Na dagen van strijd en hoop en is hij vandaag in zijn slaap gegaan ....


Tot het laatste moment zo positief.
Veel respect voor zijn manier van 'zijn'.
De spil in onze familie .. we missen hem.
Voor altijd bij ons ..


                                            


Laatste groet op dinsdag 29 augustus
19:00 - 19:30
Uitvaartcentrum Quirijnen
Augustijnslei 58  Brasschaat


Afscheid op woensdag 30 augustus
10:00
Onze-Lieve-Vrouw-van-Smarten Kerk
Maantjessteenweg  Merksem

Vrijdag 18 aug

9uur23 1^ste stoelgang. Geweldig.

10uur12: Babette belde maar omdat ik hevige drang had hing ik haar op voor de 2^de stoelgang.

Ik denk dat het rond 10uur30 was dat Babette opnieuw belde. Tegelijkertijd begonnen Rita en Ellen mij te wassen Zij hebben mij grondig gewassen. Als het tijd was om mijn bed te verschonen, had ik zelf  gekozen om uit bed te komen. Net toen zij bezig waren mij uit bed naar de stoel te takelen., kwam Dr. Van Thielen mijn kamer binnen. Hij was duidelijk verbaasd mij rechtop en uit bed te zien. Hij vond dat mijn maagzonde eruit mocht en hij vond ook dat de epidurale pijnstiller eruit mocht. Dus weg met die boel. Een hele opluchting. Hij zei ook dat ik langzaam wat mocht gaan eten en drinken. Rita zorgde meteen voor een Nutri Drink. Dat moet zacht en voedzaam zijn.

Terwijl ik op de stoel zat, moest ik weer vragen voor een bedpan. En ja hoor, voor de 3^de keer vandaag, stoelgang.

Daarna liep het wat minder. Kreeg meer pijn in mijn rug en ook mijn maagwonde liet van zich horen. S`avonds beterde het niet. Het deed zelfs te veel pijn om te internetten.

Omdat ik s`nachts weer niet al te best had geslapen, heb ik s`morgens mijn slaap ingehaald.

Tijdens het bezoekuur kwamen Margriet en Babette van 14u00 tot 14u45, Dan gingen zij even boodschappen doen. Om 15uur dook Bruno, een goede vriend van onze Christiaan, op. Hij bleef best lang maar toen Dirk Verheijke eraan kwam om 16u10 was Bruno al weg. Om 16u30 kwamen Leo en Ludwine. Zij moesten met zijn drieën vechten om maar een bezoekersstoel. Om 17u25 waren ze allemaal vertrokken. Voor mij was het een drukke maar fijne middag geweest.

Dan kwam Dr. Van Thielen. Hij liet meteen de maagzonde afknijpen met de mededeling dat als ik tot de volgende middag niet misselijk was geweest, dan zou hij de maagsonde laten verwijderen. Goed nieuws voor mij..

Rond 10uur begonnen Sallyann en een van haar collega`s van Intensieve Zorgen mij te wassen. Ondanks dat zij heel voorzichtig te werk gingen, deed het enorm zeer.

In de namiddag kwam de anesthesist langs. Hij vond dat ik zo snel recupereerde, dat er geen reden was om mij op intensieve zorgen te houden, maar dat ik terug naar boven zou mogen. Ik vroeg of hij met terug naar boven bedoelde dat ik naar 3^de of 5^de. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en toen ik 5b antwoordde, zei hij waarom niet 5b.

Nog wat later kwam een verpleegster mij vragen wat voor type kamer ik wenste, 1 persoon, 2 persoon of een zaal voor 4. Ik antwoordde:’1 persoon kamer, kamer 539’ .

Alweer wat later hoorde ik dat ik terug mocht naar mijn oude kamer op 5b, 539. Ik was heel erg blij en blijkbaar de verpleegkundigen ook want er stond een heel ontvangstcomité’.

Babette en Margriet waren mij al komen bezoeken op intensieve zorgen maar daar zijn de bezoekuren veel korter dan op een heelkundige afdeling. Terwijl ik werd verhuisd, waren zij wat gaan drinken in de cafetaria maar kort nadat ik terugwas op mijn kamer, stonden zij er ook. Zij hadden wat nieuwe pyjama’s meegebracht. Voor de rest weet ik al niet veel meer over woensdag.

