Koetshuis Zonnekemeers

Hallo, hier ben ik terug.  De eerste foto lokte geen reactie uit, daarom plaats ik er een tweede.  Waar in de binnenstad kunt u dit zien?  Enfin, meestal ziet u het zonder deze schoorsteenman.  Waar is 't?

Door (familiale) omstandigheden kan ik dezer dagen wat minder bloggen.  Maar geen nood: Bruggeblog blijft u op de hoogte houden.  U heeft alleszins nog een hele hap info tegoed over het oude predikherenklooster, maar nu over het gedeelte ervan dat lag aan de kant van de Langestraat.  Het Flanders hotel pronkt in die zin graag met zijn verleden.  Ik zal het met u hebben over het Grand Hotel Verriest of zelfs over het Rode Kruis dat in een recenter verleden hier op nummer 34 te vinden was.

Heeft die aardige postbode bij u vandaag ook die heerlijke oproepingsbrief tot kiezen in uw brievenbus gedeponeerd?  Heeft u ook geprobeerd de keerzijde te lezen zonder vergrootglas?  Is het u gelukt?  Prima, dan u  heeft scherpe ogen.  Mij is het in alle geval niet gelukt .  Als er iets in  vermeld staat dat belangrijk is, laat het mij eens weten.
Wij hebben onze oproepingsbrief op de kast geplaatst.  Een olifantengeheugen hebben wij niet, daarom laten wij de taak van het helpen onthouden aan deze twee schattige olifantjes over.
8 oktober tussen 8 en 14 u.   De stemming is verplicht!  Dat laatste beweer ik niet: het staat op de oproepingsbrief.  En dan staat er ook nog bij: STEM BIJ VOORKEUR TUSSEN 10 EN 11 UUR.  Waarom krijgen we zes uur de kans als men ons allemaal aanraadt alleen tijdens dat ene uur te gaan stemmen?  Willen de Chinese vrijwilligers die de stembureaus bevolken tijdens die andere vijf uur met rust gelaten worden misschien omdat ze dan koffie willen slurpen, broodjes eten en gezellig kletsen?

Een nieuwe plaats in Brugge.  Waar is dit.  De naam van de straat volstaat;

Verkiezingsborden.
Als u beweert dat u er nog geen tegengekomen bent, dan leeft u ofwel in een ander land ofwel constant binnenshuis.  Soms zorgen verkiezingsborden en de omgeving waarin ze hangen voor hilariteit.  Tenminste, voor wie het hilarische ervan wil inzien.  Mercedes Van Volcem bijvoorbeeld.  Haar naam alleen al! 
Welnu: Mercedes is er klaar voor, want ze is vrij.  Pas op jongens!  Soms is ze er niet klaar voor, maar dan wordt u verwittigd.  Dan staat er boven haar hoofd in duidelijk rode letters:  volzet.

Heeft u ook zo gezweet deze namiddag?  Pft, dat was echt weer een zomers dagje.  En zeggen dat het vandaag de eerste dag van de herfst is.  Het kwik klom boven de 25 graden alsof het niets was.  Gelukkig dat het 's morgens nog relatief fris is anders stond de wereld helemaal op z'n kop.

Van naamsverwarring gesproken: predikheren, dominicanen, jacobijnen.  Het is eigenlijk allemaal één pot nat.  De dominicanen noemde men bijvoorbeeld ook jacobijnen, refererend naar het Sint Jacobusklooster te Parijs dat een van hun kloosters was.
Vandaar hier de naam 'Res. Jacobijnen'.  Gebouwd in 1280 of 1284 en voltooid in 1320 zijn van de oude kloosterkerk van de 'Jacobijnen' vandaag nog slechts enkele restanten bewaard.  Dit onderste gedeelte van de westgevel is een van die restanten en het dateert van 1300 en werd opgenomen in deze nieuwbouw.

Drie op een rij.  Drie keer telkens iets anders.  Rechts het gedeelte van het oude predikherenklooster dat op het ogenblik gerestaureerd wordt.  In het midden het gedeelte van het predikherenklooster dat gewoon tegen de vlakte gegooid werd en waar nu een appartementsgebouw op staat.  Links het gebouw dat vroeger de predikherenkerk was en die ook gesloopt werd, maar veel eerder, namelijk in 1801, op een deel van het ingangsportaal en een fragment van de zuidelijke muur na.  In 1995 kwam er een appartementsgebouw voor in de plaats.  Architect van dienst was Jan De Graeve.  Hij heeft gemaakt dat het bouwvolume van de verdwenen kerk grotendeels hernomen werd en dat in de gevel de resten van het ingangsportaal geïntegreerd werden.

Voor de derde dag op rij (bijna schreef ik rei) zal ik het hebben over de Predikherenrei, meer bepaald over de plek waar vroeger de predikheren of dominicanen  van de 13de eeuw tot  1796 verbleven.  "Hier stond tot 1796 de Predikherenkerk" valt er te lezen aan de gevel van het gebouw Predikherenrei 1.  Eigenlijk stond hij er iets langer maar de bedoeling achter deze tekst is duidelijk:  in 1796 hield de predikherenkerk op met predikherenkerk te zijn omdat de Fransen het hier plots voor het zeggen hadden en zij in dat jaar (bijna) alle kloosters en abdijen in Brugge verbeurd verklaarden.  Het grootste deel van het predikherenklooster werd van dan af gebruikt voor de gendarmerie.  De kerk zelf en de rest van de kloostergebouwen werden in 1799 publiekelijk verkocht.  In 1801 stortte een deel van de kerk in en datzelfde jaar werd de kerk quasi volledig afgebroken.  Dus, eigenlijk had hier de volgende tekst moeten staan:  "Hier stond tot 1801 de Predikherenkerk".  Nu kunt u misschien denken "ach, hij is weer spijkers op laagwater aan het zoeken" maar u bent toch ook zo!  Bij het minste foutje (meestal uit verstrooidheid) bent u er als de kippen bij om mij erop te wijzen.  Gelukkig maar, zou ik zo zeggen, want de bedoeling van mijn blog is natuurlijk om  zonder fouten of blunders u te berichten over Brugge.

