Ozondrempel

Het werd al aangekondigd dat het ging gebeuren maar nu is het daadwerkelijk gebeurd.  Dit PAXbeeld heeft zijn oorspronkelijke plaats verlaten.  Sedert 1947 stond het op het binnenplein bij het Oud Sint-Janshospitaal.  Daar staat het nu nog, maar niet meer op de zelfde plaats.  De twee elkaar omhelzende monniken zijn iets verderop gewandeld in de richting van de oude apotheek.  Om eerlijk te zijn komen ze hier meer tot hun recht dan tussen die struiken waar ze eerst stonden.  Het kunstwerk is gemaakt door de Brugse beeldhouwer Octave Rotsaert, de man van wie ook het grote ruiterstandbeeld van koning Albert I is dat tussen het Zand en het Station in staat.  Zelf twee wereldoorlogen meegemaakt hebbende, wist de man, Octave Rotsaert, wat oorlog en wat vrede was.  Toevallig was hij in 1914 in de abdij van Maredsous bij de monniken toen WO I uitbrak.  De oorlog maakte een einde aan zijn verblijf aldaar maar hij hield er buiten mooie herinneringen ook schetsen en een buste van een der geestelijken aan over.  Uiteindelijk maakte hij, toen WO II afgelopen was, dit werk van twee monniken die de Paxgroet of vredeskus uitbeelden.
Op de plaats waar het beeld oorspronkelijk stond komt in het najaar een nieuw, modern kunstwerk en, eerlijk gezegd, afgaande op de schetsen die ik al gezien heb hou ik mijn hart vast.

De uitroeptekens doen vermoeden dat Carlos Dejaegher vrij zeker van zijn stuk is: "In de Steenstraat!!"  En gelijk heeft hij.  Dit is inderdaad in de Steenstraat.  Meer bepaald Steenstraat nummer 7.   Dicht bij de Markt dus.  Natuurlijk heeft u in de figuur Sint-Niklaas herkend.  De man die bijna altijd afgebeeld wordt met zijn meest voorkomend attribuut: drie kinderen in een kuip.  Volgens de alom gekende legende wekte hij ze tot leven nadat ze door een slager ingepekeld waren.  Het symbool Sint-Niklaas slaat terug op de tijd dat alle huizen nog namen hadden in plaats van nummers.  Dit huis was genaamd 'Sint Nicolaes'.

"Goeiemorgen allemaal...  Sorry hoor, ik ben nog niet helemaal uitgeslapen.  Last gehad van de muggen.  En van de warmte vannacht.  Ik heb nog geen koffie gedronken.  Moet zelfs nog naar de badkamer.  Maar dit is en blijft mijn eerste werk:  even lekker buiten het raam hangen.  Kijken naar de zwanen die elke morgen vanuit hun slaapplaats langs het Wijngaardplein de reitjes komen opzwemmen.  Maar nu moet ik vlug naar binnen, mezelf een beetje toonbaar maken."
Neen, denk nu niet dat dit mijn gedachtengang van deze morgen was.  Ik permitteerde mij gewoon even om mij te verplaatsen naar de gedachtengang van deze dame.

Een nieuwe fotovraag.  Waar in Brugge is dit?

De voormalige Burgerlijke Griffie op de Burg.  Onlangs nog gerestaureerd naar aanleiding van 'Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa'.  De vorige grondige restauratie dateerde van 1877-1884 toen Louis Delacenserie (weeral hij!) vooral medaillons met vorstenportretten maar ook beelden op de top bijplaatste.  Hij deed dat niet willekeurig.  Hij deed beroep op verschillende historische bronnen.  De beelden werden gegoten door de Brusselse 'Société des Bronzes', naar ontwerpen van de Brugse beeldhouwer Henri Pickery.  Ze werden er geplaatst in 1884.  Dit zijn de drie beelden links bovenaan het gebouw.  Van links naar rechts zijn dat 'De Macht', een allegorische voorstelling met scepter als attribuut (1,80 m hoog).  In het midden 'Mozes', die op de berg Sinaï de tien geboden ontving (2 meter hoog).  Rechts in beeld 'de Voorzichtigheid', een allegorische voorstelling van 1,80 m hoog.
Het medaillon dat hier te zien is is dat van Maria van Bourgondië.

