen. Verdorie, Enrico, ik heb haast geen belwaarde meer en ik wou nog een kadootje voor Madammeke vragen. Weet je wat? Ik stuur jou meteen nog een mailtje en jij zorgt er voor nietwaar?"

"Je mag op je twee oren slapen, Enrico gaat daar direct werk van maken en…als je goesting hebt om buiten het seizoen een praatje te slaan over het weer, over politiek, over Enrico en over …hallo… hallo… Madame Titi…hallo..hoor je mij?"

Ach die mannen toch … vooral die Pieten!

Op visite: Gazel
12-03-2008

Een vraag van Madammeke om haar gaste te zijn en iets meer over mezelf te vertellen! Zoiets sla je natuurlijk niet af, integendeel, je bent aangenaam verrast en nog meer vereerd.

Eerst beginnen met te zeggen hoe ik aan mijn nicknaam kom: gewoon een verbuiging van de naam van mijn lieve kleindochter: Gaëlle, die we nogal eens gazelleke noemen.

Mijn kleindochtertje Gaëlle

Ik ben een zondagskind, jawel geboren op een zondag, maar midden in de oorlog, als jongste van 5. Ik ben dus 64 jaar (waar zijn die jaren toch naartoe, ik denk dat ik er enkele gemist moet hebben). Ik woon in een landelijke gemeente, ten zuiden van Gent, en ben 3 jaar met pensioen. Reeds 43 jaar gehuwd met mijn eerste liefde Gilbert en we hebben één dochter en schoonzoon en een schat van een kleindochter, Gaëlle dus, die net 3 jaar geworden is. Ik was pas met pensioen toen ze geboren werd en heb haar 2,5 dagen per week opgevangen tot ze naar school mocht. Ze gaat heel graag naar school, waar haar papa en mama beiden leerkracht zijn. Nu vang ik haar nog eens op als ze wat ziekjes is of als papa en mama vergadering hebben of er eens op uit willen. Daar genieten wij dan van beide kanten van.

Even over mijn beroepsloopbaan. Na een aantal jaren secretariaatswerk in privébedrijven ben ik in een openbare dienst terecht gekomen, waar ik tot aan mijn pensioen de medewerkster was van de gemeentesecretaris. Veel vergaderingen van raden en commissies bijgewoond en verslagen opgemaakt, vooral veel vergaderingen ’s avonds. Best wel een drukke en stresserende job, al hebben vele mensen een ander idee over het beroep van ambtenaar. Dan maar beslist om aan 61 jaar te stoppen met werken en ik heb er nog geen minuut spijt van gehad: eindelijk TIJD, tijd om zoveel mogelijk te genieten en dat is nu ons levensmotto.

Genieten in Mexico

Genieten doen we heel intens, bewust van het feit dat het plots kan anders zijn. Dus zolang onze gezondheid het toelaat gaan we graag op reis: na de vele dichtbij bestemmingen hebben we Senegal bezocht en nu zijn we pas terug van een onvergetelijke vakantie in Mexico. We hebben met volle teugen genoten van de zon, natuur en cultuur en van ons mocht de vakantie best nog wat langer geduurd hebben. Als we geen uitstap deden, dan trokken wij er elke ochtend met de fiets op uit, naar het nabijgelegen stadje of zomaar wat rondfietsen en de omgeving verkennen, heerlijk was dat.

Wat betreft mijn hobby’s, vervelen doe ik me zeker niet, de dagen zijn zelfs te kort. Waarmee zal ik beginnen?

We hebben een tuin van 2.500 m2, die er altijd verzorgd bijligt, maar dat is dan meer de verdienste van mijn man moet ik eerlijkheidshalve bekennen. Een hoekje van de tuin is voorbehouden voor mij, waar ik biologische groentjes kweek voor ons en het gezin van mijn dochter. Mijn topper is lekkere gemengde sla, ik heb er steeds teveel maar er zijn altijd liefhebbers en afnemers genoeg. Naast andere groenten kweek ik ook aperitieftomaatjes, vorig jaar heb ik er 35 kg geoogst. Dan heb ik ook nog de aardbeien: niets zo lekker als vers geplukt !

Ik doe ook veel vrijwilligerswerk. Ben bestuurslid en P.R. -verantwoordelijke in onze afdeling Gezinsbond waar we zeer veel activiteiten organiseren, zoals o.a. een Halloweentocht, een tweedehandsbeurs voor speelgoed en kinderartikelen, dauwtrip, fietszoektocht, enz., ben lid van de seniorenraad in onze gemeente en ook bestuurslid van Gosa (grootouders en seniorenactie) voor het ganse gewest.

Dan is er nog mijn pc’tje waaraan ik toch enkele uren per dag spendeer. De meeste tijd gaat naar het maken van fotobewerkingen. Ik heb hiervoor een avondcursus gevolgd om een basis te hebben en nu leer ik vooral veel bij via de mailgroep Photoshop van SeniorenNet. Dan is er ook nog mijn blogje natuurlijk dat ik toch probeer te onderhouden en geregeld bij te werken. Door het bloggen heb ik al veel sympathieke mensen leren kennen en ook een paar echt goeie vrienden gemaakt, die ik af en toe ontmoet. Ja, ik mag wel zeggen dat het bloggen mijn leven veranderd heeft.

Nu moet ik ook nog iets vertellen over mijn stijl. Kleding moet vooral comfortabel zitten. Doordeweeks zie je mij dus meestal in een jeans en een trui en in de zomer een katoenen ¾ broek met T-shirt. Om op stap te gaan is dat dan een meer geklede broek, bloesje en sportief jasje. Rokken koop ik zelden, die blijven gewoonlijk in de kast hangen en verdwijnen dan richting kringloop zonder dat ze gedragen zijn. Alhoewel … vorige zomer heb ik me twee zomerrokjes aangeschaft en die vond ik prettig om dragen. Voor de zomer dus wel, voor de winter niet. Wat merken betreft: ik hou van de kleding van het merk Terre Bleue, een jonge mode en van goede kwaliteit, dus gemakkelijk in onderhoud en dat is ook belangrijk. Verder let ik bij het winkelen meer op de pasvorm dan op het merk, dus ik draag zowel merkkledij als iets van H&M. Op vakantie draag ik graag en dikwijls een pareo.

Ik gebruik weinig make-up, enkel lippenstift, soms wat mascara en oogschaduw en zo voel ik me nog het best. Ik gebruik wel een dag- en nachtcrème en wissel hierin nogal eens af: Nivea, Vichy, Dove. Van Dove gebruik ik ook de body cream Pro Age. Parfum gebruik ik enkel als ik op stap ga en dan kies ik voor een lichte frisse geur, zoals Parfum d’été van Kenzo.

Dit was het dan, Gazel in een notendop! Madammeke, heel erg bedankt dat ik op visite mocht komen, ik vond het fijn. Bloggertjes, bedankt voor uw tijd en … altijd welkom bij Gazel !

https://blog.seniorennet.be/gazel/

Op visite: Lucie
27-02-2008

Beste blogmaatjes,

Mijn naam is Lucienne Minnaert en ben geboren in Genk op 29-12-1952. Ik kom uit een gezin met vier kinderen, twee broers en één zus. Zelf heb ik twee kinderen: een dochter van 32 en een zoon van 26. Mijn dochter heeft me twee kleinkinderen gechonken. Mijn vriend, die ik zes jaar geleden heb leren kennen, noemt Joseph.

