Koffer

Ik draag een koffer met me mee,
het gewicht begint zwaar te tillen
Het verleden zit ingepakt,
 klaar om er uit te willen
Ik zeul de koffer van mijn leven,
 als een last uit het verleden
Vol met dromen die ik had,
 en al het leed dat is geleden
Ik til me een breuk aan de ballast,
 zoute tranen wegen nu door
Alsof het antwoord geven kan,
 op de vraag:
 waar leef ik voor
Ik bezwijk bijna onder het gewicht,
 gebukt hierdoor ga ik door straten
En toch ook met luchtigheid van geluk,
in de koffer die ik niet kan achterlaten

Ouderdom niets meer waard ???

Hoezo ?

Wij zijn een fortuin waard !!!

Wij hebben zilver in onze haren

Goud in onze tanden

Gas in onze darmen

Stenen in onze nieren

Lood in onze schoenen

Kalk aan onze nagels

Staal in onze heupen

Plastiek in onze knieen

Vol met dure medicijnen

Lijken wij op een goudmijn

Een mens met zoveel mineralen

Zal het jaar 3000wel halen

         Bronnen

Verzamelwoord,toevluchtsoord

In de woestijn laat je oases ontstaan

Uit je olie,economie,ecologie verstoord

Zoet vloeibare broosheid,bijna vergaan

Alleen reeds je woord,pure reinheid,

Vulkaan, lava-eruptie,begin van nieuw leven

Moeders schoot,een diepe geborgenheid,

Het geloof in hem,om je weer kracht te geven,

En toch is er een waar we niet zonder dorsten,

Schoonheid,de waarheid zoeken,het zoeken waarom

Het geluk,de liefde, het kind tussen je borsten

De oerbron des levens,water alom

 Subject: vraagje

 Onderwijzer : Peter, zeg me eens, wie van jullie is gisteren in mijn
 appelboom geklommen om appels te stelen?
Peter : Ik hoor u niet goed, meester, hier op de achterste bank.

 Onderwijzer : Dat zullen we wel eens zien

. Kom eens hier, neem
 plaats  op mijn stoel
 Ik zal aan jouw lessenaar gaan zitten en dan mag jij
 me  een    vraag stellen

 Ze wisselen van plaats en Peter doet wat hem opgedragen is.
 Peter : Meester, wie heeft er gisterennacht bij mijn mama
 geslapen?
 Onderwijzer : Je hebt volkomen gelijk, Peter, hier achteraan kun
 je   echt niks verstaan.