U moogt twee keer raden aan welke kant van de Markt er iets te gebeuren staat.

Kijk, ik zou hier tal van grapjes kunnen maken over het plasgedrag van de paarden op de Markt en het verkeerde keelgat van een horeca-uitbater van diezelfde Markt, maar ik zal het niet doen.  Wel wil ik eens wijzen op dit kraantje dat er zo onopvallend geplaatst werd dat men het haast niet ziet en als men het al ziet dan vindt men het gewoon leuk als steunpunt om van daar uit eens de markt te kunnen overschouwen.
Het kraantje wordt nochtans dagelijks meerdere keren gebruikt door stadsdiensten en koetsiers (om bijvoorbeeld te maken dat de geurhinder die de paarden verspreiden die de toeristenkoetsen trekken, om die geurhinder zo veel mogelijk te beperken).

Ik heb me laten wijsmaken dat dit kraantje dat te zien is op de Markt niet gemaakt is door een kunstenaar maar door de hoofdverantwoordelijke van de stadsdienst die  instond voor het plaatsen en onderhouden van dergelijke dingen.  Meer nog: ik heb het ergens gelezen.  Alleen kan ik me niet meer herinneren waar.  Verbetert u mij als deze bewering niet waar is.

Kijkend vanop de Markt naar de Halletoren (of het Belfort, als u dat liever verkiest) ziet u halverwege, nog ver boven het Mariabeeld en het balkon van de Hallegeboden, een medaillon met daarin heel wat symbolen die naar België verwijzen.  Gisteren had ik het over een Vlaamse Leeuw; vandaag zijn het Belgische leeuwen want elk dragen ze op stoere wijze onze nationale vlag.  Vanop de Markt gezien kunt u het allemaal natuurlijk niet met het blote oog onderscheiden want het zit te hoog in de toren.  Laat staan dat u onze nationale leuze van beneden af zoudt kunnen lezen: "Eendracht maakt macht".  Ik heb het me al dikwijls afgevraagd en nu vraag ik het me weer af.  Toen in oorsprong al die versieringen en ornamenten en spreuken zo hoog op die gebouwen geplaatst werden, wat was toen de bedoeling?  Dat de mensen het van beneden konden zien of lezen?  Onmogelijk toch?  Of had men toen veel betere ogen dan wij nu die al vroeg moeten brillen of contactlenzen dragen?

Amai, ik stond versteld van de redeneringswijze van Marie-Rose Van Acker.  Leest u allemaal maar eens haar 'reactie' onderaan de vorige foto, onderdeel van quizvraag 44.  U zult moeten toegeven dat haar manier van logisch redeneren fantastisch is.  En de oplossing die zij op die manier via deductie naar voren schuift is ... correct.  Dit is inderdaad een van de twee nog resterende herinneringen aan de tijd toen het Sint-Lodewijkscollege tussen de Noordzandstraat en de Zilverstraat gevestigd was (1846-1972).  Dit is nu te zien in het winkelcentrum het 'Zilverpand' en de straat hier rechtop is de Zilverstraat.

Het is NIET aan de post op de Markt.  Waar is het dan wel?

"Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
 Al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw.
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij TANDEN heeft."

... het kan in deze hitte o zo verkwikkend zijn, zowel voor hond als voor mens.

Een voor velen onbekende plaats in Brugge.  De turnzaal die verbonden is aan de Rijksnormaalschool in de Sint-Jorisstraat.  Laat u met deze zes foto's verrassen en onderdompelen in een schoolsfeer van weleer.

U kunt deze turnzaal gerust beschouwen als een der best bewaarde geheimen van Brugge.    Hoeveel Bruggelingen die hier NIET school gelopen hebben kennen dit?  En zij die hier WEL school gelopen hebben, die hebben hoogst waarschijnlijk nooit de historische waarde van dit gebouw beseft.  Integendeel: ze zullen waarschijnlijk gesakkerd hebben over de turninfrastructuur die fel verouderd is.