Samen met mijn kleinkinderen Lisa en Lenny

Mijn kleinkinderen Lisa en Lenny, die jullie via mijn blog al kennen, zijn mijn twee lievelingen. In de zomer gaan we nogal eens samen fietsen.

Mijn zus Suzie is vier jaar jonger dan ik en woont al 29 jaar in Amerika. Toen ze samen met ons moederke daar op bezoek ging bij een zus van haar leerde ze er haar echtgenoot kennen. Ze hebben samen 2 zonen.

Mijn zus Suzie

Ik ga haar de laatste jaren toch eenmaal per jaar bezoeken. Ze woont in een rustige wijk nabij Chicago.

De rustige wijk nabij Chicago waar mijn zus woont.

Ik heb meerdere hobby’s en interesses. Het liefst ben ik bezig met mijn pc en fotografie, daarna komen bakken, koken en fietsen. Deze laatste hobby gaat ook gepaard met fotograferen want tijdens de ritten heb ik mijn fotocamera bij. Die vergeet ik nooit alhoewel ... ik ben er al op uit getrokken zonder de geheugenkaart en dan kon ik mezelf wel tegen de kop slaan als er ergens iets moois te zien was.   Mijn ijzeren paard komt heel goed van pas nu met deze olieprijzen. De ritten met de fiets maak ik alleen met mijn vriend of een vriendin. Met mijn vriendin maken we gewoonlijk een stopplaats in Zutendaal aan de grot omdat het daar zo rustig is.

De grot in Zutendaal

Mijn tuin is ook één van mijn lievelingsplaatsjes. In de zomer wanneer alles in de bloei staat kan ik er zo van genieten. Mijn vriend Joseph heeft de molen die in mijn tuin staat eigenhandig gemaakt.

De molen in mijn tuin. 

En nu heb ik weer een nieuwe passie ontdekt en dat is gedichten schrijven. Voornamelijk probeer ik gedichten te maken die kinderen kunnen boeien. Hier ben ik nog in de beginfase, ik plaatste het eerste op mijn blogje en hoop dat jullie eens komen lezen.

Met mode ben ik eigenlijk niet zoveel bezig, ik hou van eenvoudig. Het liefst loop ik in gemakkelijke kleren en dat is gewoonlijk in de winter een jeans met een bloese of trui en in de zomer een katoenen broek tot juist onder de knie. Ik hou van lichte, fleurige kleuren, gecombineerd met een witte broek. Daarom dat ik de wintertijd graag zie voorbij gaan want ik draag niet graag donkere kleuren. 

Ook make-up gebruik ik niet veel, gewoon een beetje goudsbloemcrème voor mijn gezicht, wat mascara en lippenstift. Rouge hoef ik niet op te doen want mijn wangen blozen al van nature, misschien omdat ik vroeger altijd zei: "Wat God niet geeft, geeft het doosje.". Wellicht zijn ze daardoor vanzelf beginnen blozen.

Parfum doe ik maar zelden op , als kind van een jaar of zeven heb ik eens een heel flesje over mezelf uitgeschud en daar ben ik toen zo ziek van geworden dat ik er mijn verdere leven genoeg van had.  Alhoewel  ... ik ruik heel graag lekkere geurtjes bij anderen. 

Bodymelk van Dove gebruik wel en voor speciale gelegenheden die van  Priscilla Presley, een zalige geur ...

Tot zover mijn relaas. Bloggen is een fijne hobby, ik ben blij dat ik mezelf hier vandaag eens mocht voorstellen aan de vele bloggertjes die mij nog niet kenden. Langs deze weg wil ik ook iedereen bedanken die geregeld een bezoekje brengen aan mijn blog en Madammeke in het bijzonder voor haar invitatie.

Veel liefs en groetjes Lucie.

https://blog.seniorennet.be/lucie1952/





_{Bewerking en vormgeving: Sjoeke & Viva}

 

Op visite: Dammie
13-02-2008

Lieve Sjoeke, wat fijn dat ik op visite mag komen op je blog. Ik ben Dammie Roosa-Brands, 59 jaar, woon in  Nederland,  getrouwd met Piet, 2 dochters en 3 kleinzoons. Mijn grootste hobby is: contact maken met mensen, via mail, chat, via mijn blog ... maar natuurlijk ook in het échte leven: praten, telefoneren, bij mensen op bezoek gaan, bezoek ontvangen, ... ik doe het allemaal even graag.

Een andere passie van mij is ... zingen, ik zing 1 avond per week  in een koor, geen hoogdravend koor maar gewoon een "smartlappenkoor",  een meezingkoor.

We zingen oude Neerlandse liedje zoals: "Kom, zwarte zigeuner", "Ik zie de haven al", "Breng eens een zonnetje, onder de mensen", "Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien", en nog veel andere bekende songs, we hebben er zo'n 100-tal op ons programma staan en per optreden zingen we er 20, tien vóór en tien ná de pauze.

We treden op voor senioren, voor mensen in verzorgingstehuizen, bejaardenoorden. Het koor bestaat uit 44 vrouwen en 6 mannen. Aangezien het koor zoveel gezelligheid in mjin leven brengt, sluit ik een foto bij van het koor.

Op de foto sta ik helemaal links, aan de zijkant. We zingen liedjes over lief en leed, net zoals de verhaaltjes op mijn blog over lief en leed gaan.

Ik schrijf graag en laat mijn gevoelens en fantasie dan de vrije loop.

Ik ben nogal romantisch aangelegd en soms verlies ik mijn hart ... maar nooit mijn hoofd, ik heb immers altijd mijn venteke op wie ik bouwen en vertrouwen kan.

Samen met mijn man Piet

Ik hou ook van reizen, in de warme periode, zo van eind juni tot eind augustus wil ik graag naar Spanje of Turkije of één van de andere landen rond de Middellandse Zee. Ik zou daar graag eens willen overzomeren, maar dat is te duur, ik ben al blij als ik eens een lastminute reis kan maken. Ik heb een beetje Spaans geleerd en een beetje Turks en dat komt dan goed van pas tijdens de vakanties. Ik geniet heel erg van zon, zee, warmte, zwemmen, strandwandelingen op mijn blote voeten langs de vloedlijn en 's avonds slenteren over de boulevard.

Ik woon in het mooie stadje Brielle, dat ligt net ten zuid-westen van Rotterdam, zo'n 10-tal kilometers van zee verwijderd en vlak bij het Brielse Meer. Bij mooi weer, zo tussen mei en oktober, ga ik daar graag in zwemmen en daarna zonnebaden op een grasweide langs de oever.

Brielle

Ik fiets graag, niet rap, maar gewoon op mijn gemakske. Ik heb geen rijbewijs, dus ga ik "overal" op de fiets naartoe, voor zo'n 25 km draai ik mijn hand niet om.

Ik fiets het liefst bij mooi weer maar ook toen het tegen Kerst gesneeuwd had, heb ik een rondje langs het Brielse Meer gefietst en dat was schitterend mooi. Ik was vroeg opgestaan, zodat ik als eerste in de verse sneeuw fietste. Ik ben een echt buitenmens, als het eens heel hard regent en waait, een hele dag lang, dan ga ik toch even een wandelingetje maken.

Zonsondergang aan het Brielse meer ...

Verder speelt spiritualiteit een belangrijke rol in mijn leven, maar mijn geloof is nogal wisselend, dat vind ik weleens jammer, een rotsvast geloof kan veel houvast geven en mijn geloof is meer een dobberend bootje.

Sjoeke vroeg mij ook iets te schrijven over "mijn stijl" ... Wel die zou ik als 'zeer vrouwelijk en elegant" omschrijven.

