tentoonstelling Jacques Cesa (5)

Het viel me op dat vooral de muren van de gangen voorbehouden werden voor werken die de Alpen en zijn bewoners voorstelden en dat vooral de nissen werk bevatten die in de Atlas geconcipieerd werden.  Heel af en toe moet men goed toekijken om te zien over welke streek en bevolking de tekening gaat, zo sterk ziet de kunstenaar Cesa de grenzen tussen landen en hun uitstervende ambachtslui waar ook ter wereld vervagen. 
Maar nu heeft u nog altijd geen werk van Jacques Cesa gezien, tenzij vanop de affiche.  Het wordt tijd dat ik daar verandering in breng.

Dit is een van de vier neogotische gangen rondom de binnenkoer van de Hogeschool West-Vlaanderen in de Sint-Jorisstraat.  Twee ervan hangen vol met werken van de Zwitserse kunstenaar Jacques Cesa.  De gangen zijn vrij toegankelijk voor het publiek, zowel tijdens de college-uren (weekdagen van 8.30 tot 17 uur) als tijdens het weekend (10-12 en 14-17u).

Om u al enig idee te geven.  Dit is de kunstenaar zelf ergens tussen zijn 'Gruyèrese bergen' in.

Nog tot 25 mei 2008 loopt er in de vroegere Normaalschool, nu de Hogeschool West-Vlaanderen, departement lerarenopleiding, Sint-Jorisstraat 71 (te Brugge natuurlijk!!!) een interessante tentoonstelling met ruim honderd werken van de Zwitserse kunstenaar Jacques Cesa.
De titel "Alpen - Atlas, de tijd van de herders" verraadt alles wat u hier gratis te zien krijgen kan.  De tentoonstelling toont een synergie tussen twee bergachtige streken (de Alpen en het Atlasgebergte) waarbij de kunstenaar Cesa op zoek gaat naar de laatste herders, op ambachtelijke wijze werkende kaasboeren (de Gruyère!) maar ook andere boeren hoog in de bergen die er trots op zijn om nog met paard en kar te werken en niet te lui zijn om de oogst eigenhandig binnen te brengen.  Een uitstervend ras dus in Europa dat Cesa voor ons portretteert in (potlood-)tekeningen, pastels en schilderijen.  Een ras dat in de Noordafrikaanse Atlas weliswaar nog ruimschoots aangetroffen wordt, maar voor hoe lang nog?  Want ook daar sijpelt de moderne tijd druppelsgewijs binnen (bemerk bijvoorbeeld de hoogspanningskabels op sommige tekeningen).
Maar genoeg gebrabbeld daarover.  U wilt voorbeelden zien, en die krijgt u.

Het wordt ook de hoogste tijd dat ik de quizvraag terug op de rails zet.  We zijn namelijk nog altijd aanbeland aan quizvraag 181 en de oplossing is nog 'steeds' (bemerk de subtiele woordspeling!) niet gevonden.  Daarom deze derde foto.  Waar in de binnenstad van Brugge valt dit te bekijken?

En dit is de Mayflowerreiger, gefotografeerd net nadat hij een vis uit het kanaalwater binnengeslikt had.

Het wordt tijd dat ik er opnieuw eens 'in' vlieg, want Bruggeblog lag misschien meer dan een week stil, Brugge zelf deed dat helemaal niet.  Een populaire voetballer stierf bijvoorbeeld totaal onverwacht...  een minder populaire politicus werd 'weeral' op het matje geroepen omwille van 'weeral' belangenvermenging waarbij de persoon in kwestie er nog altijd geen graten in vindt en niet begrijpt waarom iedereen plots opnieuw moord en brand schreeuwt ... brand?  jawel, brand! .... brandjes (al dan niet opzettelijk aangestoken) moesten de laatste dagen geblust worden ... 
Kortom: Brugge was de laatste tijd lang niet die saaie stad waar men het graag over heeft.
Als tegengewicht aan dit alles is dit mijn sobere ode aan de blauwe reigers.  Ik vind blauwe reigers prachtige beesten, groot, rank en slank en sierlijk in hun vlucht.  Mensenschuw, dat zijn ze wel, maar als het echt moet, dan is geen enkel visbestand in gelijk welk vijvertje van onze binnenstad tegen hen bestand.
Dit is de Coupurereiger.  Let vooral niet op de rommel op de voorgrond.  Dat komt van de noodzakelijke werken aan de Schaarstraat en omgeving.

Een jaar geleden heb ik er al op gewezen dat de kunstwerken van 'Brugge, Europese hoofdstad 2002' of hoe dat grootschalige kunstding ook heette echt geen lang leven beschoren waren.  Het Toyo Ito paviljoen, daarvan weet ondertussen iedereen dat het dringend aan herstel toe is, maar ook deze Conzettbrug verliest stilaan zijn praktische kant, namelijk het veilig overzetten van voetgangers en fietsers van de ene wal van de Coupure naar de andere wal.  Veilig?  Een jaar geleden meldde ik al dat de planken die voor de brug gebruikt werden heel snel aan het slijten waren en dat het vooral voor fietsers gevaarlijk zou kunnen worden.  Nu heeft men dat blijkbaar ingezien en er ook een oplossing voor gevonden: de silliconen-oplossing!   Silliconen opspuiten tussen de voegen die stilaan banddik groot werden.  Van een noodoplossing gesproken!