Dinsdag 15 aug

Het werd besloten om de operatie te verlaten van 7u00 naar 9u00. Margriet en Babette en Jules en Olivier waren er al om 8 uur. Om 08u15 kreeg ik een pijnstillende spuit en een kwartier later kalmeerspuit. Dan begon de reis richting ok. Ik maakte het einde van de gang van 5b niet eens mee. Ik was meteen in dromenland. Margriet volgde mijn bed tot aan de deur van de ok maar daar weet ik niets van.

Volgens wat ik heb gehoord lag ik om 13u15m op intensieve zorgen aangesloten op o.a. een beademingsapparaat. Eerst was het beademingstoestel ingesteld op volledige beademing maar mijn lijf wilde zelf ademen en vocht hevig daartegen. Rond 18u hebben zij de beademing volledig uitgeschakeld.

Toen ik terug wakker werd was het 20u15 en ik lag op Intensieve Zorgen.

Eerst besefte ik niet dat de operatie al lang gedaan was maar plotseling viel mijn frankske. Toen het eindelijk tot me door drong, belde ik Margriet op. Ik voelde me heel gelukkig.

Maandag 14 aug

Zij kwamen al om 5u 15 mijn temperatuur meten.

Om 8u00 werd er bloed getrokken. Er werd me verteld dat ik nuchter moest blijven want de operatie stond op til.

Rond 9u30 kwamen Dr. Van Thielen en Dr. Franzen langs. Dr. Van Thielen zegt dat de operatie niet doorgaat omdat men op chirurgie heeft gehoord dat ik heb geweigerd om naar de ok te komen omdat niemand was gewaarschuwd. Ik sta helemaal perplex en zeg dat ik niet zou weten tegen wie ik zou hebben geweigerd aangezien ik inderdaad van niets wist.

Later neemt Wim de hoofdverpleger alle verantwoordelijkheid voor de weigering op zichzelf. Hij zat s `morgens in de briefing wanneer er werd gebeld dat meneer Berg naar de ok mocht komen. Hij vond dat het niet zomaar kon, want inderdaad was niemand verwittigd en kon ik geen afscheid nemen van mijn familieleden voor de operatie.

Om 10u30kreeg ik een lavement en die werd gevolgd door wat stoelgang..

Ik mocht alleen speciale voeding hebben. Vraag mij niet wat want dat weet ik niet meer.

Dr. Van Thielen wilde eerst proberen de operatie op maandag middag door te laten gaan maar dat lukte niet. Dan werd dinsdag morgen om 07u00 vastgelegd .

Rond 14uur kwam de kinesiste. Zij behandelde mijn longen gedurende 10 minuten met de vibrator. Ik vind dat minder onaangenaam dan het kloppen met de blote handen.

Tijdens het bezoekuur kwamen vanaf 14u30 Margriet, Babette, Lilliane, Henk en Els langs. De een bleef wat langer dan de ander. Tegen 15 uur kwam Robert Lenaerts, wat een verrassing. Al de anderen gingen een halfuurtje wat drinken in de cafetaria zodat Robert en ik wat konden bijpraten.

Zondag 13 aug.

Deze nacht was gelukkig beter dan de voorafgaande. Ik had veel minder pijn en sliep dus ook veel beter. Ik werd gewoontegetrouw rond 6 uur gewekt voor de dagelijkse temperatuurmeeting.

Tegen 8 uur belde Margriet om te vertellen hoe het met haar en Jules en Olivier was. Allemaal goed. Alleen was het de zaterdagavond een beetje de omgekeerde wereld bij ons thuis. Jules en Olivier lagen in de woonkamer en Margriet in de slaapkamer. Reden? De jongens wilden Pietje Bell kijken op DVD en onze DVD-speler voor de slaapkamer is niet aangesloten. In ieder geval waren de jongens heel lief geweest.

De rest van voormiddag deed ik rustig aan nadat ik rond 10 uur onder de douche was geweest en zuster Hilde mijn steunkousen weer had aangedaan.

