mopje

Liefde

T’zijn de kleine die het doen, veel attentie’s en gezoen:

Het vergeven van de dingen; die zich tussen beiden dringen;

Elkaar omarmen op een dag, dat de andere het graag mag;

Het wederzijdse gevoel; richten naar hetzelfde doel;

Samen praten samen elkaar voelen; zijn van die doelen,

Haar oprecht gelukkig maken; zonder elkaar aan te raken;

Proberen haar te strikken; met verleidelijke blikken,

Weten wat ze heel graag doet; zonder dat ze t’vragen moet,

Haar de ogenblikken schenken; dat ze heel alleen wil denken,

Haar verdriet helpen verlichten; zijn ook een van je plichten,

Ja, dat is liefde voor mijn part: heel oprecht; en uit het hart,

een gezin  had drie dochters, de drie meisjes trouwen tegelijkertijd ,de moeder was daarom zeer ongerust, ze vroeg de meisjes om een briefkaart te zenden,,  over hun eerste huwelijksnacht: De eerste stuurt een kaartje van Tahiti, twee dagen na het huwelijk. Er staat enkel geschreven"Nescafe

De moeder staat perplex, maar dan besluit ze te gaan kijken op de pot nescafé, waarop staat geschreven: "heerlijk tot de laatste druppel”.de moeder is gelukkig!

De tweede stuurt een kaartje van de côte d'azur een week na het huwelijk, waarop staat: "Rothmans"

De moeder weet nu wat haar te wachten staat en kijkt naar het pakje sigaretten en leest: "Extra Long. King Size" Ze is wat gegeneerd, maar blij voor haar dochter.

De derde heeft nog niets van zich laten horen en de moeder wacht één week, dan twee, dan drie en uiteindelijk, na vier weken komt een postkaartje aan  Er stonden enkele woorden opgeschreven: "South African Airways"

De moeder neemt ongerust een magazine en zoekt de reclame op van S A A    Daar staat geschreven:

"Tien maal per dag,

zeven dagen per week,

in de twee richtingen

Ouderlingen

In de herfst van het leven, wachtende,

Dit lichaam, een schaduw van weleer,

Geest, soms nog helder, soms smachtende,

Enkel nog herinneringen, niks meer.

Niks is voor eeuwig, hoe spijtig ook,

Alleen die laatste stap, wij zijn zo bang,

Verdwijnen, opgaan in doorschijnende rook,

Hopelijk zonder veel pijn, niet te lang.

En toch, men zal je gedenken,

Je hebt je stempel gezet, nazaten,

Zonder jou, geen verder leven schenken,

Over jou met respect nog jaren praten,

De Tijd

Soms loop je traag, soms sta je stil,

Een moment van vreugde, te snel voorbij,

Ik kan hem niet rekken, ook als ik het wil,

Want de snelheid bepaal Jij.

Het verleden, een flits, een schicht,

De toekomst nog jaren ver weg,

En toch, de snelheid van het licht,

Heeft hier ook zijn zeg.

Ik kan het niet veranderen,

Ik moet het ondergaan,

Het is voor mij zoals voor anderen,

Eens zal hij ook voor ons stille staan,