Moh vint toch!  Het protest in de buurt van Oostmeers, Westmeers en Zonnekemeers swingt hoe langer hoe meer de pan uit.  Eergisteren hing er aan weerskanten van de brug over Zonnekemeers die er eigenlijk geen meer is dit spandoek.  Enkele uren later werden de spandoeken (van stads- of politiewege?) al verwijderd.  Maar Bruggeblog was gelukkig snel genoeg om dit wapperend protest voor de eeuwigheid vast te leggen.  De bewoners van deze straten richten hun pijlen op de megaparking die hier ondergronds zou kunnen komen en vrezen dat zij op die manier een tweede Katelijnestraat zullen worden.  De positieve aspecten die aan dit project verbonden zijn vegen zij daarbij totaal van de kaart.  Zeg nu zelf: hoe ligt de parking Oud Sint-Jan er momenteel bij?  Toch als een der weinige schandvlekken in onze binnenstad.  Als men alles ondergronds wegwerken kan en bovengronds alles visueel veel mooier maken kan door het aanleggen van een park, wie kan daar toch iets op tegen hebben?  Persoonlijk zou ik er veel liever een gigantische kruidentuin zien verschijnen omdat dat historisch perfect verantwoord is, maar groen en bomen en kunstwerken ipv nu dat asfalt en die 'knorrende beesten' (zie: Ferdinand Bordewijk) bovengronds, wel, mijn keuze is dan vlug gemaakt.  Lang leve de ondergrondse parking!

De tweede foto van deze plek in het centrum van Brugge die u al iets meer informatie verschaft dan de vorige.  Weet u nu waar dit te zien is?

Dit is de man waarom we nu, na zoveel eeuwen, nog altijd een Heilig Bloedprocessie houden: Diederik van den Elzas.  Allez, het is hem natuurlijk niet in het echt want Diederik van den Elzas is allang dood en begraven, maar dit is een stand-in van hem, Manuel Deudon (46 j), die de rol van de graaf die het Heilig Bloed naar Brugge bracht al voor het negende jaar op rij met passende waardigheid vertolkte.  Aan zijn linkerzijde herkennen we zijn gemalin Sybille van Anjou en aan zijn rechterzijde de abt Leonius die hem zogezegd bij zijn Blijde Intrede in Brugge vergezelden.

Omdat Roland Rotsaert de vorige quizvraag perfect opgelost heeft is er hier een nieuwe.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

... en de processie van de natte tuba's.

de processie van de natte baretten ...

Acht Jappen-op-een-rij.  Eigenaardig genoeg hebben twee ervan géén camera bij de hand.  Wedden dat zij tweeën doorheen hun spleetoogjes het meest van alle acht van de Heilig Bloedprocessie gezien hebben?

Was dit nu om te lachen of om bij te geeuwen?

Het wisselvallige weer zorgde blijkbaar bij het processieheir voor 'snotvallingen'.  Deze figurant haalde ostentatief zijn 21ste eeuwse zakdoek boven om zijn neus te snuiten.  Historische anomalieën als deze worden tegenwoordig in een stoet als deze Heilig Bloedprocessie gedoogd.  Twintig, dertig jaar geleden zou men daar schande van gesproken hebben.  Figuranten met brillen op, vrouwen als gildeleden, zwarte muzikanten, vendelzwaaisters bij Aglaja, ... het zou vroeger stuk voor stuk een smet geweest zijn op 'Brugges schoonste dag'.

Afgaande op deze en de voorgaande foto zou men kunnen denken dat de Heilig Bloedprocessie één lange begrafenisstoet was.  Want het enthousiasme straalde er bij sommigen niet bepaald vanaf, en da's nog zacht uitgedrukt.  De regenbui(-en) die de deelnemers op hun nek kregen zullen daar deels de oorzaak van geweest zijn, maar bij deze jeugdige vrouwelijke (!) figuranten speelde natuurlijk ook de trac, de plankenkoorts, een grote rol.  En bij iemand met plankenkoorts (in dit geval: stratenkoorts) gaan de gezichtsspieren verstijven terwijl de blik op oneindig (∞) gezet wordt.

Hahaha!  Sommigen onder u dachten, vreesden al dat ik niks van de Heilig Bloedprocessie zou tonen.  Mis, mis, totaal verkeerd gedacht.  Ook dat onderdeel van Brugges schoonste dag, 1 mei 2008, heb ik ter plekke meegemaakt er fragmenten ervan wil ik u niet ontzeggen.
Terwijl - veilig afgesloten van de buitenwereld - de socialisten hun hoogdag van het jaar aan het vieren waren in de driehoek Vismarkt-Astridpark-Langestraat (met veel gevoel voor overdrijving hoorde ik een jongeman dit bestempelen als 'de Bronx van Brugge'), vierden de katholieken hun hoogfeest in de 'betere wijken van Brugge'.  De Heilig Bloedprocessie dus, en iedereen is er opnieuw een jaartje ouder op geworden.  Deze eerwaarde heren van de confrerie van Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Potterie zijn er het sprekende bewijs van.  Jaar na jaar verloopt het wandelen doorheen de Brugse straten voor sommigen onder hen steeds moeizamer.