Archief

Dinsdag 11 juli

Vlaamse feestdag of niet, den bompa zat weer aan zijn 2 pinten bloed. Die had ik dan ook wel heel hard nodig. De bloedanalyses hadden uitgewezen dat mijn HB-gehalte vrijdag 6 was en maandag 4,8. De normale waarde van een gezond iemand is minstens 12. Dus ik zat wel wat aan de lage kant. Maar voor dat ik de 2 zakken bloed kreeg, dienden zij eerst een zak bloedplasma toe. Omdat ik s ‘morgens vroeg was gekomen en tot laat in de namiddag moest blijven, kreeg ik ook lunch. Ik had weer geluk. Een lekker stukje gekookte vis met een dillensausje, gekookte aardappelen en wortelen en bloemkool en broccoli. Het was heel lekker.

Na de lunch ging Margriet proberen een flesje water op te snorren voor mij.. Heel toevallig (bestaat toeval wel?) kwam zij darbij Cecilia Verbruggen, mijn favoriete verpleegster van 5b, tegen. Cecilia kwam even mij opzoeken. Heel leuk.

Het was ondertussen net 9 maanden geleden dat Babette mij in oktober naar de spoedafdeling van het Jan Palfijn ziekenhuis had gebracht.

Maandag 10 juli

Omdat het nog steeds niet beter met me ging ondanks de 2 zakken bloed van Vrijdag, besloten wij de huisarts te bellen. Hij kwam kort na de middag. Zoals wij konden verwachtten stelde hij bloedarmoede, anemie, vast. Hij stelde dan ook voor dat wij de oncologe zouden contacteren.

Zodra hij weg was belde ik de afdeling oncologie op. Ik kreeg meteen Dr. Vermeij aan de lijn. Zij luisterde naar mijn verhaal en vroeg me meteen even binnen te komen om mijn bloed te laten analyseren. Dus reden wij naar het ziekenhuis. De verpleegsters vonden dat ik erg bleek was. Zij trokken onmiddellijk bloed en in ik kon weer naar huis. Maar eerst werd afgesproken dat dinsdag weer moest komen voor nog een paar zakken bloed.

Zondag 9 juli

Een slappe dag en ik voelde me heel zwakjes.

Vrijdag 7 juli

Al om kwart na acht meldden wij ons bij de verpleegsters op afdeling oncologie. Anita en Eva waren van dienst. Het was er weer heel rustig. Een ouder echtpaar, echt een mooi stel, was er voor de eerste keer. Na een voorspoeling begon het eerste zakje bloed te lopen rond kwart voor negen. Wat later kwam Babette langs samen met Jules en Olivier. Het deed me deugd om de jongens te zien. Zij waren superlief.

Tegen kwart na elf was die eindelijk leeg en werd het tweede zakje aangesloten. Rond kwart voor twaalf vroeg Eva of ik wou eten. Ik vroeg meteen een warme maaltijd aan. Het was kervelsoep gevolgd door een stukje gekookte vis met een lekker sausje en rijst. Als toetje was er chocomousse. Het smaakte allemaal lekker. De oudere meneer at soep en boterhammen. Het bleek dat hij ook Taxoterre krijgt. Op een bepaald moment zei hij dat hij blij zou zijn als de chemo hem nog drie jaren zou schenken. Omdat Margriet ik ik vonden dat hij eruit zag als een goed geconserveerde man van 70 - 72 jaar protesteerden wij. Hij zei, dan kan ik mijn 90^ste verjaardag nog vieren. Ongelooflijk.

Woensdag 5 juli

Een hele goede dag na de slechte dinsdag. Ik had alleen heel eventjes s morgens het gevoel dat mijn bloed beneden bleef hangen toen ik van hurkstand rechtstond. Voor de rest voelde ik me prima.

Dinsdag 4 juli

Dit was een minder goede dag. Ik had heel veel last van constipatie en buikkrampen. Dat is een typisch neveneffect van de chemo, Taxotere, die ik nu krijg. Een ander bijwerking is bloedarmoede. Daar heb ik ook duidelijk last van. De tinteling in mijn benen vanaf de knieën tot en met mijn voeten was er al sinds begin mei en dat gevoel is er nog steeds.

Zondag 2 juli

Samen met Sjaak en Babette en de jongens waren wij uitgenodigd op een brunch door Christiaan om zijn 33^ste verjaardag te vieren. Hartstikke leuk. De kleinkindjes speelden allemaal samen in de tuin en wij hadden het allemaal naar onze zin.

Als ik s’avonds laat even mijn e-mails ging checken, vond ik er weer eentje van mijn zuster. Ze schreef dat zij heel blij was met de foto-cd die ik haar had opgestuurd. Die bevatte allemaal foto’s van haar bezoek hier voor haar 60^ste verjaardag. Zij had hem al verschillende keren bekeken en kreeg steeds het gevoel hier terug te zijn. Goed gelukt zou ik zeggen. Met Windows Photo Story 3 lukt dat allemaal heel goed. Foto’s verzamelen, op volgorde zetten, teksten erbij en dan nog muziek toevoegen. Dat programma is echt een aanrader. Met Nero 7 kan je dan nog een CD branden die je op je DVD-speler kan afspelen. Echt leuk.

Zaterdag 1 juli

Omdat ik erop had aangedrongen, gingen wij s ‘middags bij Margriet’s ouders en haar zus langs. Voor mijn schoonouders had ik 2 foto-cd’s gemaakt, een speciaal gericht op Cecilia met foto’s vanaf haar geboorte tot pas geleden, de andere met foto’s van al de kleinkinderen. Ze vonden het blijkbaar heel leuk.

Voor Ingrid had ik ook een foto-cd erbij met foto’s van het laatste jaar. Een paar van haar kleinkinderen maar ook foto’s van verblijfjes in Ouddorp van Ingrid, Laura, Dick en Margriet.