altaar kerk Grootseminarie

  Achter het gebouw van het Grootseminarie staat dit beeldje van moeder met kind.  Het is sterk verweerd, zoals u ziet.

Let op het spinnetje dat dit beeldje als pleisterplaats gebruikt.

De oplossing werd gevonden.  Het is inderdaad dit (middeleeuws) waterhuis langs de Boeverievest tegenaan de Hendrik Consciencelaan.  Marie-Rose Van Acker heeft het dus bij het rechte eind.  Maar, ere wie ere toekomt, via de knop rechts "e-mail mij" kwam een klein uurtje eerder al diezelfde oplossing binnen, verstuurd door Marie Delanghe.  Dus wordt Marie Delanghe als winnares van quizvraag 52 uitgeroepen.  In het vervolg wel liefst antwoorden onderaan het bericht waar het in het geel onderlijnde woord reacties staat, zo kan iedereen weten dat u meegedaan heeft.  Daarop klikken en u kunt antwoorden.  Trouwens, u moogt altijd reageren op andere berichten ook.  Hoe meer u allen reageert, hoe beter.
Ondertussen is Mady vanuit Canada opnieuw aan het vertalen gegaan.  Problemen met haar PC hebben gemaakt dat ze een tijdje de rol moest lossen, maar nu is de Engelstalige Bruggeblog opnieuw present.  O ja, mocht u denken dat wij in België alleen verleden maand zo een verschrikkelijk warme maand hadden, vergeet het: ook in Canada heeft men gezweet tot men er bij neerviel.  En dan te bedenken dat het er een goeie vier maanden geleden nog vroor dat het kraakte.

Het gelijkvloers van het Grootseminarie heeft metershoge glas-in-lood ramen die ons een blik gunnen op de binnenhof.

Uiteraard bevat een een gebouw als het Grootseminarie langs de Potterierei een doolhof van gangen waar in elke gang telkens weer vele deuren op uitkomen.  Achter iedere deur gaat een verblijf van een seminarist schuil, ofwel een vergaderzaal, of een leeszaal of een gebedsruimte.

... of kloostergang rondom het binnenhof.  Bekend om zijn dambordmotieven vloer.  Vele kloosters hebben zo een kloostergang binnen.  Als de broeders niet buiten al wandelend konden brevieren vanwege het slechte weer deden ze dat binnen in de kruisgang.

Zijn dit overblijfselen uit het Stenen Tijdperk, even belangwekkend als de heilige plaatsen Stonehenge of onze eigen Wéris?  Nee hoor!  Het zijn 'maar' 21ste eeuwse constructies in de tuin naast de cafetaria van het Grootseminarie.  Twee jaar terug stonden ze er naar aanleiding van een tentoonstelling.  Op regelmatige tijdstippen gooit dit seminarie tegenwoordig bepaalde van zijn deuren (en tuinen) open voor het publiek in verband met een kunsthappening.  Op dit ogenblik jammer genoeg niet.

  ... appelen en peren.
Op 10 september is het opnieuw Open Monumentendag en het Grootseminarie doet er ook aan mee.  Misschien kunt u die dag ook eens in hun boomgaard gaan rondwandelen en de appel- en perenbomen bewonderen?

  ... om appelen te plukken, de studie gaat voor alles in het Grootseminarie.

De appel valt niet ver van de boom.
...  en hij blijft er liggen.