Ik meet 1.70 m en weeg 60 kilo, ik ben dus redelijk slank en dat laat ik in mijn kleding graag tot uiting komen. Ik draag bijna altijd rokjes, strak, tot juist op de knie of net erover, soms ook een klokkend rokje, of één met een paar plooitjes, maar nooit plooiend vanaf de talle, het gedeelte tussen de taille en juist over de navel hou ik altijd strak.

Ik draag graag push up bh's en een truitje of shirtje met een laag décoleté, om mijn vrouwelijkheid wat te benadrukken. Verder draag ik graag kanten panties of kousen, ook dunne panties, 15 den. huidkleurig.
 
Soms draag ik een pantalon, strak, beginnend op de heupen en met iets wijdlopende pijpen. Ik hou van laarzen, liefst met een klein hakje maar ik heb er ook met platte hak voor lange wandelingen.
 

Ik hou ook van warme mantels,  hierboven zien jullie een foto waarop ik mijn favoriete jas en laarzen draag, dat is een gele lammy met wit bont en daaronder witte laarsjes.

Voor rokjes kies ik meestal zwart, maar ook bruin vind ik mooi en voor truitjes, vestjes, topjes gaat mijn voorkeur naar lichtrood, tomaatrood, roze-rood of geel.
Geel en rood zijn mijn favoriete kleuren, ik ben juist de Spaanse vlag!  Roze en zachtgeel zijn de kleuren die het best bij mij passen, zij flatteren mij het meest. Toch kies ik vaak voor lichtrood want dat is gewoon mijn lievelingskleur.  

Aan accessoires heb ik een hekel! Sjaals glijden altijd weg, riemen draaien rond mijn heupen of taille, kortom: zo min mogelijk.
Ik heb wel een zilveren riem die ik bv. in mijn zwarte heupbroek draag en dan een zwart topje erop en onder sommige jassen draag ik een bijpassende sjaal maar daar blijft het bij.
 

Ook met sierraden ben ik eerder matig:  ik draag 1 dun kettinkje om mijn hals, aan iedere arm een dun armbandje en aan iedere hand 1 ring. Alles van goud, ik hou meer van goud dan van zilver of platina. Mijn bril is goudkleurig.

Ik maak me nooit op, hoogstens zo af en toe wat lippenstift. Ik heb een zonnehemel, zodat ik altijd een beetje bruin zie. Ik gebruik een eenvoudige dag- en nachtcrème, gewoon van de drogist, eigen merk want ik geloof niet dat de dure crèmes van de grote merken beter werken dan de goedkope crèmes van de eenvoudige drogist. 

Lief Madammeke, beste lezers, tot zover Dammie in een notendop. Ik hoop jullie gauw eens op mijn blogje te ontvangen. Daar lezen jullie korte romantische teksen en verhalen in dagboekstijl. Van harte welkom en veel leesplezier.

Genegen, Dammie

 

https://blog.seniorennet.be/dammie/




_{Bewerking en vormgeving: Sjoeke & Viva}

Ondanks het feit dat ik in mijn doen en laten wat beperkt word door de handicap van mijn jongste dochter, heb ik heel wat interesses en bezigheden.
Mijn gezin neemt een groot deel van mijn tijd in en komt ook absoluut op de eerste plaats. Mijn grote hobby's ... dat zijn er vele. Eén er van is natuurlijk  mijn pc-ke en mijn blog. Ik ga ook graag naar de bioscoop, dit doe ik toch minstens tweemaal per maand. Dieren zijn altijd mijn passie geweest, ik heb nu een Berner Sennen in huis, een Yorkske, twee poezen, een kanarie, twee valkparkieten, twee aquariums met vissen en in de tuin een landschildpad. Een hele beestenboel dus! Vroeger toen de kinderen nog klein waren zat het hier ook nog vol konijnen, cavia's, witte muizen, gerbils, wandelende takken, kippen, duiven en noem maar op...

Reizen doe ik ook ieder jaar met veel plezier en heb al wel enkele mooie stukjes van de wereld gezien, waaronder Egypte dat mijn lievelingsland is maar ook Israel, Tunesie, Malta, Cyprus, Griekenland, Hongarije, Frankrijk, en ik vergeet er nog wel enkele ... Volgend jaar trekken we naar Bulgarije.

Verder heb ik een heleboel vrienden en vriendinnen waar ik uren kan mee praten. Een lekker etentje met een goed glaasje wijn sla ik ook nooit af.

Dansen is één van mijn grote passie's, als ik muziek hoor kan ik niet blijven stilzitten. Ik hoor alle genres muziek graag tot zelfs hardrock toe. Maar the Beatles en David Bowie blijven toch wel mijn topfavorieten! Naar popconcerten en optredens van artiesten gaan doe ik ook heel regelmatig en dan ga ik daar meestal serieus uit de bol.

Mijn mode ... Wel, ik kleed me wel een beetje naar de mode maar draag over het algemeen toch waar ik me goed in voel. Meestal is dat overdag een jeansbroek met T-shirt. Als we uitgaan kleed ik me wel vaak heel vrouwelijk. Maquillage gebruik ik wel maar heel weinig. Ik heb geen schoenen of handtassencomplex maar wel een "lingeriefobie" daar kan ik me arm in kopen.

Met mijn blog ben ik begonnen toen SeniorenNet er mee startte, dat is dus nu al rond de 1000 dagen geleden. Mijn blog heeft geen bepaald thema, ik schrijf daar over vanalles wat me bezig houdt en wat in mijn gedachten rondspookt. Al mijn blogvrienden regelmatig bezoeken kan ik niet door gebrek aan tijd maar ik probeer er toch regelmatig langs te gaan.

https://blog.seniorennet.be/rayaatje

Geachte heer/mevrouw,

Beste wandelaar,

Naast wandelen is het verzamelen van nieuwjaarsbrieven een passie.

Tussen het wandelen door hebben wij over onze verzameling een boek gemaakt. Mogen wij zo vrij zijn, met de eindejaarsfeesten in het vooruitzicht, u "Nieuwjaarsbrieven van 1786 tot nu" voor te stellen?

Meer info vindt u op:

www.nieuwjaarsbrieven.be (met wandelpagina's) of op de directe link naar het boek: http://users.telenet.be/etienne.scheerlinck/voorstelling%20boek.htm/ 
Dit is tevens een gelegenheid om onze wandelpagina's te leren kennen. Mocht u graag een link uitwisselen ... graag een seintje!

Dank voor de aandacht!

Vriendelijke groeten,
Nelly Haelterman
Etienne Scheerlinck



Op visite: Nelly van "Nieuwjaarsbrieven"

Och, wat was ik aangenaam verrast toen Madammeke mij vroeg of ik even bij haar op visite wou komen!! En met veel plezier ben ik op haar uitnodiging ingegaan, waarvoor mijn beste dank in alle geval aan haar ... Het is niet zo gemakkelijk om over jezelf te schrijven, maar ik ga mijn best doen ... zodat jullie weten wie achter het blog van "Nieuwjaarsbrieven" schuilt.

Zo, ik ga beginnen met mij voor te stellen. Mijn naam is Nelly. Op 12 maart 1949 zag ik het levenslicht, ik ben dus 58 jaar. Ik heb het geluk om een schat van een man te hebben, waar ik 36 jaar gelukkig mee gehuwd ben en waar ik wil oud mee worden ... heerlijk om dit te kunnen zeggen.

