Donderdag 5 jan

  Woensdag 4 januari

‘s middags gingen Margriet en ik kijken bij Patrick de rommelman op de Bredabaan. Wij zochten een klein tafeltje maar helaas. Toen belde ik Sjaak op om te vragen of hij en de jongens geen zin hadden om naar de Melkerij te gaan voordat het tijd was voor de skiles van de jongens op Zondal. Sjaak vond het goed. Maar het bleek helemaal geen goed idee te zijn. Superdruk en geen enkele tafel vrij binnen. En buiten zitten zagen wij niet echt zitten. Het was maar 3°c en dan is het niet lekker. Dus dan maar in het schuurtje iets drinken en kijken en luisteren naar de twee clowns, Zwieb en Zwab.

 Dinsdag  3 januari

Stond op met een dik opgezwollen rood hoofd en twee hele kleine oogjes. Zag eruit alsof ik een of ander allergie had. Gelukkig trok het vrij snel weg zodat ik na een uurtje mijn eigen lelijk gezicht weer herkende. De zeepsmaak in mijn mond begon al terug te keren. Veronderstel dat het vrij normaal is dat het steeds sneller optreedt omdat de chemo zich een beetje is gaan opstapelen in mijn lijf. Vind het echter geen reden om te klagen. Tot nu toe heb ik maar weinig last gehad van de chemo.

Margriet en ik zijn ‘s middag samen met Jules en Olivier eerst naar de Troc en dan naar Ikea gegaan. Bij Ikea kregen wij allemaal wat te drinken en een stukje taart.

 Maandag 2 januari

Het was tijd voor de eerste chemosessie van de derde cyclus. De afspraak met de oncologe was om 9 uur dus Margriet en ik waren weer ruim op tijd bij de verpleegsters om bloed te laten trekken. Nadat het bloed was gecontroleerd mochten wij binnen bij de oncologe. Zij vroeg of wij (ik) wat had kunnen feesten wat ik dus wel kon en dus ook had gedaan. Na het onderzoek leek zij heel tevreden. Mij bloedwaarden waren heel goed, dus de chemo kon doorgaan.

Ik kreeg voorspoeling, cis-plaatsnum, een vochtafdrijvend spuitje,  gemzabine, naspoeling, en tussendoor lunch. Was even verbijsterd dat ik deze keer geen spuitje met EPO kreeg. De reden was dat mijn bloedwaarden te goed waren. Dat wist ik al dagenlang, ik bedoel dat het goed zat met mijn bloed. Dat had ik al een tijdje gevoeld. Dus de teleurstelling was gauw over.

Tien na twee was het over. Wij gingen eventjes langs huis en dan naar de Green Garden om weer iets lekkers te drinken. Weer troffen wij Ria, Monique, Godelieve, Mieke en Hilda daar aan en weer mochten wij plaats nemen aan hun tafel. Eerst wensten wij elkaar natuurlijk en gelukkig en vooral gezond nieuw jaar. Een half uurtje later kwam onze Babette ook langs. Gezellig. Omdat het ons eerste bezoek bij de Green Garden in het nieuwe jaar was, trakteerde de eigenaar Karel ons allemaal op een drankje. Een leuke traditie.

Na wat boodschappendoen bij de Carrefour gingen wij naar huis waar Margriet een heerlijke avondmaaltijd in no-time voor ons klaarmaakte.

Zondag 1 januari

Eerst wil ik alle bezoekers van mijn blog een heel gelukkig en vooral gezond nieuw jaar wensen.
Ook wil ik jullie bedanken voor alle steunbetuigingen die mij gaan helpen om dit het jaar van de overwinnig te maken.

Lekker lang uitgeslapen en dan een lekker ontbijt. Voor mij was dat rosbief met een paar spiegeleitjes. Wat later ging de deurbel. Hevig. Het was Ingeborg die met haar kindjes Tristan en Roma hun moeder/oma en oom en tante gelukkig nieuwjaar kwamen wensen. Kort daarna kwamen Kenneth en Patricia ook langs.

Rond half drie ‘s middags vertrokken Margriet en ik naar haar ouders in Dordrecht om even een nieuwjaarsbezoekje af te leggen. Een uurtje later reden wij dan door naar huis en dan naar onze dochter. Jules en Olivier wilden graag hun nieuwjaarsbrieven voor lezen voor Bomma en Bompa. Dan Naar onze zoon waar Isaac en Helena ook hun nieuwjaarsbrieven voorlazen. Voor alle veiligheid hebben wij dat op video opgenomen.

