Archief

Kippensprookje

Heel lang geleden, ja zelfs voor Internet,

Ik zat nog te schrijven met een pen,

Heeft men zich voor de gezondheid ingezet,

En gaf men ieder een kip en een hen.

In de tuin scharrelden zij, veel kip gegeten,

Met de eieren een omelet met spek,

Maar nu is men die tijd vergeten,

En valt men van flauwte van zijn stek.

De drukkingsgroep kwam, anti kip, alles kapot,

Ze moesten dood, te veel dierlijke hormonen,

Spijt te laat, helaas, geen kip meer in ’t hok,

Nu zou men ze terug als eten eer betonen.

Woscar

Welkom

Nee nooit vergeet ik het meisje,

Dat voor mijn meisjes ooit een zusje word,

En voor mijn zoon ,de dauw op t’gras,

Slechts ,enkele malen heb ik haar ontmoet ,

En toch ,haar ogen hebben zonder praten

Aan mij ,'t geheim verteld

Het geheim van liefde, in hun jonge harten

Voor hem ;die me zo dierbaar is ,

Wees welkom meisje

Bij ons allen :waar lief en leed steeds word gedeeld,

En waar men soms ,als men geen woorden weet

 Iets blinkend van de wangen veegt ,

Ik geef het toe, het zal me: spijten;

Maar ze horen toch bij mij: die stommiteiten

Ik ben niet slim, niet berekend of voorzichtig,

Ik leef maar raak en ben nog niet evenwichtig:

Want ik roep ze op, en spreek ze aan; soms kan ik zo uren doorgaan; en toch is spreken met die entiteiten: een deel van mijn bestaan;

En als ik dood ben, spook ik met hen mee: want dan zijn we allen saam---

Niets dan geesten: