Pablo Atchugarry
De tentoonstelling met werken van de Uruguayaanse kunstenaar Pablo Atchugarry bovenin het Concertgebouw en hier in het museum Groeninge loopt nog tot eind oktober. Gisterenavond was de tuin van Groeninge nog open en met een beetje lampverlichting erop zien de beelden in Carrara marmer er anders uit dan overdag.opkramen
De zomervakantie loopt op haar laatste benen. De grote zomerevenementen zijn quasi allemaal achter de rug. Zelfs Baselius is terug naar huis, naar Bergen op Zoom getrokken en de man liet op de Burg deze troep achter.Augustusavond
De Dijver gisterenavond omstreeks half acht. Gelukkig moet mijn kop er niet af want het heeft zoals ik voorspeld had vanmorgen al geregend. Jean-Pierre Van Rossem
De Arsenaalstraat. Een grauwe straat. Velen kennen die straat omdat ze er in het gebouw dat de hele rechterkant van dit gedeelte van de straat in beslag neemt avondlessen volgen of volgden. Weinigen weten dat België's enfant terrible van de tachtiger en begin negentiger jaren, Jean-Pierre Van Rossem, hier links in het huis nummer 39 zijn jeugdjaren versleten heeft. Voor wie de naam Jean-Pierre Van Rossem niks zegt wil ik verwijzen naar de zwendelaar van Moneytron, naar de "vive la republique" - roeper toen onze huidige koning Albert II in 1993 zijn koningsschap beëdigde en na die uitroep onze kersverse koning op slag omgetoverd werd tot Bertje Bibber en waarvan onze arme koning sedertdien nooit helemaal herstelde, naar de man die literatuur cijfermatig berekende, of naar de man die zijn vroegere nabije buren in een strip goot: de schat van de arme klavers. avondlucht
Twee schimmige figuren tekenen zich af tegen een weinig goeds voorspellende avondlucht. Mijn kop eraf als het morgen niet regent! (Tussen haakjes, mocht u al grinniken of gruwen bij het idee van een Bruggeblogschrijver zonder kop: de laatste ter dood veroordeelde die in Brugge onder de guillotine stierf was de toen 40-jarige Pieter Acke. Op 3 april 1862 werd hij op het plein voor het Pandreitje onthoofd. Er was veel opschudding tijdens die laatste openbare terechtstelling, die tevens een der laatste van België was. De opschudding werd niet verwekt door de onthoofding zelf. Neen! Het was omdat de man, Pieter Acke, halsstarrig weigerde te biechten de periode voorafgaande aan zijn terechtstelling en omdat hij de aanwezige aalmoezenier negeerde. Na 1862 werden er nog mensen ter dood veroordeeld, maar de straf werd nooit meer uitgevoerd via executie.)
quizvraag 65 (deel 2)
Ergens hartje Brugge. Een pomp. Een plek. Waar is dit?Kunst opent poort
Onder die noemer was er afgelopen weekend in de Ezelpoort een kunsttentoonstelling van kunstenaars die in de stad / streek wonen maar oospronkelijk uit een ver land afkomstig zijn. Japan, Bangladesh, Azerbeidjan, ... ik som maar wat geboortelanden van enkele exposanten op om u een idee te geven. De tentoonstelling kwam er op initiatief van de Multiculturele Werkgroep St. Anna en viel samen met de Kattenfeesten, de wijkfeesten van het Stubbekwartier.Kunst opent poort (2)
Een wenteltrap oplopend komt men in de bovenzaal van de Ezelpoort. Daar vond afgelopen weekend de tentoonstelling kunst opent poort plaats. Links staat een der exposanten. Maar herkent u rechts de voorovergebogen man in zwarte, leren jekker? Ware het niet dat de site nog niet opgestart is, ik had een melding geplaatst op vipspotting.be . Gezien, gisterennamiddag Ezelpoort Brugge: Mister Y.Kunst opent poort (3)
Afgelopen weekend hingen enkele prachtige kimono's op in de Ezelpoort, in het kader van de multiculturele kunsttentoonstelling die er plaats vond. We kunnen ze vergelijken met de kazuifels van onze geestelijken, met dat verschil dat er geen religieuze motieven op geborduurd zijn maar vooral vogels en bloemen en planten.
