zuilen van de Waterhallen

Voorbeelden van wansmaak genoeg in onze binnenstad, zeker als het de verkochte artikelen en de opschriften van de winkels betreft.  Wandelend door Brugge vraag ik me dikwijls af: wat is er toch mis met onze Nederlandse taal?  Zeg nu zelf:  'souvenirwinkeltje'  of, beter nog, 'geschenkenwinkel' is  toch veel beter als naam voor deze zaak.  En wat het ergste van al is: deze trend van verengelsen van opschriften stopt niet.  Er wordt gesproken van globalisatie.  Welnu, de uitbater van deze 'gift shop' is mede verantwoordelijk voor de globalisatie.  Denkt hij nu echt op die manier een klomp meer te verkopen?  

Soms vraag ik me af wat zo'n mensen bezielt om zich uren voor te bereiden om er uit te zien als een levend standbeeld om daarna deze vensterbank van de proosdij van Sint-Donaas op de Burg op te klauteren en dan nog eens uren aan een stuk voor iedere passant te kijk te staan.
Ervaring opdoen heet dat dan.  Ook Geert Hoste is zijn carriere begonnen als mimespeler in de Steenstraat.
Sommigen onder u hadden hier vandaag een beeldverslag van de triatlon door Brugge verwacht die gisteren gezwommen, gefietst en gelopen werd door onze warme stad.  Die personen zal ik moeten teleurstellen.  Door mijn 'Nacht van Vlaanderen' ben ik er helaas niet meer geraakt.  Wel kan ik verklappen dat Marino Van Hoenacker won in 1u49' en dat hij één minuutje voorsprong had op de tweede atleet, Luc Van Lierde. 

Plak deze foto samen met de voorgaande en u hebt het volledige Wevershof bij mekaar.  Haast niet voor te stellen dat hier tot honderd jaar geleden met een goeie honderd samenhokten, zich krom werkten en toch nog niet rondkwamen omdat zij zich blauw betaalden aan pacht.  Tegenwoordig hebben we in de grootsteden als Antwerpen, Gent, Brussel en Luik nog huisjesmelkers die vooral vreemdelingen en illegalen uitbuiten.  Vroeger deden ze het hier in Brugge met onze eigen arme bevolking.

Dit huis in de Zuidzandstraat 1 mag dan wel het huis zijn met de oudste apotheekpraktijk, het interieur is dat niet.  Toch zijn er nog enkele 19-de eeuwse wandkasten met gemarmerde zuiltjes en is er ook nog een oude toonbank aanwezig. 

De Colard Mansionstraat.  Een straat waar normaal gezien niet zo veel over te vertellen valt, ware het niet dat hij genoemd is naar de Brugse drukker Colard Mansion van wie vanaf vandaag op internet zijn werk uit 1484, de 'ovide moralisé' vrij te raadplegen is.  Meteen hebben de archiefdiensten van Brugge opnieuw bewezen dat zij perfect werk afleveren.  Sinds twee jaar hebben zij al verschillende historische boekwerken zo op internet geplaatst en op een schitterende manier toegankelijk(-er) gemaakt.
En zien we daar ook niet toevallig vooraan in de straat de toerbus geparkeerd staan van de vereniging Tapis Plein die eveneens probeert, op hun eigen aparte manier, de geschiedenis van Brugge tot bij ons te brengen.