stilleven

Mijn leven is een donkere straat, waar zelfs ik, na vele jaren, nog de weg niet weet,

De stilte van de eenzaamheid, t’voorbijgaan van mijn jeugd; dat alles saam genomen

Weeft als spin haar draad, van t’verleden naar de toekomst.

Mijn leven is als een donkere straat, met hier en daar een lichtje aan,

Een vonkje, ontsproten door de liefde, de liefde van mijn kinderen,

Want dat is mijn grootste schat, als je met hen kan praten, word spoedig een band gevormd,

Die zelf de toekomst; wat die ook brengen mag, toch nimmer verbreken zal

Een wijze uitspraak van boeddha

Als het probleem kan worden opgelost,

Waarom je er dan zorgen over maken?

Als het probleem niet kan worden opgelost,

Waarom zou je er dan over tobben.

Nooit zal ik mijn armen om je heen slaan,

Je voelen van dichtbij,

Keer op keer je uit de weg gaan,

Drijft me soms tot razernij,

Toch zal ik me schikken; al zou ik er in stikken,

Van t’verlangen naar elkaar,

Ik wil het niet, --om haar.

Mijn hart hunkert; mijn lichaam trilt
Bij dag en nacht,
De wacht op een lief woord, op een teken van vriendschap, ·
Maar niemand die mijn wensen weet,
Doch iemand die goed kijkt,
Ziet in de spiegels van mijn ziel,
Hoe hard het is voor mij,
Om zo eenzaam te zijn .

Burn- out

    Vertrapt, vernederd, en verslagen .Bloedend overdekt met wonden;

    T’woord niet meer machtig. Levenskracht zinkt weg,

    De tijd ontbreekt, een wens blijft weg,

    Verbittering slaat toe, de opstand broeit,

    Wanhoopsdaden krijgen vaste vormen, gedachten vormen beelden,

    Beelden worden werkelijkheid, en werkelijkheid een hallucinatie,

    Een puinhoop houdt stand; een grote leegte, niets,

    De strijd is hard, de beslissing pijnlijk, droombeelden worden weggevaagd,

    Nieuwe visioenen duiken op, het woord vervaagt, enkel,

    De herinnering blijft.