Justitiehuis (6)

Al wandelend doorheen de Brugse binnenstad komt men soms de vreemdste dingen tegen.  Zoals dit hier bijvoorbeeld.  Weet u waar dit opschrift op deze muur te lezen valt?

... dat was de titel van de nieuwe aflevering van de misdaadreeks Aspe op VTM.  Ik heb iets gezien wat ik nog niet wist.  Voor de rondvaarten op de Brugse Reien zijn er 5 bedrijven (en niet drie zoals in Aspe).  Er werd vooral gefilmd bij Gruuthuse, op de hoek van de Nieuwstraat met de Dijver.  Daar werd trouwens het eerste en enige lijk van de aflevering aangetroffen: in dit boothuis, ondersteboven opgehangen aan het gewelf.  En dat wist ik dus niet: dat daarbinnen gewelven zijn.

Heeft u gisteren ook naar de Aspe-aflevering op VTM gekeken?  Deze keer heb ik me minder geïrriteerd gevoeld.  Dat ze in deze aflevering, de bootjesbussiness bijvoorbeeld de familie Goeminne verbasteren tot de famielie Ghoé-Mienne ach, tot daar dan.  Het zij die Antwerpenaars die Aspe bevolken vergeven.  Ik heb trouwens veel bijgeleerd gisterenavond.  Dat het souvenirswinkeltje in de Katelijnestraat Souvenir Palace op de rand van het failliet staat bijvoorbeeld en dat de uitbater het gedaan heeft.  Wat gedaan?  Een moord natuurlijk!  Want in elke Aspe zit op zijn minst één moord.  Ik gokte vanaf het begin op de zoon.  Dat zag er me een louche type uit, temeer daar ik hem nog ken uit de soap Thuis.  Daarin speelt hij Renzo Fierens, ook al een niet te vertrouwen broekventje.  Uiteindelijk was het toch vader die moeder vermoord had en toen het uitkwam mocht hij zijn winkeltje definitief sluiten om zelf opgesloten te zitten in 't cachot.  Tiens,  vandaag was zijn souvenirsshop aan de Ankerplaats al opnieuw open?  Hier klopt iets niet!

Onze streek beleeft dezer dagen de grootste (gelukkig voor ons vreedzame) militaire manoeuvres ooit maar in het centrum van Brugge valt daar totaal niks van te merken.  Hier op het binnenpleintje van het Oud Sint-Jan kabbelt alles vredig verder, zeker bij avond en bij nacht.  De toeristen zijn verdwenen voor enkele uren.   Alles straalt een zalige rust uit.  Ooit woonden hier broeders en tot voor kort nog zusters in het klooster hiernaast.   Zij zijn allemaal definitief verdwenen.  Deze twee elkaar omarmende broeders zijn de laatste stille getuigen.  Het zijn de chroniqueurs van een aangekondigde dood, om maar eens naar een boektitel te refereren.  Waar ooit paters en nonnen een zo belangrijke rol in het maatschappelijke en caricatieve leven van Brugge bekleedden zijn zij aan het begin van de 21ste eeuw op sterven na dood.

Twee antwoorden kwamen binnen en beide waren ze relevant.  Freak Adel dacht dat het het opschrift "Hier was 't, de Zuydpoort" in de Blinde Ezelstraat betreft.  Carlos Dejaegher dacht dat het opschrift in de Hoogstraat te zien is.  Sorry, Freak Adel, maar de stenen rond het opschrift zijn in de Blinde Ezelstraat anders.  Het is wel degelijk "Hier was 't, d' Oost Poort" en dat is te zien in de Hoogstraat, heel dicht bij de Burg.  Beide opschriften verwijzen naar poorten die op die plaatsen stonden in de 12de eeuwse omwalling rond Brugge.

Hier was 't: quizvraag nummer 75.
Waar is 't?
En nu ga ik nog eens Aspe kijken.

