Cactus

Sorry voor de slechte beeldkwaliteit.  Hiermee bedoel ik  'beeld' - kwaliteit.  Soms denk ik, ach, laat ik mijn ladder nemen en dit beeldje eventjes afstoffen, het zou er onmiddellijk een stuk beter uitzien.
Deze bedenking terzijde, dit is quizvraag nummer 40.  Vertelt u mij waar dit beeld staat en u kunt u meteen een Bruggekenner noemen. 

Het Cactusfestival is gestart maar dit keer staan er niet alleen op het podium artiesten.  Nog voor men het eigenlijke festivalterrein betreedt zijn er artiesten bezig (geweest).  Deze kleurrijke vlinders die hangen tussen de bomen van de Vesten bijvoorbeeld dwarrelen heen en weer bij het minste briesje.

Bij voorgaand bericht vraagt u zich natuurlijk af wat dat met Brugge te maken heeft.  Welnu, ik wil de link leggen tussen fictie en werkelijkheid.  Op de (Gentse) barge staat een vrouwelijk boegbeeld.  De bouwers van deze moderne versie van het schip hebben haar tot de 'Maagd van Gent' gedoopt.  Die maagd van Gent prijkt in alle geval op het wapenschild van Gent naast een leeuw en daaronder de spreuk 'trouw en liefde'.  Die leeuw wordt verondersteld de trouw te verzinnebeelden en de maagd wordt beschouwd als de belichaming van het zwakke, het kostbare, het af te schermen genotbiedende element.  Tot zover de waarheid.  Om nu te denken dat zij op die vroegere bargeschepen als boegbeeld afgebeeld stond, deelt u dat maar bij de fictie in.

Afgelopen week zag ik op DVD de TV-reeks van Italiaanse origine 'Caraibi'.  Bij ons werd de titel 'Pirates'.  Aan te bevelen voor iedereen die houdt van wat actie en avontuur en mooie beelden terwijl het verhaal ook leuk ineenzit.  Het piratenschip van de hoofdfiguur, de piratenhoofdman Malasorte, heeft een prachtig vrouwelijk boegbeeld.  Terwijl veel zeewetten nadrukkelijk vrouwen aan boord verboden en zelfs zo ver gingen dat de boegbeelden geen vrouwenfiguren mochten zijn, trokken de piraten zich daar natuurlijk niks van aan.

Halverwege de jaren negentig kwamen Walter De Buck en kapitein André De Wilde op het idee om de barge te reconstrueren.  Vooral laatstgenoemde zette zich volledig in voor het project dat de steun en goedkeuring van Prins Laurent en Prinses Claire meekreeg.  Het initiatief was vooral opmerkelijk omdat het schip door 'doppers' gemaakt werd, zoals Walter De Buck in zijn 'Bargelied' zingt.  Meer over dit schip en het project leest u op hun eigen site, waar ook de volledige tekst van het Bargelied te vinden is.

Dit schip, tegenwoordig van een motor voorzien, was vroeger een trekschuit.  Het werd voortgetrokken door paarden die langs het jaagpad liepen.  Eén enkele tocht van Gent naar Brugge duurde 8 uur.  Er waren twee zo'n schepen.  Terwijl om tien uur 's morgens het ene schip in Gent vertrok, vertrok het andere in Brugge.  Aan boord was er veel luxe.  Het schip dat 26 meter lang was had een eetzaal, een keuken, een achterkeuken en een toilet.  Bovenop het dek was er een baldakijn dat veel mooier was dan hetgeen er nu op staat.  Acht stuivers kostte zo een reis, maar vertegenwoordigers van de wereldlijke en geestelijke macht mochten gratis mee.  Veel is er eigenlijk niet veranderd met vroeger.  Het koninklijk hof mag ook nog altijd overal gratis naartoe, meer nog, daarbovenop krijgen ze nog hun vaste dotatie plus geschenken.

Een detail van het schilderij "De aankomst van de barge aan de Katelijnepoort te Brugge" van waarschijnlijk Jan Beerblock.  U merkt dat bij het maken van de 'Gentse Barge' men goed gekeken heeft naar dit schilderij.  Het is niet helemaal hetzelfde maar verschillende elementen komen toch verrassend goed overeen.

Morgen zal ik het hebben over de Barge.  Het bargehuis en 'Jantje van Pardoens', daar heb ik het al eens over gehad.  Nu gaat het over de Barge zelf.  Slechts sporadisch vaart deze boot opnieuw tussen Brugge en Gent.  Eigenlijk gewoon op aanvraag (mits betalen, natuurlijk!).  Maar blijkbaar ligt het traject Gent-Brugge en terug tegenwoordig niet zo goed meer in de markt.  En dat terwijl de oorspronkelijke Barge niks anders deed dan heen en terugvaren tussen deze twee grote steden.  De boot die u ziet is uiteraard een nabootsing van die vroegere Barge.  Dat men hem nu de 'Gentse Barge' noemt, ach, het is de Gentenaars vergeven.  Zij hebben zich altijd al verheven gevoeld boven de Bruggelingen.   Zij waren het trouwens die het initiatief namen voor het opnieuw bouwen van deze boot en niet wij.  Dus laat hen dit plezier.

