Naar de inhoud

.


help-computer.jpg
akke.beakke.be

Archief

Tagged

Als je zoals ik "getagged" bent,onderstaande vragen copiëren
en met je eigen antwoorden ingevuld op je blog zetten.

Okee, daar gaan we :

Vier baantjes die je in je leven hebt gehad:

· sociale sector
( nog altijd )

Vier films die je niet vaak genoeg kunt zien:


· Gejaagd door de wind

· Rose Bud

· Psycho

· The Birds

Vier plaatsen waar je gewoond hebt:

· Brasschaat (Kaart)

· Brasschaat (centrum)

· Antwerpen

. Hoboken ( in de nabije toekomst)

Vier televisie programma's waar je graag naar kijkt:

· Spoorloos

. Rayman Laat

. Interieurfacelift met Debbie Travis

. De Rechtvaardige Rechters

Vier plaatsen waar je op vakantie ging:

· Oostende

· Amerika

· Griekenland

· Zuid Afrika

Vier website's die je dagelijks bezoekt:

· Wikepedia

· www.antwerpen.be

· http://nl.wikipedia.org/wiki/Hoofdpagina

· http://www.hoorspelweb.nl/

Vier dingen die je graag eet:

· chocolade

· paprikachips

· appelgozetten

· Engelse drop

Vier plaatsen waar je liever bent dan nu:

· in ons nieuwe huisje

· een Grieks terrasje in de zon

· de zoo van Antwerpen

· aan zee

Vier bloggers die je gaat taggen:

. Sien

.Lange Lou

. Redpoppy

. Ribbedebie

 

Groetjes,

 

Geschreven door Bomma om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

DE BLAUWBILGORGEL

                                              Gedichtendag 26 januari 2006





van en voorgedragen door C. Buddingh

DE BLAUWBILGORGEL

Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,
Dan lig ik languit in de zon
en knoester met mijn knezidon.
Rabon! Rabon! Rabon!

Ik ben de blauwbilgorgel,
Eens sterf ik aan de schorgel,
En schrompel als een kriks ineen
En wordt een blauwe kiezelsteen.
Ga heen! Ga heen! Ga heen!

C .Buddingh'
Uit: Gedichten 1938/1970. De Bezige Bij, Amsterdam, 1971



Geschreven door Bomma om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Tierenteynse mosterd

Naast auteur van bekende romans zoals “Villa des roses”

werkte Willem Elsschot ook als reclamemaker.
Tussen 1949 en 1959 schreef hij 9 mosterdverzen.





De armste man en de rijkste vent
zijn zonder mosterd niet content

Het beste eten is zonder smaak,
maar met mosterd is het een andere zaak
als het er is, mijn beste vriend,
die waarlijk de naam van mosterd verdient.

En onder ons gezegd en gezwegen,
ga langs grote en kleine wegen,
ge vindt er maar één in héél het land
die echt van mostaard, heeft verstand.

Hoe hij het doet is niet geweten,
maar men proeft het dadelijk bij het eten.
“ Wat zegt gij vriend ? Wie mag dat zijn?
“Weet gij het niet ? gij stom konijn ?”

Hij is bekend bij groot en klein
en woont in Gent op ’t Bisschop Seghersplein.
Zijn naam is Tierenteyn Ferdinand.

Wacht geen dag, word direct zijn klant,
Moge hij ons zijn hele leven
Den mostaardzegen blijven geven.


                                                                                                        Willem Elsschot


Geen MOSTAARD is zoo fijn
als die van FERDINAND TIERENTEYN 
Alle lekkerbekken weten :
er is geen smakelijk eten
als er geen mostaard wordt bijgedaan
Dan pas is men voldaan 
Maar wat ik U nog zeggen wil :
in mostaard is er veel verschil.
Die van Tierenteyn FERDINAND
is de beste van heel het land.

                                                                                                                     Willem Elsschot




link naar Tierenteynse mosterd  

Geschreven door Bomma om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht



Volgens Bompa heb ik nogal rare en vreemde eetgewoontes,

en misschien is dat wel zo.

En zo kan het gebeuren dat ik wel eens 2 aparte potjes
klaarmaak,
ieder zijn zin.

Ik lust bv. heel graag beuling met appelmoes maar noch

Bompa of de dochter heb ik daar ooit mee kunnen verleiden,

maar toen m’n kleinzoon eens een stukje proefde was hij daar

direct zo op verlekkerd dat hij nu bijna iedere week
beuling wil komen eten.

 

Ik ga hier nu geen kookrubriek beginnen,

maar wil toch enkele lekkere hapjes doorgeven

waar ik echt van kan genieten en nooit nee tegen zeg,

maar die ik meestal wel alleen moet opeten.

Besmeer en witte boterham met echte boter

en leg daarop een dikke laag goed gerijpte echte “Brusselse kaas”.

dan neem je een kop straffe koffie en doe daar 2 suikerklontjes in

sop dan de boterham voor elke beet in de koffie.

 

Wedden dat je er nog eentje klaarmaakt ????







"Gezoden worst" (een soort kleine witte worstjes in aspic)

Warm de worst op en eet met een snee bruin brood (soppen in de saus)
en Tierenteynse mosterd.


dit is trouwens een echte Antwerpse specialiteit,
je kan het gaan eten in het oudste cafe van Antwerpen
de Quinten Matsys


Smakelijk,


 
Geschreven door Bomma om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Kamperen



Bij het opruimen en rommelen (wegens verhuis)
kom ik aan de dozen vol foto’s van onze kampeervakanties,
en één van die vakanties vergeten we zeker nooit.