In tegenstelling tot wat ik gisteren meldde is dit al quizvraag 77.  Vergissen is menselijk en het zit er bij mij duidelijk ingebakken.  Goed, Carlos Dejaegher heeft een hattrick gescoord.  Drie keer op rij wist hij als eerste waar de fotovraag genomen was en, meer nog, hij wist het iedere keer van bij de eerste foto.  Zo ook hier.  Het beeldje van de heilige Jozef met kind en een beetje van de deuromlijsting waren voor hem voldoende om te weten dat dit het huis is in de Zuidzandstraat op nummer 18.  Wedden dat hij ook weet dat dit een trapgevel uit 1703 is en trouwens een der laatst gebouwde barokke trapgevels van Brugge.  Mocht hij het niet weten, dan weet hij het nu en u nu ook.  In de tweede helft van de 19de eeuw ontstond er een ware gevelrenovatiewoede.  Dit huis was een der eersten die er moest aan geloven, meer bepaald in 1871.  Onder andere de cartouches met bloemmotieven werden toen vernieuwd.

Wij Bruggelingen beseffen het nog altijd niet ten volle bovenop wat voor een goudschat wij leven.  Deze middag heb ik nog eens de Sint Salvatorskathedraal binnengewandeld.  Man, man, man, wat voor een juweeltjes we in deze kerk toch aantreffen.  Dit schrijn bijvoorbeeld, het schrijn van Karel de Goede, daar kan ik zonder overdrijven uren naar kijken.  Dit is vakmanschap en kunstenaarschap ten top.  Gemaakt tussen 1883 en 1885 door de Bruggeling Eugène Van Damme en de Gentenaar Armand Bourdon is dit schrijn tot in het fijnste detail perfect uitgewerkt.   Wat u hier ziet  is slechts één van de kortste zijden.  Rondomrond is dit schrijn even subliem als u hier ziet.  Ongelooflijk!   Onvoorstelbaar!
Gaat dit zien, ... gaat dit zien .... en 't is nog gratis bovendien.

Een nieuwe fotovraag voor u.  Voorlopig wil ik er weinig over kwijt.  Alleen dat het huis deze namiddag lag te blaken in de zon.  Waar in de binnenstad van Brugge is dit te zien?

Dit is het appartementsgebouw gelegen langs de Predikherenrei 2.  Ironisch genoeg kreeg het de naam Predikherenhof mee!  Uitgerekend om dit appartementsgebouw hier te kunnen zetten werd een gedeelte van de predikherenhof ingepalmd alsook de vleugel van het klooster waarin zich het parloir bevond.

Een gedeelte van de westelijke vleugel van het klooster, de gehele pandgang aan de noordelijke zijde en een deel van de kloostergang aan de oostelijke zijde werd jammerlijk afgebroken en ook een deel van de kloosterhof werd ingenomen.  Dit alles om plaats te maken voor het appartementsgebouw rechts  (Predikherenrei 2).  In een periode waarin in Brugge om het eender wat afgebroken kon worden, ongeacht de historische waarde, en om het eender welk schreeuwlelijk batiment ervoor in de plaats kon komen (ik heb het dus over de jaren 1960-1980), in die periode is dit appartementsgebouw hier gekomen.

We zijn nog niet helemaal uitverteld en uitgetoond over het vroegere domein van de Predikheren, meer bepaald het gedeelte ervan dat nu aan een opknapbeurt is en waar het Justitiehuis zal in ondergebracht worden.  Dit is de binnentuin van het oude predikherenklooster.  Wat op het ogenblik niet om aan te zien is wordt binnenkort een binnentuintje om van te snoepen, genre de binnentuin van hof Lanchals, maar dan met een klassiekere structuur.

Aan dezelfde kant van de Sint Annakerk bevindt er zich naast een hondentoilet ook een mannentoilet.  En een vrouwentoilet? vraagt u.  Geen idee.  Vraagt u dat eens aan het stadsbestuur of, beter nog, vraagt u dat eens aan Agnes Versluys of aan Annick Lambrecht.  Die zijn van die zaken meer op de hoogte dan ik.

Wie A zegt moet B zeggen.  Eerst die foto's tonen met opschriften die verwijzen naar een hondentoilet  ergens rond de kerk.  Zou daar aan de Sint Annakerk eigenlijk wel een hondentoilet zijn?  Jazeker!  En kijk: zelfs hier is er geen hondenpoep te bespeuren.  Zijn hier wel honden?

Carlos Dejaegher is duidelijk iemand zijn stad kent, zelfs details ontgaan hem niet.  Dat stukje muur met die tekst in krijt was voldoende voor hem om te weten dat we ons in de Korte St.-Annastraat bevinden.  Iets verderop op die muur staat nog eens in krijt het woord hondentoilet en daarbij een pijl wijst in de richting van de kerk.  Eerlijk gezegd: die foto dateert van gisteren en hondenpoep heb ik hier niet gevonden in dit Korte St-Annastraatje.

durft u toch nog tieren dat Brugge niet bruist?
als avond aan avond een halfwassen dame
bloed zweet en tranen spuwt over ons samen,
tot het klamme tot bloedens toe ons erin luist.

uit: 't Zand memoires p. 65, van Str. Dwil