Berichten van 20 februari 2006 tot 26 februari 2006

Vrijdag 24 februari

S ‘nachts heel goed geslapen maar bij het tandenpoetsen moest ik hoesten en dan liep het eventjes een klein beetje verkeerd. Mijn ontbijt vloog eruit. Niet erg. De rest van de dag voelde ik me prima. S ‘avonds aten wij macaroni met ham en kaas samen met Sjaak en Jules en Olivier. Heerlijk 2 lekkere grote portiers verorberd.

Tegen 22 uur kwamen zij nog eventjes langs bij ons om afscheid te nemen voordat zij op skivakantie vertrokken. De jongens vonden het heerlijk om eventjes bij Bomma en Bompa te liggen knuffelen. Wij zullen hen heel hard missen. Bompa moest beloven om volgende keer mee te gaan skien

Donderdag 23 februari

Het was tijd voor de 2de deel van de 5^de chemokuur. Na het bloedtrekken dat meteen naar het labo werd gebracht voor analyse, mochten wij bij de oncologe komen. Omdat de bloedanalyse nog niet klaar was ging zij me eerst onderzoeken na de gewone vragen over hoe de week was geweest. Alles was goed. Mijn bloeddruk en de bloedanalyse ook. Dus mocht de chemo toegediend worden. Eer werd besloten dat na deze vijfde kuur opnieuw een evaluatie te doen. Dit houdt in dat ik op 8 maart een PET-scan moet ondergaan en de week daarop een CT-scan. Daarna volgt een normaal gezien een rustpauze.

Het klonk allemaal heel positief, zelfs zodanig dat Margriet en ik achteraf aan elkaar vroegen of de ander het ook zo had ervaren.

Onmiddellijk na de chemo haalden wij lekker een frietje. Af en toe kan dat toch zo lekker smaken.

Zondag 19 februari

Dit was een belangrijke dag want St Lutgardisschool had vanwege het 75 jarig bestaan een musical gemaakt die werd opgevoerd door de leerlingen. Het was formidabel. Ongelooflijk knap in mekaar gezet en de uitvoering was fantastisch. Heel veel supertrotse ouders en grootouders die hun kinderen en kleinkinderen bezig zagen.

Zaterdag 18 februari

De nacht van Vrijdag op Zaterdag was wat rustiger. Geen bloedneus, ik moest maar weinig hoesten en had bijna geen last van slijmen. Ik had wel weer last van brandend zuur in mijn keel en ik moest een keer overgeven. Nadat ik had overgegeven voelde ik me onmiddellijk beter en de rest van de nacht kon ik lekker rustig slapen.

Overdag rustig aangedaan en wat gekeken naar de olympische winterspelen op TV.

S avonds gingen wij naar Laura en Dick. Het was heel gezellig en wij hadden elkaar sinds december niet meer gezien. Er was nog meer volk en zoals bekend, hoe meer zielen hoe meer vreugde. Margriet en ik waren blij dat wij erheen kon gaan want als je chemo krijgt is dat niet vanzelfsprekend.

 Vrijdag 17 februari

De nacht van Donderdag op Vrijdag was er een van veelvuldige bloedneuzen, veel hoesten en veel slijm. Moest ook een keer overgeven.

Overdag ging het weer veel beter. Geen last meer van het bovengenoemde. S’ avonds had ik wel veel last van brandend zuur in mijn keel. Allemaal effecten van de chemo.