Justitiehuis (5)

Eenmaal het Justitiehuis in zijn nieuwe en ruimere gebouwen zal ondergebracht zijn komt dit huis langs de Predikherenrei 4 leeg te staan.  Volgens de plannen zou men het omvormen tot congiërgerie.

Dit is de mozaïekvloer van het huidige Justitiehuis.  Ik schrijf huidige omdat ernaast op Predikherenrei 3 al werken aangevat zijn in de gebouwen van het voormalige Dominicanen- of Predikherenklooster.  Kostplaatje 1,4 miljoen EUR.  Voorziene einddatum van de werken: december 2006.  Eenmaal die werken gereed verhuist het Justitiehuis naar die nieuwe (gerestaureerde) gebouwen.

In een vorig leven was dit Justitiehuis onderdeel van de rijkswacht, meer bepaald was hier de BOB-afdeling ervan.  Het gevel van het huis op nummer 4 doet het niet meteen vermoeden maar dit huis bevat nog enkele opmerkelijkheden zoals een mozaïekvloer, marmeren afboording en trap, speciale deuren en versieringsmotieven.

Langsheen de Predikherenrei ligt het Justitiehuis.  Het onthaal gebeurt op nummer 4 en dat is via de witte poort midden op de foto.  Iedere burger kan er aanbellen met vragen in verband met de Justitie maar antwoord zal men alleen krijgen tijdens de openingsuren natuurlijk.  Op weekdagen is dat van 8u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 17u. 
Justitiehuizen zijn er gekomen om de toegankelijkheid van Justitie te verhogen en gelijk de drempel naar de bevolking toe te verlagen.  Justitie-assistenten en advocaten doen dit hier gratis.  U kunt het een beetje vergelijken met het huis der notarissen in de Spanjaardstraat.  Ook staat men hier in het Justitiehuis bijvoorbeeld in voor daders van misdrijven die, onder bepaalde voorwaarden, vervroegd vrijgelaten worden.  Die personen zijn verplicht om zich hier te laten begeleiden en op die manier kan ook gecontroleerd worden of men zich aan de voorwaarden houdt.

Nolfinarium wist dat deze koperen plaat aan de muur hangt van het Hof van Watervliet (naast de poort rechts) en dat de naam die ik erop schrapte de naam van de humanist Thomas More (of Morus) is.  De man zou hier in 1515 meermaals geweest zijn toen Marcus Laurin, heer van Watervliet, hier woonde.  Ik schrijf voorzichtig zou omdat alles al zo lang geleden gebeurd is.  Men dacht bijvoorbeeld ook lange tijd dat in het huis hiernaast, nu hof Lanchals genaamd, Pieter Lanchals zou gewoond hebben.   Maar door recent onderzoek blijkt dat helemaal niet waar te zijn.
Dankzij Nolfinarium is er vanavond een nieuwe fotovraag over Brugge.

Kroenkelen was gisteren.  Vele duizenden deelnemers genoten van het goeie weer en van al het moois in en rondom Brugge.  Er waren wandelafstanden voorzien variërend van 6 tot 40 kilometer.  Wie alles per fiets wilde ontdekken kon kiezen tussen afstanden van 25 tot 100 km. 
Gelijk genoten de deelnemers ook van de traditionele wachttijden aan onze bruggen.  Zo konden ze ook eens smaken van wat Bruggelingen dagelijks meemaken.

Heer, laat deze Kelk aan mij voorbijgaan!
Maar deze Kelk gaat niet aan mij voorbij. 
Integendeel, ze was prominent aanwezig tijdens de afgelopen braderie van de Langestraat-Hoogstraat en iedereen zou en moest ervan drinken.  Peter Roose en zijn bende glunderden terwijl hun protestsong 'Bruhhe twee duusd en zèsse' door de straat weergalmde en bepaalde geburen op de rand van een zenuwinzinking bracht.   De bende van de Kelk voelde zich overduidelijk én onaantastbaar het centrum van het hele gebeuren.  In die overtuiging werden ze nog versterkt omdat zelfs het VRT - nieuws hedenavond een item aan hun  luide protest besteedde.   En zelfs tot in Azië is het nieuws van de nakende sluiting van de zaak doorgedrongen.  Twee dames wilden het speciaal met eigen ogen zien en kwamen vanuit hun verre land naar Brugge om de bende van de Kelk hun welgemeende steun te betuigen.
Vraag is natuurlijk of dit beetje couleur locale zin heeft.  En of ze misschien niet misplaatst is.  Geen jeugdfuiven of kleine jeugdzalen in de binnenstad meer?  Het Visioen en het Bargehuis/de Berenpub, is dat geen binnenstad misschien?  Er gaat daar geen weekend voorbij zonder jeugdfuiven.  Gisterenavond nog hoorde ik hun muziek vanover het water tot diep in Assebroek klinken.  Tsja, veel hangt af van de onwrikbaarheid van de bende van de Kelk en van de lange tenen van de geburen van de Langestraat, mij dunkt.  En dan hebben we het uitgerekend over de Langestraat, Vlaanderens eerste groetstraat.