Nelly & Ettiene

In de jaren 1970 heb ik een boetiek gerund. Dan, in 1979 heb ik voor de job van fulltime mama gekozen, waar ik mij zeer goed bij heb gevoeld. Tot mijn 52 jaar jaar leefde ik zonder zorgen maar toen heeft mijn gezin zware tegenslagen gekregen. Onze zoon van 27 jaar is overleden op 18 november 2001 en twee maand nadien 25 januari 2002 heeft onze schoonzoon een harststilstand gekregen, hij was 30 jaar. Zware tijden die je moet overwinnen en die je tekenen voor het leven. Het wordt nooit meer zoals voorheen, met vallen en opstaan leef je verder en dan begin je aan een tweede leven, je gaat verder, op je eigen tempo, alleen nog doen waar je zin in hebt ... Dat lukt wel door professionele hulp, alleen kan je dit niet, maar we doen ons best om van het leven te genieten en blij te zijn dat we leven … Positief denken …!!!

Kleinzoon Kain

Ik heb 4 kleinkinderen: Lisa, Margot, Siouxsie en Kain, ze zijn 10, 9, 8 en 6 jaar jong. Wanneer ze allen op bezoek komen is het hier een drukte van jewelste. Mijn lievelingsdieren zijn mijn katten: Chichie, Baziel en Pruts. Aanhankelijk, zachtaardig en zeer lief, ze geven mij rust en kalmte als ik het eens moeilijk heb. Ik ben iemand die graag dieren ziet, in feite zou ik mij op een boerderij goed hebben gevoeld tussen de koeien, paarden, kippen, alé een hele veestapel ... Maar ik heb wel een fobie voor "spinnen" dan gil ik het hele huis bij elkaar, als ik zo een dikke spin zie, bbrrr...

Prutske

En, ja, ik ben modebewust, mijn kleding haal ik in de modezaak van mijn dochter Kitty, wat zeer gemakkelijk is want zij heeft de feeling om de mensen mooi aan te kleden.  http://www.kaat.biz/

Mijn parfum hetwelke ik al jaren gebruik is "Arpège" eau de parfum van Lanvin, mijn make-up is van Lançome en verzorgingsprodukten van Nivea en Vichy.

Dan heb ik een heleboel hobby’s, waarvan handwerken en dan vooral haken en kruisjessteken mijn voorkeur wegdragen. Een goed boek lezen, romans vooral, creatief bezig zijn ... Als sport doe ik aan wandelen, in de natuur door veld en bos, samen met mijn man, door weer en wind, zàààlig een drietal keren in de week, 8 tot 12km, echt aan te raden hoor! Er is nog zoveel moois te zien rondom ons en het is nog zeer gezond ook. Ik heb dan ook altijd het fototoestel bij de hand om mooie dingen te fotograferen en ook dit is ondertussen een hobby is geworden. En dan ... computeren en computeren, ik had nooit gedacht dat ik dit nog zou gedaan hebben, maar zo zie je maar: zeg nooit, nooit …

Haakwerkje

Mijn favoriete bier is een "Duvel" en s’ avonds drink ik graag een glaasje rode wijn. En dan …, heb ik één grote passie, namelijk het verzamelen van nieuwjaarsbrieven, een verzameling waar ik enorm trots op ben. Tot hiertoe heb ik 6.472 nieuwjaarsbrieven in mijn verzameling zitten, waarvan de oudste van het jaar 1838 is! Deze hobby is acht jaar geleden begonnen doordat ik onze kinderen hun brieven op zolder terugvond en ik aan mijn kindertijd terugdacht. Hoe mooi die brieven wel waren met je weet wel … zo een brieven met engeltjes en kerstbomen en winterlandschappen, waarop dan zilveren glitters waren aangebracht …

Ik heb toen een ingeving gehad: waarom begin je geen nieuwjaarsbrieven te verzamelen?... En ja, zo is het allemaal begonnen, gelukkig heb ik een kamer waar ik mijn verzameling in een archiefkast kan plaatsen, netjes alles gerangschikt per jaar. Een goed gevoel bekruipt mij als ik al die mooie nieuwjaarsbrieven inkijk, want echt, bij die oude zitten er zeer veel juweeltjes.

1
Nieuwjaarsbrief 1959

In 2005 heeft mijn man een site voor mij gemaakt, omdat hij van mijn gezaag zou vanaf zijn.  "Tjà" en ik ben op die site bijzonder trots, zo kan ik iedereen daar voor een deel laten van meegenieten want dat vind ik zo fijn. Weet je, als ik een tentoonstelling hou met mijn nieuwjaarsbrieven, dan ben ik een gelukkig mens  als ik de mensen hun gezicht zie stralen, omdat ik hen weer eventjes naar hun jeugd kan terugbrengen. Zowel mannen als dames, van jongere senioren tot oudere, één smile tot achter hun oren en ik kom dan met een voldaan gevoel naar huis.

Ik … ik had nooit gedacht dat nieuwjaarsbrieven zoveel bijval zouden hebben. Gisteren, dinsdag de 18-de was er weer een tentoonstelling van de gepensioneerdenbond in Aspelare en dan nog één op 21 januari. Je ziet, ik verveel mij niet, heb soms tijd tekort om te doen wat ik graag doe, want niks "moet" nog ...

Ik hou van het leven en weet vriendschap te waarderen alsook eerlijkheid en respect. Ik weet ook dat ik zelf niet perfekt ben, ieder heeft zijn slechte eigenschappen en goede kantjes, dus daar hoor ik ook bij …

Mijn oprechte wensen van geluk en voorspoed in het jaar 2008!

Mijn blog:  https://blog.seniorennet.be/nieuwjaarsbrieven/

Website:    http://www.nieuwjaarsbrieven.be/

Op visite bij Madammeke: Ritje

07-11-2007

Eerst wil ik Madammeke bedanken dat ik bij haar op visite mag komen. Mijn naam is Rita (Ritje), en ik ben geboren op 5 januari 1952 in de hoofdstad van de Kempen, Turnhout. Ik ben gehuwd met Herman en hebben spijtig genoeg geen kinderen maar we hebben wel nog een poes, Lotje, die nu 17 jaar is. Kiri de dochterpoes ervan is een maand geleden ziek geworden en hebben we moeten laten inslapen op 15 jarige leeftijd, wat veel verdriet bracht.

Het leven heeft zijn ups en dawns maar ik ben toch een optimist die steeds weer het mooie in het leven zoekt. "La vita è bella".

Ik heb gewerkt tot mijn 50 jaar maar wegens rugklachten heb ik met veel spijt in het hart moeten stoppen. Toen ben ik in een grote leegte terecht gekomen, een zwart gat zoals ze dat zeggen. Altijd was ik onder de mensen geweest en van de ene dag op de andere viel alles weg. Een zware periode was dat.

Jaren voordien had mijn man al voorgesteld om een PC aan te schaffen maar ik vond het maar niks, ik wist zelfs niet hoe ik die aan moest zetten! Maar toen in die zwarte periode, zonder werk en te veel vrije tijd, begon ik er meer over na te denken. Misschien zou het mij een beetje kunnen afleiden ... Dus werd er een PC aangeschaft en ben ik alles zelf gaan ontdekken, zonder lessen te volgen. Ik verzeilde in een geheel nieuwe wereld!