Dan lekker naar huis om wat uit te rusten voor de TV.

Zaterdag 31 december

‘s nachts zeker een halfuurtje gehoest vanwege een irritante kribbel in mijn keel. Voor mij was dat even verveend maar als de kribbel weg was, kon ik meteen weer slapen. Voor Margriet was het veel vervelender. Zij word al wakker van het minste geluidje en eenmaal wakker, heeft zij grote problemen om terug in slaap te raken. Dus als het tijd was om op te staan was zij nog heel moe en had zij bovendien erg last van hoofdpijn. Een Dafalgan bracht weinig soelaas.

Ondanks de slechte nacht besloten wij om in te gaan op de uitnoding van Ingrid om samen met haar oud en nieuw in Papendrecht te vieren. ‘s middags keek ik eerst naar de film “On golden pond” met Katherine Hepburn, Henry Fonda en Jane Fonda in de hoofdrollen. Een prachtig mooie film.

Daarna even langs Van Gastel voor een bloemetje voor Ingrid en dan op naar Papendrecht.

Bij Ingrid hadden wij het heel gezellig. Samen wat tv gekeken, lekker wijn gedronken en lekkere hapjes en oliebollen gegeten. Om middernacht getoast met een glaasje champagne en elkaar vooral een hele goede gezondheid toegewenst. Dan even genoten van het mooie vuurwerk van de buurtbewoners.

Vrijdag 30 december

Sneeuw en gladde wegen. Weer heel langzaam gereden net als iedereen. Ondanks dat mijn autotje weer helemaal normaal deed.

Donderdag 29 december

Donderdags eten wij tegenwoordig bij Karianne. Zij wil dat graag om Margriet een beetje te ontlasten. Hartstikke lief. En elke week doet zij enorm haar best om iets lekkers op tafel te toveren. Tot nu toe is zij daar heel goed in geslaagd.

Als wij naar huis gingen liep iets mis met de auto. Nadat ik had gestart brandde er waarschuwingslichtje. Normaal betekent dat lichtje dat de voorverwarming van de gloeibougies van de dieselmotor nog bezig is of dat er een elektrische of elektronische storing is of dat er water in de diesel zit. Maar mijn auto heeft geen diesel maar een benzinemotor. In ieder geval was het resultaat dat er bijna geen power meer in zat. Wij zijn tegen 25 km/uur naar huis gesukkeld. Ik durfde niet om de motor stil te leggen want ik was niet zeker of hij weer zou starten. Gelukkig was het niet ver. Eenmaal thuis legde ik de motor stil en probeerde meteen om weer te starten. Wroem, wroem. Zonder enig probleem. Het waarschuwingslichtje bleef uit en de motor draaide weer zoals het hoort.

Woensdag 28 december

Sjaak en Babette en Jules en Olivier waren voor 2 dagen naar EuroDisney vertrokken. Zij hadden Margriet en mij ook uitgenodigd maar wij hadden vriendelijk bedankt. Denk niet dat ik al fit genoeg ben om daar rond te lopen in de kou en drukte. Wij waren anders maar al te graag meegegaan.

Maandag 26 december

Tweede kerstdag. ‘s middags gingen Margriet en ik naar Ingrid. Hun ouders kwamen er ook. Mijn schoonvader vertelde dat zijn moeder heel heel leng geleden ook leed aan kanker. Nadat zij was geopereerd stierf zij binnen een week. Erg opbeurend. Al met al was het toch heel gezellig. Ons neefje Kenneth kwam even langs met Patricia.

Zondag 25 december

Eerste kerstdag. Nadat wij lekker lang hadden uitgeslapen, ja ik dan toch, maakten wij ‘s middags een wandeling in het Peerdsbos samen met Babette en haar drie jongens en

‘s avond aten wij weer bij Babette. Wij hebben er lekker zitten gourmetten.

Dit was best een drukke dag. Nadat Margriet en ik hadden ontbeten en ons hadden gewassen en aangekleed, gingen wij eerst naar Ekeren om een paar kerstkaarten bij mensen in hun brievenbus te doen. Dan dedenen wij boodschappen bij Delhaize in Brasschaat. Ongelooflijk wat een lekkernijen ze daar hebben. Daarna reden wij naar Ikea in Breda om een cadeautje voor Babette aan te schaffen. Evetjes een klein lunchje bij Ikea. Dan weer terug naar België en naar het shoppingcenter de Promenade in Kapellen. Daar kochten wij o.a. oorbellen en een halssnoer voor Babette. Daarna nog naar Inno in Schoten voor een geurtje voor Margriet’s zuster Ingrid. Eindelijk naar huis. In de oorspronkelijke planning was er een uurtje tijd geweest voor mij om uit te rusten. In de realiteit bleef van dat rusten maar 5 minuten over. Voor pakjesavond moesten wij eerst nog een aantal cadeautjes inpakken.