Voor de ongelovige Thomassen die niet willen geloven dat men in de oude rijkswachtgebouwen langsheen de Predikherenrei bezig is met aanpassingswerken, en die zelf de moeite niet willen nemen om het allemaal eens ter plekke te bekijken, ziehier een eerste bewijs.  Iedere Bruggeling herkent de gevel van het oude rijkswachtgebouw (hoop ik toch).  Bovenin staat het jaartal 1891.

Dit witgeschilderde gebouw langs de Predikherenrei huisvest nog tot eind dit jaar het Justitiehuis.  Daarvoor waren het de mannen van de BOB-afdeling van de rijkswacht die het huis betrokken en dat heeft het gebouw zichtbaar geen deugd gedaan.  Neen, dat laatste was een grapje.  Hoe dan ook: eenmaal het Justitiehuis verhuist naar zijn nieuwe stek (volgend jaar waarschijnlijk al) wordt dit vervallen, in lang niet meer opgekalefaterd en historisch onbelangrijke gebouw met de grond gelijkgemaakt.  In de plaats ervan zou er een nieuw gebouw opgetrokken worden dat onderdeel wordt van het nieuwe rijksarchief.  Ik schrijf zou want dat is allemaal nog toekomstmuziek.

Eenmaal het Justitiehuis in zijn nieuwe en ruimere gebouwen zal ondergebracht zijn komt dit huis langs de Predikherenrei 4 leeg te staan.  Volgens de plannen zou men het omvormen tot congiërgerie.

Dit is de mozaïekvloer van het huidige Justitiehuis.  Ik schrijf huidige omdat ernaast op Predikherenrei 3 al werken aangevat zijn in de gebouwen van het voormalige Dominicanen- of Predikherenklooster.  Kostplaatje 1,4 miljoen EUR.  Voorziene einddatum van de werken: december 2006.  Eenmaal die werken gereed verhuist het Justitiehuis naar die nieuwe (gerestaureerde) gebouwen.

In een vorig leven was dit Justitiehuis onderdeel van de rijkswacht, meer bepaald was hier de BOB-afdeling ervan.  Het gevel van het huis op nummer 4 doet het niet meteen vermoeden maar dit huis bevat nog enkele opmerkelijkheden zoals een mozaïekvloer, marmeren afboording en trap, speciale deuren en versieringsmotieven.

Langsheen de Predikherenrei ligt het Justitiehuis.  Het onthaal gebeurt op nummer 4 en dat is via de witte poort midden op de foto.  Iedere burger kan er aanbellen met vragen in verband met de Justitie maar antwoord zal men alleen krijgen tijdens de openingsuren natuurlijk.  Op weekdagen is dat van 8u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 17u. 
Justitiehuizen zijn er gekomen om de toegankelijkheid van Justitie te verhogen en gelijk de drempel naar de bevolking toe te verlagen.  Justitie-assistenten en advocaten doen dit hier gratis.  U kunt het een beetje vergelijken met het huis der notarissen in de Spanjaardstraat.  Ook staat men hier in het Justitiehuis bijvoorbeeld in voor daders van misdrijven die, onder bepaalde voorwaarden, vervroegd vrijgelaten worden.  Die personen zijn verplicht om zich hier te laten begeleiden en op die manier kan ook gecontroleerd worden of men zich aan de voorwaarden houdt.

Nolfinarium wist dat deze koperen plaat aan de muur hangt van het Hof van Watervliet (naast de poort rechts) en dat de naam die ik erop schrapte de naam van de humanist Thomas More (of Morus) is.  De man zou hier in 1515 meermaals geweest zijn toen Marcus Laurin, heer van Watervliet, hier woonde.  Ik schrijf voorzichtig zou omdat alles al zo lang geleden gebeurd is.  Men dacht bijvoorbeeld ook lange tijd dat in het huis hiernaast, nu hof Lanchals genaamd, Pieter Lanchals zou gewoond hebben.   Maar door recent onderzoek blijkt dat helemaal niet waar te zijn.
Dankzij Nolfinarium is er vanavond een nieuwe fotovraag over Brugge.