Uit solidariteit met de Kelk hangt café-pub de Muppets (net zoals de Kelk gelegen in de Langestraat) ook zwarte paraplu's en ballonnen halfstok aan zijn gevel.  Ik stond aan de overkant van de straat  aan een kraampje, mijn vrouw was juist een nieuwe beha aan het kopen, zodoende was ik wat afgeleid en kon ik niet echt horen waar deze twee mannen het over hadden.  Misschien weet u het wel?  Het grappigste, leukste of meest pertinente commentaar op deze foto wordt - dakzij de steun van Xedia Bank - beloond met een verblijf van onbeperkte duur in een kraakpand in de Langestraat.   Zo kan de winnaar meteen de sfeer opsnuiven van the hottest street in town, namelijk  the internationally acclaimed greet street: The Long Street Of Bruges.

Een tweede foto van de plaats in het centrum van Brugge waarvan u tracht te weten waar dit is.  Om het u niet té gemakkelijk te maken heb ik in de tekst enkele woorden gewist.  Waar is dit?

Een braderie zonder animatie kan moeilijk.  Levende standbeelden zijn in de mode moet dit jongentje gedacht hebben, laat ik het ook maar eens proberen hier op de braderie in de Langestraat en misschien zo wat euro's vergaren.

Heel het weekend lang was er braderie in de Langestraat en Hoogstraat.  Als ik me niet vergis al voor de 76ste keer.  Om de braderie nog iets extra's te geven was er deze wedstrijd voorzien.  Er moest geraden worden hoeveel alle pompoenen gezamenlijk wegen.  Pas morgen om 16 u wordt op het Bapaumepleintje, het pleintje waar deze pompoenen trouwens liggen, alles gewogen.  Wie het gezamenlijk gewicht het dichtst benadert wint.

   Een der vier bewoonsters van het godshuis van de kleermakers, gelegen in de Oude Gentweg, die fier poseert voor haar gezellige huisje.

   De achterkant van twee van de huisjes, gezien vanaf de binnenkoer (met de onvermijdelijke waterpomp).

Het zijn maar details, maar wel details die tellen: de sleutelgaten op de vier deuren aan de straatkant zijn voorzien van koperen platen in de vorm van een schaar.

Dit is het wapenschild van de kleermakers: een gouden schaar omringd met een gouden lauwerkrans op een rode achtergrond.

De hoofdingang van het gebouw.  Boven de deur zit wat men noemt een rocaillecartouche met daarin het wapenschild van het ambacht van de kleermakers.
Terecht kunnen wij er in België (en in Brugge in het bijzonder) trots op zijn dat onze sociale voorzieningen zo goed zijn.  Alles gebeurt nu van staats- en stadswege.  Zo wonen er dankzij het OCMW hier in het gebouw vier bejaarden die allevier mits een relatief kleine huishuur te betalen comfortabel kunnen wonen.  Bij de officiële heropening na de laatste restauratie waren ze allevier aanwezig.  Dat was op een dag in het begin van 2003 en het was die dag net beginnen sneeuwen.
Maar dus ook vroeger, honderden jaren geleden, bestond er in Brugge al een unieke vorm van sociale voorziening.  Elk ambacht had zijn gilde en die gilden bouwden huizen of kochten er aan, maakten er godshuizen of gildehuizen van en de leden van hun gilde die ziek of arbeidsongeschikt waren of te oud om nog te werken mochten in die huizen gratis wonen.

Om mijn uitspraak in het vorige bericht enigszins tegen te spreken: in de Oude Gentweg is er wel degelijk ook wat moois te zien.  Dit godshuis van de kleermakers bijvoorbeeld.  Gebouwd in 1756 door meester-metselaar Hendrik Bultinck en het het timmerwerk was van Emanuel van Speybrouck.  Die mannen behoorden in die tijd tot de top van de ambachtslui.  Het resultaat mocht er dan ook wezen: een dubbel huis met acht wooneenheden in Lodewijk XV-stijl en daar bovenop een mansardedak.  Door de moderne normen van behuizing werden die woonheden van 8 tot 4 herleid in 1970 en in 1990 en laatst nog in 2001-2002 hadden serieuze restauratiewerken o.a. dit tot gevolg: eens te meer een fraaie gevel voor Brugge.
Heel even nog aanstippen dat voor 1756 de kleermakers hier al 130 jaar vier stenen camers (eenkamerwoningen) hadden waarin hun oude en zieke gildeleden gratis onderdak kregen.  De huisjes die er toen stonden waren echter zodanig vervallen geraakt dat het bestuur besloot om  ze met de grond gelijk te maken  en dit gebouw er  voor in de plaats te zetten.

Mijn blog verraadt me.  Regelmatig krijgt u foto's te zien van een avondlucht.  Een zonsopgang boven Brugge heeft u hier bij mij nog nooit gezien.  Dat kan nochtans ook heel mooi zijn.  Ik beken het dan ook meteen: ik ben meer een avondmens.  Daar is niks mis mee natuurlijk maar voor een zonsopgang bent u hier aan het verkeerde adres.  En toch heb ik u eens verrast met zo een matinaal kiekje.  Het was dan ook omdat ik die nacht gewoon niet geslapen had.  Het was tijdens de Nacht Van Vlaanderen te Torhout, die loop- en wandeltocht van 100 kilometer.  Toen heb ik de zon nog eens zien opgaan, en hoe!
Dit kiekje hier toont de Oude Gentweg, niet meteen het mooiste van Brugge maar de avondlucht maakt veel goed.

Vandaag tonen we een nieuwe plaats in de binnenstad van Brugge.  Net zoals de 73 voorgaande plaatsen is ook deze plaats vlot bereikbaar en zichtbaar voor iedereen.  Waar is het?