Kerstavond brachten wij traditiegetrouw door samen met onze kinderen, Babette en Christiaan, onze schoonkinderen, Sjaak en Karianne en onze kleinkinderen Jules, Olivier, Isaac, Helena en, voor het eerst, Cecilia. Dit jaar kwamen wij bij Babette thuis bijeen. Allemaal pakjes onder de boom. De kinderen waren natuurlijk helemaal ongeduldig om de pakjes open te maken. Het was grappig om te zien hoe Olivier, die in het eerste leerjaar zit en dus nu kan lezen, alle pakjes op naam uitgesorteerd had.

Heerlijk gegeten en gedronken en het was heel erg gezellig. Kan enorm genieten om ze allemaal om me heen te hebben. Dan besef ik pas echt hoe rijk ik ben. Jules las zijn nieuwjaarsbrief voor aan Karianne omdat zij zijn meter is. En daarna zong Helena haar nieuwjaarsbrief voor. Prachtig.

Vrijdag 23 december

‘s middags om drie uur was er kerstevocatie op de St Lutgardisschool. Omdat het er altijd gezellig is als er iets te doen is op school maar vooral omdat een heleboel vriendinnen van Babette hadden gevraagd om Margriet en ik er zouden zijn, wou ik er echt bij zijn. Eerst zongen de kleuterklasjes, dan het 1^ste, 2^de en 3^de leerjaar, dan de 4^de, het 5^de en het 6^de leerjaar en uiteindelijk de juffen en de meesters. Leuk en sfeervol. Daarna was er gelegenheid om een borreltje of een glaasje wijn te drinken. Er was ook erwtensoep. Het was heel leuk om al de vriendinnen van Babette weer eens te zien. Ik kreeg een heel warm onthaal. Het was nu al een hele tijd geleden dat Margriet en ik aan de schoolpoort hadden gestaan om onze kleinkindjes op te halen.

Heb deze week gemerkt dat ik meer last heb van de zeepsmaak in mijn mond. Na de eerste in november had ik die smaak eerst alleen na het drinken van water, later na het eten of drinken van wat dan ook. Nu heb ik de zeepsmaak vrijwel constant behalve als ik iets eet of drink dat een redelijk sterke smaak heeft. Heb wel de hoop dat het in de loop van de komende week wat zal afnemen.

Donderdag 22 december

Omdat onze Christiaan geen verlof meer had voor dit jaar en Kariannes oma werd begraven, hadden Margriet en ik besloten om met Karianne mee te gaan naar de begrafenis in Putte. Wij hadden afgesproken dat wij om half negen ’s morgens bij Karianne zouden zijn. Met ons drieen vertrokken we op tijd. Omdat wij door het weinige verkeer ruim op tijd waren, gingen wij in Maxiems Place aan de Lierbaan in Putte eerst een koffietje drinken.

Het was een hele mooie dienst in een hele mooie kerk. Prachtig orgelspel en een hele goede koor die blijkbaar geheel uit bejaarden bestond. Was een paar keer heel erg geëmotioneerd.

Omdat het zo koud weer was gingen Margriet en ik niet mee naar de begraafplaats.

Karianne kwam ons halen voor de koffietafel. Ik was blij om Kariannes mamma en pappa en haar zusjes te zien. Kariannes pappa zei dat ik vooral niet mag vergeten om te schrijven op internet want hij gaat elke dag kijken of er iets nieuws te lezen valt.