Op een dag ontdekte ik SeniorenNet en ik maakte al vlug een blogje aan. Het was niet echt iets waar ik veel tijd aan besteedde, ik wist eigenlijk niet wat ik er mee aan moest. Door het blog kwam ik in contact met andere bloggers en al gauw kreeg ik met enkele een toffe mailvriendschap.
Eén van de eersten was Cooltje en zij liet mij echt het wereldje van de bloggers ontdekken, iets waar ik haar zeer dankbaar voor ben. Ik ging al snel eens naar een blogmeeting om te zien wie die andere bloggers waren. Er was als kers op de taart een spetterend optreden van Rude Roots, wow! Geweldig was het daar en ook de kennismaking met de andere bloggers was fijn.

Mijn blogje is uiteraard gewijd aan mijn grote passies. Ik ben een grote fan van Elvis en Me To You Tatty Teddy's. Verder ben ik dol op het maken van PowerPoints (PPS) en het bewerken van foto's met Paint Shop Pro (PSP).

Ook schenk ik veel aandacht aan mijn moeder die bijna 86 jaar is (spijtig genoeg dement). Ze verblijft in het rusthuis waar ik ook vrijwilligerswerk doe, een job waar je veel liefde en vriendschap voor terug krijgt.

Deze maand gingen we nog met de bewoners van het rusthuis naar de Beekse Bergen. Het doet zo een deugd die mensen nog eens te zien genieten op een uitje. Ik ben zeer fier op mijn mama, zij is mijn grote voorbeeld en dat kan je ook wel zien op deze foto die genomen is in de Beekse Bergen.

Mijn allergrootste hobby is echter reizen. Twee maanden per jaar zetten we de caravan in Luxemburg en Herman neemt dan zoveel mogelijk verlof op om dan met vrienden, veel ginder te zijn. Puur genieten is dat!

Ook gaan we ieder jaar naar het Spaanse Lloret De Mar. In hotel "Augusta Club" komen we nu al meer dan 10 jaar en we hopen dit nog heel lang te kunnen doen!

Dit is zo een beetje mijn leven in een notedop. Om nog meer over mij te weten te komen nodig ik de lezers uit op mijn blogje: https://blog.seniorennet.be/ritje/

Liefs, Ritje

Op visite: Mandy

10-10-2007

1947 ... Het was één van de strengste winters van de 20-ste eeuw. Het was zo koud, dat er zelfs ijsbergen op de Noordzeestranden lagen. Maar 1947 was vooral een jaar van economische opbouw. In dit jaar ben ik geboren, dus is het niet moeilijk uit te rekenen hoe oud of jong ik nu ben.

Het is mij een genoegen mij hier te kunnen voorstellen. Echt veel valt er echter over mijzelf niet te vertellen. Ik ben maar een "gewone" vrouw.Tja, mijn blognaam is "Mandy", genoemd naar de dochter van een vriendin. Ik ben half Oostenrijks – half Belgisch. Ik heb 2 kinderen – Mario en Peggy – die goed op hun pootjes zijn terechtgekomen en daar ben ik al heel blij mee. Drie kleinkinderen hebben ze mij geschonken: Sacha, Dagmar en Robbe, 3 heel leuke snuiters.

Eigenlijk heb ik of had ik alles om me gelukkig te voelen, maar ik bleef niet gespaard van een heel groot verdriet. Bijna 2,5 jaar geleden stierf mijn man plotseling aan een hartinfarct. En dan denk je dat je deze slag nooit meer te boven komt. Maar men zegt altijd: "het leven gaat verder", en zo is het.

Op een goede dag ben ik met "bloggen" begonnen. De computer kende ik al maar een eigen blog, dat was nog wat ànders. Beetje bij beetje en dankzij de heel goede leermeester "Fats", ben ik er in geslaagd een blog te onderhouden naar mijn mogelijkheden. Ik amuseer me à volonté. Wél loop ik niet elke dag de blogjes af: het is wel een stukje hobby, maar het mag bij mij géén fulltime-job worden.

Ik lees graag wat mensen willen vertellen en probeer daar op te reageren. Zélf schrijf ik soms een stukje. Verder hou ik van mooie foto’s die ik dan op mijn blogje zet. Ik hou ook veel van muziek. Mijn echte voorkeur gaat uit naar klassiek: Strauss bijvoorbeeld. Maar dat kunnen jullie wel begrijpen, gezien mijn afkomst natuurlijk maar ik hou ook van Tjaikowsky ... Een heel ander genre is de muziek van Monika Martin, ook daar kan ik volop van genieten. Ik heb al meerdere concerten van haar meegemaakt, ze heeft een heel mooie stem. Geen wonder dat zij in Oostenrijk en daarbuiten de "nachtegaal van Graz" wordt genoemd. Het rare is dat ik haar vroeger zelfs niet kende, maar door Fats te leren kennen, is dat wel degelijk veranderd.

En voor de bloggers die het nog niet wisten: de vonk sloeg over van computer tot computer en Staf (Fats) en ik zijn nu reeds 1 jaar een koppel. Waar SeniorenNet al niet goed voor is! Wij zijn 2 gelukkige mensen die heel veel van Oostenrijk houden. Jullie moeten zeker mijn blogje hierover eens bezoeken! https://blog.seniorennet.be/osterreich

Wij proberen minstens 3 maal per jaar Oostenrijk te bezoeken. Daar hoort ook zeker wintersport bij. Verder kan je me veel in de tuin vinden. Ik hou van bloemen. De roos is mijn lievelingsbloem. Ook een strakke tuin met buxus vind ik mooi. De vijver brengt mij tot rust, vooral als een kikker zit te kwaken aan de rand, tussen het groen. Ik kan er écht van genieten, met een goed boek ...  Maar vaker is het werken geblazen in de tuin, geen erg, ook dat vind ik heel ontspannend.

Duckske
En dan is er Duckske, een 3-jarige Yorkshire Terrier. Een echte Robbedoes, maar heel lief en aanhankelijk. Overal waar ik ga, is hij van de partij, dus ook wanneer ik op verlof ga. Alleen in september ll. is hij voor de eerste keer op hondenhotel geweest. Daar was hij een echte Don Juan: Duckske is een reu en er waren ook jonge vrouwtjes gelogeerd! Die kropen echt overal weg tussen de struiken als hij buitenkwam: teveel is teveel!!! Zo een 4 à 5 keer per jaar gaat hij naar het kapsalon. Hij heeft een coupe die gemakkelijk te onderhouden is. Hij is echt géén salonhondje.

Mode & Beauty
Ik gebruik reeds jaren de verzorgingsproducten van Dior en ben er zeer tevreden over. Overdag loop ik zelden met make-up, maar lipstick heb ik bijna altijd op; zonder kan ik echt niet. Ik heb ook zo mijn favoriete geuren: Chanel 19, Angel van Thierry Mugler en Jean-Louis Scherrer. Ik gebruik ze naargelang mijn stemming. Mij kledij is afwisselend sportief en stijlvol.

Bedankt, Madammeke, dat je mij uitnodigde om mij voor te stellen. Uiteindelijk had ik toch meer te vertellen dan ik eerst verwachtte!!

https://blog.seniorennet.be/mandysblog/

Op visite: William Roelens van "Het bierblog!

25-09-2007

Toen ze het me deze week vroeg dacht ik: "Waarom niet?". Ik word tenslotte niet elke dag door een klasse dame uitgenodigd.  Het is dus voor mij een grote eer hier te mogen zijn.

Dat het over het algemeen dames zijn die hier over de vloer komen dat overweldigd me helemaal niet. Au contraire (zouden ze in het Kortrijkse zeggen)! Ik ga iedere week de donderdag als enige man tussen een 40-tal vrouwen zitten, namelijk bij de Weight Watchers. Ik verdedig immers al bijna drie jaar mijn 40 kg die ik ben afgevallen sedert mijn op pensioenstelling bij de NMBS.
 
