Verzengende hitte

Vroeger was bevallen iets wat thuis gebeurde.   Maar geleidelijk aan richtten klinieken aparte kraamklinieken in.  Dat van Sint-Jan ontstond in 1817 en was waar nu het archeologisch museum is.  Later kwamen er ook privé kraamklinieken, zoals in dit huis op Sint-Anna dat eeuwenlang eigendom was van voorname heren.  In 1930 was dokter Antoine Vandermersch in dit huis geïnteresseerd.  Hij kocht het en richtte er het 'moederhuis Sint-Anna' in.  Vele honderden Bruggelingen zijn hier geboren.  Toen de dokter in 1961 overleed  werd het door collega's nog verder als kraamkliniek gebruikt, tot in 1974.  Het OCMW kreeg het gebouw gratis in handen, restaureerde het in 1980 en nu is het een tehuis en dagopvang voor arbeidsongeschikte volwassenen.

Het is vakantieperiode en velen zijn op het ogenblik op reis.  Aangezien wijzelf thuis blijven in Brugge hebben we deze week een logé.  Dat onze logé, Rakker genoemd, zich bij ons aardig amuseert en zijn naam waardig blijft bewijst deze foto.

Het had ook een quizvraag kunnen zijn, ware het niet dat ik zelf de naam van de straat hierboven vermeld heb.  Zou u het geweten hebben?  Het was vanmorgen.  De bruine huisvuilzakken stonden nog buiten, klaar om met de ophaaldienst meegenomen te worden.  Waarom deze foto?  Welnu, stel dat u met uw wagen deze straat inrijdt, kunt u dan verweten worden van tegen de rijrichting in te rijden?  Hoezo verbodsbord?   Welk verbodsbord?

Het begint snel op te lopen met die quizvragen.  We zijn al toe aan nummer 46.  Zo, dit is ook het Brugge van nu.  Aan u om uit te vissen waar.

Op het ogenblik ziet u mij niet buiten komen.  Het is veel te heet weer.  In Spanje hebben ze onlangs de siësta afgeschaft hoorde ik enkele weken geleden in het nieuws.  Als zomers zoals we er nu een kennen blijven aanhouden mag men in dat seizoen best hier in ons landje de siësta invoeren.  Wie nu tussen 12 en 18u werken moet is echt te beklagen.  Bij Seniorennet is er een interessant onderdeel bijgekomen waar men per uur de gemeten luchtkwaliteit voor heel België bekijken kan.  Daar kunt u bijvoorbeeld aflezen dat vanaf 16u deze namiddag de ozonwaarden stilaan aan het flirten zijn met de drempelwaarde waarboven het schadelijk wordt voor onze gezondheid.  Neen, mij ziet u nu niet buiten.
Daarom heb ik deze morgen om acht uur nog vlug wat fotootjes genomen.  Het was het beste moment van de dag en gek genoeg was er op veel plaatsen nog geen kat te zien.

Het werd al aangekondigd dat het ging gebeuren maar nu is het daadwerkelijk gebeurd.  Dit PAXbeeld heeft zijn oorspronkelijke plaats verlaten.  Sedert 1947 stond het op het binnenplein bij het Oud Sint-Janshospitaal.  Daar staat het nu nog, maar niet meer op de zelfde plaats.  De twee elkaar omhelzende monniken zijn iets verderop gewandeld in de richting van de oude apotheek.  Om eerlijk te zijn komen ze hier meer tot hun recht dan tussen die struiken waar ze eerst stonden.  Het kunstwerk is gemaakt door de Brugse beeldhouwer Octave Rotsaert, de man van wie ook het grote ruiterstandbeeld van koning Albert I is dat tussen het Zand en het Station in staat.  Zelf twee wereldoorlogen meegemaakt hebbende, wist de man, Octave Rotsaert, wat oorlog en wat vrede was.  Toevallig was hij in 1914 in de abdij van Maredsous bij de monniken toen WO I uitbrak.  De oorlog maakte een einde aan zijn verblijf aldaar maar hij hield er buiten mooie herinneringen ook schetsen en een buste van een der geestelijken aan over.  Uiteindelijk maakte hij, toen WO II afgelopen was, dit werk van twee monniken die de Paxgroet of vredeskus uitbeelden.
Op de plaats waar het beeld oorspronkelijk stond komt in het najaar een nieuw, modern kunstwerk en, eerlijk gezegd, afgaande op de schetsen die ik al gezien heb hou ik mijn hart vast.

De uitroeptekens doen vermoeden dat Carlos Dejaegher vrij zeker van zijn stuk is: "In de Steenstraat!!"  En gelijk heeft hij.  Dit is inderdaad in de Steenstraat.  Meer bepaald Steenstraat nummer 7.   Dicht bij de Markt dus.  Natuurlijk heeft u in de figuur Sint-Niklaas herkend.  De man die bijna altijd afgebeeld wordt met zijn meest voorkomend attribuut: drie kinderen in een kuip.  Volgens de alom gekende legende wekte hij ze tot leven nadat ze door een slager ingepekeld waren.  Het symbool Sint-Niklaas slaat terug op de tijd dat alle huizen nog namen hadden in plaats van nummers.  Dit huis was genaamd 'Sint Nicolaes'.