Dinsdag 20 december

‘s middags gingen Margriet en ik naar Antwerpen om kerstcadeautjes voor Karianne te zoeken. Omdat het alles behalve leuk is om met de wagen naar de stad te gaan en omdat jij je blauw betaalt aan parkeergelden, besloten wij om met de tram te gaan. Eerst wilden wij de auto parkeren om de parking van de Carrrefour in Schoten maar die was vol. Dan naar de overkant, naar de park&ride parking van Keizershoek. Die was ook vol. Dan maar naar de Bredabaan in Merksem ter hoogte van de Rerum Novarumlaan. Vol goeie moed liepen wij naar de tramhalte. Wij zagen de tram al aankomen maar moesten nog onze tickets kopen aan de automaat. Omdat ik zonder mijn leesbril niet goed kon zien welke muntsoorten de automaat aanvaarde, probeerde ik eerst met een stuk van 2 euro. Die viel er recht doorheen. Dan een stukje van 1 euro. Muntje erin en dan op die grote groene knop duwen. Maar geen ticket te zien. Aangezien ik alleen maar stukken van 2 euro op zak had, wou ik al opgeven. Margriet had 2 stukken van 50 cent en voordat ik iets kon zeggen, had zij die erin gestopt. En tot mijn grote verbazing kwamen er 2 tickets eruit. De eerste had opzij vastgezeten. De tram was ondertussen al lang vertrokken en wij moesten dus wachtten op de volgende. Als je in de auto zit, lijkt het alsof er een tram om de 2 minuten passeert, maar als je aan een halte op een staat te wachten, duurt het echt 15 minuten. Maar hij kwam. Natuurlijk werkte de eerste ontwaardingautomaat niet maar daar werden wij op gewezen door een vriendelijke medereiziger.

Aan een van de haltes aan de Bredabaan in Merksem, stapte een meisje aan boord. Zij liep meteen naar de trambestuurster om te zeggen dat zij wel een euro, haar laatste, in de automaat op het perron had gestoken, maar dat zij geen ticket had gekregen. Het meisje vroeg of zij nou wel of niet mocht meerijden. De trambestuurster antwoordde op zeer onvriendelijk toon, dat zij daar geen zaakjes mee had. Bij een volgende halte ging een vriendelijke vrouw de trambestuurster vertellen dat de ontwaardingautomaat niet werkte. De trambestuurster antwoordde nors dat zij het maar nog eens moest proberen. Een winkelier die zijn klanten zo zou behandelen zou binnen een paar weken zijn zaak kunnen sluiten maar de Lijn daarentegen……….

Wij reden mee tot aan de Groenplaats en kwamen uit de grond in het GB shoppingcenter. Bij Habitat lukte het ons heel snel om een paar leuke dingetjes voor Karianne te kopen. Dan nog een poging om iets te vinden voor Babette. Margriet had gehoopt iets bij Dille en Kamille te vinden maar helaas. Ondertussen was het me wel opgevallen dat er onderweg langs de Eiermark en in de Vleminckstraat heel weinig kerstversiering en kerststemming te bespeuren viel. Jammer dat er in Antwerpen zo weinig gebeurt. Misschien dat er om de hoek wat te beleven valt.

Dan weer terug. Wij maakten ons zorgen over het feit dat wij nog steeds niet los geld voor twee tramkaartjes hadden maar wij gingen er van uit dat het mogelijk moest zijn om dat in het ondergrondse station te krijgen. Op het perron van tram 3 vonden wij gauw de ticketautomaat. In eerste instantie dacht ik dat je allen met proton kon betalen maar dan zag ik plots een gleufje. Begon op allerlei knopjes te duwen en stak er dan een 2 euromunt in. Door alle onzekerheid nam ik niet 2 tickets in een keer maar slechts eentje. Kreeg wisselgeld terug, een stuk van 50 cent, twee van 20 cent en eentje van 10 cent. Dan weer de hele operatie herhalen. Ondertussen stonden er al een paar andere passagiers achter mij die vol ongeduld aan het wachtten waren op die oude sukkel die alles verkeerd deed. Toen wij eindelijk weer in Merksem waren gingen wij meteen naar the Green Garden bij tuincentrum Van Gastel om iets lekkers te drinken en zodoenden terug op plooi te komen. De drukte van de stad is niets voor ons.

Maandag 19 december

De spierpijn was gelukkig bijna helemaal verdwenen.

Weer tijd voor chemo. Omdat Dr. Vermeij er niet was had ik om 12u00 een afspraak met haar collega Dr. Nielander. Dus meldde ik me ruim een half uur eerder bij de verpleegsters voor de bloedafname. Dat was zo gebeurt. Ging dan maar in de gang voor Dr. Nielanders spreekkamer zitten. Om kwart voor twaalf kwam Ingrid Verbunt vragen of ik kwam eten. Dat leek me een goed idee want er was net een patiënt bij de dokter binnengestapt dus ik had wel 15 minuten tijd. Om 12 uur zat ik weer in de gang. Veertig minuten later wou ik net aan de secretaresse vragen hoe het zat met mijn doktersafspraak als zij me net voor was. Het bleek dat de dokter na die andere patiënt in de gang had gekeken en dat ik er niet was. Hij dacht dus dat de behandeling van mij zonder bezoek bij hem was doorgegaan. Met een half uur vertraging kon de behandeling dan beginnen. Tegen twee uur was het al achter de rug.