Mag ik me even voorstellen? Mijn naam is William Roelens. Op 17 december 2007 word ik precies 21.170 dagen jong.

De zytholoog altijd met pen en papieren een biertje.
Hier in de "Vierpot" in Boegschepe.

Ik ben al 34 jaar gelukkig gehuwd met Myriam De Vos (beter gekend als Voske).

Voske en ik op het weekend van "Het goede doel".

Ik heb een dochter, Stephanie (33 jaar). Samen met mijn schoonzoon Jacky heeft ze twee schatten van kinderen op de wereld gebracht. Namelijk Mauro die momenteel 3 jaar is en Stafke die op 19 mei 2008 één jaartje wordt. We wonen in de vlassersgemeente Gullegem (deelgemeente van Wevelgem), dicht bij Kortrijk.

Stafke

Ik ben in blogmiddens beter gekend als "William De Zytholoog". Dit Griekse woord staat niet voor één of ander natuurkundige die zich bezig houdt met een bepaalde insectensoort. Neen, zoals Oenoloog staat voor wijnkunde of wijnkennis staat Zytholoog voor iemand die kennis heeft van bier. Zeg maar bierproever. Zoals u dus uit het bovenstaande kunt afleiden is bier proeven (met de nadruk op proeven en niet op drinken) mijn grote passie.

Met mijn Bierblog wil ik de lezers(essen) via mooie foto’s en een smakelijke beschrijving duidelijk maken dat er in België nog andere lekkere biertjes zijn dan bv het publiciteitsgeile Leffe. Het is de bedoeling niet om mensen aan te sporen tot drinken. Neen, integendeel, maar om ze te laten proeven en te laten genieten van een heerlijk streekbiertje van een kleine artisanale brouwerij.

Met HOP hebben we niets voor niet het woord POG in het leven geroepen. HOP staat voor Heerlijk Objectief Proeven (een vereniging waar ik webmaster en communicatieverantwoordelijke voor internet ben).

POG betekent ... Proeven, Ontdekken en Genieten.

Lekkere biertjes beschrijf en fotografeer ik daar waar ik ze gedegusteert heb. Ook brouwerijen, bierfestivals, cafeetjes, bruine kroegen, trendy zaken enz., gekoppeld aan toeristische bezienswaardigheden bespreek ik op mijn Bierblog. Ik ben dan altijd gelukkig dat er lezers mij een mailtje sturen met de melding dat ze een taverne bezocht hebben die ik nog op mijn bierblog besproken heb. Ook cafébazen komen dan eens af en zeggen: "William er is hier iemand geweest die uw blog gelezen heeft".

Naast Bierproeven is Fotografie een tweede passie. Deze koppel ik aan mijn bierreizen door kroegenland.

In mijn tweede blog "zwart wit in de brouwerij" probeer ik brouwers, biertjes, cafeetjes en stamgasten een artistiek tintje te geven. Deze blog bestaat enkel uit zwart-wit foto’s en gedichten over bier. Zo heb ik van verschillende mensen een paar bier gedichten gekregen (zoals van blogster Ambrosia). Vooral de toelating van de bekende Nederlandse dichteres Sylvia Hubers om een gedicht van haar te mogen publiceren deed me enorm plezier. Ze was zo onder de indruk van mijn zwart-wit blogje dat ze onmiddellijk een link gelegd heeft.

Voske mijn levensgezellin is overal met me mee. Ze is ook Zythologe. De naam Voske heeft zo een eigen leven gaan leiden zodat niemand nog haar meer aanspreekt als Myriam maar als "Voske". Bier wordt niet gebrouwen voor mannen alleen. Ook vrouwen kunnen best genieten van een goed glaasje gerstenat.

De tendens is nu dat het bier net als wijn wordt geserveerd in een grote fles, al dan niet koelend in een ijsemmer. Het bier wordt geschonken in sierlijke proefglaasjes. Daarbij "Food-Pairing". Dit is nu het nieuwe woord en betekent: filosofie van culinair genieten. Bier is een feestelijke drank, die zich uitstekend laat combineren bij allerlei fijne gerechten.

Food pairing: Creoolse Scampi's met Timmermans witbier.

Wat kledij betreft hou ik het op klassiek. Meestal jeans en katoenen hemden en broeken. De keren dat ik een T-shirt draag is wanneer ik een bierfestival (let op, geen bierfeest!) bezoek. Dan durf ik de shirt van de club aantrekken of een exclusieve biershirt zoals deze op de foto met Voske. Deze T-shirt is een collectorsitem. Hij is getekend door de Amerikaanse striptekenaar Bill Coleman.

Naast mijn beide bierblogs heb ik er in feite nog eentje: De Belgische Bierviltjes Blog. Tevens geef ik wekelijks op Internet "de Belgische Bierviltjeskrant" uit. Ook wekelijks "het Hoppenieuws" (zeg maar biernieuws).

Ik ben beheerder op Internet van

Mag ik Madammeke bedanken omdat ze me de kans heeft gegeven om me eens voor te stellen aan haar grote blogpubliek. Bloggers zijn creatieve mensen. Mensen die iets te vertellen hebben. Over hun gezin, hobby, lievelingsdier, enz… Elk blog is gemaakt volgens eigen ritme, kunnen en smaak. Daarom heb ik respect voor alle bloggers op ons geliefd SeniorenNet. Bedankt Sjoeke.

Ik wil nog afsluiten met een vraag: Wanneer u op mijn bierblog vertoeft en een streekbiertje uit de koelkast haalt, wil u dan zo vriendelijk zijn om de deur te sluiten? Dank u.

Schuimende biergroeten van William De Zytholoog

https://blog.seniorennet.be/bierblog/

http://www.bloggen.be/zwart_wit_in_de_brouwerij/

http://www.bloggen.be/bierviltjes/



Samenstelling en vormgeving: Sjoeke & Viva


Een visite gemist?
https://blog.seniorennet.be/bloggers/

28-08-2007

Op visite: Annechiena ...

Mijn naam is Anita Smit. Ik ben geboren op 23-09-1946 in Stadskanaal (provincie Groningen, Nederland).
Ik heb twee broers, respectievelijk 76 en 65 jaar en een overleden zusje. Haar naam was Annechiena en naar haar heb ik mijn blog genoemd ...

Ik heb twee zonen, Eric van 39 en Michel van 36. Mijn partner noemt Jacques. Verder bestaat mijn gezinnetje uit twee lieve honden, Pascal en Sita, een cavia, een parkietje en een goudvis. Buiten hebben we nog een paar geitjes lopen, alsook eenden, een oude gans en twee paardjes ... Welcome to my world.

Animaties van  Pascal & Sita door Corry.

Mijn vader werkte bij de spoorwegen en daardoor moesten we vaak verhuizen. Voor een kind is dat niet zo leuk. Steeds weer je vriendjes achterlaten, van school veranderen ... Ik heb de lager middelbare school afgemaakt en ben op mijn zestiende gaan werken op een  ... accountantskantoor. Ik verveelde mij daar dood en toen ik 18 was kon ik gaan werken in een aardappelmeel fabriek in het laboratorium en later in het analytisch lab. Daar leerde ik mijn eerste man kennen, hij was er de bedrijfsleider. In 1967 trouwden we en kregen onze 2 zonen. Eigenlijk was ik toen best gelukkig en tevreden ...

