Archief

  Vrijdag 10 februari

De afgelopen dagen was er telkens verbetering in mijn toestand. Voelde me elke dag sterker dan de voorgaande dag, sliep beter doordat ik minder hoestte s’ nachts en ik had het gevoel dat mijn bloeddruk verbeterde.

      Dinsdag 7 februari

Margriet had afgesproken om samen met Babette boodschappen te doen. Omdat ik me weer beter voelde, ging ik me meteen na het ontbijt wassen. Tegen hal tien kwamen Sjaak en Babette eraan. Sjaak stelde voor om bij mij te blijven maar ik wou absoluut even de deur uit. Ik was al drie dagen binnen geleven en daar voel je je echt niet beter van. Dus met z’n vieren naar de Carrefour. Wij deden rap alle boodschappen en dat was maar goed ook. Tegen de tijd dat wij thuis waren was mijn kaars bijna uit. Maar na de dagelijkse portie fruit en een eenvoudig lunchje voelde ik me weer beter. Ik hoop dat het nu in stijgende lijn zal gaan.

Ik begrijp nu ook beter waarom Dr. Vermeij voorstelde om na de 4^de chemokuur een rustpauze in te lassen. Dat had zij heel goed gezien. Het veldslag van de chemo in mijn lijf begint nu echt sporen achter te laten en ik heb het gevoel dat ik een rustpauze heel goed zou kunnen gebruiken. Het wordt tijd om mijn lijf de kans te geven om wat op adem te komen en om aan te sterken.

Zondag 5 februari

Het effect van de chemo was nog heviger. Ik had duidelijk last van lage bloeddruk en voel dat als zij nu mijn bloedwaarden zouden meten, ik geen hoge score zou behalen.

S ‘middag kwam Christiaan even langs met zijn drie kindjes. Zij waren allemaal heel lief. Isaac had tegen zijn ouders gezegd: “Bompa is ziek maar Bompa gaat nog lange niet dood want Bompa is geen oude Bompa“.

Kort nadat Christiaan en de kindjes waren vertrokken, merkte Margriet dat het beter begon te gaan met mij. Zij zag het voor dat ik het voelde. Ik begon wat meer kleur te krijgen en voelde duidelijk dat mijn bloeddruk wat beter was geworden.

S ‘avonds kwamen Babette en Jules even langs. Omdat wij het hadden gevraagd hadden zij 2 maaltijdjes van Mc Donalds meegebracht.

Om 9 uur s ‘avonds liep het al mis. Moest overgeven. Denk dat het van de chemo komt want Margriet had hetzelfde gegeten al ik en zij mankeerde niks. Het was eigenlijk de eerste keer dat ik moest overgeven sinds ik met de chemo was begonnen. Niet zo leuk maar ik mag echt niet mopperen. Ik besef maar al te goed dat ik tot nu toe heel veel geluk heb gehad.

Zaterdag 4 februari

Het wordt duidelijk dat de chemo zich begint op te stapelen. Ik begin er echt een beetje last van te krijgen. Voel me slap en moe en misselijk.

Vrijdag 3 februari

Samen met Margriet s’ middags even naar de Troc geweest. Meteen bij het binnenkomen zagen wij een ongelooflijk schattig kinderstoel. Margriet haald meteen het prijsetiket eraf om aan te duiden dat de stoel verkocht was. Wat later zag Margriet een melkkan en een suikerpot en twee vaasjes. Alles tezamen voor maar 19 euro. Leuke koopjes.

Donderdag 2 februari

Tijd voor de 2^de sessie van de 4^de chemokuur,d.w.z. een portie Gemzar. Omdat Joanna Vermeij op vakantie was (welverdiend) werd ik deze keer door haar collega, Dr. Nielander onderzocht. Alles bleek goed, bloed, bloeddruk, gewicht. Wij hadden de röntgenfoto’s van afgelopen Zaterdag meegenomen en Dr. Nielander bekeek ze tegen de lichtbak. Hij was zeer verbaasd dat mijn longen er zo goed uitzagen en dat zij zo scherp afgetekend waren. Zeer positief.

Zondag 29 januari

Geen last meer van hartzeer. Heb wel vastgesteld dat sinds gisteren mijn slijmen van kleur zijn veranderd, eerst doorzichtig, nu geelachtig.

Zaterdag 28 januari

Toen ik opstond was er eerst niets aan de hand maar wat later ervoer ik een drukkende pijn aan de onderkant van mijn hart. Op een bepaald moment belde Margriet onze Chris op en vroeg hem om langs te komen en om mijn bloeddruk te meten. Hij kwam meteen. Mijn bloeddruk was goed, 13 over 8, maar mijn hartslag was een beetje hoog voor iemand in rust, 100. Hij stelde voor om voor alle zekerheid naar het spoed te gaan om een hartfilmpje te laten maken. Ondertussen was Sjaak ook gekomen. Margriet had Babette en de jongens gebeld, zij waren op de tennisclub. Met 2 auto’s reden wij naar het ziekenhuis. Op het spoed werd ik meteen aangesloten op het EKG toestel. Dan trokken zij bloed om te laten onderzoeken. Uiteindelijk werden er ook röntgenfoto’s van mijn longen genomen. De doctores van dienst, dezelfde als toen ik op 11 oktober naar het spoed werd gebracht, herkende ons. Zij zag wel meteen dat het deze keer niet zo ernstig was als toen. Ondanks dat belde zij de oncoloog van dienst, Dr. Nielander op. Hij wou hebben dat de dienstdoende cardioloog met ook zou onderzoeken. De cardioloog was wel in een conferentie en kon niet meteen komen. Toen hij kwam onderzocht hij mij snel en toen ik vertelde over het resultaat van de chemo tot nu toe was zijn conclusie gauw getrokken. Hij vond het vrij normaal dat het zeer kan doen in je lijf als de tumoren tot minder dan de helft geslonken zijn. En er waren geen tekens dat er iets aan de hand zou zijn met mijn hart. De hartfilm was normaal, alle bloedwaarden ook. Dus hij stelde ons gerust en stelde voor om bij pijn eventueel een pijnstiller te nemen.

Maandag 6 februari

Ik werd bij drieen wakker omdat ik naar het toilet moest. Hevige diaree.. Daarna ben ik weer gaan slapen. Stond tegen half acht weer op en at een bordje pap, Brinta, als ontbijt. Bleef daarna rustig in de huiskamer zitten. Tegen tien uur wou ik naar de WC gaan maar in de hal merkte ik dat ik bijna flauwviel. Ik ben dan maar gauw op bed gaan liggen. Ben voor het eerst tot in de late namiddag op bed gebleven omdat ik echt te slap was om op te staan. Kwam ellen even uit bed om een paar sneetjes toast en een zachtgekookt eitje te eten. Ik ging pas tegen vier uur onder de douche en dat was al een hele opgave.

Dinsdag 31 januari

S ‘avonds aten wij samen met Sjaak en Jules en Olivier. Margriet had gehaktpannenkoek met kriekjes en broccolistamppot klaargemaakt. Voor het eerst maakte ik mee dat mijn smaakzin helemaal verstoord was. Als ik blind had moeten proeven had ik misschien de broccolistamppot kunnen raden maar voor mij smaakte de rest allemaal eender.