‘s avonds belde Ko. Hij vertelde dat hij dagelijks naar mijn blog kijkt om te zien of er wat nieuws is maar dat hij belde omdat hij ook eens mijn stem wou horen. Een gesprek met Ko is altijd opbeurend.

Zondag 18 december

Heel de dag ongelooflijk last gehad van spierpijn. Had me blijkbaar overschat met het tillen van de bank. Van mijn leven nog nooit zo’n sperpijn gehad. Kon geen enkele houding vinden dat het niet zeer deed. Mijn armen en mijn bovenbenen bleven maar zeer doen. Eigen schuld. Ben ‘s avonds in slaap gevallen maar terug wakker geworden van de pijn in mijn armen. Eventjes zelf gemasseerd en dan kon ik weer slapen.

Zaterdag 17 december

‘s morgens belde Margriet met onze Christiaan om te horen of hij bij de Troc wou gaan kijken naar een mooie Chesterfieldsalon die daar te koop stond. Chris wou net vertrekken dus hij kwam bij ons eerst langs. Met 2 wagens er naar toe. Eerst twijfelde Chris een beetje maar na een telefoontje met Karianne wist hij wat hij wou. Ze zei dat als Margriet zei dat het goed was, dan kon hij daar zeker van zijn. Dus hij betaalde en met ons tweetjes begonnen wij de bank naar buiten te dragen. Ik liep achteruit en Margriet probeerde mij zo goed mogelijk langs alle spullen te loodsen. Vlak voor de deur zat een van de medewerkers van de Troc op z’n hurhen. Hij was bezig spullen die een klant net had binnengebracht te prijzen. Ik had hen niet gezien maar voelde dat ik bijna op zijn rug ging liggen met de bank erbovenop. Gelukkig kon ik overeind komen en een stap terugzetten. Eenmaal buiten de deur zetten wij de bank gauw neer want hij was heel zwaar. Dan de laatste meters naar de auto. Met Margriets hulp kregen wij de bank erin. Hij paste net in breedte en hoogte maar was 30 cm te lang. Had een afdekplastic meegenomen waarmee wij het uiteinde van de bank afdekten. Dan richting naar huis. Bij Karianne en Chris thuis de bank naar binnen gebracht. Had met Margriet afgesproken dat wij de bank zouden nemen als Karianne hem niet mooi vond maar helaas. De kinderen vonden hem meteen prachtig.

Woensdag 14 december

Opnieuw goed geslapen. Twee kilo vocht was al weg. Had heel de dag enorme honger. 's middags gingen Margriet en ik naar tuincentrum Van Uytsel. Het is er enorm groot sinds de verbouwing. Nadat wij alle planten hadden bekeken gingen wij even naar boven naar Mezzanino. Ik weet niet hoe het komt maar daarboven kreeg ik last van mijn ogen en werd ik een beetje duizelig. Ging dus meteen terug naar beneden. Het nare gevoel was meteen over. Als Margriet ook terug was, gingen wij iets drinken in de cafetaria. Koffie verkeerd en een groot stuk pruimencake. Lekker. Daarna gingen wij naar de Troc. Daar vonden wij een superschattig poppenbedje die wij voor Cecilia hebben gekocht. Dan naar Ikea waar wij een Kelim voor de living kochten. Bij het weggaan kocht ik nog een hot dog die eigenlijk niet al te best smaakte. Maar wat kan je nou verwachten voor 50 cent.

Bij het avondeten viel het me op dat het eten me voor het eerst niet smaakte sinds ik met de chemo ben begonnen. Had zelfs een beetje een misselijk gevoel en nam na het eten een pilletje in. Eigenlijk hoort men die pil voor het eten te nemen maar toen was ik nog niet misselijk. Heb verstandig genoeg een beetje eten laten staan. Later op de avond besefte ik dat ik niet misselijk was door de chemo maar gewoon doordat ik te veel had gegeten heel de dag.

Dinsdag 13 december

Goed geslapen van kort na middernacht tot bij zessen. Werd wakker omdat ik moest plassen. Stond dus op en kreeg meteen een hevige hoestbui. Het leek alsof ik iets bezeerde in de buik en ik liep krom van de pijn. Ging niet terug naar bed maar ging liggen over twee zetels in de living. Margriet maakte een lekker kopt thee met honing klaar voor me en een sneetje kruidkoek met boter. Dronk ook meteen een zakje Movicol opgelost in een glaasje water om constipatie tegen te gaan. Heb daarna dik nog een uur geslapen en als ik opnieuw wakker werd waren alle klachten verdwenen.