Sonja Deblaere verraste me met de oplossing.  Ik had al bijna een nieuwe detailfoto klaar toen ik zag dat zij deze vooravond de juiste oplossing gegeven heeft.  In de Katelijnenstraat bevindt zich het Bogardenklooster, dat al sedert 1513 een stadsschool geworden is.  De linkervleugel langs de Arsenaalstraat bevat o.a. de kapel en die vleugel werd in 1550-1551 herbouwd.  Het meest opvallende van die herbouwing treffen we nu nog steeds aan op de hoek van de Arsenaalstraat met de Noordstraat en dat is deze kanjer van een schouw.  Nu is dit allemaal de Stedelijke Academie geworden.
Het bankje van de vorige foto bevindt zich aan de andere zijde.
Geef me a.u.b. nog 1 dagje rust om een nieuwe fotovraag voor u uit te vinden. 

Op verschillende plaatsen in Brugge werden dit jaar nieuwe petanquebanen aangelegd.  Voorlopig hebben alleen de pleinen binnen het Volkskundig Museum maar vooral die op de Burg succes.  Hier in het Minnewaterpark heb ik nog nooit iemand de sport die onze stad blijkbaar wil promoten zien spelen.

Gegroeid van een piepklein en gratis festivalletje zonder podium op het Sint-Amandsplein voor enkele tientallen belangstellenden naar hier in het Minnewaterpark met een gigantisch podium en voor vele duizenden betalende muziekliefhebbers. 

Op internet zijn er heel wat zogeheten gratis-sites.  Sites die links geven naar andere sites waar gratis spulletjes te verkrijgen zijn.  Ook staan op die gratis-sites heel wat tips om het leven een stuk goedkoper te maken.  Welnu, deze tip mag er gerust bij staan.  Wilt u gratis naar het Cactusfestival?  Wel, u moet weten dat tussen de ingang tot het festival en de eigenlijke weide er twee waterlopen liggen.  U neemt een rubberen bootje, blaast hem op, gaat even buiten de zone van het festival ermee te water, en u peddelt tot u binnen bent.  Daar bindt u uw rubberen bootje aan een boom en u kunt voor de rest van de dag gratis genieten van de optredens.  Het wordt aangeraden om vooraf natuurlijk de situatie goed in te schatten, want de organisatoren worden jaar na jaar bedrevener in het afzetten van het volledige terrein.  Het is maar een tip.  Vooral niet doen, want het mag niet, maar het is in principe mogelijk.

Een gewone cafébaas zou hier al een tijdje mee voort kunnen, met deze voorraad bier voor het nakende Cactusfestival.

... in het Minnewaterpark worden voorlopig met hekkens afgezet om te voorkomen dat ze straks door de duizenden Cactusfestivalgangers vertrappeld worden.

... worden ingezet om van het Minnewaterpark een Cactustfestivalweide te maken.  Ter bescherming van het gras worden op verschillende stukken van het park houten vloeren gelegd.

De Brugse paardentram.  Het is tegenwoordig een aparte manier om Brugge in groep te verkennen.  Een toeristische attractie dus.  Maar van 1892 tot 1911 was de paardentram een echt vervoermiddel om zich in te verplaatsen van het ene vaste punt in Brugge naar het andere.  Er was bijvoorbeeld een vaste verbinding tussen het station (toen nog aan het Zand) en het Fort Lapin, toch goed vier kilometer verderop.  Het was een goedkoper alternatief voor de koets, de taxi van toen.  Eén groot nadeel had die paardentram vroeger: regelmatig liep hij vast in de zanderige wegen van vooral het noordelijke gedeelte van Brugge en dan moesten de passagiers de paardentram een eindje helpen duwen.  Twintig jaar ongeveer heeft de paardentram bestaan en toen was zijn/haar liedje uitgezongen.  Nu wordt hij opnieuw gebruikt louter als folklore en ondertussen zijn alle wegen van Brugge in veel betere staat dan pakweg honderd jaar geleden (met uitzondering misschien van Hemelrijk).  De paardentramtoeristen mogen op hun twee oren slapen: helpen duwen zit er echt niet meer in.

Het leven kan hard zijn voor een toerist tijdens deze hete zomer.  Daarom dat die toerist graag een beetje afkoeling probeert te zoeken onder de bomen van het Wijngaardplein en langs de boorden van de reitjes.