"Goeiemorgen allemaal...  Sorry hoor, ik ben nog niet helemaal uitgeslapen.  Last gehad van de muggen.  En van de warmte vannacht.  Ik heb nog geen koffie gedronken.  Moet zelfs nog naar de badkamer.  Maar dit is en blijft mijn eerste werk:  even lekker buiten het raam hangen.  Kijken naar de zwanen die elke morgen vanuit hun slaapplaats langs het Wijngaardplein de reitjes komen opzwemmen.  Maar nu moet ik vlug naar binnen, mezelf een beetje toonbaar maken."
Neen, denk nu niet dat dit mijn gedachtengang van deze morgen was.  Ik permitteerde mij gewoon even om mij te verplaatsen naar de gedachtengang van deze dame.

Een nieuwe fotovraag.  Waar in Brugge is dit?

De voormalige Burgerlijke Griffie op de Burg.  Onlangs nog gerestaureerd naar aanleiding van 'Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa'.  De vorige grondige restauratie dateerde van 1877-1884 toen Louis Delacenserie (weeral hij!) vooral medaillons met vorstenportretten maar ook beelden op de top bijplaatste.  Hij deed dat niet willekeurig.  Hij deed beroep op verschillende historische bronnen.  De beelden werden gegoten door de Brusselse 'Société des Bronzes', naar ontwerpen van de Brugse beeldhouwer Henri Pickery.  Ze werden er geplaatst in 1884.  Dit zijn de drie beelden links bovenaan het gebouw.  Van links naar rechts zijn dat 'De Macht', een allegorische voorstelling met scepter als attribuut (1,80 m hoog).  In het midden 'Mozes', die op de berg Sinaï de tien geboden ontving (2 meter hoog).  Rechts in beeld 'de Voorzichtigheid', een allegorische voorstelling van 1,80 m hoog.
Het medaillon dat hier te zien is is dat van Maria van Bourgondië.

U moogt twee keer raden aan welke kant van de Markt er iets te gebeuren staat.

Kijk, ik zou hier tal van grapjes kunnen maken over het plasgedrag van de paarden op de Markt en het verkeerde keelgat van een horeca-uitbater van diezelfde Markt, maar ik zal het niet doen.  Wel wil ik eens wijzen op dit kraantje dat er zo onopvallend geplaatst werd dat men het haast niet ziet en als men het al ziet dan vindt men het gewoon leuk als steunpunt om van daar uit eens de markt te kunnen overschouwen.
Het kraantje wordt nochtans dagelijks meerdere keren gebruikt door stadsdiensten en koetsiers (om bijvoorbeeld te maken dat de geurhinder die de paarden verspreiden die de toeristenkoetsen trekken, om die geurhinder zo veel mogelijk te beperken).

Ik heb me laten wijsmaken dat dit kraantje dat te zien is op de Markt niet gemaakt is door een kunstenaar maar door de hoofdverantwoordelijke van de stadsdienst die  instond voor het plaatsen en onderhouden van dergelijke dingen.  Meer nog: ik heb het ergens gelezen.  Alleen kan ik me niet meer herinneren waar.  Verbetert u mij als deze bewering niet waar is.

Kijkend vanop de Markt naar de Halletoren (of het Belfort, als u dat liever verkiest) ziet u halverwege, nog ver boven het Mariabeeld en het balkon van de Hallegeboden, een medaillon met daarin heel wat symbolen die naar België verwijzen.  Gisteren had ik het over een Vlaamse Leeuw; vandaag zijn het Belgische leeuwen want elk dragen ze op stoere wijze onze nationale vlag.  Vanop de Markt gezien kunt u het allemaal natuurlijk niet met het blote oog onderscheiden want het zit te hoog in de toren.  Laat staan dat u onze nationale leuze van beneden af zoudt kunnen lezen: "Eendracht maakt macht".  Ik heb het me al dikwijls afgevraagd en nu vraag ik het me weer af.  Toen in oorsprong al die versieringen en ornamenten en spreuken zo hoog op die gebouwen geplaatst werden, wat was toen de bedoeling?  Dat de mensen het van beneden konden zien of lezen?  Onmogelijk toch?  Of had men toen veel betere ogen dan wij nu die al vroeg moeten brillen of contactlenzen dragen?

Amai, ik stond versteld van de redeneringswijze van Marie-Rose Van Acker.  Leest u allemaal maar eens haar 'reactie' onderaan de vorige foto, onderdeel van quizvraag 44.  U zult moeten toegeven dat haar manier van logisch redeneren fantastisch is.  En de oplossing die zij op die manier via deductie naar voren schuift is ... correct.  Dit is inderdaad een van de twee nog resterende herinneringen aan de tijd toen het Sint-Lodewijkscollege tussen de Noordzandstraat en de Zilverstraat gevestigd was (1846-1972).  Dit is nu te zien in het winkelcentrum het 'Zilverpand' en de straat hier rechtop is de Zilverstraat.

Het is NIET aan de post op de Markt.  Waar is het dan wel?

"Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
 Al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw.
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij TANDEN heeft."

... het kan in deze hitte o zo verkwikkend zijn, zowel voor hond als voor mens.