Berichten van 14 augustus 2006 tot 20 augustus 2006

Vrijdag 18 aug

 

9uur23 1^ste stoelgang. Geweldig.

10uur12: Babette belde maar omdat ik hevige drang had hing ik haar op voor de 2^de stoelgang.

 

Ik denk dat het rond 10uur30 was dat Babette opnieuw belde. Tegelijkertijd begonnen Rita en Ellen mij te wassen Zij hebben mij grondig gewassen. Als het tijd was om mijn bed te verschonen, had ik zelf  gekozen om uit bed te komen. Net toen zij bezig waren mij uit bed naar de stoel te takelen., kwam Dr. Van Thielen mijn kamer binnen. Hij was duidelijk verbaasd mij rechtop en uit bed te zien. Hij vond dat mijn maagzonde eruit mocht en hij vond ook dat de epidurale pijnstiller eruit mocht. Dus weg met die boel. Een hele opluchting. Hij zei ook dat ik langzaam wat mocht gaan eten en drinken. Rita zorgde meteen voor een Nutri Drink. Dat moet zacht en voedzaam zijn.

Terwijl ik op de stoel zat, moest ik weer vragen voor een bedpan. En ja hoor, voor de 3^de keer vandaag, stoelgang.

 

Daarna liep het wat minder. Kreeg meer pijn in mijn rug en ook mijn maagwonde liet van zich horen. S`avonds beterde het niet. Het deed zelfs te veel pijn om te internetten.

Omdat ik s`nachts weer niet al te best had geslapen, heb ik s`morgens mijn slaap ingehaald.

 

Tijdens het bezoekuur kwamen Margriet en Babette van 14u00 tot 14u45, Dan gingen zij even boodschappen doen. Om 15uur dook Bruno, een goede vriend van onze Christiaan, op. Hij bleef best lang maar toen Dirk Verheijke eraan kwam om 16u10 was Bruno al weg. Om 16u30 kwamen Leo en Ludwine. Zij moesten met zijn drieën vechten om maar een bezoekersstoel. Om 17u25 waren ze allemaal vertrokken. Voor mij was het een drukke maar fijne middag geweest.

Dan kwam Dr. Van Thielen. Hij liet meteen de maagzonde afknijpen met de mededeling dat als ik tot de volgende middag niet misselijk was geweest, dan zou hij de maagsonde laten verwijderen. Goed nieuws voor mij..

Om 17u38 kreeg ik aërosol toegediend voor mijn longen. Meestal wordt dan ook iets intraveneus ingespoten, iets wat blijkbaar heel goed moet zijn voor je longen. Alleen jammer dat het zo naar zwavel stinkt.  

De nacht van dinsdag tot woensdag sliep ik in korte blokjes. Een ontbijt hoefde natuurlijk helemaal niet, het mocht zelfs niet.

Rond 10uur begonnen Sallyann en een van haar collega`s van Intensieve Zorgen mij te wassen. Ondanks dat zij heel voorzichtig te werk gingen, deed het enorm zeer.

In de namiddag kwam de anesthesist langs. Hij vond dat ik zo snel recupereerde, dat er geen reden was om mij op intensieve zorgen te houden, maar dat ik terug naar boven zou mogen. Ik vroeg of hij met terug naar boven bedoelde dat ik naar 3^de of 5^de. Hij vroeg waar ik vandaan kwam en toen ik 5b antwoordde, zei hij waarom niet 5b.

Nog wat later kwam een verpleegster mij vragen wat voor type kamer ik wenste, 1 persoon, 2 persoon of een zaal voor 4. Ik antwoordde:’1 persoon kamer, kamer 539’ .

Alweer wat later hoorde ik dat ik terug mocht naar mijn oude kamer op 5b, 539. Ik was heel erg blij en blijkbaar de verpleegkundigen ook want er stond een heel ontvangstcomité’.

 

Babette en Margriet waren mij al komen bezoeken op intensieve zorgen maar daar zijn de bezoekuren veel korter dan op een heelkundige afdeling. Terwijl ik werd verhuisd, waren zij wat gaan drinken in de cafetaria maar kort nadat ik terugwas op mijn kamer, stonden zij er ook. Zij hadden wat nieuwe pyjama’s meegebracht. Voor de rest weet ik al niet veel meer over woensdag.

Dinsdag 15 aug

 

Het werd besloten om de operatie te verlaten van 7u00 naar 9u00. Margriet en Babette en Jules en Olivier waren er al om 8 uur. Om 08u15 kreeg ik een pijnstillende spuit en een kwartier later kalmeerspuit. Dan begon de reis richting ok. Ik maakte het einde van de gang van 5b niet eens mee. Ik was meteen in dromenland. Margriet volgde mijn bed tot aan de deur van de ok maar daar weet ik niets van.

Volgens wat ik heb gehoord lag ik om 13u15m op intensieve zorgen aangesloten op o.a. een beademingsapparaat. Eerst was het beademingstoestel ingesteld op volledige beademing maar mijn lijf wilde zelf ademen en vocht hevig daartegen. Rond 18u hebben zij de beademing volledig uitgeschakeld.

Toen ik terug wakker werd was het 20u15 en ik lag op Intensieve Zorgen.

Eerst besefte ik niet dat de operatie al lang gedaan was maar plotseling viel mijn frankske. Toen het eindelijk tot me door drong, belde ik Margriet op. Ik voelde me heel gelukkig.

Maandag 14 aug

 

Zij kwamen al om 5u 15 mijn temperatuur meten.

Om 8u00 werd er bloed getrokken. Er werd me verteld dat ik nuchter moest blijven want de operatie stond op til.

Rond 9u30 kwamen Dr. Van Thielen en Dr. Franzen langs. Dr. Van Thielen zegt dat de operatie niet doorgaat omdat men op chirurgie heeft gehoord dat ik heb geweigerd om naar de ok te komen omdat niemand was gewaarschuwd. Ik sta helemaal perplex en zeg dat ik niet zou weten tegen wie ik zou hebben geweigerd aangezien ik inderdaad van niets wist.

Later neemt Wim de hoofdverpleger alle verantwoordelijkheid voor de weigering op zichzelf. Hij zat s `morgens in de briefing wanneer er werd gebeld dat meneer Berg naar de ok mocht komen. Hij vond dat het niet zomaar kon, want inderdaad was niemand verwittigd en kon ik geen afscheid nemen van mijn familieleden voor de operatie.

 

Om 10u30kreeg ik een lavement en die werd gevolgd door wat stoelgang..

 

Ik mocht alleen speciale voeding hebben. Vraag mij niet wat want dat weet ik niet meer.

 

Dr. Van Thielen wilde eerst proberen de operatie op maandag middag door te laten gaan maar dat lukte niet. Dan werd dinsdag morgen om 07u00 vastgelegd .

 

Rond 14uur kwam de kinesiste. Zij behandelde mijn longen gedurende 10 minuten met de vibrator. Ik vind dat minder onaangenaam dan het kloppen met de blote handen.

 

Tijdens het bezoekuur kwamen vanaf 14u30 Margriet, Babette, Lilliane, Henk en Els langs. De een bleef wat langer dan de ander. Tegen 15 uur kwam Robert Lenaerts, wat een verrassing. Al de anderen gingen een halfuurtje wat drinken in de cafetaria zodat Robert en ik wat konden bijpraten.