De lunch stelde niet veel voor. Ik moest voor mezelf besluiten op de soep nu kervelsoep was of afwaswater. Het 2^de voorstel won.

Een teken dat ik me beter voelde dan gisteren was het feit dat ik vandaag erover dacht om naar beneden iets te gaan drinken. Toen Babette dat voorstelde, stemde ik dus meteen toe. Eerst een rolstoel in, de kerstboom laten afkoppelen en dan meteen op weg naar beneden.

Het heeft mij goed gedaan om eventjes tussen de mensen te komen.

Op mijn voorstel gingen wij terug naar mijn kamer. Ik begon een beetje moe te worden. Eenmaal op de kamer viel ik gauw in slaap nadat Margriet en Babette naar huis waren gegaan.

Toen belde Christiaan. Zij waren goed aangekomen na een best lange reis. Van Gent tot voorbij Parijs hadden zij hel felle regenbuien gehad.

17 uur kwam het avondeten. Soep van onbekende afkomst. Ik at alleen een potje yoghurt. Dan kwam Hilde me verzorgen. Zij bleef heel even wachten terwijl de laatste druppels antibiotica doorliepen. Dan spoelde zij alles door voordat zij de voeding weer aansloot. Dan kreeg ik een spuitje. De pijn begon weer op te komen. Dankzij de pijnspuit kon ik snel weer in slaap vallen. Tegen de tijd dat Margriet en Babette na het eten terugkwamen, was ik ver vertrokken in dromenland.  Een kwartiertje later kwam Sjaak en de jongens. Sjaak heeft zijn laptop nodig, dus moet ik die nu afgeven voor een paar dagen.

Zaterdag 12 aug

Voor het eerst in een week wat minder geslapen. Ik had last van pijn en dat kan zo allesoverheersend zijn. Nadat ik vrijdagavond rond acht uur een pijnstillende spuit had gehad moest ik om 0u15 mijn steunkousen uitdoen omdat mijn benen zeer deden.

Tegen 06u en opnieuw rond acht uur vroeg ik een pijnstillende spuit. Bij achtten kreeg ik ook Movicol. Na mijn ontbijt ging ik snel onder de douche, in de hoop om en proper en wakker te worden. Het eerste lukte, het 2^de niet. Dan maar toegeven en een beetje slapen.

Dan kwam Dr. Nielander langs op zijn ronde. Hij had zijn witte doktersjas niet aan maar gewoon een hemd, een lekkere trui en een sportieve broek. Hij zag ontspannen uit. Hij zei dat hij had gesproken met de longarts en dat hij ook zou gaan praten met de chirurg aanstaande maandag. Het was mij duidelijk dat hij vind dat het hoogste tijd wordt dat zij iets gaan ondernemen. Die indruk gaf de longspecialist gisteren ook.

Rustig aan gedaan tot aan de lunch. Die bestond uit tomatensoep en een schaaltje vanillevla. Dan kreeg ik opnieuw Movicol. Een klein uurtje zit computeren. Tegen half twee vroeg ik een spuit tegen de pijn. Daarna weer geslapen.

Toen kwam het bezoekuur. Margriet en Babette en Sjaak en Jules en Olivier kwamen rond half drie, kwart voor drie aan. Iets na drieën bleef Margriet bij mij terwijl de anderen iets gingen drinken in de cafetaria. Dan kwamen Christiaan en Karianne en Isaac en Helena en Cecilia. Zij hadden een groot rood hart meegenomen met een foto van elk kind. De foto`s van Isaac en Cecilia zitten achter luiken terwijl die van Helena verborgen zit achter een blauw gordijn. Onder Helena`s foto is een glitterrok en glitterschoenen aangebracht. Schitterend. Zij kwamen afscheid nemen omdat zij op vakantie naar Frankrijk vertrokken.

Babette vertrok met de jongens om pizza`s te kopen voor jongens en Margriet. Zelf ging Babette uit eten met Sjaak om hun 11^de huwelijksverjaardag te vieren. Dan kwam Babette Margriet halen om te eten met de jongens.

