sonnet akkefietje 

Soms loopt een kleinigheid uit de hand,

Een niemendalletje, gevolgen, o zo groot,

Dan wordt het wel nieuws, haalt de krant,

En verdient fotograaf, reporter goed zijn brood.

Papperazies gaan tot het uiterste, zeer arrogant,

Zij stoppen zelfs niet, rijden door het rood,

Voor die ene foto, ziel verkopen, gewin riant,

Diana’s privé-leven, moest open en bloot.

Het recht op nieuws, wie houdt ze tegen,

De derde macht in het land,

Wat ze brengen, waarheid? niet gauw verlegen.

Niets beschermt, voor geld, alles aan de kant,

Onder de mom van persvrijheid, zij de zegen,

Kom in opstand, zegt ’t gezond verstand.

Een man en zijn zoon lopen in het bos, plotseling struikelt de jongen en omdat hij een scherpe pijn voelt roept hij: "Ahhhh". Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die "Ahhhh" roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: "Wie ben jij?", maar het enige antwoord dat hij terugkrijgt is: "Wie ben jij?". Hij wordt kwaad en hij roept: "Je bent een lafaard!", waarop de stem antwoordt: "Je bent een lafaard!". Daarop kijkt de jongen naar zijn vader en vraagt: "Papa, wat gebeurt hier?".

De man antwoordt: "Zoon, let op!" en hij roept vervolgens:"Ik bewonder jou!". De stem antwoordt: "Ik bewonder jou!". De vader roept: "Jij bent prachtig!" en de stem antwoordt: "Jij bent prachtig!". De jongen is verbaasd, maar begrijpt nog steeds niet wat er aan de hand is.

Daarop legt de vader uit: "De mensen noemen dit ECHO, maar in feite is dit het LEVEN!
Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnen brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid! Als je begrip en respect wenst, geef dan begrip en respect. Wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect! Deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven.".

Het leven geeft je altijd terug wat jij erin brengt, het is geen toeval, maar een spiegel van jouw eigen handelingen.

Koffer

Ik draag een koffer met me mee,
het gewicht begint zwaar te tillen
Het verleden zit ingepakt,
 klaar om er uit te willen
Ik zeul de koffer van mijn leven,
 als een last uit het verleden
Vol met dromen die ik had,
 en al het leed dat is geleden
Ik til me een breuk aan de ballast,
 zoute tranen wegen nu door
Alsof het antwoord geven kan,
 op de vraag:
 waar leef ik voor
Ik bezwijk bijna onder het gewicht,
 gebukt hierdoor ga ik door straten
En toch ook met luchtigheid van geluk,
in de koffer die ik niet kan achterlaten

Ouderdom niets meer waard ???

Hoezo ?

Wij zijn een fortuin waard !!!

Wij hebben zilver in onze haren

Goud in onze tanden

Gas in onze darmen

Stenen in onze nieren

Lood in onze schoenen

Kalk aan onze nagels

Staal in onze heupen

Plastiek in onze knieen

Vol met dure medicijnen

Lijken wij op een goudmijn

Een mens met zoveel mineralen

Zal het jaar 3000wel halen