Mijn toenmalige echtgenoot was ook nogal avontuurlijk ingesteld en in navolging van mijn jeugd ben ik ook tijdens mijn eerste huwelijk vaak verhuist. Zo woonden wij van 1973 tot 1975 in België en verhuisden toen weer naar het westen van Nederland, in 1978 weer naar het noorden. Daarna zijn we in Noord Brabant gaan wonen en daar liep het mis met ons huwelijk en zijn we uiteindelijk gescheiden ...
 

Erik mijn oudste zoon met zijn vriendin

Michel, mijn jongste zoon achter het controlepaneel van zijn geliefde radio station: www.radiohitec.nl 

Ik hoop mijn kids goede normen en waarden bijgebracht te hebben die ze als mens moeten weten en ik ben er haast zeker van dat me dat toch aardig gelukt is want het zijn een paar goede knullen/mannen geworden waar ik als moeder uitermate trots op ben ...

Zeventien jaar geleden werd Jacques mijn nieuwe partner. Wij wonen nog steeds in Noord Brabant hoewel ik in m'n hart vaak verlang naar Groningen.
Kleinkinderen heb ik zelf (nog) niet. Wel heeft Jacques een lieve kleindochter, een echt schatje!!

Hobby's

Vroeger had ik vele hobby's: badminton, tennis en fitness. Helaas is dat verleden tijd. Negen jaar geleden kreeg ik fybromyalgie en M.E. ... Maar geen nood, er zijn nog zovele andere dingen waar ik plezier in vind! Ik ben gek op lezen en ... muziek. Ik kan daar echt niet genoeg van krijgen! Ik hou zelfs van dance/trance van o.a. DJ Tiësto en Armin Van Buuren. Andere favorieten zijn Enigma en Era ... Ik schijn een vreemde smaak in muziek te hebben, dat wordt mij weleens gezegd ... wel nu, dat past dan goed bij mij want ik hou nu eenmaal van "vreemde" dingen ...
 

Toen, zo een 2,5 jaar geleden, ontdekte ik de wereld van PC en internet .... Mijn zoons zeiden: "Ma, dat lukt je nooit." Tja, zo iets moet je tegen mij dus niet zeggen want dat werkt averrechts!

Ik begon er dus gewoon aan, volgde een korte basiscursus bij de ouderenbond. Ik had thuis echter geen PC, dus vergat ik alles wat ik geleerd had al gauw ...
Mijn zoons hebben toen een allegaartje in elkaar gestoken met in hun achterhoofd: "ons ma houdt dat toch niet lang vol". Bijna kregen ze nog gelijk ook want dat doelloos surfen op het internet begon me al gauw te vervelen.

Maar toen ontdekte ik SeniorenNet en de blogwereld!
Ik weet nog goed dat ik de eerste avond uren bezig was met mij te registreren en zo, geen benul van iets. Maar de aanhouder wint en nu ben ik hardstikke trots op mijn blogje! Met de hulp van een paar blogmaatjes groeide het uit tot een mooie space.

" EEN DARK FANTASY BLOG "

Een thema voor mijn blog was al vlug gevonden ... Ik ben namelijk gek op Dark Fantasy, Science Fiction, het paranormale, reïncarnatie, etc ... Een enge spookfilm is voor mij puur genieten!

Maar ook andere zaken boeien mij heel erg, zoals hoe het er in de wereld aan toegaat, discussies over de meest uiteenlopende onderwerpen, ik ben nieuwsgierig en leergierig. Eigenlijk ga ik naar mijn mening niet lang genoeg op deze wereld vertoeven, ik zou het zo graag willen blijven volgen hoe het verder zal verlopen ... Ik zou willen weten of het goed zal gaan met m'n beide zonen en hun eventuele kinderen, ik zou eigenlijk vanaf een wolkje alles willen blijven volgen ...

Mode en beauty ...

Ik hou van aparte en opvallende kleding en lekker fel gekleurd haar. Op dit moment ben ik oranje-rood. Toch ben ik alleen wat kleding en m'n haar betreft nogal extreem en extrovert naar buiten toe maar qua persoonlijkheid ben ik toch meer introvert. Ik ben altijd vrij stil en val niet op door b.v. druk praten e.d. ... Er zal wellicht een radertje boven in m'n hersens los zitten denk ik. Ik ben namelijk een heel tegenstrijdig mens ... Als ik met vriendinnen ben zal ik veel losser zijn, helemaal mezelf.

Mijn kledingstijl? Mocht ik nog jong zijn dan zou ik Gothic kleding leuk hebben gevonden. Niet het extreme, maar toch lekker zwart en met kruizen. Vind ik nog leuk trouwens ...

Ik wil kleding dragen waar niet iedereen mee loopt maar dat wordt wel moeilijker als je niet meer van de jongste bent. De laatste jaren ben ik ook flink aangekomen en dat maakt het nog eens moeilijker is om iets aparts te vinden.

Maar toch probeer ik er op mijn manier een eigen cachet aan te geven door grote oorbellen, ringen en/of andere grote sierraden te dragen. Geen goud ... wel zilver of andere soorten aparte juwelen.

Ik geef niet om merkkleding, ik zoek gewoon iets wat ik leuk vind en probeer creatief te zijn. Ik ben ook een horloge-, tassen-, schoenen- en sierradenfreak ... Dan ben ik net een ekster en daarom ga ik ook niet te vaak shoppen ... begrijp je?

En Madammeke ... mijn verhaal heeft je toch geen hartklachten bezorgt zoals je dat zo mooi omschreef in mijn gastenboek?

Ik heb het zeer rustig gehouden maar ik wil mijn verhaal toch graag afsluiten met een giga grote, zwarte draak, die jullie vriendelijk toelacht. En uiteraard wil ik Madammeke hartelijk bedanken voor haar gastvrijheid.

 

Op mijn blogje, waar men zich zeker niet verveelt, zijn jullie altijd welkom!!

https://blog.seniorennet.be/annechiens_mythische_plaatjes/

Ik voel me vereerd dat ik hier een stukje mag schrijven over mijzelf, Jenny-Speelster. Ondanks het feit dat mijn pad niet altijd over rozen ging, ben ik een gelukkige vrouw die vrij in het leven staat.

55 Jaar geleden werd ik geboren in Den Helder (Kop van Noord Holland) en daar woon ik nog steeds. Voor mij is  dit het mooiste plekje op aarde. Zee, bos, duinen, weiden, bloembollenvelden, parken. Ik hou zo van die prachtige natuur! Dit is Nederland in het klein. Tegenwoordig vier ik dan ook elke dag wel een paar uur vakantie, in en om het huis en in de omgeving.

Op deze luchtfoto zie je de streek van Den Helder uit de lucht en ik gaf ook aan waar ik woon.

Ik heb een fijne jeugd gehad met zeer liefdevolle ouders. Mijn schooltijd was niet zo prettig, vooral door mijn verlegenheid maar dat werd thuis ruimschoots goedgemaakt. Ik heb dierbare herinneringen aan de vakanties die ik mocht doorbrengen bij Opa en Oma. Mijn vader bracht me daar met de fiets naartoe, 60 km ver en de arme man moest dan ook nog helemaal terug! 

Ik wilde graag coupeuse worden en ging naar de huishoudschool maar het leven zou een hele andere wending krijgen ...

Op 16- jarige leeftijd ging ik werken bij Albert Heijn. Toen ik 18 was ben ik bij V & D  (Vroom & Dreesman, een warenhuisconcern) gaan werken. Dat heb ik 7 jaar gedaan.