Dan geheel onverwachts doken Ko en Leonie op rond 18 uur. Na 20 minuten gingen zij iets drinken beneden in de cafetaria. Dan kwamen Babette en Margriet even langs en Ko en Leonie kwamen eventjes afscheid nemen.

Omdat ik zo veel pijn had, contacteerde de verpleegster, de dokter van wacht in de hoop dat zij een soort sonde in mijn buik zou durven steken, om de druk te verminderen. De dokteres was daar helemaal niet happig op. Zij wilde eerst spreken met Dr. Nielander om zijn mening te horen. Maar het lukte haar niet om hem te pakken te krijgen.

Met behulp van pijnstillende spuiten, lukte het me uiteindelijk te gaan slapen.     

Vrijdag 11 aug

Alweer goed geslapen. Van 23 u tot 6 u. Daarna lekker liggen soezelen. Ik lag te luisteren hoe Simone infuusjes aan het vervangen was. Bij achten kwamen zij mijn ontbijt brengen. Ik had toen net Margriet aan de telefoon. Na het ontbijt had ik drang om naar de wc te gaan. En ja hoor, ik had weer stoelgang. Daar was ik heel blij mee.

Dan kwam Dr. Nielander langs op zijn ochtendronde. Hij luisterde naar mijn longen en buik. Hij was duidelijk van mening dat wat dat zij donderdag nog in mijn bloed zagen, niet van de longen meer van mijn buik afkomstig is. Dat zou dus betekenen dat er niets op tegen is om mijn zo snel mogelijk te opereren.

Nadat Dr. Nielander was geweest, werd ik weer geheel ontkoppeld en kon ik onder de douche. Na de douche duurde het even voor Simone tijd had om mij weer aan te koppelen aan de infusen. Daarna ging ik lekker weer dutten. Rond 11u50 kwam dokter Van Schaardenburg, de longspecialist langs. Zij herkende mij. Knap. Ik heb haar gezien in oktober i.v.m. de bronchoscopie. Een heel sympathieke dokter. Zij luisterde naar mijn buik en longen en het bleek dat zij van dezelfde mening is als Dr. Nielander. De beestjes in mijn bloed hebben niets met mijn longen maar alleen met mijn buik te doen. Zij ging nog spreken met hem.

Als dokter Van Schaardenburg weg was om 12 uur kwam de kinesiste oftewel, de vriendelijke klopgeest. Zij ramde er op los gedurende 10 minuten een wenste me daarna prettig weekeind.

Na de lunch, een heerlijk soepje en een goede rijstpap, belde mijn zuster. Zij wilde weten hoe het met haar broertje was. Daarna hield ik me bezig met internetten. Ik had onlangs een mail gekregen van een lotgenoot en ik had een gevoel dat mijn eerste antwoord niet echt bevredigend was. Het was te weinig een antwoord op zijn verhaal. Ik hoop dat het nu beter lukte. Dan had ik weer een mailtje van mijn nichtje, zonder wie deze website waarschijnlijk niet zou bestaan. Het was bijna 14 uur voordat ik ophield met computeren.

Ik heb dus heel even gerust totdat Kathleen binnenkwam. Zij had een potje met eigengemaakte tomatensoep bij. Lief. Toen kwamen Margriet en Babette eraan en kort na hun Hilde, de buurvrouw van Babette. Dan kwam Herman Viaene binnen. Hij had een leuk boek bij:”Internet na 50” van Pascale Vyncke. Vind dat heel toepasselijk voor mij. Herman dacht dat ik het meeste al zou kennen. Ik heb er een klein beetje erin gebladerd en al verschillende dingen gezien die mij wel interesseren of weetjes die wel van pas komen.

Tegen 15 uur gingen zij naar de cafetaria zodat ik wat zou kunnen rusten. Dat heb ik dan ook gedaan. Lekker oogjes dicht.  Maar niet voor lang. Ik voelde wat pijn opkomen dus ik drukte op de bel om een verpleegster te attenderen. Maar eerst kwam Dr. De Vriendt, mijn huisarts langs. Hij vroeg natuurlijk hoe het met mij ging en ik antwoordde:”Naar omstandigheden belachelijk goed”. Hij moest glimlachen. Toen kwam Hilde de spuit zetten. Ik zei tegen mijn huisarts dat zij mij zo ongelooflijk goed verzorgen hier in het Jan Palfijn ziekenhuis. Hij zei dat het aan mijzelf ligt. Ik weet blijkbaar alles naar mijn hand te zetten. Hij vond dat wij beter van A Z Berg i.p.v. Jan Palfijn zouden kunnen spreken.