Kautenbach1.jpg kautenbach2.jpg kautenbach3.jpg
kautenbach5.jpg

Paaszondag 15 april 1990

Naar jaarlijkse gewoonte trekken we met Pasen eropuit met de tent,
en dit jaar was de bestemming Kautenbach.
Wanneer we ‘s morgens thuis wakker worden ziet het weer er niet zo goed uit,
vlug even bellen naar 1709 voor het weerbericht
“Sneeuw en hagel in de Ardennen en Luxemburg”

Wat gaan we doen ?? kamperen of toch maar thuisblijven,
dochterlief besluit om met haar neef mee te gaan naar SunParcks,
en na nog een telefoontje naar de camping waar we als antwoord krijgen
” Slecht weer, maar de camping staat wel bijna vol”
beslissen Bompa en Bomma om toch maar te gaan.

Onderweg worden we getrakteerd op hagel, regen,sneeuw
en even komt de gedachte op om ook maar richting SunP te volgen,
maar we rijden dan toch maar verder richting Luxemburg.

En ja, als we rond 13 uur arriveren schijnt de zon,
en de camping staat inderdaad praktisch helemaal vol,
we krijgen helemaal achteraan een plaatsje toegewezen,
goed zo, geen passage en mooi zicht op de Clerve.

Nu vlug de tent opzetten, zorgen voor een potje lekkere koffie,
en net als alles klaar is begint het vreselijk hard te regenen.
De avond brengen we door aan de open haard
in de kantine van de camping en na een tas warme choco
spurten we door regen en hagel naar de tent.
De volgende morgen worden we wakker van de kou
en als we ons hoofd buitensteken zien we dat er al veel kampeerders opkramen,
ze waren er enkel omdat er dat weekend een kanowedstrijd was.

Op dinsdag stonden we nog helemaal alleen met onze tent op de camping,
en aan overkant van de Clerve nog wel enkele caravankampeerders.
Het weer blijft slecht de volgende dagen, en nadat we iedere dag beginnen
met een stevig ontbijt maken we goed ingepakt een flinke wandeling,
en maken nog enkele tripjes in de buurt met de auto.

Ook even langs mijn broers die wat verder in Herbeumont kamperen
en langs Pa en Ma in Weiswampach ( die logeerden wel in een caravan).
Intussen kleden we ons ’s avonds voor het slapengaan niet meer om,
maar doen we alle kleding aan die we bij hebben, inclusief sjaal, muts, handschoenen
en gaan zo in de slaapzak en op ons matje liggen.

Vrijdag 18 april.

De tent is doornat en het ziet er echt niet naar uit dat de zon vandaag gaat schijnen
we pakken de tent dan maar nat in om ze thuis in de garage te laten opdrogen.
Als we dan eindelijk willen vertrekken raken we ook nog vast in de modder
en moet de campingbeheerder er ons komen uittrekken met een tractor.
Maar ondanks het slechte weer geven we het kamperen niet op
en doen we een omweggetje langs La Roche om alvast een plaatsje te gaan
reserveren voor het volgende lange weekend in Mei.

We gaan nog altijd op vakantie rond Pasen,
maar de laatste jaren nemen we het vliegtuig richting zon,
en kamperen doen we alleen nog in de zomermaanden,
ergens op een warm plekje in het zuiden.


Geschreven door Bomma om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Ten huize van...

Er zijn zo nog van die zekerheden in het leven,
en ondanks dat we weer een nieuw jaar zijn gestart,
met of zonder goede voornemens,
verloopt ook de éérste dag van dit jaar zoals altijd
ten huize van Bomma en dit al jaren lang.

Opstaan,afhankelijk van het uur dat we vanmorgen
in bed zijn geduikeld,manlief naar de bakker
voor pistoletjes en koffiekoeken,
en terwijl we dan smikkelen van een
pistolet met bruine suiker,
genieten van het Nieuwjaarsconcert.

Na de walsjes, polka’s brengt de Radetsky mars
ons weer terug tot leven en zappen we naar een zender
waar het schansspringen in Garmisch-Partenkirchen
nog wordt uitgezonden.

Ondertussen hebben we ons al in de zetel genesteld
met een tasje koffie en zijn de koffiekoeken aan de beurt.

En waar tot voor enkele jaren de dochter deze dag begon
met haar nieuwjaarsbrief is het nu de kleinzoon
die hem afsluit met zijn nieuwjaarswensen.

Eigenlijk is dit al vele jaren hetzelfde ritueel,
want ook vroeger thuis verliep de éérste dag zo,
alleen waren het dan( naargelang het jaar)vijf kinderen
die hun brief moesten voorlezen.

Mijn pa zette dan altijd de tape recorder klaar,
want al die briefjes moesten toch bewaard worden
voor het nageslacht,maar dat betekende dus ook
dat we onze brief soms enkele malen opnieuw
moesten voorlezen want na het beluisteren van die tape
was er altijd wel een kuch of een ander geluidje dat stoorde.

Als alles dan eindelijk op band stond gingen we ook
nog eens de oude brieven beluisteren.


De banden zijn in de loop der jaren zoveel beluisterd
dat ze nu enkel nog een krakend geluid voortbrengen
op een krakkemikkig toestel,

maar de herinneringen zijn onuitwisbaar,
die komen ieder jaar vanzelf weer boven……






p22423.jpg



Geschreven door Bomma om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van .

↑ Terug naar de berichten