Een GROOT Seminarie is het zeker.  Niet meer qua aantal seminaristen, neen.  Het aantal roepingen is heel KLEIN geworden de laatste tijd.  Neen, ik heb het over het gebouw en de eromheen liggende terreinen: die zijn groot.  Het gebouw zelf is van oorsprong 17de eeuws en was in die tijd de Duinenabdij.  De Cisterciënzers van de abdij van Koksijde vonden het veiliger om te gaan wonen binnen de kloeke stadsmuren van Brugge.  In 1796 werd hun abdij evenwel afgeschaft en van 1833 tot op heden kwam er een seminarie in de plaats. 
Het Grootseminarie is vooral gekend om zijn belangwekkende collectie boeken (220.000 stuks !!) waaronder heel wat zeldzame exemplaren, manuscripten bijvoorbeeld.  Op aanvraag kunt u in de bibliotheek komen snuisteren maar om een goed idee te krijgen van wat ze bezitten is het beter vooraf eens digitaal te gaan neuzen bij  de databank van Libis, afdeling religieuzencollectie en in het zoekvenster bij bibliotheek het 'Groot Seminarie Brugge' aan te duiden. 

U reageert nog altijd niet?  Dan zullen we er nog maar een paar figuurtjes bijzetten in de hoop dat u nu weet waar in Brugge u dit kunt aantreffen.

Als u het goedvindt zullen we morgen eens binnengluren in het Grootseminarie, gelegen langs de Potterierei.  Allez, de ingang bevindt zich toch daar.  Dat het Grootseminarie niet voor niets 'GROOT' seminarie noemt zult u morgen wel merken.  En zelfs achter de gebouwen ligt nog een grote lap grond met daarop fruitbomen, grazende koeien ... en deze serre. 

Lap: omdat u het bij de eerste foto nog niet geraden heeft krijgt u er nog een ventje bij.  Of ik het een vrouwtje?  U moet er eens op letten dat die figuurtjes nooit dezelfde gelaatsuitdrukking hebben.  Maar nu komt de vraag:  waar in de Brugse binnenstad kunt u die figuurtjes bewonderen?

Overal in kerken en kapellen komt men dergelijke tegels met inscripties tegen.  Velen gaan aan die tegels voorbij zonder er aandacht aan te schenken.  Toch is het een feit dat ze een schat aan informatie bevatten.  Verschillende van die tegels gaan over mensen die gegoed waren en graag iets gaven aan goede doelen.  Dat is nu nog altijd zo (denk maar aan de serviceclubs zoals Rotary)  maar vroeger kon men er mee bekomen dat de armen aan wie de giften gedaan werden gingen bidden voor het zielenheil van de milde schenkers.  Deze steen is een der twee tegels die hangen aan de muur achterin de Blindekenskapel.  Voor wie misschien niet zo vertrouwd is met oude en soms latijnse schrijfwijzen geef ik een klein beetje uitleg.  Eigenlijk is het niet zo moeilijk.  Sr. is een afkorting van sieur wat betekent (de) heer.  Ioe  komt van joffrauwe, juffrouw.     Iaerghetyde, daar vermoedt u natuurlijk jaargetijde in maar dat wil niet zeggen een seizoen, maar dat is een 'jaarmis', een jaarlijks gehouden mis en in dit geval wordt die mis elk jaar gehouden op '13. 8bris', op 13 'octo'bris, oktober dus.  octo is latijn voor 8.
Ik vraag me af of de bewoners van de godshuisjes van Blindekens nog elk jaar op 13 oktober bidden voor het zielenheil van Boudewijn van Cottengys en van Clara Cobrysse.  Ik vrees van niet, omdat de 'stuijvers' al allemaal op zijn om hen nog 'broodt' te schenken.

  Twee jaar geleden, bij 'Open Monumentendag', waren de binnentuinen van het ziekenfonds CM in de Oude Burg te bezichtigen.  Het was verrassend om te zien hoeveel leuke binnentuintjes dit gebouw heeft.  Enkele foto's van mijn bezoek eraan wil ik u zeker niet ontzeggen.  Dit binnentuintje bijvoorbeeld werd met opzet als een wilde tuin opgevat.  Dit allemaal met J.J. Rousseau's 'le retour à la nature' en de opkomst van de ecologische beweging in het achterhoofd.

   Het meest interessante aan het CM-gebouw is haar terras met uitzicht op de Dijver en de Onze-Lieve-Vrouwetoren.