Dan kwamen Margriet en Babette terug. Zij liepen onze huisarts tegen het lijf bij de liften.

Nadat Babette het oude nagellak had verwijderd en wij nog wat hadden gebabbeld, gingen zij rond 16u15 door om boodschappen te doen en om te koken.

Na hun vertrek sliep ik totdat onze Christiaan met Cecilia om 17u30 op bezoek kwamen. Zij zagen best doorweekt uit dus het was blijkbaar aan het regenen buiten. Cecilia was zoals gewoonlijk weer heel schattig. Dan kwam Ellen een infuus vervangen. Vraag mij niet wat, want dat kan ik niet bijhouden.

Toen Margriet en Babette terugkwamen, was ik diep in dromenland. Heerlijk om zo wakker te worden. Margriet bracht een foto-tje van ons tweeën mee. Wij probeerden het nieuws te volgen. Hopelijk zullen de politiediensten nu de dader van de moord van Katrien De Cuyper te pakken krijgen. Het heeft al veels te lang geduurd. De ouders verdienen dat er opheldering komt.

Dan kwam Ellen van alles weer geven. Een spuitje tegen flebitis. Movicol tegen opstopping. Ik heb wel een beetje stoelgang gehad vanmorgen maar meer mag.

Op het einde van het bezoekuur vertrokken mijn vrouw en dochter. Dan ben ik maar een beetje gaan werken aan deze webtekst.

Tegen het einde van het journaal op nl 1 had ik al veel moeite om mijn ogen open te houden en tijdens netwerk vielen mijn ooglapjes al toe.

.

Donderdag 10 aug

Alweer uitstekend geslapen. Ik had een beetje pijn gedurende de nacht maar niets dat een pijnstillende spuit niet kon verhelpen. Zij hadden al vroeg bloed getrokken om te testen.

Margriet belde net voor het ontbijt rond 8 uur.

Om 9u25 kwamen zij me halen voor röntgenfoto`s van mijn longen. Om 10u05 was ik weer terug op mijn kamer. Ik liet een van de verpleegsters mij meteen ontkoppelen van al de infuusjes zodat ik onder de douche kon gaan.

Na het douchen verpleegde Hilde mij:

• eerst schoor zij wat borsthaar weg zodat het nieuwe plakband zodat de maagsonde beter zou plakken,
• een nieuwe pleister op mijn neus
• alles met ether schoongemaakt
• nieuwe morfinepleister op mijn rechter schouderblad

Daarna kreeg ik mijn steunkousen terug aan.

Ik heb dan wat gelezen. Niet veel want lezen is een uitstekend slaapmiddel voor mij.

Dan werd mijn bloeddruk en temperatuur gemeten. Allebei heel goed.

Het was weer best druk tijdens het bezoekuur. Eerst rond half drie kwamen Dick en Laura eraan. Heel leuk want, ja alweer, het was heel lang geleden. Wij hebben een hele tijd gebabbeld voordat Margriet eraan kwam samen met Lilliane. Nog wat later kwam Babette met Jules en Olivier, gevolgd door Hilde Pellens en haar 2 dochters. Rond 16 uur gingen zij met zijn allen iets drinken in de cafetaria zodat ik wat zou kunnen rusten. Een uurtje later namen zij allemaal afscheid.

Rond 17u50 kwamen de chirurg en Dr. Nielander mij informeren. Ondanks dat mijn longen beter uitzagen op de foto`s van s`morgens dan op die van afgelopen maandag, bleek uit het bloedstaal dat de longontsteking nog niet verdwenen was. Dat betekent dat zij de operatie niet vrijdag wordt uitgevoerd. Integendeel, de chirurg wilde dat de longspecialist eerst een kijkje komt nemen.