Kroenkelen was gisteren.  Vele duizenden deelnemers genoten van het goeie weer en van al het moois in en rondom Brugge.  Er waren wandelafstanden voorzien variërend van 6 tot 40 kilometer.  Wie alles per fiets wilde ontdekken kon kiezen tussen afstanden van 25 tot 100 km. 
Gelijk genoten de deelnemers ook van de traditionele wachttijden aan onze bruggen.  Zo konden ze ook eens smaken van wat Bruggelingen dagelijks meemaken.

Heer, laat deze Kelk aan mij voorbijgaan!
Maar deze Kelk gaat niet aan mij voorbij. 
Integendeel, ze was prominent aanwezig tijdens de afgelopen braderie van de Langestraat-Hoogstraat en iedereen zou en moest ervan drinken.  Peter Roose en zijn bende glunderden terwijl hun protestsong 'Bruhhe twee duusd en zèsse' door de straat weergalmde en bepaalde geburen op de rand van een zenuwinzinking bracht.   De bende van de Kelk voelde zich overduidelijk én onaantastbaar het centrum van het hele gebeuren.  In die overtuiging werden ze nog versterkt omdat zelfs het VRT - nieuws hedenavond een item aan hun  luide protest besteedde.   En zelfs tot in Azië is het nieuws van de nakende sluiting van de zaak doorgedrongen.  Twee dames wilden het speciaal met eigen ogen zien en kwamen vanuit hun verre land naar Brugge om de bende van de Kelk hun welgemeende steun te betuigen.
Vraag is natuurlijk of dit beetje couleur locale zin heeft.  En of ze misschien niet misplaatst is.  Geen jeugdfuiven of kleine jeugdzalen in de binnenstad meer?  Het Visioen en het Bargehuis/de Berenpub, is dat geen binnenstad misschien?  Er gaat daar geen weekend voorbij zonder jeugdfuiven.  Gisterenavond nog hoorde ik hun muziek vanover het water tot diep in Assebroek klinken.  Tsja, veel hangt af van de onwrikbaarheid van de bende van de Kelk en van de lange tenen van de geburen van de Langestraat, mij dunkt.  En dan hebben we het uitgerekend over de Langestraat, Vlaanderens eerste groetstraat.

Uit solidariteit met de Kelk hangt café-pub de Muppets (net zoals de Kelk gelegen in de Langestraat) ook zwarte paraplu's en ballonnen halfstok aan zijn gevel.  Ik stond aan de overkant van de straat  aan een kraampje, mijn vrouw was juist een nieuwe beha aan het kopen, zodoende was ik wat afgeleid en kon ik niet echt horen waar deze twee mannen het over hadden.  Misschien weet u het wel?  Het grappigste, leukste of meest pertinente commentaar op deze foto wordt - dakzij de steun van Xedia Bank - beloond met een verblijf van onbeperkte duur in een kraakpand in de Langestraat.   Zo kan de winnaar meteen de sfeer opsnuiven van the hottest street in town, namelijk  the internationally acclaimed greet street: The Long Street Of Bruges.

Een tweede foto van de plaats in het centrum van Brugge waarvan u tracht te weten waar dit is.  Om het u niet té gemakkelijk te maken heb ik in de tekst enkele woorden gewist.  Waar is dit?

Een braderie zonder animatie kan moeilijk.  Levende standbeelden zijn in de mode moet dit jongentje gedacht hebben, laat ik het ook maar eens proberen hier op de braderie in de Langestraat en misschien zo wat euro's vergaren.

Heel het weekend lang was er braderie in de Langestraat en Hoogstraat.  Als ik me niet vergis al voor de 76ste keer.  Om de braderie nog iets extra's te geven was er deze wedstrijd voorzien.  Er moest geraden worden hoeveel alle pompoenen gezamenlijk wegen.  Pas morgen om 16 u wordt op het Bapaumepleintje, het pleintje waar deze pompoenen trouwens liggen, alles gewogen.  Wie het gezamenlijk gewicht het dichtst benadert wint.