Isabel Walgraeve
Veel van de deelnemers gisteren aan ambachten in de buurt hebben eerst een cursus gevolgd waarna zij een eigen stijl proberen te ontwikkelen. Zo ook Isabel Walgraeve. In 1999 volgde zij aan de kunstacademie avondcursus schilderen. Zij schildert het liefst van al portretten en haalt die soms van internet. Koppen die haar boeien schildert ze na. Misschien iets te waarheidsgetrouw maar ze steekt ze altijd in het blauw. Hier is het de achtergrond die een vrolijk blauw toegemeten krijgt.Isabel Walgraeve
Enkele van de werken die Isabel Walgraeve gisteren in het Genthof 30 tentoonstelde. Blauw speelt een belangrijke rol in deze tentoongestelde werken. Voor het schilderij links onderaan baseerde zij zich vooral op een foto van de Amerikaanse schrijver Charles Bukowski. Meer over Isabel Walgraeve en haar schilderijen vindt u hier.spelen met vuur
Deze man speelt graag met vuur. Het is namelijk inherent aan zijn (kunst-) ambacht om met vuur te spelen. Want de man is glasblazer. En zonder vuur kan men geen glas blazen, vandaar... Zijn naam: Werner Vitt. Zijn glasblazersterritorium is gelegen in het Genthof. Genthof 30 om heel precies te zijn.glasblazen
Daarom noemt men glasblazen glasblazen. De kunst van het glasblazen bestaat er nu eenmaal in om perfect te blasglazen, euh .... balsglazen? Neen, verschoning: om perfect te glabszalen. Ach neen, ik bedoel: galsbalzen. Blagzalsen? Sorry hoor, ik geraak er niet meer uit: blasgalzen, balszalgen, zlabsalgen? Ach, zoekt u het zelf maar uit! Ik geef het op. Klikt u op het prentje en u weet wat ik bedoel... Zalbslagen?Quizvraag 65
"Made in Belgium" zoveel is zeker. Maar waar in dat België staat dit? Om het u niet al te moeilijk te maken: het is ergens in de binnenstad van Brugge. Het is aan u om uit te vissen waar.Ambachten in de buurt
Ziezo, de ambachten in uw buurt - dag, ingericht door de plaatselijke afdeling van Vakantiegenoegens zit erop. Enkele van de deelnemers aan die dag kende ik al. Als je hele dagen door 't stad dweilt kan het ook niet anders. Brugge telt heel wat kunstateliertjes en met enkele ervan was ik al vertrouwd geraakt. Maar vandaag kon men op een ongedwongen, losse manier met de personen achter de ambacht kennis maken. Topper voor mij blijft nog altijd deze Katrien Maes met haar keramieken beeldjes. Die beeldjes stralen echt haar persoonlijkheid uit. Guitigheid, ondeugendheid, branie, pretoogjes, het zit er allemaal in. Ik zou bijna durven beweren: artieste en beeldjes zijn een open boek. Katelijnestraat 57
In de Katelijnestraat, meer bepaald op het nummer 57, wonen twee kunstenaars die, net zoals Katrien Maes, werken met keramiek maar op een totaal andere manier. Ortrud Grevel (achteraan) creëert graag vazen en dierplastieken, schaapjes bijvoorbeeld. Bart Maréchal (op de voorgrond) zoekt het veel abstrakter. Vierkanten of kubussen maken bijvoorbeeld. Op het ogenblik zit Bart meer in zijn cirkel- en bolperiode. Maar ook hij maakt, net zoals Ortrud, vazen. Zij deden vandaag mee aan de ambachten in de buurt - dag.fietsen op de Vesten
Fietsen op de Vestendolksteek
De fatale dolksteek die de monnik zijn geliefde nonnetje toebracht. Uitgebeeld in zand op het zandsculptuurfestival dat nog tot 17 september in het stationspark van Brugge te zien is en daarna nooit meer. Over deze legende leest u meer in mijn vorige berichten.Spookhuis?
In de wetenschap dat dit complex (waarvan slechts de helft nog authentiek is) dateert uit 1616 en dat het convent dat er vroeger stond een totaal ander gebouw was; in de wetenschap dat in 1877 een Engelse familie Unlacke hier gewoond heeft en Engelsen graag spookverhalen vertellen en graag geloven in spookhuizen; in die wetenschap moeten we een heel grote korrel zout nemen om ook maar iets van de legende van het spookhuis voor waarheid aan te nemen. Maar het blijft leuk natuurlijk: Brugge heeft zijn spookhuis! Stel het u even voor: u gaat dit gebouw binnen want u bent werkzoekende. U tokkelt wat op het klavier van een van de PC's die er opgesteld staan, in de hoop dat u iets vindt wat voor u geschikt is en plots voelt u een hand op uw schouder rusten. U draait zich om maar ziet niemand. Enigszins uw concentratie verloren kijkt u terug op het computerscherm. Juist op dat ogenblik valt er iets kletterend op de grond achter u. Verschrikt draait u zich weer om en u ziet een dolk liggen. Maar in het lokaal is er op dat ogenblik, buiten u, niemand! U vlucht het huis uit zo snel u ook maar lopen kunt om hier nooit, nooit, nooit meer terug te keren, o neen, om zelfs nooit meer werk te zoeken ondanks alle verdere aanmaningen en inkrimpingen van uw werklozensteuntje.
Spanjaardstraat 17
Gebouwd in 1616 in opdracht van de Spanjaard (dit is nu eenmaal de Spanjaardstraat!) François de Peralta staat de man uitgebeeld op het fronton boven het jaartal. De deur bevat een prachtige deurnaald met daarop het wapenschild van de De Peralta's én een beeldje van Franciscus van Assisi.