Michelangelo

Een kijkje op de Minnewaterbrug vanuit een niet alledaagse hoek.
Het weekend komt er weer aan en dan is er in Brugge altijd van alles te doen.  Ik laat het  op me af komen maar schrik een beetje van de temperaturen.  Die warmte, daar kan ik niet zo goed meer tegen.  En zeggen dat ik nog bij temperaturen van 27 graden Celsius de Guldensporenmarathon gelopen heb.  Zondag is er de twintigste editie van.  Gestart wordt in Kuurne bij Kortrijk en de aankomst is op de Burg te Brugge.  42 kilometer en 195 meter moeten alle lopers overbruggen tussen die twee steden met een historisch verleden.  1302, weet u wel!  Deze Guldensporenmarathon werd trouwens opgericht met in het achterhoofd de mythe van de oorspronkelijke marathon toen zogezegd Pheidippides als koerier van Marathon naar Athene liep om het heuglijke nieuws van de overwinning op de Perzen te melden: "Verheugt u, wij hebben gewonnen" kon Pheidippides nog uitbrengen en daarna zeeg hij dood neer.  Diezelfde mythe wil men hier in stand houden.  Toen in 1302 de Vlamingen in de Groeningebeek nabij Kortrijk het Franse leger verslagen hadden zal er misschien ook een koerier naar Brugge teruggelopen zijn om alhier het heuglijke nieuws te melden. 

Vandaag is eindelijk de vakantie aangebroken voor alle scholieren.  Het is tijd voor hen om ofwel een vakantiejob aan te nemen ofwel om op vakantie te trekken ofwel om de twee te combineren, bijvoorbeeld een maandje werken en een maandje op reis gaan.  En als jongeren op reis trekken, gebeurt dat meestal volgens hun budget, dus vooral rugzak en tent wordt bovengehaald.  Ik herinner me mijn vakanties in mijn jeugd en ik heb er niks dan goeie herinneringen aan overgehouden.  Ook ik heb meer dan een vakantiejob gedaan en ook ik heb meer dan eens met rugzak en tent de wereld verkend.

Het klokkentorentje van de kapel Sint-Joos, gelegen in de Ezelstraat.

Elk jaar gebeuren er in opdracht van het OCMW verschillende prestigieuze restauratiewerken, in hoofdzaak aan de godshuizen die zij in hun beheer hebben.  Na de restauratie wordt het gebouw altijd plechtig aan pers en publiek voorgesteld.  Dat gebeurde afgelopen 19de juni eveneens met dit gebouw, genaamd 'Kapel Sint-Joos'.  De godshuizen zelf die achter de kapel liggen zullen in een volgende fase opgeknapt worden.
Nu zou ik hier veel over kunnen schrijven, maar u kunt alles zelf op twaalf PDF-pagina's lezen op de site van het OCMW zelf.  Ik wil alleen nog kwijt dat deze kapel en de ernaast gelegen passantenwoning tegenwoordig gebruikt worden door de oecumenische kerk en de orthodoxe parochie, afdeling Brugge.

Dit is mijn Brugge.  Mijn blog, mijn Brugge.   Anderen zullen deze stad misschien totaal anders bekijken maar ik zie het zo.  En ik heb blijkbaar een zwak voor de omgeving 'hoge brug' - kanaaleiland - bargehuis.

"d' oge brugge" wordt hij hier genoemd, dit gedeelte van de ring dat met een bocht in de richting van het station gaat.  Duizenden auto's passeren hier, maar ook nog tamelijk veel voetgangers.  Deze figuur bovenaan wandelend, wedden dat het een rugzaktoerist is die van het station de kortste weg neemt naar de jeugdherberg, gelegen langs de Baron Ruzettelaan?  Nog een kilometertje en hij is er. 