Eén van mijn hobby's was (en is nog steeds) wandelen en tijdens de Nachtwandeltocht in Alkmaar, Den helder kwam ik een leuke jonge man tegen! Dat was in 1974.

Intussen ben ik al bijna 31 jaar met Jan getrouwd. We hebben 2 kinderen gekregen, een meisje, Saskia en een jongen, Jeroen. Onze dochter kreeg een ongeneeslijke heupziekte. Onze zoon heeft ADHD en botproblemen. Mijn man heeft OPS en werd dementerend op jonge leeftijd. Hij was nog maar 43 toen de symptomen begonnen. Het bleek OPS te zijn (Organisch Psychosyndroom door Solventen). Wisten wij toen veel wat dit juist inhield ... Nu weten we het wel ... OPS gaat dus nooit meer over en zijn klachten verergeren nog steeds. Hij is nu 60.

Ondanks al deze tegenslagen sta ik heel blijmoedig in het leven. Het is maar net hoe je met alles omgaat. Vele van mijn gedichten gaan over mijn gevoel en ontstaan spontaan. Spontaniteit die ik nu daaglijks moet missen van degene waar ik, ooh, zo heel veel van hou.

Mijn dochter, Saskia 

Ik heb een paar grote passies en de grootste is wel mijn accordeon.
Daar ik een links-rechts stoornis heb was het moeilijk voor mij om het instrument te leren bespelen. Maar door mijn doorzettingsvermogen, sterke wilskracht en concentratie, kan ik menigeen verblijden met een mooi stukje muziek. Geregeld word ik uitgenodigd om te komen spelen. Dit wordt zeer gewaardeerd. Ik speel altijd met klavier én bassen. Ik ben lid van een muziekgezelschap en verzorg de achtergrondmuziek. Ik heb ook  in een volksdansgroep gespeeld (zie foto onder). Het kostuum dat ik hier draag  heb ik zelf gemaakt en ik gebruik het nog steeds voor mijn "officiële" optredens.

Zo zie je maar: mijn naaistersopleiding komt toch nog goed van pas!

Zoals jullie op de foto kunnen zien speel ik van partituur. Wat niet te koop is schrijf ik zelf in een toonaard die voor mij makkelijk te spelen is. Zo heb ik o.a. "The Second Wals" en een paar nummers van Johan Strauss op papier gezet.

Ik ben op mijn 10-de begonnen met accordeon spelen. Het instrument dat ik nu heb is mijn 3-de en wellicht ook laatste. De klank is zo warm en helder. Handgemaakt, een topper waar ik echt met plezier op speel. Ik ben ook heel dankbaar dat mijn man het toendertijd wilde aanschaffen. Ook hij luistert soms met tranen in de ogen naar zijn lievelingsmuziek die ik voor hem vertolk. Om een stukje van mijn muziek te beluisteren: KLIK HIER

De PC is mijn moderne hobby waar ik mijn ziel en zaligheid in kwijt kan, met vormen, kleuren en woorden. Een paar jaar geleden maakte ik bij SeniorenNet een blogje aan. Ik plaatste hierop mijn eigen gedichten en bewerkingen en vond er veel vreugde in. Onlangs ben ik ook een blog begonnen over de ziekte van mijn man: OPS.

Ik ben zeer creatief en heel breed georiënteerd. Met weinig middelen iets moois maken is nog altijd een uitdaging. Zo ben ik onlangs met kunstschilderen begonnen. Hieronder mijn eerste schilderijtje met waterverf (acryl).

"Rots in de branding"  ...
en dat slaat helemaal op mij zei iemand.
Dit was twee uurtjes werk.

Iets meer over mode en beauty ...

Mijn hele leven kamp ik al met een huidziekte "constitioneel eczeem". Make-up is voor mij dus uitgesloten. Puur natuur dus. Ook mijn haar heeft nog nooit een kleurtje gekregen en dat is ook nog niet nodig, ondanks mijn 55 lentes is de tint nog mooi, al met een beetje grijs maar toch vraagt men mij wel eens uit welk potje mijn haarkleur komt.

In het verleden maakte ik veel kleding zelf. Voor de kinderen heb ik vaak gebreid en gehaakt. Zelf heb

Vaak heb ik herenschoenen aan met mijn schoenmaat 43. Ik heb maar één lange broek en die draag ik alleen op het concert van de accordeonvereniging. Daarmee is alles over dit onderwerp zowat gezegd.

Kracht

De één haalt kracht uit een spreuk
de ander haalt kracht uit een gebed
Mijn kracht komt voort uit muziek
waar ik me helemaal in verzinken kan

Vooral symphonische muziek met een verhaal
zoals de Moldau van Smetena
Van druppel tot rivier uitstromend in zee
dat is wel mijn dierbaarste stuk muziek

Zo zijn er meer stukken
die me uit diepe putten tilt
Waar ik heel blij van wordt
ik krijg veel kracht van die muziek

Een klein thema speel ik wel eens zelf
vroeg eens iemand aan mij :
"Hoe heet dat stuk
mijn moeder wil dat op haar uitvaart horen"

Dankbaar was die familie
de kracht van die muziek
Het verhaal wat er achter zit
geeft kracht en emotie

Zo voel ik dat ook
muziek is gevoel en emotie
Dat geeft kracht
aan het leven

Speelster

Dit is beknopt mijn verhaal,  de rest is in details te lezen op mijn blogs. Hartelijk welkom.

Groetjes en veel liefs van Jenny/Speelster
(op blog OPS ben ik Jantien)

https://blog.seniorennet.be/speelster/

https://blog.seniorennet.be/ops/

Vandaag geef ik een bloempje aan Hotlips!

Met veel plezier zet ik deze dame in het zonnetje deze week!

Ik leerde haar blog's al een paar jaar geleden kennen, als sensueel, humoristich en WAUW, zo sexy!! Wie was die intrigerende vrouw achter dat blog? Wel, daar ben ik nog steeds niet helemaal achter gekomen! Dat zij een lieverd is en dat zij een hoog humor gehalte heeft ..., ja dat weet ik ... maar verder?? Dus nu sta ik hier mooi voor schut! Lips, wat doe jij mij aan?

Lipske startte al diverse blogjes op, elk jaargetijde een ander, zoals met Sinterklaas, Pasen, Kerstmis, zomer, winter ... En steeds staat iedereen met grote ogen te kijken en zich af te vragen waar ze de inspiratie vindt. Soms dacht ik wel eens jaloers: "waarom kon ik daar nu niet opkomen", hihi! ... Ook haar nieuwste blog draagt weer een originele naam:

"Tips van tante Lips"

Geef toe ... dit is nu echt iets dat bij haar past! En de tips zijn echt heel interessant!! Neem bijvoorbeeld "snelle make-up in 1 minuut". Nu moeten jullie maar eens proberen om er in één minuut uit te zien als een diva ... Wel lees de tips van tante Lips! Maar ook diverse andere onderwerpen worden aangeboord ... Tien tips om te gaan shoppen met je vrouw! Mannen, om je kreupel te lachen!  

Ga dus zeker de tips van ons Lips lezen! Vergeet je zakdoek niet mee te nemen om je tranen van het lachen af te vegen en kom A.U.B. niet klagen hier bij mij omdat jij je verslikt hebt!    

Lipske, bedankt om de blogwereld op te vrolijken met jouw leuke, spannende en opwindende blogs!! 

https://blog.seniorennet.be/tipsvantantelips/

https://blog.seniorennet.be/hotlips1/