Terwijl op het ogenblik Frans Bauer zich aan het opwarmen is om op te treden op de Markt voor  duizenden toeschouwers  (tenminste dat hopen de organisatoren en het is hen van harte gegund want de opbrengst gaat naar een goed doel)  geef ik u de gebruikelijke fotovraag.  Na de eerste foto kwam er nog geen reactie, daarom krijgt u er vanavond een tweede.  Waar in Brugge kunt u dit zien?

Om maar eens te bewijzen dat Brugge nooit twee keer hetzelfde is.  Deze foto hiernaast is deze week genomen en toont de Spiegelrei op een zomeravond heel laat.  Exact dezelfde plaats heb ik onlangs getoond, maar dan gefotografeerd op een zomerochtend erg vroeg en met een tikkeltje wind.  Geef toe: Brugge is nooit twee keer hetzelfde.

Een laatste blik op een der werken  van de Uruguayaanse kunstenaar Pablo Atchugarry die al op 11-jarige leeftijd kunstwerkjes maakte en op 18-jarige leeftijd zijn eerste solo-tentoonstelling had.  Dat zijn vader ook beeldend kunstenaar was zal er veel mee te maken hebben dat Pablo zelf zo vroeg eraan begon.

Meestal werkt Pablo Atchugarry in het witte Carraramarmer, zijn geliefde marmersoort.  Maar af en toe gebruikt hij ook andere marmersoorten.

Vandaag ga ik nog wat Atchugarry'kes aan u tonen.  Meer bepaald de beelden van de kunstenaar die u nog enkele maanden lang aantreffen kunt in de binnentuin van het Groeningemuseum.

Dit is een der weinige foto's van de laatste tijd waarop ikzelf bijzonder trots ben.  Het portretteert het Brugse concertgebouw des avonds, om nog exacter te zijn, het werd gefotografeerd afgelopen zaterdagavond want daarvan getuigen die lichtgevende kegels die een evenement van Monumentennacht aankondigen.   Maar wat vooral uitzonderlijk aan deze foto is, dat is het feit dat bijna elke verdieping van het fameuze Concertgebouw verlicht is.  Dit is vooral daarom een unieke momentopname geweest.  In gelijk welke portfolio over dit gebouw zou deze foto zeker niet misstaan.

Iets eerder de nieuwe Quizvraag vandaag omdat ik graag straks iets wil bekijken op televisie.  We zijn al aan quizvraag 36 aanbeland en de 35 voorgaande zijn er al verschillende namen gepasseerd van personen die de juiste oplossing vonden.  Soms was zelfs maar 1 foto nodig.  Soms, zoals uitgerekend met de laatste vraag het geval was, waren er 5 foto's nodig. 
zo, een nieuwe plaats in de binnenstad van Brugge.  Zoals altijd is het te zien in het straatbeeld of is het toch ten minste publiek toegankelijk.  Rara, waar is dit?

"stick your head into it" zei deze Engelse dame tegen haar man en prompt deed ze het zelf.  En zo werd een werk van Atchugarry door haar van naderbij bekeken.  Bruggebloglezers weten het ondertussen al dat zij op hun hoede moeten zijn als ze door de binnenstad lopen want de camera van Bruggeblog ligt altijd op de loer.  Deze Engelse dame wist dat uiteraard nog niet. 

Terug naar de tentoonstelling van Pablo Atchugarry.  Verspreid over een paar locaties staan sinds kort tientallen werken van deze man in Brugge opgesteld.

Gisterenavond even voor 10 uur.  Enkele jongeren spelen met de frisbee op de Burg, in de nabijheid van het stadhuis.    Bij een van de worpen belandt de frisbee tegen een glasraam van het stadhuis.  Spijtig genoeg voor de jongeren was er net op dat ogenblik politie omdat die er patrouilleerden omwille van een gemeenteraadszitting die op dat ogenblik in het stadhuis plaatsvond.  Hopelijk hebben die gasten een familiale verzekering of anders kunnen ze opdraaien voor de herstellingen en hoe ouder de raampjes geschat worden, hoe meer zij (of hun ouders) in hun geldbeugel zullen mogen tasten.